Είναι λίγο άγαρμπος ο ρόλος ενός launch game. Είναι αναγκασμένο να “υπηρετεί” τόσο τους σκοπούς και την προσωπικότητά του όσο και την πλατφόρμα που συνοδεύει. Όταν τα δυο παραπάνω συνδυάζονται, έχουμε να κάνουμε με μια ιδανική κατάσταση και για τους δύο εμπλεκόμενους. Το παράδειγμα του σπουδαίου Tetris, αλλά και των πιο πρόσφατων Super Mario 64 και Halo: Combat Evolved, έρχονται χωρίς προσπάθεια στο νου μας. Φρέσκες εμπειρίες, δείγματα της ικανότητας του νέου Hardware, ανοικτές υποσχέσεις για ένα μαγικό μέλλον και στην τελική μια ηχηρή αιτιολόγηση ύπαρξης της νέας πλατφόρμας. Άλλες φορές, τα παραδοσιακά κριτήρια δεν είναι ικανά να χαρακτηρίσουν και να αξιολογήσουν με επιτυχία ένα launch game. Το Wii Sports, ένα μέτριο στις περισσότερες πτυχές του παιχνίδι, αποτελεί πλέον παράδειγμα προς μίμηση για τον τρόπο που αναδείκνυε την νέα φιλοσοφία της Nintendo στα πρώτα βήματα του Wii.

Ο ειδικός Τύπος δικαίως του επιφύλαξε μια πολύ χλιαρή υποδοχή, κανείς όμως δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει ως αποτυχημένο. Το παιχνίδι φαινόταν σαν να έβαζε τα χαρακτηριστικά του Wii πάνω και από τον εαυτό του για να επιτύχει τελικά το καλύτερο συνοδευτικό "tech-demo" της Ιστορίας. Αυτός ο πολύπλοκος ρόλος που καλείται να παίξει με επιτυχία ένα “συνοδευτικό” παιχνίδι, έρχεται συνήθως να “δέσει” με περιορισμένους χρόνους ανάπτυξης, ελλιπή γνώση του νέου Hardware και μια διάθεση εντυπωσιασμού.

Τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα, ακόμα και όταν λέγεσαι Nintendo. Βέβαια, η εταιρία του Kyoto έχει δύο πλεονεκτήματα. Το πρώτο είναι η τεράστια βιβλιοθήκη των επιτυχημένων ΙPs που διαθέτει και το δεύτερο η προϊστορία της στον τομέα. Για το 3DS, ο κλήρος έπεσε στη σειρά Pilotwings για την επίδειξη. Το έχει ξανακάνει εξάλλου. Στο λανσάρισμα του Super Nintendo ήταν ένα υπέροχο δείγμα του πολυδιαφημισμένου Mode 7 της νέας τότε κονσόλας, αλλά ευτυχώς ήταν και κάτι παραπάνω από αυτό. Ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι. Η σειρά επέστρεψε επιτυχημένα στο Nintendo 64 με “κανονικό” 3D πλέον και με το ίδιο, ιδιαίτερο gameplay του, για να καταλήξει στο σήμερα και στο Nintendo 3DS.

Η “φυσιογνωμία” του ταιριάζει απόλυτα για ένα μηχάνημα που υποστηρίζει πως προσφέρει μια απαράμιλλη αίσθηση του βάθους και κάνει πιο ξεκάθαρες τις αποστάσεις στον εικονικό χώρο. Μπορεί, λοιπόν, το Pilotwings Resort να μοιράζεται τον τίτλο του “first party launch game” μαζί με το “γνωστό” Nintendogs , αλλά η φύση του και το gameplay φαντάζουν τα ιδανικότερα για την επίδειξη των ικανοτήτων του μηχανήματος. Στη θεωρία τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Στην πράξη;

Το απλό είναι και το πιο δύσκολο

Τα Pilotwings είναι μία ιδιαίτερη σειρά παιχνιδιών, που κινούνται σε πιο παραδοσιακά μονοπάτια. Όχι απαραίτητα όσον αφορά στους μηχανισμούς, αλλά κυρίως στη διαύγεια της φιλοσοφία τους. Θα μας πείτε, λογικό, αφού έχουμε να κάνουμε με μια σειρά που άνθισε την δεκαετία του '90. Ωστόσο, κράτησε απόλυτα το πνεύμα της και στις σύγχρονες ενσαρκώσεις της είτε ως ένα μέρος του Wii Sports Resort, είτε ως ένα καινούργιο, επώνυμο πλέον, παιχνίδι της σειράς. Το gameplay του επικεντρώνεται αποκλειστικά στην ευχαρίστηση της πτήσης με διάφορα οχήματα χωρίς “φανφάρες και τυμπανοκρουσίες”. Αποφεύγει επιδεικτικά τις over-the-top εξεζητημένες καταστάσεις –που αποτελούν κομμάτι κάθε σύγχρονου παιχνιδιού που “σέβεται” τον εαυτό του- για να απαιτήσει ταχύτητα και ακρίβεια σε μία απλή “βολτούλα” στους αιθέρες.

Τα συνηθέστερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει ο παίκτης είναι ο έλεγχος της ταχύτητας του οχήματός του και η ακρίβεια στις κινήσεις που θα του επιτρέψουν, εκτός των άλλων, μία “γλυκιά” προσγείωση στο σωστό σημείο. Ούτε εκρήξεις και εχθροί, ούτε σενάρια και συνομωσίες να μπαίνουν στη μέση, ούτε εντυπωσιακά κόλπα και σκηνικά. Όλα είναι τόσο μετρημένα, που ξεχωρίζουν μέσα στην -ακριβώς αντίθετη- σύγχρονη φιλοσοφία των παιχνιδιών. Είναι μια υπενθύμιση της δύναμης της απλότητας, όταν αυτή συνδυάζεται με κάτι τόσο καθολικά απολαυστικό όπως το πέταγμα στους ουρανούς.

Στα Pilotwings εχθρός του παίκτη είναι μονάχα ο εαυτός του. Μην σας ξεγελούν οι πολύχρωμες εικόνες και η περιγραφή μας περί απλότητας, δεν πρόκειται για εύκολα παιχνίδια, τουλάχιστον, στα τελευταία τους στάδια. Για να επιτύχει ο παίκτης τις μέγιστες βαθμολογίες απαιτείται υπομονή, συγκέντρωση και ακρίβεια από την αρχή μέχρι το τέλος, κάνοντας πολλές φορές τον ειδυλλιακό περίγυρο να φαντάζει σαν ένα ειρωνικό “κλείσιμο του ματιού”. Όταν αυτά επιτυγχάνονται όμως, η αίσθηση είναι μοναδική. Όλα αποκτούν μια τόσο ομαλή ροή και έναν τόσο απολαυστικά ελεγχόμενο ρυθμό, που εκείνες τις στιγμές μόνο μια τέλεια προσγείωση θα μπορούσε να ολοκληρώσει ιδανικά το συναίσθημα. Όλα δένουν συνθέτοντας ένα gameplay που πάνω απ’ όλα επιβραβεύει και επιβραβεύεται από την απλότητα των ιδεών του.

Ένα gameplay που μπορεί με άνεση να κινηθεί από το casual στο hardcore και πάλι πίσω, με τέτοια ευκολία που εντυπωσιάζει. Μια αποθέωση της ίδιας της αίσθησης του πετάγματος και των εποχών που αυτή και μόνο, ήταν αρκετή. Μέχρι στιγμής όμως, δεν έχουμε πει τίποτα συγκεκριμένο για το Pilotwings Resort πέρα του ότι στηρίζεται σε ένα εξαιρετικό και δοκιμασμένο gameplay. Και παρόλο που η στασιμότητα στον τομέα ίσως θεωρηθεί μειονέκτημα από μερικούς, είναι τέτοια τα σημεία των καιρών που, κατά την άποψή μας, το κάνουν να φαίνεται πιο φρέσκο από ποτέ.