Άποψη για το sequel της θρυλικής sci-fi ταινίας.

Ο κανόνας των μοντέρνων sequels παλιών αγαπημένων ταινιών είναι σχεδόν ανάλογος με τον κανόνα των κινηματογραφικών μεταφορών που βλέπουμε σε παιχνίδια: εννιάμιση στις δέκα φορές το αποτέλεσμα είναι οικτρά απογοητευτικό. Την πατήσαμε πριν μερικά χρόνια με το πανηγυρτζίδικο τέταρτο Indiana Jones, θέλαμε να σπάσουμε το blu-ray player μας μαζί με το φτηνιάρικο Terminator: Genisys και νοιώσαμε προδομένοι από τον αλλοπρόσαλλο χειρισμό της μυθολογίας των Aliens στο πρόσφατο Alien: Covenant. Βέβαια, ορισμένες φορές έχουμε τη σπάνια τύχη να πετυχαίνουμε και κορυφαίες επιστροφές τύπου Mad Max: Fury Road.

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να πούμε πως το Blade Runner 2049 προσεγγίζει αρκετά μία από αυτές τις "Mad Max περιπτώσεις". Παρά τις εύλογες αμφιβολίες, ελέω της κατάρας που ακολουθεί αυτού του είδους τα πονήματα, δεν γινόταν παρά να έχουμε ανεβασμένες προσδοκίες, κυρίως λόγω του ονόματος του Denis Villeneuve, ενός σκηνοθέτη που έχει αποδείξει ξανά και ξανά την αξία του και τις σωστές επιλογές του (είπαμε, με εξαίρεση το Enemy...).

Bladerunner 2049 01

Από τα πρώτα λεπτά το Blade Runner 2049 κεντρίζει την προσοχή, φέρνοντάς μας για άλλη μία φορά μπροστά από την ιδιαίτερη ματιά του Καναδού σκηνοθέτη, ο οποίος έχει την ικανότητα και την εγκράτεια να ξεφεύγει από τις συνήθεις blockbuster συνταγές. Τα αργά πλάνα κυριαρχούν μέσα από τα δουλεμένα κοντινά και μακρινά κάδρα καθώς και την εξαιρετική φωτογραφία, συνθέτοντας από την αρχή ως το τέλος έναν πανέμορφα παρηκμασμένο κόσμο. Βρισκόμαστε στην Αμερική του 2049 όπου οι φυγάδες replicants (ανδροειδή) συνεχίζουν να διώκονται από την ανθρωπότητα.

Η ιστορία ακολουθεί τον blade runner ονόματι "K", στο κυνήγι της δικής του λίστας από replicants. Μία από αυτές τις αποστολές θα τον φέρει μπροστά σε μία απροσδόκητη αποκάλυψη που θα αλλάξει τον κόσμο του. Δεν θα αναφέρουμε άλλες πληροφορίες για το σενάριο, καθώς είναι δύσκολο να αναφερθούμε σε αυτό δίχως να μαρτυρήσουμε σημαντικά στοιχεία της πλοκής. Άλλωστε και τα ίδια τα trailers κατάφεραν το απίστευτο, δηλαδή να αποφύγουν στοιχειωδώς τα spoilers, κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί για μία μεγάλη μερίδα αυτών που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια.

Bladerunner 2049 02

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι η βάση της πλοκής είναι ουσιαστικά απλοϊκή, κάτι που ωστόσο δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε ότι ίσχυε και στην παλιότερη ταινία (όσο κι αν φοράμε νοσταλγικά γυαλιά όταν την αναπολούμε). Στα 150 λεπτά (εξαιρούμε τα λεπτά των τίτλων τέλους) η ουσία του σεναρίου δεν είναι σε θέση να δικαιολογήσει το μέγεθος της ταινίας. Τα φιλοσοφικά θέματα που επιχειρεί να θέσει είναι σχετικά ρηχά, καθώς μπορεί να προσφέρουν ένα έναυσμα για σκέψη, όμως η ίδια η ταινία δεν προχωρά στην εμβάθυνση αυτών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο χαρακτήρας του Niander Wallace, ιδρυτής της νέας γενιάς replicants, ο οποίος είναι ένας χαρακτήρας που παραμένει μετέωρος, δίνοντας την εντύπωση πως προστέθηκε απλά επειδή πρέπει να υπάρχει ένας "ανώτερος villain".

Επιπλέον, μία αλλαγή ροής στα τεκταινόμενα κατά τα μέσα της ταινίας μάς προβλημάτισε σχετικά με το κατά πόσον λειτούργησε υπέρ ή κατά της σκιαγράφησης της προσωπικότητας των πρωταγωνιστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της σκηνής πιστεύουμε ότι περισσότερο μπερδεύεται ο θεατής, ως προς αυτά που έχει έως τότε παρακολουθήσει, παρά νοιώθει ότι βρέθηκε μπροστά σε μία αναπάντεχη αποκάλυψη. Από την άλλη πλευρά, το φινάλε δικαιολογεί -εν μέρει- αυτήν την απόφαση, λειτουργώντας παράλληλα ιδανικά ως το πέρασμα της σκυτάλης σε αυτόν τον θεατή που τον έχει κερδίσει η ταινία, λαμβάνοντας το έναυσμα για περαιτέρω σκέψη έπειτα από το φινάλε.

Bladerunner 2049 03

Εκεί όμως που πραγματικά μας κέρδισε το Blade Runner 2049 είναι στην απεικόνιση της δυστοπίας, ταξιδεύοντάς μας εντός και πέρα των συνόρων της τσιμεντένιας ζούγκλας του Los Angeles. Κάθε πλάνο είναι εξαιρετικά δουλεμένο, με εμβληματικά κάδρα και πανέμορφη φωτογραφία, αποδίδοντας με αληθοφάνεια την αποπνικτική ζωή της πόλης αλλά (αυτήν τη φορά) και τον απογυμνωμένο και κατεστραμμένο κόσμο πέραν αυτής.Θα πρέπει να αναφέρουμε επίσης ότι το υπέρογκο budget αξιοποιήθηκε στο έπακρο, συνθέτοντας πληθώρα πραγματικών σκηνικών, με τα CGΙ να έχουν πλήρως συνοδευτικό χαρακτήρα. Το αποτέλεσμα είναι να απουσιάζει πλήρως η άκομψη περίπτωση εκείνων των ταινιών που σε σημεία νομίζει κανείς ότι βρίσκεται σε βιντεοπαιχνίδι. Αντιθέτως, όλα τα σκηνικά είναι αληθοφανή και -με έναν αντιφατικό τρόπο ίσως- προσγειωμένα σε μία αλλοιωμένη πραγματικότητα.

Όσον αφορά τους ηθοποιούς, ο Ryan Gosling αποδείχθηκε μια ιδανική επιλογή για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αποδίδοντας φυσικότατα το στωικό χαρακτήρα του K. Από την άλλη πλευρά, ο Harrison Ford υποδύεται τον... Harrison Ford, σε έναν ρόλο όπου δεν φάνηκε να ιδρώνει και ιδιαίτερα για να τον φέρει εις πέρας. Εν κατακλείδι, το Blade Runner 2049 αποτελεί μία από αυτές τις σπάνιες και αξιόλογες αναβιώσεις που δείχνουν ότι έγιναν με όραμα που ξεπερνάει τη νοοτροπία των εύκολων εσόδων (για ποια εύκολα έσοδα, άλλωστε, μιλάμε όταν αποτελεί sequel μίας ταινίας του ‘80, που είχε αποτύχει εισπρακτικά, και με έναν τίτλο που ήταν αμφίβολο αν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως “κράχτης” ώστε να προσελκύσει μαζικά το σύγχρονο κοινό στις αίθουσες;). Η ταινία σίγουρα δεν είναι άπταιστη. Η αχίλλειος πτέρνα της εντοπίζεται στο απλοϊκό σενάριο, που αν το αποδημήσει κανείς, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί πως δεν δικαιολογεί την υπερβολική διάρκεια.

Bladerunner 2049 04

Παρά το διόλου ευκαταφρόνητο ελάττωμά του, όμως, το Blade Runner 2049 πρόκειται για ένα εναλλακτικού ύφους blockbuster (γιατί σαφέστατα με τη λογική του blockbuster έγινε η σύλληψη της ταινίας), που επιχειρεί να εντυπωσιάσει εστιάζοντας στη φωτογραφία, τα τοπία και τη σκηνοθεσία, σε αντίθεση με το μοντάζ τύπου MTV, τις απανωτές εκρήξεις και τα πληθωρικά εφέ. Καλές κι αυτές οι ταινίες αλλά μόνο θετικό είναι να βλέπουμε προσπάθειες τέτοιων μεγεθών που στοχεύουν σε κάτι διαφορετικό.

Ελπίζουμε πως το Blade Runner 2049 θα καταφέρει τελικά να προσπεράσει την μετριότατη εισπρακτική του αρχή, όχι επειδή θέλουμε να δούμε ένα ακόμα sequel αυτού (δεν θέλουμε) αλλά επειδή μόνο θετική μπορεί να είναι η ύπαρξη εναλλακτικών blockbusters.


 

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του "ψηφιακού" Hollywood.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Cine-TV News #75
Deadpool 2, Rampage, Star Wars, Μέση-γη και άλλα νέα…
Cine-TV News #74
Ash vs. Evil Dead, Downsizing και νέα από το ολοένα και πιο αμαρτωλό Hollywood…
Cine-TV News #73
Η τελευταία ταινία του Daniel Day-Lewis, Lethal Weapon, Runaways, άλλα trailers και νέα…
Cine-TV News #72
Black Panther, Jean Claude Van-Johnson και λοιπά κινηματογραφικά νέα.
Cine-TV News #71
The Last Jedi, The New Mutants και… Catan;
Cine-TV News #70
Pacific Rim, Justice League και... Sonic μεταξύ άλλων κινηματογραφικών νέων...
Cine-TV News #69
Peaky Blinders, Annihilation, The Killing of a Sacred Deer και άλλα νέα…
Cine-TV News #68
Βραβεία Emmy, trailer από το Tomb Raider και πολλά άλλα...
Cine-TV News #67
The Disaster Artist, νέος σκηνοθέτης για το Star Wars και άλλες ειδήσεις...
Cine-TV News #66
Επιστροφή της στήλης με ειδησεογραφία και νέα trailers.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Υπέροχο κείμενο Νικόλα!
    Ακριβώς τα ίδια αποκόμησα κι εγώ απο το Blade Runner. Σπανίζουν τόσο πολύ αυτές οι ταινίες πλέον που πραγματικά απορροφούσα κάθε λεπτομέρεια της αριστουργηματικής απεικόνισης και σκηνοθεσίας της. Μπορεί όντως ο ήχος να απέδιδε μόνο εξειδικευμένα στα της ταινίας αλλά ανάθεμα κι αν δεν ήταν ιδανικά προσαρμοσμένος κι αυτός σε κάθε σεκάνς.
    Εγώ δεν σας το κρύβω, μελαγχόλησα. Ένα συναίσθημα αυθεντικής μελαγχολίας, δείγμα εξαιρετικής ταινίας αν μη τι άλλο.

  • Tα είπαμε και στο forum. Το πρώτο Blade Runner είναι μέσα στις 5 αγαπημένες μου ταινίες και δεν θα μπορούσε να ξεπεραστεί με τίποτα. Όταν έμαθα ότι θα βγει sequel, η πρώτη μου αντίδραση ήταν "Δεν θα το δω". Δεν ήθελα να χαλάσω την τελειότητα της πρώτης ταινίας. Όταν έμαθα ότι σκηνοθέτης είναι ο Villeneuve αναθάρρησα λίγο, ενώ μετά την παρακολούθηση του Arrival οι ελπίδες αυξήθηκαν κατά πολύ. Τελικά ο σκηνοθέτης έδωσε μια ταινία - άριστο δείγμα σύγχρονου και σκεπτόμενου sci fi που σέβεται απόλυτα το Blade Runner σύμπαν. Συμφωνώ πως ανεξαρτήτως εισιτηρίων, τέτοιες ταινίες είναι απαραίτητες αν θέλουμε το καλό σινεμά και το είδος να έχει μέλλον. Άψογο κείμενο Νίκο.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 μήνα από mchasap
  • Ολα μου αρεσαν στην ταινια εκτος τον Τζαρεντ Λετο . Γιατι πρεπει παντα να τον κανουν τοσο υπερβολικα φτιαγμενο .
    Παντως η ατμοσφαιρα της ταινιας ηταν πολυ καλη, μου εβγαζε αυτο το γνησιο δυστοπικο κλιμα του μελλοντος.
    Και ποσο μα ποσο γουσταρα που εβλεπα την SONY και την ATARI . Gaming παντου ...

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 μήνα από PanosVeto
  • PanosVeto

    Φαντάζομαι ότι έχει σαν idol τον Johnny Depp. Τον ενδιαφέρει κάθε ρόλος, ΑΡΚΕΙ να μεταμφιέζεται έστω και λίγο. Δεν μπορεί να παίξει ρόλο που να περιλαμβάνει τη φυσική του εμφάνιση. Φρόιντ, το αφήνω σε σένα :p
    Δυστυχώς χάθηκε η ευκαιρία να το δω στο τοπικό σινεμά μιας και το αντικατέστησε το Snowman. Το It από την άλλη συνεχίζει να το προβάλλει...

  • PanosVeto

    Κι εμένα γενικά δεν μου πολυαρέσει ο Jared Leto. Δεν τον θεωρώ και πολύ καλό ηθοποιό. Προσπαθεί σε υπερβολικό βαθμό για κάθε ρόλο και στο τέλος δεν πείθει. Στο Blade Runner όμως πιστεύω ότι τα πήγε καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη ταινία που τον έχω δει. Νομίζω του ταίριαζε ο ρόλος αλλά το πρόβλημα ήταν πως το σενάριο δεν άφηνε στον χαρακτήρα να δώσει το κάτι παραπάνω.

  • Μια ιδιαίτερη ταινία που καθηλώνει με την απλότητα της. Πολύ καλή. Υποχρεωτικά στο Cinema κυρίως λόγου ήχου. Και η Ana De Armas όνειρο...

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 μήνα από Lellos1982
  • Lellos1982

    Όντως, πολύ ελκυστική παρουσία. Μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση και στο War Dogs που την είδα δει πριν μερικούς μήνες. Υποκριτικά δεν νομίζω ότι έχει και κάτι που θα βλέπουμε για χρόνια, αλλά είναι χάρμα οφθαλμών.

  • Lellos1982

    Φοβερά μεγάλα μάτια, σαν ψεύτικη κούκλα!

  • Στο πρώτο η μισή ταινία ήταν το Soundtrack του Παπαθανασίου. Ήλπιζα να ξανακάνει τον Composer , αλλα δυστηχώς όχι :( οπότε το hype μου έπεσε στη μέση :/

  • teleiotis

    ναι η μουσικη, ενω δενει καλα με την ταινία κ την ατμοσφαιρα, δε πλησιαζει καν το επιπεδο του Παπαθανασίου, είναι αλλη κλαση εντελως.

  • Ακριβώς την ίδια άποψη έχω για την ταινία.
    Καλογυρισμένη, φοβερή απεικόνηση του κόσμου, ύφος υποβλητικό... όμως όλα αυτά δεν έβρισκαν δικαιολογία από την ιστορία που εξελισσόταν.
    Δηλαδή το βάρος που δινόταν στο ύφος της ταινίας (που ήταν εξαιρετικό) δεν έβρισκε ανταπόκριση στο ποιο ήταν το διακύβευμα στην τελική.
    Δεν υπήρχε η συνταρακτική αποκάλυψη, αν και μου άρεσε αυτό που συνέβηκε στον Κ (δεν αναφέρω λόγω spoilers).

Τελευταία Σχόλια

Το εγχείρημα από την αρχή φάνταζε δύσκολο και αμφιβόλου αναγκαιότητας.
Δυστυχώς ότι χτίζει ο ρετουσ...
τοσο καλα indie και βγαλανε το Friday the 13th The Game?? τις αλλες κατηγοριες η μαλλον αυτες που μπ...
εχει βελτιωθει παρα πολυ αποτι εχω ακουσει. κ εγω μονο στο πρωτο χρονο επαιξα που ειχε ακομα τα θεμα...
Χαχαχαχα κορυφαίο Πάνο!!!! Κάθησα και σκέφτηκα λίγο αυτό με τα βρώμικα μυαλά και κατέληξα στο οτι πρ...
Δεν μου λέτε συνονόματοι που έχετε και εμπειρία με το siege, αξίζει? Είχα παίξει την beta όταν είχε ...
Αν πρόσεχε και το Division από την αρχή.....
οχι βρε συ, τρελος εισαι; no more gameplay?!?
σκεψου οτι παιζω σκληροπυρηνικά adventures με σημειώμ...
καλή επιτυχία xbox one
Καλά για σένα αυτό θα ήταν το ιδανικότερο και το πιο αγαπημένο σου mode, και να υπήρχε σε όλα τα gam...