Το ξύλο βγήκε απ’ τα Arcades

Πριν ξεκινήσουμε, καλό είναι να κάνουμε μια μικρή διευκρίνηση: με τον όρο Beat’em Up, στο παρόν άρθρο θα εννοούμε όλα εκείνα τα αγαπημένα side scrolling ξυλίκια, όπου επιλέγουμε έναν σκληρό τύπο/τύπισσα/τέρας/ρομπότ/whatever από μια χούφτα διαθέσιμα και δέρνουμε καμιά εκατοστή, μέχρι να δύσει ο ήλιος, να παγώσει η κόλαση ή, απλώς, να τελειώσει το παιχνίδι ή τα λεφτά. (Μόλις παρατήρησα ότι έγραψα σε παρόντα χρόνο, ο ορισμός του “Ζω στο παρελθόν”...).

Έχοντας ξεκαθαρίσει το παραπάνω κι εξασφαλίσει ότι όλοι μιλάμε για το ίδιο είδος παιχνιδιών, περνάμε στη συνήθη δέσμευση/αποσαφήνιση: Τέτοιου είδους λίστες πάντοτε παραλείπουν κάποιο παιχνίδι, πάντοτε αφήνουν κάποια γούστα παραπονεμένα. Συμπληρώστε την ελεύθερα, κι όταν τα έχουμε μαζέψει όλα, θα βραβεύσουμε το καλύτερο γούστο με μια σειρά… δώρων. Πλούσια δε γίνεται να είναι, γιατί ο Καλλίφας στέρεψε τη δεξαμενή με τους τελευταίους διαγωνισμούς. Έτσι μας μένουν τα μόνα αντικείμενα που βρήκα εκεί χθες βράδυ: ένα ματσάκι φουρκέτες, μια βίδα σπασμένη, δύο κομμάτια τυρί από φάκα κι ένα πόστερ του Γκάλη (με αφάνα) από το 1982. Ποιος θα τα κερδίσει; Πάμε να δούμε!


Altered Beast

Ήθελα να ξεκινήσω με το Double Dragon. Όμως το Altered Beast πάντα άφηνε μια μυστικιστική σκιά στα gaming απογεύματά μου. Αυτό το ρημάδι το morphing επί της οθόνης ήταν κάτι στο οποίο δεν μπορούσα να αντισταθώ, αλλά με στοίχειωνε και για ώρες. Μέχρι που έβγαλε το Black and White ο Michael Jackson. Αδυσώπητα δύσκολο, (το Beast), ακόμα και για την εποχή και απατηλά απλό στο χειρισμό. Πανέμορφο, όμως, γεμάτο ένταση. Α, ναι! Ήταν και ο πρόγονος του Golden Axe!


Double Dragon

Δεν άντεχα άλλο, έπρεπε να πάω σε αυτό μετά. Τι να πρωτοπεί κανείς όμως… Η μαγευτική εισαγωγή προοιώνιζε στον παίκτη ένα από τα πιο εμβληματικά games όλων των εποχών. Μια απαγωγή, το γκαράζ ανοίγει, το αναγκαίο για την κουλτούρα της εποχής κόκκινο σπορ αυτοκίνητο κι ο ξανθός μπρατσάς με τις κολλητές φόρμες και την τιράντα. Ελεύθερη κίνηση. Πολλοί αντίπαλοι, με ποικιλία και 80s αυθεντικότητα στην εμφάνιση. Όπλα (όπλα;) πολλών ειδών κι ευφάνταστων συλλήψεων: βαρέλια, κασόνια, μαστίγια (;), ρόπαλα και πολλά άλλα. Τεράστια επίπεδα. Απόλυτα ανταποδοτική δυσκολία. Το αποτέλεσμα; Μια αυθεντική b-movie δράσης στα δάχτυλά σας. Η αγκωνιά μεγάλωσε γενιές και γενιές…


Renegade

Για όσους δεν τον γνώριζαν, το Renegade αποτελεί άμεσο πρόγονο του Double Dragon, ή, αν θέλετε, πνευματικό πατέρα. Το setting είναι το γνωστό: απαγωγή κοπέλας, μπρατσάς, δεκάδες μέλη συμμοριών, Boss, λύτρωση. Εισήγαγε πολλά στοιχεία που μετά θεωρήθηκαν δεδομένα στο είδος, όπως η χρήση διεύθυνσης μοχλού και πάτημα πλήκτρου για την επίτευξη μεγαλύτερης γκάμας κινήσεων, καθώς και το τρέξιμο με το double tap του μοχλού. Χρωστάμε τόσα πολλά στο παιχνίδι αυτό, που αν το παίξετε σήμερα (άντε το πολύ αύριο-μεθαύριο) θα σας πιάσουν aftershocks και ρίγη συγκίνησης καθώς συνειδητοποιείτε τα στοιχεία του που επιβίωσαν τόσες δεκαετίες.


Cadillacs and Dinosaurs

Μην ψάχνετε χρονολογική σειρά. Καλύτερα να τα βάζουμε τυχαία για να αποφεύγουμε προβλέψεις λογικής. Λοιπόν, πείτε! Πόσα λεφτά φάγατε σε αυτό; Σίγουρα μεγάλα ποσά, μιας κι ο συνδυασμός ξύλου πότε σε νορμάλ ανθρώπους και πότε σε δεινόσαυρους (!), με ό,τι αυτό συνεπάγεται, δεν έχει υπάρξει ποτέ. Τουλάχιστον όχι τόσο επιτυχημένα. Κατά τ' άλλα, άριστα γραφικά, μεγάλο moveset, τρελό co-op, απίστευτη ποικιλία σε πίστες, σκηνικά, όπλα, μέσα, κλπ κλπ. Ήταν βασισμένο και σε comic! Κοιτώντας προς τα πίσω (τόση ώρα που κοιτούσες;) μπορεί να φτάσει κανείς στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για το κορυφαίο όλων...


Final Fight

...μέχρι που έρχεται τούτο δω στο μυαλό και ξεκινούν οι αμφιβολίες! Το γνωστό setting της απαγωγής της πτωχής - πλην τίμιας - κορασίδας εμπλουτίζεται με βαθύτερη πλοκή, πλούσια settings, ξεχωριστούς μαχητές (που εμφανίζονται μέχρι και σήμερα) και πληθώρα όπλων και κινήσεων ικανά να δοκιμάζουν το skill του νηστικού και χωρίς κέρματα παίκτη. Απίστευτη έμπνευση η ανεπίσημη εμφάνιση πολλών διάσημων της εποχής, όπως οι Axel και Slash από τους Guns’n’Roses, ο Andre the Giant και πολλοί άλλοι. Η αμεσότητα και η ρευστότητα της μάχης ήταν όμως αυτό που κέρδισε τις καρδιές όλου του κόσμου. Α, και κάτι που ίσως δεν γνωρίζατε: το αρχικό όνομα του παιχνιδιού ήταν Street Fighter ‘89. Βρε λες …;


Golden Axe

Ας αφήσουμε για λίγο το street μοτίβο για να περάσουμε στο fantasy. Ολοι, σχεδόν, οι μαλλιάδες/ σχισμένα τζην/ πιτσιρικάδες/ περίεργοι είχαν δει Conan the Barbarian. Πολλοί από αυτούς είχαν δει κι άλλα παρεμφερή φιλμ (Krull πχ) ή διαβάσει παραπλήσιες fantasy νουβέλες. Όταν σε ένα τέτοιο κοινό κάποιος… αμολάει το Golden Axe, τι φαντάζεστε συμβαίνει; Παράκρουση! Μπορεί κάποιος να διαλέξει έναν κανονικό Βάρβαρο, με αμφίεση α-λα Manowar ή έναν Νάνο. Μπορεί να παίξει co-op με κοπέλα (γιατι κανείς δε διάλεγε την… Red Sonja), να ρίξει μαγικά, να καβαλήσει δράκους, να σκορπίσει δεκάδες απέθαντους με τη λεπίδα του, να δει πολλά fantasy scenes και να αντιμετωπίσει ένα θρυλικό boss, στο αποκορύφωμα μιας αυθεντικής fantasy πλοκής. Yep… Γι’ αυτό είναι ένα από τα καλύτερα beat’em’up evah!


Knights of the Round

Πολλά χρόνια χρειάστηκαν για να έρθει μια αντάξια πρόταση στο χώρο με epic -αυτή τη φορά- αμφίεση. To Knights of the Round αποτελεί ακόμα μια εκδοχή της χιλιο-ειπωμένης ιστορίας του King Arthur και της αναζήτησης του Holy Grail. Στο πλευρό του οι Perceval (μπράτσα) και Lancelot (o σκύλος του Σιτζ… εεε… ο κλασικός ευκίνητος παίκτης). Κορωνίδες στο gameplay του τίτλου, που το έκαναν να ξεχωρίσει από τη μάζα, ήταν αναμφισβήτητα τα RPG στοιχεία που έδιναν level-up και αλλαγή εμφάνισης στους χαρακτήρες, καθώς και το critical block που αποτελούσε καινοτομία αιχμής για την εποχή. Βάλτε και το τριπλό co-op και δέσατε.


The Punisher

Που είσαι βρε Punisher, αρρώστια; Τόσοι και τόσοι μιλάνε για σένα, σε λάτρεψαν στις αίθουσες, έδωσαν το πολύτιμο χαρτζιλίκι τους κι έμειναν νηστικοί εξαιτίας σου. Ίσως να μην ήσουν το πιο τεχνικό και περίπλοκο παιχνίδι. Σίγουρα δεν είχες την μέγιστη ποικιλία, μιας και οι κινήσεις του Nick Fury δε διέφεραν σχεδόν καθόλου απ’ τις δικές σου. Είχες όμως μια αυθεντικότητα βρε μπαγάσα, που δεν άφηνε κανέναν ασυγκίνητο. Μια comic αίσθηση στα γραφικά, μια απίστευτη αίσθηση βίας και απαξίωσης προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μια κυνικότητα που τσάκιζε κόκαλα - κυριολεκτικά και μεταφορικά. Highlight η ελεύθερη χρήση του πιστολιού και ο χαμός που προκαλούσε η χειροβομβίδα.


Ήταν κι αυτά εκεί

Τα παραπάνω - κι όχι μόνο - αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για δεκάδες τίτλους που πλημμύριζαν τις αίθουσες τότε. Πολλοί ήταν παρόμοιοι, άλλοι πρωτότυποι, άλλοι ιδιαίτερα χιουμοριστικοί. Μπορεί να μην είχαν τη χαρά να δουν το όνομά τους σε κάποιο παρόμοιο Hall-of-Fame, αλλά εμείς είχαμε τη χαρά να τα απολαύσουμε στο έπακρο:

- Captain Commando: Μια μούμια, ένας Νίντζα, ένα μωρό κι ο Καπετάνιος του τίτλου μπαίνουν στην πόλη του Final Fight 500 χρόνια μετά και τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο. Δεν είναι ανέκδοτο - είναι απόλαυση.

- Alien Vs Predator: Άλλος ένας Final Fight κλώνος, όπου άνθρωποι και Predators συμμαχούν για να δείρουν μερικές χιλιάδες Aliens. Ρεαλιστικότατο (!) και πολύ πιο πετυχημένο από διάφορες άλλες προτάσεις στο αντίστοιχο σύμπαν.

- Asterix: Όσοι δεν το παίξατε τότε, βρείτε το οπωσδήποτε! Τρελό γέλιο και απολαυστικό gameplay στο είδος αυτό.

- Dynasty Wars: Σας θυμίζει τίποτα ο τίτλος; Ναι, είναι η πρόταση της Capcom στο θέμα του Romance of the Three Kingdoms, ή αλλιώς “σφάζω μιλιούνια στην αρχαία Κίνα”. Καβάλα στο άλογο, μπόλικα όπλα και άπειροι εχθροί. Όλα καλά!

- Burning Fight: Δε μπορούσε να λείπει η SNK από αυτόν το χορό. Το εν λόγω παιχνίδι ήταν τόσο καλό, που ίσως έπρεπε να μπει στην αρχική λίστα. Δεν ήταν όμως ιδιαίτερα δημοφιλές και θα περιοριστεί στο να “δέρνει” στα σκιώδη σοκάκια - στη φυσική του θέση, δηλαδή.

- Dragon Ninja: Εδώ απήγαγαν τον Πρόεδρο (των ΗΠΑ, ποιον άλλον, του Εδεσσαϊκού;). Μπαίνει στον πάγκο μόνο γι’ αυτό, γιατί προτιμάμε να ξοδεύουμε το χαρτζιλίκι μας για να σώζουμε ιπποτικά ανήμπορες κοπέλες (και λίγο 80’s χιούμορ). Πολύ καλό ξυλίκι κατά τ’άλλα, με μπόλικες αναφορές στον Karnov.

- Dungeons and Dragons: Να τα τα περίεργααα. Διαλέγετε class, διαλέγετε equipment και αντιμετωπίζετε με beat’em’up μηχανισμούς τέρατα και σημεία, σε ένα αυθεντικό D’n’D setting με τόσα στοιχεία RPG που θα σας κάνουν να αναρωτηθείτε τι παιχνίδι παίζετε τελικά.

- The King of the Dragons: Άλλο ένα fantasy setting ζητάει την αρωγή σας (και τα κέρματα στην τσέπη σας) καθώς σας οδηγεί μέσα από μπόλικες εναλλακτικές διαδρομές. Χρειαζόταν έναν ολόκληρο μισθό βοθροκαθαριστή (της εποχής) για να το ολοκληρώσει κανείς.

Αν φτάσατε μέχρι εδώ, πάει να πει ότι όντως κυνηγούσατε κάποια από τα παραπάνω παιχνίδια μέχρι τον τερματισμό. Πόσα από αυτά καταφέρατε να τελειώσετε; Πόσα θα προσπαθήσετε να ολοκληρώσετε τώρα; Πόση νοσταλγία αντέχετε τέλος πάντων; Του γράφοντα μην του δίνετε σημασία πάντως, έχει ανοσία… Έπεσε στη χύτρα με τα 80’s όταν ήταν μικρός.

Ο Απόστολος μεγάλωσε τρώγωντας μακαρονάδα. Μακαρονάδα έφαγε, ένα μεσημέρι στα 8 του, όταν ένας θείος του τον πήγε για πρώτη φορά σε coin-op κι αυτό ήταν το αγαπημένο του πιάτο όσο περίμενε τον MSX να φορτώσει ένα παιχνίδι. Μετά τον CPC 6128 και τις Amiga 500 και 1200, ο εθισμός με το απολαυστικό αυτό γεύμα, τον οδήγησε να υιοθετήσει το όνομα Kabamaru, το ιαπωνικό alter ego του. Σήμερα, παίζει ακόμα Heroes of Might and Magic 3, κάνοντας διαλείμματα με σχεδόν οποιοδήποτε παιχνίδι πέσει στα χέρια του. Λατρεύει τον Terry Pratchett, την metal μουσική, την καλή μπύρα και την κουβέντα με φίλους.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Αφιέρωμα - Amiga (pt.1)
Φτιαγμένο από πραγματικές αναμνήσεις...
Assassin's Creed - Ανασκόπηση (pt.2)
Δεύτερο και τελευταίο τμήμα στο αφιέρωμα για το lore της σειράς.
Loot boxes & Microtransactions
Γιατί δε μας φτάνει να πληρώνουμε αυτά που πληρώναμε...
Assassin's Creed - Ανασκόπηση (pt.1)
Μια αναδρομή σε παιχνίδια και lore της σειράς.
20 Χρόνια Fallout
To χρονικό μίας μεγάλης σειράς.
History of Consoles - Sony PlayStation
"Do not underestimate the power of PlayStation".
The G.A.A.S. Effect
Τα Παιχνίδια ως Υπηρεσία.
History of Consoles - SNES
A Link to the... best Nintendo console.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • To Final Fight ηταν και ειναι το πιο αγαπημένο μου παιχνίδι αυτού του είδους. Αλλά γενικότερα, λατρεύω αυτα τα παιχνιδια, δεν υπαρχει τιποτα καλυτερο σε co-op. Θα προσθέσω στη λίστα και τα Teenage Mutant Ninja Turtles: Turtles in Time, Streets of Rage, X-Men, Captain America and The Avengers κλπ Και υπαρχουν και πολλα πολλα ακομα που ηταν εκεινης της εποχης αλλο οχι σε coin op μα σε κονσόλες.
    ειναι τρομερο κρίμα που πλέον τα βλέπουμε τόσο σπάνια.

    αλήθεια εχει κάποιος να προτείνει κανένα πολυ καλό τέτοιο παιχνιδι προσφατο για cop op? Το τελευταιο πραγματικα αξιολογο που ειδα ηταν το Castle Crashers. plz μη πει κανεις Scott Pilgrim, το βρηκα αδιανοητα κουραστικο κ βαρετο! :D

  • Sky333

    Δοκιμασε το Mother Russia bleeds σε PS4/PC εχει 4 players co-op (και crt mode)! ;)
    Αυτη τη στιγμη το εχει σε sale στο PSN 46% κατω!

    https://store.playstation.com/#!/en-gr/games/mother-russia-bleeds/cid=EP3643-CUSA05649_00-0000000000000000?smcid=psblog:en:
    PlayStationPlusDoubleDiscountsStartTodayOnPlayStationStore::Mother%20Russia%20Bleeds

    Εγω παντως θα το αγορασω σιγουρα!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από Amiga500
  • Sky333

    Αξιόλογο μου φαίνεται το Mother Russia Bleeds. Έχει καταπληκτικό ost, δεν είμαι σίγουρος αν έχει co-op
    -Νομίζω ότι γράφω τα ίδια και τα ίδια σε όλα αυτά τα άρθρα
    -Άκυρο post, ξεχασα να πατήσω refresh...

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από mifune
  • Sky333

    @mifune εχει φιλε! 4 players co-op!

  • Sky333

    Δηλαδή όχι το DnD? :p

  • Sky333

    μπα, ουτε καν. ok το Mystara αλλα δεν ελεγε κ τιποτα για beat em up σε σχεση με τα αλλα. κ με τοσα κανονικα RPG σε DND και ημιDND κοσμο, ηταν απλα "λιγο" ;)

  • Sky333

    Όσον αφορά το Mother Russia Bleeds, το πήρα στο Steam κι έπαιξα πρώτη φορά μαζί με έναν φίλο σε co-op. Ο χειρισμός με πληκτρολόγιο είναι παλούκι, ενώ είχε κι ασυμβατότητα με PS χειριστήρια κι αναγκαστήκαμε να παίξουμε με δύο πληκτρολόγια USB. Φάγαμε τρελλό κόλλημα και τελικά παίξαμε μέχρι να το τερματίσουμε. Ένα 7ωράκι χωρίς τα διαλείμματα πήρε.
    Σαν παιχνίδι είναι παλούκι, ειδικά αν παίζεις μόνος, οπότε προτείνω με παρέα. Κατά τα άλλα είναι πολύ καλοφτιαγμένο.
    Προτείνω να δεις που κυκλοφορεί και στο YouTube συνέντευξη από τους δημιουργούς. Έχει κάπως ενδιαφέρον. Χαρακτηριστικά θυμάμαι τον έναν από αυτούς, ο οποίος ασχολείται και με kick-boxing, όπου ήθελε να αποδώσει ανάλογα και τις κινήσεις στους χαρακτήρες για να δείχνουν πιο αληθοφανείς και την σύγκριση με το Mortal Kombat.

  • Ωραίο άρθρο! Αγαπημένη κατηγορία, τα είχα σκίσει σχεδόν όλα! Να συμπληρώσω Turtles in Time, Hook, Simpsons, X-Men και ένα ψιλοάγνωστο που είχα παίξει λίγες φορές και θέλω να ξαναδώ, το Metamorphic Force.

  • mchasap

    Metamorphic Force? Μ έπιασες αδιαβαστο.

  • Το πρώτο που είχα παίξει ήταν το Golden Axe. Ήταν κιόλας από τις πρώτες επαφές με High Fantasy περιεχόμενο. Όποτε πετούσα ένα potion για να έρθει η αστραπή ή εμφανιζόταν το ξωτικό για να τις φάει και να πετάξει loot έκανα σα μικρό παιδί - Λογικό βέβαια γιατί ήμουνα κιόλας:p

    To αγαπημένο μου με διαφορά είναι το Punisher:) Πόσο λάτρευα να βαράω τον ποζερά καρατέκα και το άλλο το τσουτσέκι το φίλο του (τώρα που το σκέφτομαι: μελαχρινός ο ένας, ξανθός ο άλλος:o) ή το άθλιο κατακάθι με το μαχαίρι που ερχόταν από πίσω, δεν περιγράφεται! Αγαπημένη κίνηση ήταν να γραπώνω κάποιον, δυο κατακεφαλιές και μετά πήδημα και χτύπημα με το κεφάλι στο πάτωμα. Επίσης θυμήθηκα και την ισχυρή του Fury με το ζωνάρι!?! Τι cult ήταν εκείνες οι εποχές...

  • Μπραβο ρε Αποστολε! Τετοια αφιερωματα θελουμε να βλεπουμε για να πορωνομαστε, να παραταμε το PS4 και να λιωνουμε στις retro κονσολες μας και στο Ouya!

    Nα προσθεσω κι εγω στην λιστα μερικα ακομα κλασσικα arcade beat em ups!

    Kung fu master
    Sengoku (1,2,3)
    The Combatribes
    Shadow Warriors
    Undercover Cops
    Battle Circuit


    Παω να παιξω τωρα κανα διωρο στο Mame για να τιμησω το αφιερωμα! ;)


    Υ.Γ. Απο τα ομολογουμενως πλουσια δωρα :p θα ηθελα τη μιση βιδα! Εχω κι εγω αλλη μιση.....λεω να την κολλησω να μην παει χαμενη σε τετοια κριση...! ;) :p

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από Amiga500
  • Amiga500

    Η μισή βίδα πάει στον κύριο! Κανεις για την αφίσα του Γκάλη με μαλλί αφανα;

  • Περιττό να σου πω Απόστολε ότι μου ανέσυρες απο τα τρίσβαθα των αναμνήσεων μου τo Αsterix!! Αν είναι ποτέ δυνατόν...! Θα με πιάσει κατάθλιψη. Υπεραγαπημένο όπως και τα περισσότερα άλλωστε που αναφέρεις...!
    Εάν αναφέρω το Sunset Riders κλέβω ή όχι?? :)
    Ξέρω δεν είναι beat em up αλλά η λατρεία που του είχαμε ήτν σε επίπεδα παρανοικού εθισμού...!

  • Stormbringer

    Το χαν οι κερατάδες δίπλα στο Knights of the Round κι όλα τα λεφτά μου πήγαιναν εκεί. Αναπληρωνω στο MAME. Sunset Riders μεγάλη αγάπη, αλλά σε άλλη κατηγορία. Να κάνουμε λες και ένα μαζωμα εκεί; Silkworm, Carrier Airwing κλπ κλπ;

  • Αχχ ωραίες εποχές,. Αγαπημένο μου φυσικά το Cadillacs, well done . Και φυσικά τα Υπέρτατα διαολεμένα Sengoku !!! αν και έπαιζαν σπάνια στην Ελλάδα.. και εγω θα έλεγα Sunset αλλα μάλλον είναι shoot em up, παρόλο που στο μυαλό μου είναι beat em up για καποιο λογο :P H

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από teleiotis
  • ε οχι το sunset δε το λες beat m up. side scrolling shooter ήταν, οπως κ τα Contra, Metal Slug κ τοσα πολλα άλλα.
    οπως κ δε θα έβαζες και τα Shinobi εκει μεσα κ άλλα τετοια παιχνιδια.
    το beat m up ειχε μπαρες ενεργειας, ιδρώτα κ ξυλίκι, δεν πέθαινες με 1-2 χτυπήματα. ηταν σωμα με σωμα μαχη :)

  • Captain Commando με το μπέμπη και τα κέρματα να φεύγουν σωρηδόν.

  • melk0r

    Μπέμπης και τα μυαλά στα κάγκελα. Κανεις, ποτέ, πουθενά, δεν εδερνε με πιπίλα.

  • Πςς ίσως η πιο iconic στιγμή του genre το άνοιγμα του γκαράζ με το κόκκινο supercar και το ξανθό μπρατσόνι στο Double Dragon. Αυτό και το Golden Axe θυμάμαι σαν τα πιο ευρέως διαδεδομένα τω καιρώ εκείνω.

    Τo Streets of Rage το είχα στο Game Gear και δεν το πολυγούσταρα, το τέλειωσα παρ'όλα αυτά γιατί οι αγορές των παιχνιδιών είχαν μια σημαντική χρονική απόσταση μεταξύ τους. :p

    Το Altered Beast το είχα στην παρακάτω handheld μορφή (αυτόνομα χέρια-πόδια :p) και το λάτρευα! (πω, πω, τι θυμήθηκα)

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από Men of Low Moral Fiber
  • Men of Low Moral Fiber

    Συμφωνώ για το Streets of Rage. Ήταν πολύ καλό, αλλά για επίπεδο κονσόλας. Σε coin-op δε θα στεκόταν εύκολα. Όπως ήταν και το Motorhead στην Amiga.

    Όντως, για κάμποσα χρόνια, το Double Dragon και το Golden Axe μονοπωλούσαν στο ειδος

  • Men of Low Moral Fiber

    Το Streets of rage 1 δυσκολα, το Streets of rage 2 ομως ανετα! Ειχε και γραφικαρες και απιστευτο ηχο και ομαλοτατη κινηση!

    Το ειχα δει κι εγω και φιλος μου σε καμπινα coin op (ειχε μεσα το mega drive) το 90κατι στο Athens club και ειχαμε παθει πλακα! :o

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από Amiga500
  • Men of Low Moral Fiber

    Καλά, αυτό που λες μου θυμίζει κάτι καμπίνες που βγήκαν πολύ αργότερα κι είχαν μέσα PC που έτρεχε MAME.

  • Men of Low Moral Fiber

    Πω πω ναι τις θυμαμαι Αποστολε! Ειχαν και το μενου με ενα κατεβατο παιχνιδια...! :)

    Αυτο που λεω εγω παντως δεν το ειχαν στα ηλεκτρονικα, το ειχε φτιαξει για επιδειξη ο ιδιοκτητης του Athens club ο οποιος καταπιανοταν με ηλεκτρονικα, κολλησεις, πλακετες, επισκευες κτλπ!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από Amiga500
  • Καλά δεν το συζητώ, ρίγη συγκίνησης, δάκρυα, πολλές αναμνήσεις από τον "χρυσό αιώνα" των coin op.
    Αλλά... θα ξεκινήσω με γκρίνια και παράπονα. Αυτό το άρθρο έπρεπε να έχει part 1, part 2.....(όσο πάει τέλος πάντων) με λίγα παιχνίδια κάθε φορά αλλά μεγαλύτερη αναφορά στο καθένα (μόνο για το Double Dragon έπρεπε να γραφεί έκθεση ιδεών που να παίρνει καραμπινάτο 20 στις πανελλαδικές). Είναι σα να μας έχεις μπροστά σε ένα λαχταριστό φαγητό και αντί να μας δώσεις ολόκληρη μερίδα, μας δίνεις μια πηρουνιά για να πάρουμε γεύση. Ελπίζω Απόστολε να επανέλθεις (τώρα μας το χρωστάς) όταν θα έχεις τον χρόνο.

    Τι ρέντα είχαν τότε οι δημιουργοί και έφτιαχνα τόσο διασκεδαστικά παιχνίδια και τόσο καλά στον χειρισμό. Η μαγεία τους ήταν διπλή:
    Πρώτον το co-op. Τι απόλαυση να είσαι με τον φίλο σου και να σπατε μαζί κεφάλια από ορδές συμμοριών. Μόνο τα σχόλια και το μπινελίκι που έπεφτε ήταν η καλύτερη ψυχαγωγία.
    Δεύτερον ήταν τα συνεχώς διαφορετικά περιβάλλοντα - πίστες στα οποία σε ταξίδευε το παιχνίδι και σε έκανε να θέλεις να δεις όλο και παραπάνω. Να αναρωτιέσαι που θα σε πάει μετά την πίστα που μόλις τέλειωσες.

    Υγ. Λείπει από την λίστα το Shadow Warriors (Ninja Gaiden), που ήταν απλά απίθανο.

  • DAM

    Δεσμευομαι λοιπόν να επανέλθω με πλήρη ανάλυση του φαινομένου Double Dragon.

    Είναι πολύ καλό να έχουμε feedback με τις δικές σας επιθυμίες και προτάσεις για μελλοντικά αρθρα-αφιερωματα. Ήδη έχω μαζέψει δύο: το αφιέρωμα στα DD και ένα αφιέρωμα σε side scroller shoot em up.

  • DAM

    Αποστολε στα side scroller shoot em ups μην ξεχασεις το απιστευτο Contra 3 του SNES και τα Turrican 1,2,3 και Jim powers στην Αmiga!!! Αν βεβαια συμπεριλαβεις και παιχνιδια απο κονσολες και home computers στο αφιερωμα!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από Amiga500
  • Στις κονσόλες θα έλεγα Turtles in Time για Snes και Streets of Rage 1 & 2 καθώς Bare Knuckle 3 (καλύτερο απο Streets of Rage 3). Επίσης Golden Axe 1, 2, 3 στο Mega Drive.
    Για arcade προτείνω τα παρακάτω παιχνίδια τα οποία έχω σε αυθεντικές arcade πλακέτες ή cartridges στην κατοχή μου
    Alien Storm
    Alien vs Predator
    Asterix
    Bucky O'Hare
    Battle Circuit
    Cadillacs and Dinosaurs
    Captain Commando
    Denjin Makai II Guardians
    Dungeons & Dragons Shadow over Mystara
    Dungeons & Dragons Tower of Doom
    Gladiator Road of the Sword
    Golden Axe Revenge of Death Adder
    Hook
    King of Dragons
    Knights of the Round
    Knights of Valour 2 Nine Dragons
    Knights of Valour Superheroes
    Knights of Valour the Seven Spirits
    Night Slashers
    Ninja Baseball Bat Man
    Oriental Legend 2
    Oriental Legend Super Special
    Powered Gear
    The Crystal of Kings
    The Punisher
    The Simpsons
    Undercover Cops
    Warriors of Fate

  • Pure nostalgia!
    Και το Battletoads, αν κ ειχε κ αλλα στοιχεια, ισως κολλαγε νομιζω να μπει σε αυτη τη λιστα.

  • Εγώ σαν πολύ πιτσιρικάς θυμάμαι να λιώνω Double Dragon και Golden Axe. Αργότερα Cadillacs and Dinosaurs και Knights of the Round, είχαν και ωραία γραφικά αυτά :) .
    Σε amiga ένα Teenage Mutant Hero Turtles που έβγαιναν οι Bebop και Rocksteady σαν bosses με ένα τρυπάνι από το έδαφος... πωωω αναμνήσεις.
    Ε και αργότερα Turtles in Time στο snes. (φοβερό μου φαινόταν τότε)

    Το αγαπημένο μου, το Golden Axe.

  • Ο κόσμος δεν ξέρει τα διαμάντια που κυκλοφόρησαν στο PGM μια ομάδα απο την πρώιν Data East.
    Oriental Legend 1 & 2
    Knights of Valour 1 & 2
    Gladiator Road of the sword
    To PGM ήταν ένα σύστημα Neo Geo killer το οποίο σήκωνε 4 παίκτεw ταυτόχρονα στην οθόνη χωρίς το παραμικρό slowdown. Tα Beat em ups του συστήματος έχουν πολλούς χαρακτήρες προς επιλογή και πολλές μάνες. Επίσης έχουν πολλά διαφορετικά μονοπάτια και πολλά, μα πολλά αντικείμενα προς χρήση. ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ: Στο σύστημα PGM κυκλοφόρησε το παιχνίδι Demon Front το οποίο είναι στο στιλ του Metal Slug 3 αλλά με δικό του μοναδικό χαρακτήρα. Επίσης ανάλογα με τον χαρακτήρα που θα παίξεις αντιμετωπίζεις διαφερετικό τελικό κακό (και μιλάμε για πλάσμα που πιάνει τη μισή οθόνη και όχι προχειρότητες) Το PGM 1 (PolyGame Master) κυκλοφόρησε το 1997 από την Ταϊβανέζικη IGS και το PGM 2 με πολύ πιο σύγχρονο hardware (του οποίου τα παιχνίδια ακόμα δεν έχουν βγει στο mame) κυκλοφόρησε το 2007 και το beat em up που το χαρακτηρίζει είναι το Oriental Legend 2.

    Κορυφή στα beat em ups για μένα σε θέμα έμπνευσης και gameplay είναι τα παιχνίδια της Capcom τα οποία είναι όλα διαφορετικά μεταξύ τους. Για παράδειγμα το Cadillacs & Dinosaurs και το The Punisher κυκλοφόρησαν το 1993 αλλά είναι φτιαγμένα απο άλλη ομάδα ανάπτυξης. Είναι δύο διαφορετικά beat em ups! Όλα της Capcom τα beat em up που κυκλοφόρησαν ήταν 12

  • vasilas432

    Knights of Valour είχα δει κάπου αλλά δεν έκανα κατάθεση σε κέρματα. Όντως τα της CapCom ήταν ένα βήμα μπροστά σε ποιότητα γι αυτό κι απέκτησε τέτοια αναγνωρισιμότητα.

    Οι καμπίνες που αναφέρεις υπάρχουν σε καμία αίθουσα στην Ελλάδα; Λέω να παλιμπαιδισω. Να βάλω τζην μπουφάν, να σηκώσω μανίκια, να χτενισω το μαλλί (όσο έμεινε) με παϊδάκι για να πάρει την απαιτούμενη λιγδα ... και να πάω.

  • vasilas432

    Δυστυχώς δε νομίζω να υπάρχουν στην Ελλάδα τέτοιε καμπίνες. Το Knights of Valour είναι και πολύ μεγάλο σε διάρκεια και δυσκολότερο απο τα της Capcom. Βάζω πάρα πολλά νομίσματα για να το προχωρήσω. Βασικά είναι κάτι σαν expert mode beta em up για τους πορωμένους που θέλουν να μην τελειώνε, να έχει πάρα πολύ χρήσιμη loot απο τους εχθρούς και τις μάνες, να έχει πάρα πολλές μάνες με τελείως διαφορετικά pattern μεταξύ τους, να έχει διαφορετικά μονοπάτια, να έχει 10 ή και παραπάνω playable διαφορετικούς χαρακτήρες, να έχει playable κάποια bosses. Είναι πολύ hardcore. Παρ όλα αυτά εγώ συνήθως παίζω Capcom γιατί απλά κάτι έχουν αυτά τα 12 παιχνίδια, είναι χαριτωμέν , έχουν χειρισμό, gameplay και κάτι το παραπάνω απο όλα τα υπόλοιπα. Ανήκει στη σειρά Romance of 3 Kingdoms το Knights of Valour ενώ το Oriental legend είναι πιο μυθικό με αστείες μάνες και πολύ ωραία χρώματα στην οθόνη. Έχει χαρακτήρα
    Το Golden Axe Revenge of Deathadder της Sega είναι σε 32Bit hardware με 32.000 χρώματα και μεγαλύτερη ανάλυση. Μεγάλη ποικιλία σε εχθρούς, περιβάλλοντα και διάφορα όντα που καβαλάς. Πολύ ωραίο. Της Irem είναι πολύ καλά, Undercover Cops, Hook, Ninja Baseball Batman. Της Konami τα Simpsons, Asterix και Bucky O Hare είναι επίσης πολύ καλά. Στη λίστα μου έχω και άλλα άγνωστα που όμως είαι κορυφαία για τους λόγους τους. The Crystal of Kings, Night Slashers, Guardians

  • vasilas432

    Θα θελα παρά πολύ να τα δοκιμάσω αυτά που λες.

  • vasilas432

    Χθές αργά μετά το Breath of the Wild έριξα ένα κέρμα στο Golden Axe Revenge of Deathadder και πραγματικά μιλάμε για 1ο Golden Axe ξυλίκι. Πήγα μέχρι το 2ο Boss και το καταχάρηκα. Το Revenge of Deathadder αν και σχετικά άγνωστο είναι βελτιωμένο σε σχέση με το πρωτότυπο σε όλα και οι βελτιώσεις είναι πολύ μεγάλες. Οι πλακέτες αυτές των παιχνιδιών είναι ακριβές αλλά αν σου αρέσει το arcade περνάς καλά.

    Τις προάλλες έπαιζα το Powered Gear (Capcom) γνωστό εκτός Ιαπωνίας ως Armored Warrios (http://www.arcadequartermaster.com/) με τα ρομπότ τύπου mech. Απίστευτο παιχνίδι, ότι κομμάτια σπάζεις απο τα εχθρικά mech τα προσαρτίζεις αν θες στο δικό σου με αποτέλεσμα να αλλάζει η βασική επίθεση melee αλλά και η δευτερεύουσα που είναι η μακρινή με όπλο. Ακόμα και το κάτω μέρος του ρομπότα αλλάζει με κομμάτι που έχει ερπύστριες. Αυτή την παιχνιδάρα δεν την είχα δει Ελλάδα. Το κάθε παιχνίδι beat em up της Capcom δεν υστερεί σε τίποτα απο τα υπόλοιπα της Capcom, απλά είναι διαφορετικά. Το μόνο που δεν μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί είναι πολύ βασικό είναι το Final Fight.

    Φτιάχνω ειδικό thread στο forum για όποιον ενδιαφέρεται να ρίξει μια ματιά

  • vasilas432

    Kάτσε ρε συ! Το Revenge of Death Adder είναι παλιό. Το είχα παίξει τότε. Σε αυτό αναφέρεσαι, ή μήπως υπάρχει καμιά τουμπανιασμένη καινούρια έκδοση. Αυτό που είχα δει πάντως ήταν πολύ καλό, αλλά χωρίς να καταφέρνει να φτάνει την αίγλη του πρώτου.

  • vasilas432

    Αυτό που είχες δει είναι, το Revenge of Deathadder. To ταίσες καθόλου? Κατα τη γνώμη μου το πρώτο επειδή είχα την πλακέτα, δεν έχει γεράσει καλά, φαίνεται πολύ απλό και ο χειρισμός σαν να λαγκάρει + το hit detection χωλαίνει λίγο. πιο πολύ παλεύεις με το χειρισμό παρά τους κακούς. Δηλαδή και στο Megadrive δεν υστερεί ιδιαίτερα σε σχέση με το arcade. Το revenge όμως είναι σαν να πίνεις παλιό καλό κρασί. Μαγεία

    Πολλές φορές μας επηρεάζει η νοσταλγεία. Εγώ δεν είχα παίξει κανένα αλλά έβλεπα το πρώτο στις καμπίνες τότε. Με το να μην νοσταλγώ το πρώτο, το δεύτερο με μαγεύει. Το πρώτο το πούλησα και έμεινα με το version του megadrive

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 9 μήνες από vasilas432
  • vasilas432

    Δεν μπορώ να κρίνω σε αυτό που λες. Οι κινήσεις στο πρώτο μου έρχονται ακόμα και τώρα μηχανικά, αλλά όντως, ακόμα και τότε φιανόταν λίγο προβληματικός ο χειρισμός. Εκεί που ζοριζόμουν ιδιαίτερα ήταν στο να στοχεύσω καλά με τον δράκο, όπως και το να πετύχω όποτε ήθελα τα halflings με τα σακούλια (φαντάζομαι ήταν... αυτοάμυνα του παιχνιδιού για να μην τα μαζεύουμε όλα για πλάκα)

Τελευταία Σχόλια

Καλα νεα νομιζω για το XV που θα συνεχισει να προσφερει περιεχομενο. Η ολοκληρωμενη version για PC μ...
1.4 user score στο Metacritic ..... Η Bungie σπαει ολα τα ρεκορ.... Τα συγχαρητηρια μου στον Luke S...
Αλλάξαμε την κλίμακα και τώρα το άριστα είναι το 5 ? Πέρα από την πλάκα το καράβι έχει αρχίσει να β...
Τόσο θα έβαζα και εγώ.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Δεν μπορώ να το πω πιο κόσμια για αυτούς που θα το αγοράσουν.
Καλες γιορτες σε ολους ..
Να εχουμε ολοι παντα υγεια κ ολα τα καλα θα ερθουν..
Μπραβο GameOver για...
Κι όμως αυτό το έκτρωμα μπορεί και να πουλήσει σαν τρελό, και να αποκτήσει μερικές εκατοντάδες χιλιά...
Καμια τυχη το παιχνιδι dead on arrival.
Φαινεται καλοδουλεμενο θα αγοραστει συντομα
A Hat in Time σε K2