Αναμφίβολα ο καθένας θα έχει ακούσει κάτι για το Spore, την πιο πρόσφατη δημιουργία του Will Wright, μέσω της οποίας ο ταλαντούχος δημιουργός θέλησε να ξεφύγει από το μοτίβο της σειράς The Sims. Το τελικό αποτέλεσμα που είχε τη δυνατότητα το κοινό να δοκιμάσει, δεν ήταν σε καμιά περίπτωση αδιάφορο, αλλά δυστυχώς φάνηκε να πέφτει θύμα των ίδιων του των υποσχέσεων, πολλές από τις οποίες απέτυχε να εκπληρώσει. Αυτό δεν πτόησε τη Maxis και έτσι, μετά τα πρώτα expansions και το Spore Creatures για το DS, είναι η σειρά του Wii να φιλοξενήσει τη σειρά, αν και οι αλλαγές είναι πάρα πολλές.

Μια τέτοια κίνηση μοιάζει ως αναμενόμενη και ο λόγος δεν είναι άλλος από τη διάθεση του developer να πειραματίζεται. Το ευχάριστο είναι ότι η γενικότερα ανάλαφρη και "χαρούμενη" ατμόσφαιρα έχει διατηρηθεί ανέπαφη και παρά το παιδικό προσωπείο του, το Spore Hero δεν απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε παίκτες μικρής ηλικίας.

Το Spore έκανε το αυγό ή το αυγό το Spore;

Τα πάντα ξεκινούν κατόπιν μιας γαλαξιακής έκρηξης, όπου μικροί κομήτες εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση. Αυτοί είναι χωρισμένοι σε δύο χρώματα, γαλάζιοι και κόκκινοι, με τον κάθε χρωματισμό να μην είναι τυχαίος. Μετά από ένα μακρύ ταξίδι στο διάστημα, προσγειώνονται σε έναν φιλόξενο πλανήτη και συγκεκριμένα στο Mushroom Kingdom. Τελικά, αποδεικνύεται ότι αυτοί οι κομήτες αποτελούν ένα προστατευτικό περίβλημα για ορισμένα αυγά, μέσα στα οποία υπάρχουν τα γνωστά μας πλασματάκια.

Η έναρξη του Spore Hero γίνεται με έναν πολύ όμορφο τρόπο και κατόπιν της προσεγμένης εισαγωγικής σκηνής, οι παίκτες θα βρεθούν στο σώμα του πλάσματος το οποίο θα ελέγχουν. Με την κάμερα να μεταφέρεται σε πρώτο πρόσωπο, απαιτείται το έντονο κούνημα του Wii Remote δεξιά και αριστερά ώστε να σπάσει ο φλοιός του αυγού και, πρακτικά, να ξεκινήσει η περιπέτεια.

Η γενικότερα ανάλαφρη ατμόσφαιρα ενισχύεται από την παρουσία του Meejee, ενός Spore που ήδη κατοικεί στο συγκεκριμένο πλανήτη. Αρχικά, οι παίκτες θα έχουν υπό τον έλεγχό τους ένα πλάσμα που μοιάζει περισσότερο με μπάλα, άσχετα από το γεγονός ότι έχει δύο πόδια. Η λογική του τίτλου στηρίζεται στη συλλογή κρυστάλλων, που θα προσφέρουν συνεχώς νέα χαρακτηριστικά, τα οποία με τη σειρά τους θα διαμορφώνουν ανάλογα το δημιούργημά μας. Και, αναμφίβολα, ο συγκεκριμένος τομέας αποτελεί το καλύτερο κομμάτι του Spore Hero.

Δανειζόμενος πολλά στοιχεία από το αντίστοιχο mode της PC έκδοσης, ο τίτλος για το Wii είναι σε θέση να απορροφήσει τους παίκτες στο μέγιστο βαθμό, επιτρέποντάς τους να εξαντλήσουν τα αποθέματα της φαντασίας τους. Όσο περνάει η ώρα, τα διαθέσιμα μέλη -όπως είναι τα χέρια, τα πόδια, τα αυτιά, τα μάτια, τα στόματα και τα φτερά, μεταξύ άλλων- θα πληθαίνουν, ενώ και ο τρόπος που αυτά προσαρμόζονται επάνω στο πλασματάκι μας είναι ιδιαίτερα επιτυχημένος. Εδώ, η χρήση του Wii Remote κρίνεται σαν την ιδανική και λειτουργεί με παραπλήσιο τρόπο με το συνδυασμό mouse-πληκτρολογίου.

Όταν η επανάληψη κάνει την εμφάνισή της

Δυστυχώς, από εκεί και έπειτα αρχίζουν τα στραβοπατήματα για το Spore Hero γιατί τελικά αποτυγχάνει να ικανοποιήσει με το κυρίως gameplay του. Μέχρι ενός σημείου παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, με τις αποστολές να είναι ιδιαίτερα προσεγμένες, αλλά το στοιχείο της επανάληψης είναι τελικά αυτό που κρίνεται ως καθοριστικό. Η Maxis, θέλοντας να παραδώσει στους κατόχους Wii κάτι διαφορετικό, έχει προβεί σε πλήθος αλλαγών και το νέο δημιούργημά της θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα παιχνίδι platform. Μέσα στον εκάστοτε πλανήτη, υπάρχουν διασκορπισμένα αρκετά quests, μέσω των οποίων οι παίκτες θα έχουν πρόσβαση σε ακόμα περισσότερο υλικό για να τροποποιήσουν το δημιούργημά τους. Στο συγκεκριμένο τομέα ο developer είναι στιγμές που διαπρέπει και έτσι, πέρα από τις βασικές αποστολές που έχουν να κάνουν κυρίως με τα άλματα, οι παίκτες θα κληθούν να χορέψουν ή ακόμα και να τραγουδήσουν.

Το ευχάριστο είναι ότι αυτά τα mini games έχουν προσαρμοστεί στο κυρίως gameplay με έναν ιδανικό τρόπο, αν και αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είναι στην πλειοψηφία τους εύκολα. Πολλές φορές ο συγχρονισμός θα κάνει τη διαφορά, μιας και απαιτούνται γρήγορα αντανακλαστικά, ενώ αξίζει να αναφερθεί ότι η ακρίβεια του χειρισμού είναι υποδειγματική. Ο συνδυασμός Wii Remote και Nunchuk λειτουργεί άψογα και χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά προσαρμογής. Φυσικά, η αμεσότητα του μοντέλου χειρισμού ισχύει και στις μάχες που δηλώνουν και αυτές βροντερό "παρών", αν και τελικά αποδεικνύονται υπερβολικά απλές.