Προβληματισμοί ενός gamer.

Πολλές φορές μου έχει έρθει η ιδέα να παραθέσω τις απόψεις μου για το συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο φαίνεται πως απασχολεί ανέκαθεν αρκετό κόσμο. Προ μηνών, μάλιστα, το θέμα αυτό είχε βγει στο προσκήνιο, μετά τον πυροβολισμό σε σχολείο της Αμερικής από μαθητές εναντίον μαθητών και από την άκρως εμπεριστατωμένη άποψη του καθ’όλα εξαιρετικού και αποτελεσματικού προέδρου της χώρας, ρίχνοντας το φταίξιμο στα βιντεοπαιχνίδια. Τότε είχα σκεφτεί να θίξω το θέμα διαφορετικά: κατά πόσο τα παιχνίδια είναι (συν)υπεύθυνα για διάφορα περιστατικά έκρηξης βίας. Μέχρι που μετά από μια πρόσφατη εμπειρία η ροή της σκέψης μου άλλαξε. Το ερώτημα δεν είναι αν τα βιντεοπαιχνίδια είναι βίαια ή όχι, εάν έχουν βία ή όχι. Υπάρχει βία στα παιχνίδια. Όμως, τελικά, ποιος είναι υπεύθυνος για τη διοχέτευση της βίας στο κοινό και, κυρίως, στις μικρότερες ηλικίες;

Βιντεοπαιχνίδια, Αμερική και…ο Πρόεδρος.

Ο κόσμος αναστατώθηκε στα τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν ένα σχολικό συγκρότημα στη Φλόριντα των ΗΠΑ δέχτηκε ένοπλη επίθεση. Θύτης: ένας δεκαεννιάχρονος, με διαταραγμένη προσωπικότητα και με ύποπτες διασυνδέσεις. Στόχος: 3000 μαθητές και όλο το προσωπικό του σχολείου. Το αποτέλεσμα έχει ως εξής: 14 νεκροί μαθητές, 3 νεκροί ενήλικες, μέλη του προσωπικού και 15 τραυματίες. Η επίθεση αυτή αποτελεί την τελευταία από μια σειρά επιθέσεων σε σχολεία της ηπείρου, πολλές εκ των οποίων έχουν διαπραχθεί από έφηβους ή νεαρούς ενήλικους.

Όπως είναι φυσικό, συναγερμός σήμανε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ο Πρόεδρος, ο οποίος σίγουρα δεν θα επιθυμούσε στην πρώτη θητεία του να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο γεγονός, άρχισε να κάνει δηλώσεις οι οποίες θα μείνουν στην ιστορία. Η πρώτη δήλωση είχε να κάνει με το αν είναι σωστό και πρέπον οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία να κυκλοφορούν ένοπλοι, έτσι ώστε να μπορούν να προστατεύσουν τους μαθητές τους αλλά και τους ίδιους τους τους εαυτούς. Αυτό δεν είναι κάτι που μας αφορά εμάς, καθώς υπάρχουν άλλοι ειδικοί που μπορούν να τοποθετηθούν καλύτερα. Λίγες μέρες μετά, όμως, ο Πρόεδρος ανακάλυψε επιτέλους τον πραγματικό υπεύθυνο για τα περιστατικά αυτά. Έτσι, κάλεσε εκπροσώπους από τις μεγαλύτερες εταιρείες της βιομηχανίας στο γραφείο του, με σκοπό να θέσει το μεγάλο ερώτημα: είναι τα βιντεοπαιχνίδια συνδεδεμένα με τη βία;

fox news 01
Πηγή: video.foxnews.com

Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε πως αυτό προκάλεσε αίσθηση στη βιομηχανία, στον ειδικό Τύπο αλλά και στο αγοραστικό κοινό – και για πολλούς, μάλιστα, λόγους. Η πλειοψηφία των πολιτών που αρέσκονται να διαφωνούν με τον πρόεδρο έσπευσε να υποστηρίξει τις εταιρείες και τα βιντεοπαιχνίδια, σε μια έντονη προσπάθεια να θίξει το πόσο σωστή είναι η κρίση του Προέδρου, ενώ οι εκπρόσωποι των εταιρειών και των στούντιο ανάπτυξης αναφέρθηκαν σε ανεξάρτητες έρευνες προκειμένου να αποδείξουν ότι τα προϊόντα αυτής της βιομηχανίας δεν σχετίζονται επ’ ουδενί με τη βία γενικότερα και με τις διάφορες εκφάνσεις της ειδικότερα.

Μάλιστα, κάποιοι αναφέρθηκαν σε ένα σημείο αγκάθι για την αμερικανική κοινωνία, η οποία παράλληλα αποτελεί και Δαμόκλειο Σπάθη για τις νομοθετικές αρχές των πολιτειών: το κατά πόσο είναι πρέπον να υπάρχουν ελεύθερα όπλα στην αγορά. Το δικαίωμα του Αμερικανού πολίτη στην προμήθεια όπλων και στην οπλοκατοχή ανάγεται στο μακρινό 1791, όταν έγινε η δεύτερη τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ. Τότε, βέβαια, η κατοχή όπλων ήταν απόλυτα φυσική, καθώς οι πολίτες έπρεπε να μπορούν να αμυνθούν ενάντια σε όλους όσους επιβουλεύονταν την ασφάλεια τη δική τους και των οικογενειών τους. Και αν τα χρόνια πέρασαν, και αν πολλά πράγματα εκσυγχρονίστηκαν, η οπλοκατοχή εξακολουθεί να υπερνικά τα φράγματα του χρόνου και να είναι ό,τι πιο φυσικό μπορεί κανείς να συναντήσει στις Πολιτείες. Για το τρομερό του γεγονότος αρκεί, μάλιστα, να αναλογιστεί κανείς ότι τα όπλα που ανήκουν σε οικογενειακές συλλογές δεν καταγράφονται πουθενά, ενώ πολλά από αυτά μπορούν να κληροδοτηθούν μετά θάνατον…

guns vs games chart
Πηγή: The Washington Post

Το παραπάνω διάγραμμα αντικατοπτρίζει απόλυτα την κατάσταση στις ΗΠΑ και αποτελεί μια δυνατή απάντηση στο πόσο «υπεύθυνα» είναι τα βιντεοπαιχνίδια για τα αιματηρά περιστατικά που συγκλονίζουν τις τοπικές κοινωνίες. Τα δεδομένα στην Ευρώπη αλλά και στον Καναδά είναι αρκετά ενθαρρυντικά. Οι πωλήσεις των βιντεοπαιχνιδιών διατηρούν έναν καλό μέσο όρο, με την οπλοκατοχή να είναι ένα περιορισμένο φαινόμενο, κυρίως ίσως λόγω των εκάστοτε νομοθεσιών ενώ οι θάνατοι από όπλα, αν και υφίστανται, δεν μπορούν με τίποτα να συνδεθούν με τα βιντεοπαιχνίδια και τη βία που εμπεριέχουν. Ακόμα πιο ελπιδοφόρα είναι τα μηνύματα που λαμβάνουμε από την αντίπερα όχθη του Ειρηνικού Ωκεανού, καθώς τόσο στην Ιαπωνία όσο και στη (Νότιο) Κορέα το φαινόμενο της οπλοκατοχής δεν υφίσταται ούτε στα πιο τρελά όνειρα των κατοίκων τους.

Παράλληλα, η αγορά βιντεοπαιχνιδιών αγγίζει εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, καθώς πολλά σημαντικά κέντρα της βιομηχανίας έχουν εκεί την έδρα τους. Κάπου εδώ, βέβαια, δεν μπορούμε παρά να κάνουμε έναν άλλο συνειρμό. Για σκεφτείτε το λίγο: η Ιαπωνία δεν θα έπρεπε κανονικά να αποτελεί το κέντρο των πιο παράξενων και των πιο μακάβριων, ενίοτε, συμβάντων, ακριβώς λόγω της υπερπαραγωγής τίτλων που σχετίζονται με το υπερφυσικό ή με κάτι που βρίσκεται πέρα από τον όμορφο κόσμο στον οποίο ζούμε; Πόσες φορές η pop ιαπωνική κουλτούρα έχει κατηγορηθεί για τις παρεμβολές της ενάντια στα χρηστά ήθη της Δύσης; Και όμως, οι κάτοικοί της δεν κινδυνεύουν από αυτά που η Δύση έχει κατηγορηθεί και έχει μπει στο μικροσκόπιο ουκ ολίγες φορές. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, η κατοχή βιντεοπαιχνιδιών είναι μικρότερη από την οπλοκατοχή. Ωστόσο, οι θάνατοι που προέρχονται από υπαιτιότητα όπλων είναι αθροιστικά περισσότεροι από εκείνους των υπόλοιπων «μεγάλων» κρατών του πλανήτη. Και επιχειρήματα που καταδικάζουν το επίπεδο των κατοίκων ή το επίπεδο Παιδείας που δέχονται δεν ευσταθούν. Το πρόβλημα βρίσκεται κάπου αλλού. Τα συμπεράσματα δικά σας, όπως και όλων των κατοίκων του πλανήτη.

fox news 02
Πηγή: video.foxnews.com

Είναι τα βιντεοπαιχνίδια αθώα;

Αυτό είναι ένα άλλο, μεγάλο ερώτημα. Μήπως, ως κομμάτι της βιομηχανίας, προσπαθούμε και εμείς να ευλογήσουμε τα γένια μας και να παραβλέψουμε τα οποιαδήποτε μελανά σημεία υφίστανται; Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι υπάρχει βία στα παιχνίδια. Καλώς ή κακώς, κάποια παιχνίδια έχουν χαρακτηριστικά βίας. Από τους αιματηρούς πολέμους, τη χρήση έντονης γλώσσας, τα απόκρυφα/ μυστικιστικά στιγμιότυπα που μπορούμε να απαντήσουμε σε ένα fantasy RPG, ακόμα και σε σκηνές με έντονο σεξουαλικό περιεχόμενο, η βία ζει μέσα στα διάφορα παιχνίδια. Ωστόσο, καλώς ή κακώς, η βία ως φαινόμενο υφίσταται παντού, με διαφορετικές ίσως μορφές και με διαφορετική επικάλυψη. Βία μπορεί να υπάρχει σε όλες τις μορφές τέχνης: από τη λογοτεχνία ως το θέατρο και τον κινηματογράφο. Και μην ξεχνάμε, για όλους όσους αρνούνται να το δεχτούν, πως η βία υπάρχει και στην καθημερινότητά μας. Από την μαμά που μπορεί να φωνάξει στο παιδί, από το πιο «αθώο» πείραγμα συμμαθητών έως τα σκηνικά bullying, η βία απαντάται καθημερινά και σε διαφορετικά φάσματα.

Ωστόσο, κατά έναν μαγικό πάντα τρόπο, τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούν τον αποδιοπομπαίο, θα λέγαμε, τράγο. Και ο λόγος είναι απλός. Η σύγχρονη κοινωνία και τα στερεότυπα τα οποία επιβάλει, θέλει τα βιντεοπαιχνίδια ως προνόμιο των «μικρών» και όχι των «μεγάλων». Έτσι, οι «μεγάλοι», μιας που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στον κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών, είναι πολύ πιο εύκολο να κατηγορήσουν τα «παιχνίδια», παρά μια τηλεοπτική σειρά, η οποία μπορεί να προβάλει μεγέθη βίας πολλαπλάσια από εκείνα ενός παιχνιδιού. Επιπλέον, είναι πολύ πιο εύκολο για έναν γονέα να ελέγξει το τι βλέπει ή διαβάζει το παιδί του από το τι εκείνο παίζει. Πόσοι από εσάς θυμάστε τη μητέρα ή τον πατέρα σας να φωνάζουν να «κλείσετε την τηλεόραση» ή να «μην βλέπετε αυτό το πρόγραμμα» γιατί δεν είναι κατάλληλο;

original

Οι νεώτεροι σε ηλικία ίσως και να μην το θυμούνται – αλλά όταν τα σύμβολα καταλληλότητας εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα από τα κανάλια, πολλοί ζήσαμε στιγμές απείρου κάλους. Θυμάμαι τον δεκαπεντάχρονο εαυτό μου να αντιδρά και να αναρρωτιέται για ποιόν ακριβώς λόγο πρέπει να ζητήσει άδεια για να δει μια ταινία με την πορτοκαλί επισήμανση, όταν μπορούσε να δω τηλεοπτικό περιεχόμενο με μωβ επισήμανση. Για να μην ξεχάσουμε και τον κινηματογράφο. Πόσες φορές δεν μας επετράπη να δούμε μια ταινία η οποία ήταν ή έμοιαζε ακατάλληλη; Ο έλεγχος των ενηλίκων ήταν σαφέστατα πιο εύκολος σε αυτές τις περιπτώσεις, καθώς μπορούν να έχουν μια γενική εικόνα για το ακριβές περιεχόμενο μιας σειράς ή μιας ταινίας και να κρίνουν αν θα είναι ωφέλιμη προς το παιδί, αδυνατώντας, φαινομενικά, να ασκήσουν τον ίδιο έλεγχο και στο περιεχόμενο ενός βιντεοπαιχνιδιού.

Ας περάσουμε και πάλι όμως στο θέμα μας. Αυτή τη φορά απευθυνόμαστε και πάλι σε όλους όσους υποστηρίζουν πως τα βιντεοπαιχνίδια είναι βίαια και δεν χάνουν ευκαιρία να τα φέρουν στο προσκήνιο και να τα κατακρίνουν. Επαναλαμβάνουμε πως τα βιντεοπαιχνίδια είναι βίαια. Όχι όλα, αλλά βία υπάρχει. Όπως όμως υπάρχουν σχετικά αυστηρά κριτήρια επιλογής τηλεοπτικού περιεχομένου, έτσι υπάρχουν και αυστηρά κριτήρια καταλληλότητας του κάθε βιντεοπαιχνιδιού. Στις ΗΠΑ, υπεύθυνο χαρκατηρισμού της καταλληλότητας των βίντεοπαιχνιδιών είναι το λεγόμενο ESRB (Entertainment Software Rating Board). Στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας) υφίσταται το λεγόμενο σύστημα PEGI (Pan European Game Information), το οποίο στη γλώσσα μας αποδίδεται ως Πανευρωπαικό Σύστημα Πληροφόρησης Παιχνιδιού. Το PEGI, με άλλα λόγια, είναι ο πιστός σύμβουλος κάθε υπεύθυνου γονέα, ο οποίος θέλει να έχει τον τελικό έλεγχο του κάθε βιντεοπαιχνιδιού που μπαίνει στο σπίτι του και απευθύνεται στο παιδί του. Δεν πρόκειται για κάποιο χαρακτηριστικό που απαιτεί ιδιαίτερη εξυπνάδα ή πνευματική οξυδέρκεια για να ερμηνευτεί και να χρησιμοποιηθεί. Κάθε βιντεοπαιχνίδι φέρει πάνω του μια αριθμητική επισήμανση, η οποία επισημαίνει και την ηλικιακή καταλληλότητα.

pegi ratings system

Για παράδειγμα, ένα βιντεοπαιχνίδι με την επισήμανση: 12+ καθιστά αυτόματα το προϊόν κατάλληλο για παιδιά και εφήβους άνω των 12 ετών. Ωστόσο ο χαρακτηρισμός αυτός δεν λαμβάνεται καθόλου υπ’ όψιν από ορισμένους καταναλωτές. Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα μεγάλο κατάστημα λιανικής στη χώρα που βρίσκομαι, όπου αντίκρυσα το εξής παράδοξο: ένα δεκάχρονο, ίσως εντεκάχρονο αγοράκι, να ωρύεται και να παρακαλάει μετά δακρύων τη μητέρα του για να του αγοράσει ένα αντίτυπο του Grand Theft Auto V. Σαφέστατα και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει ένα παιχνίδι της σειράς Grand Theft Auto. Στάθηκα να χαζεύω τη σκηνή, περιμένοντας να δω ποια θα ήταν η συνέχεια. Η μητέρα περιεργάστηκε προσεκτικά τη συσκευασία, προφανώς ενθουσιάστηκε με το μπροστινό σχέδιο και το αγόρασε, χωρίς να αναρρωτηθεί για την καταλληλότητα του περιεχομένου.

Μικρά παιδιά ή και έφηβοι νεαρής ηλικίας, με τους οποίους ερχόμουν σε επαφή λόγω δουλειάς, είχαν αναπτύξει εξαιρετικές ικανότητες σε first person shooters τύπου Call of Duty, αδιαφορώντας ολοκληρωτικά σε κάθε μορφής σχόλιο από τη μεριά μου ως προς την καταλληλότητα του βιντεοπαιχνιδιού που παίζουν. Σε κάθε νίξη που έκανα ως προς αυτό το ζήτημα με τους γονείς ωστόσο, η απόκριση που έπαιρνα ήταν, στην καλύτερη, αδιαφορία. Μερικές επικές απαντήσεις που έλαβα ήταν του τύπου πως «αφού τα συγκεκριμένα βιντεοπαιχνίδια τα κάνουν χαρούμενα, ας απασχολούνται με αυτά και ας κάνουν λιγότερη φασαρία στο σπίτι». Σαφέστα ικανοποιητικές απαντήσεις που δείχνουν και ένα επίπεδο ώριμης σκέψης – για να μην πούμε παιδείας. Και το πράγμα γίνεται ακόμα καλύτερο όταν αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, σε περιπτώσεις σαν την προαναφερθείσα επίθεση, καταδικάζουν τα βιντεοπαιχνίδια με την ίδια ευκολία με την οποία τα αγοράζουν.

Grand Theft Auto V 01

Συμπερασματικά...

Για να επιστρέψουμε στο αρχικό σκέλος αυτού του άρθρου, ο πλανητάρχης μας καλό θα είναι να πειστεί ότι τα βιντεοπαιχνίδια δεν αποτελούν την απαρχή της βίας. Δεν θα ήταν, άλλωστε, ευχάριστο τα κέντρα της βιομηχανίας που βρίσκονται στις ΗΠΑ να δεχθούν πόλεμο από μια εντελώς αβάσιμη σκέψη. Στην τελική, ειδικοί έχουν αποφανθεί ότι τα βιντεοπαιχνίδια δεν μπορούν να διαμορφώσουν εγκληματικές προσωπικότητες και χαρακτήρες, εκτός ίσως αν υπάρχει ήδη η προδιάθεση ή αν υπάρχουν εξωτερικά ερεθίσματα. Εμείς, σαν απλοί πολίτες δεν είμαστε σε θέση ούτε να αναλύσουμε τα ερεθίσματα αυτά, αλλά ούτε και να τα κρίνουμε. Μπορούμε, όμως, να σκεφτούμε ποια είναι η ιδανική οδός δράσης στην περίπτωση που αν, τελικά, κάποια βιντεοπαιχνίδια μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά κάποιες προσωπικότητες.

Στην τελική, το μόνο που απαιτείται είναι να είμαστε περισσότερο ενημερωμένοι και υπεύθυνοι. Τα βιντεοπαιχνίδια δεν είναι η πηγή του κακού. Μάλιστα, κάποια από αυτά αποτελούν υπέρογκες παραγωγές από πλευράς εταιρειών και στούντιο ανάπτυξης και αποτελούν πραγματικά έργα τέχνης – για να μην αναφερθούμε στη σημασία που έχουν για κάποιες κοινότητες και τοπικές οικονομίες. Όμως οφείλουμε και εμείς να είμαστε πιο προσεκτικοί, όχι τόσο για τα βιντεοπαιχνίδια που αγοράζουμε για εμάς, όσο για τα βιντεοπαιχνίδια που αγοράζουμε ως δώρο για τα παιδιά, τα ανήψια μας ή τα βαφτιστήρια μας. Καθώς δεν είναι εφικτό να περιμένουμε από τους πωλητές και τα καταστήματα λιανικής να επισημάνουν για εμάς το τι είναι κατάλληλο ή όχι –καθώς λίγοι είναι εκείνοι οι γονείς που ρωτούν αν το συγκεκριμένο βιντεοπαιχνίδι που προτίθενται να αγοράσουν είναι κατάλληλο για τα παιδιά τους -, μια βασική εκπαίδευσή μας στο ευρωπαικό status quo και η υπενθύμιση στο υποσυνείδητό μας ότι τα παιδιά του σήμερα είναι οι πολίτες του αύριο, μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Και ας μην ξεχνάμε, ακόμα, πως ένα βιντεοπαιχνίδι πρέπει να είναι πάντα μια πηγή διασκέδασης, η οποία όμως δεν πρέπει να αντικαθιστά ολοκληρωτικά άλλες μορφές διασκέδασης και επικοινωνίας. Άλλωστε, ένα ζεστό περιβάλλον και μια αγκαλιά από την οικογένεια ή από φίλους μπορεί να αποτελέσουν ισχυρά όπλα καταπολέμησης της βίας. Όσο για την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Εκεί χρειάζονται άλλα, πιο δραστικά μέτρα. Αλλά αυτό είναι μια ιστορία για αργότερα.


 

Όλα ξεκινάνε ένα βράδυ Χριστουγέννων όπου αποκτώ το πρώτο μου Game Boy και γίνομαι αυτόματα (χωρίς να το ξέρω τότε) οπαδός της Nintendo. Ακολουθεί μια κονσόλα PlayStation (σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία) και από τότε η δεσποινίδα Croft εισβάλει στη ζωή μου. Έκτοτε, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει πολύ. Παραμένω φανατικός οπαδός των φορητών και των 3rd person Action Adventures (Tomb Raider! Prince of Persia! Assassin’s Creed??) μόνο που προτιμώ να απολαμβάνω τίτλους στην οθόνη του PC (γιατί είμαι φαν και των RTS!). Από εκεί και πέρα δεν θα πω όχι σε ένα καλό βιβλίο, πολλές καλές σειρές, άπειρες καλές ταινίες και βόλτες με καλή παρέα.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Δεν θα αναφερθω καθολου στους Αμερικανους και στις δικαιολογιες που προσπαθουν να βρουν χρησιμοποιωντας τα παιχνιδια! Δεν εχει νοημα να το κανω οταν εκει ο οποιοσδηποτε μπορει να αγορασει ενα οπλο αρκει να εχει τα χρηματα!
    Θα μιλησω για την Ελλαδα και επειδη εχω την τυχη να ζω τον χωρο των Video games "απο μεσα" ως επαγγελματιας 20 χρονια τωρα, τα περιστατικα που εχω ζησει ειναι αμετρητα (και αναλογα με τα παραδειγματα του αρθρου) και αρκετα τα εχω γραψει και παλιοτερα στα σχολια αναλογων αρθρων του site!

    Εννοειται οτι τα παιχνιδια δεν ειναι η αρχη του κακου, η εστω δεν ειναι μονο αυτα! Το μεγαλο προβλημα ομως κατα την αποιψη μου μπορει να το καταλαβει καποιος οταν παιδακια του δημοτικου γνωριζουν καλυτερα ολα τα οπλα ακομα κι απο εναν 50αρη που εχει παει και φανταρος!:o

    Και προς Θεου δεν εννοω οτι κατι τετοιο σημαινει οτι ενα παιδι θα γινει στο μελλον αυτοματως και εγκληματιας, απλα σε μια ηλικια που ακομα διαμορφωνεται ο χαρακτηρας το μυαλο και η λογικη ενος παιδιου το να εχει τετοιες εικονες/πληροφοριες και τετοια ερεθισματα, οπως πχ το οτι ειναι normal να σκοτωνεις καποιον με ενα οπλο η να τον πατας με ενα αυτοκινητο, δεν νομιζω οτι ειναι και οτι καλυτερο αν αναλογιστει καποιος οτι σε αυτες τις ηλικιες τα μικρα παιδια δεν εχουν αναπτυξει ακομα 100% την ικανοτητα να αντιλαμβανονται τις επιπτωσεις μιας τετοιας πραξης, την οποια μαλιστα ενα παιχνιδι με την σημερινη ρεαλιστικοτητα που προσφερουν οι νεες κονσολες/PC, την κανει ακομα πιο ευπεπτη στο παιδικο μυαλο του!

    Εκει λοιπον αρχιζουν και τα προβληματα και εκει ξεκινουν και οι μεγαλες ευθυνες των γονεων!
    Δεν λεω οτι ολοι ειναι αδιαφοροι, υπαρχει ομως και ενα μεγαλο κομματι τους που ειτε δεν εχει την καταλληλη παιδεια για να καταλαβει πως αντιλαμβανονται τα ματια και κυριως το μυαλο ενος μικρου παιδιου τετοιου ειδους δεδομενα, ειτε απλα αδιαφορει και παρκαρει το παιδι του μπροστα απο μια τηλεοραση/μονιτορ για να βρει για λιγες ωρες την ησυχια του !

    Εχω δυστυχως βρεθει αντιμετωπος και με τις δυο αυτες περιπτωσεις πολλες φορες και τολμω να πω πως παρολο που εκανα οτι μπορουσα για να τους εξηγησω τους λογους που δεν θα πρεπει να δωσουν ενα ακαταλληλο ηλικιακα παιχνιδι στο παιδι τους, τα λογια μου επεσαν στο κενο (ελαχιστοι εδειξαν να συγκινουνται και να δειχνουν ενδιαφερον) και μαλιστα ορισμενους απο αυτους τους εχασα και απο πελατες....!!:o

    Δυστυχως ολα ξεκινουν απο το σπιτι και το σχολειο.....αν υπηρχε ενα μαθημα στα σχολεια -εστω και για μια ωρα την εβδομαδα- το οποιο να εξηγουσε στα παιδια τους λογους που πρεπει να αποφευγουν καποια συγκεκριμενα παιχνιδια σε συγκεκριμενες ηλικιες αλλα και να τους προτεινει καταλληλα ειδη για την καθε ηλικια, τοτε ισως να υπηρχε μια ελπιδα!
    Αλλωστε η διεισδυση του gaming στις ζωες των παιδιων ειναι πια καθολικη και απορω που η παιδεια αγνοει την σημασια της πληροφορησης επανω σε αυτον τον τομεα!

    Καταλαβαινω βεβαια οτι κατι τετοιο ειναι τουλαχιστον ουτοπικο αυτη τη στιγμη και ειδικα στην χωρα μας, αλλα μονο μεσα απο την παιδεια μπορει να γινει κατι!

    Ειναι παντως πολυπλοκη η κατασταση, εχει βαλει και το χερακι του το internet σε τεραστιο βαθμο που πραγματικα δεν ξερεις απο που να το πιασεις και που να το αφησεις το πραγμα......

    Παιδια οσοι ειστε γονεις βρειτε τον χρονο και παιξτε μαζι με τα παιδια σας, ειναι η καλυτερη λυση για να τους περασετε τα μηνυματα που πρεπει! ;)


    Υ.Γ. Να μην ξεχασω να πω και ενα μεγαλο μπραβο για το αρθρο! Γουσταρουμε νεα games-κουβεντουλα-πλακιτσα κτλπ, αλλα τετοια αρθρα επιβαλεται να υπαρχουν σε ενα site που σεβεται τον εαυτο του και το λειτουργημα που επιτελει!, Γιατι η δημοσιογραφια δεν πρεπει να χρησιμοποιειται ως το "μεσο" που θα φτιαξουμε το image μας (εσεις ευτυχως δεν το κανετε αυτο) αλλα ως το μεσο που πρεπει να πληροφορει και να ενημερωνει, ειδικα οταν απευθυνεται και σε νεα παιδια!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Amiga500
  • Amiga500

    Μαζί έπρεπε να το είχαμε γράψει το συγκεκριμένο κείμενο! Χαίρομαι που προχωράς τη σκέψη μου ένα βήμα παρακάτω!

  • Amiga500

    Εγω χαιρομαι φιλε sartorious που εκανες τον κοπο να γραψεις ενα αρθρο για κατι τοσο σημαντικο!
    Απλα ενα μεγαλο μπραβο απο εμενα! ;)

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Amiga500
  • Amiga500

    Την σκέψη με το να υπάρχει ανάλογο εκπαιδευτικό-ενημερωτικό μάθημα στο σχολείο την έχω κάνει και γω αρκετές φορές και δυστηχώς μετά από συζητήσεις έχω καταλήξει στα εξής: Ποιός και με ποιές γνώσεις θα μπορέσει να ενημερώσει σωστά άτομα νεαρής ηλικίας όταν οι εκπαιδευτικοί είναι ηλικιακά τουλάχστον δύο γενιές πίσω, κάτι που μεταφράζεται σε μειωμένη τεχνολογική εξοικείωση (τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις). Επίσης ποια περιθώρια θα αφήνει η σύγχρονη μορφή της Ελληνικής εκπαίδευσης στην σωστή διεκπαιρέωση ενός τέτοιου μαθήματος, όταν εδώ και χρόνια η πληροφορική και ο επαγγελματικός προσανατολισμός αντιμετωπίζονται ως δευτερεύοντα μαθήματα (ε αφού δεν εξετάζονται στο τέλος ποιος τους δίνει σημασία μωρέ) και είναι πραγματικά η ώρα του παιδιού με σχεδόν κανέναν να μη προσέχει (έχω ζήσει ανάλογες καταστάσεις). Μία αντιμετώπιση που πηγάζει φυσικά τόσο από τους μαθητές όσο και από τους εκπαιδευτικούς. Όπως αναφαίρεις και συ ο ίδιος ένα τέτοιο μάθημα (πόσο μάλλον η εφαρμογή του με σωστό τρόπο) είναι κάτι ουτοπικό. Όσο για το άρθρο νομίζω πως η λογική πίσω από όσα γράφονται, δηλαδή η χρήση επιχειρημάτων (αυτονόητο αλλά όχι συνηθισμένο δυστηχώς) είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους προσπαθούν να τραβήξουν τα βλέμματα πάνω από τη πραγματική πηγή του προβλήματος και το σχεδιάγραμμα περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο την κατάσταση, ίσως καλύτερα ακόμη και από τις λέξεις! Πολλά μπράβο από μένα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από trikala93
  • Amiga500

    Φίλε Κώστα και trikala93 μακάρι να γινόταν κάτι τέτοιο. Προφανώς πρέπει να αλλαχθεί τόσο ο τρόπος και οι ώρες που διδάσκεται η πληροφορική, όσο και το περιεχόμενό της. Δεν γίνεται τα παιδιά να παιρνάνε πολλές ώρες καθημερινά σε Youtube και social media, και να μην υπάρχει ενημέρωση για αυτά. Δεν γίνεται να μην ξέρουν τις επιλογές απορρήτου κάθε υπηρεσίας και κάθε λειτουργικού συστήματος (έστω Windows, Android, iOS τα βασικά), να μην ξέρουν τη σημασία της ιδιοτικότητας και της σημασίας των προσωπικών δεδομένων. Το ίδιο μάθημα φυσικά θα μπορούσε να ασχοληθεί και με τα video games, προφανώς όχι να μαθαίνουν να παίζουν Counter Strike τα παιδιά στο σχολείο, αλλά να καταλαβαίνουν όλα αυτά που έγραψε ο Κώστας στο κείμενο και ο άλλος Κώστας στο σχόλιό του, να μαθαίνουν για τα loot boxes, για τα άθλια παιχνίδια στο κινητά, για το πότε μία εταιρία τα εκμεταλλεύεται, για το πως να ξεχωρίζουν τις clickbait ειδήσεις στο internet και να μάθουν να φιλτράρουν το κάθε τι κ.τ.λ . Φυσικά σε γενικότερο πλαίσιο αυτό που λείπει από το σχολείο είναι η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης, κάτι που θα βόηθούσε όχι μόνο στα παραπάνω αλλά σε περισσότερους τομείς.

    Δυστυχώς μέχρι να γίνει αυτό. πόσο μάλλον στα ελληνικά σχολεία, το βάρος πέφτει στους γονείς και πιστεύω πως οι περισσότεροι εδώ μέσα ξέρουν πως να προστατέψουν τα παιδιά τους στον κόσμο των videogames και του internet. Δυστυχώς όμως τα πράγματα εκεί έξω πάνε από το κακό στο χειρότερο. Μία βόλτα στα trending του Youtube δείχνει το επίπεδο που υπάρχει -και δεν αναφέρομαι μόνο στα gaming video- και μία βόλτα στη λίστα με τα top10 sites στην Ελλάδα και βλέποντας ποια ειδησεογραφικά είναι στη κορυφή, επιβεβαιώνει το πρόβλημα

  • Amiga500

    @trikala93 Φιλε δεν διαφωνω γι αυτο και εγραψα την λεξη "ουτοπικο" ειδικα για την χωρα μας, αν ομως θες την αποψη μου ενα "ανοιχτομυαλο" και προοδευτικο εκπαιδευτικο συστημα καλλιστα θα μπορουσε να εκμεταλευτει τις γνωσεις και την εμπειρια ανθρωπων του (gaming) χωρου χωρις να περιοριζεται αναγκαστικα σε απλους εκπαιδευτικους που σιγουρα δεν εχουν ουτε τις αναλογες γνωσεις ουτε και την αναλογη εμπειρια!

    Δεν ειναι αναγκη να εχει καποιος την ταμπελα "εκπαιδευτικος" για να σε μαθει ορισμενα σωστα πραγματα, μπορει καλλιστα να γινει και με συνεργασια ενος εκπαιδευτικου με καποιον εμπειρο και σοβαρο ανθρωπο του χωρου του gaming/τεχνολογιας!

    Ανοιχτο-πρακτικο μυαλο χρειαζεται και λυσεις μπορουν να βρεθουν, απλα στην χωρα μας περιμενουμε πρωτα να γινει το κακο και μετα να ψαξουμε για λυσεις.....και οπως παντα αυτες θα ειναι στο τελος και λυσεις του "ποδαριου"... :(

    Το ξαναλεω αλλη μια φορα κι ας γινομαι κουραστικος, ειδικα στην χωρα μας ο Τεχνολογικος- Ψηφιακος αναλφαβητισμος δεν αφορα μονο τους ανθρωπους που δεν εχουν εντονη επαφη με την τεχνολογια, δυστυχως αφορα και αυτους που εχουν επαφη και μαλιστα πολλοι απο αυτους πιστευουν οτι ειναι και "γνωστες" του αντικειμενου!

    Ολα ξεκινουν απο την παιδεια λοιπον και δεν υπαρχει καμια δικαιολογια για την μη σοβαρη αντιμετωπιση του θεματος απο το εκπαιδευτικο μας συστημα!

    Τροποι υπαρχουν και μπορουν να βρεθουν, θεληση υπαρχει....? ;)

  • Amiga500

    Συμφωνώ απόλυτα, υπάρχουν πολύ τομείς που άνθρωποι του εκάστοτε κλάδου θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μία εκπαιδευτική διαδικασία. Απλά ήθελα να παραθέσω ένα-δύο στοιχεία για το, όπως σημείωσες και 'συ, αυτό είναι δύσκολο να γίνει σωστά στα μέρη μας. Ίσως ήταν λάθος μου που χρησιμοποίησα τη λέξη εκπαιδευτικός μιάς και φυσικά δεν είναι απαραίτητο κάποιος να έχει αυτήν την επαγγελματική ιδιότητα για να πληροφορήσει σωστά κάποιον άλλο. Σε αυτό βέβαια κολλάει και ένα άλλο ζήτημα, το κατά πόσο ευέλικτο είναι το σύστημα εκπαίδευσης μας ώστε να επιτρέψει σε έναν που δεν είναι του ''σχολικού χώρου'', ακόμη και εάν έχει τις γνώσεις που απαιτούνται, να ενημερώσει τις νεαρές ηλικίες. ΄Ισως αν μιλάγαμε για έναν γιατρό ή άλλου είδους επιστήμονα αυτό να ήταν πιο εύκολο αλλά στη δικιά μας περίπτωση το βλέπω λίγο δύσκολο να δωθεί βήμα για πληροφόρηση περί των video games.

  • Amiga500

    Οτι ειναι δυσκολοτερο δεν θα διαφωνησω καθολου, αλλα και παλι πιστευω οτι ο σκοπος αγιαζει τα μεσα αρκει βεβαια να υπαρχει η θεληση! Και εγω αυτη τη θεληση δεν βλεπω.....και εκει ειναι που κολλαει το πραγμα!

    Γενικα εχουμε μεγαλο προβλημα σε αυτη τη χωρα στο να αξιολογουμε και να ιεραρχουμε τα σοβαρα θεματα και παντα μας προλαβαινουν οι συνεπειες... :(

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Amiga500
  • Εξαιρετικό άρθρο Κώστα! :)

    Όσον αφορά την Αμερική το gun lobby ήταν, είναι και θα είναι (?) στο απυρόβλητο με τα λεφτά που σκάει στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Κάποτε για τέτοια περιστατικά έφταιγαν οι ταινίες, το heavy metal, η rap τώρα φταίνε τα games. Αυριο θα είναι το VR, το AR ή ότι άλλο έχει μέσα κάποιας μοφής βίας με όπλα. Οποιαδήποτε δικαιολογία είναι προτιμότερη από το να κοιτάξουν κατάματα το πρόβλημα της οπλοκατοχής αλλά και της παράνομης διακίνησης στην χώρα τους. Και δυστυχώς από ότι φαίνεται θα χαθούν και άλλες ζωές μελλοντικά αφού αρνούνται να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Erebus
  • Ben Shapiro, Laura Ingraham (αηδία σκέτη) και Fox News; Αυτά είναι πιο τρομακτικά screenshots και από του Outlast 2. :-P

    https://www.nytimes.com/2018/03/31/business/media/laura-ingraham-david-hogg.html

  • Άραγε έχουν δοθεί ποτέ ενημερωτικά φυλλάδια σχετικά με τις ενδείξεις ESRB/PEGI, στους αδαείς γονείς/θείους/νονούς που βρέθηκαν να ψάχνουν ένα videogame για το παιδί/ανιψάκι/βαφτιστήρι; Φρόντισαν ποτέ οι εκάστοτε αρμόδιοι να ενημερώσουν κατάλληλα και υπεύθυνα τους καταναλωτές; Υπήρξε κάποιο σοβαρό ρεπορτάζ στις ειδήσεις τηλεοπτικού καναλιού που να επεξηγεί με σωστό τρόπο το θέμα; Αν το 11χρονο παίζει με τις ώρες GTA και αρχίζει να επηρεάζεται αρνητικά η συμπεριφορά του, το GTA είναι το τελευταίο που φταίει. Πρώτα απ' όλα φταίνε αυτοί που έδωσαν τη δυνατότητα στο 11χρονο να έχει πρόσβαση στο GTA.
    Όπως είναι γνωστό ότι το αλκοόλ ή το τσιγάρο δεν είναι κατάλληλα για ένα 11χρονο παιδάκι, έτσι πρέπει να γίνει γνωστό σε όλους και το θέμα της καταλληλότητας των videogames. Καλά, για την περίπτωση των US of A τι να πούμε... υποκρισία στο έπακρο. Όσο έγινα σατανιστής, αλκοολικός και ναρκομανής που ακούω heavy metal από τα 13 μου, άλλο τόσο έγινα και βίαιος δολοφόνος που παίζω videogames από τα 8 μου.
    Πάντως, χωρίς να έχω κάποιον τρόπο να το υποστηρίξω-τεκμηριώσω, πιστεύω ότι το youtube και τα social media μπορούν να έχουν εξίσου μεγάλες (αν όχι μεγαλύτερες) αρνητικές συνέπειες με τα βίαια videogames, σε ένα μικρό παιδί.
    A, το ξέρατε ότι για τη βία στα γήπεδα ευθύνονται τα FIFA, PES και Football Manager; :p

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από imortalicus
  • imortalicus

    Αυτός πάντως που έβαλες στο now playing που σπάει το πληκτρολόγιο, τα θεματάκια του τα έχει. :)

  • Πολύ ωραία τα λέει ο Κώστας και πολύ σωστά εξετάζει και τις δύο πλευρές.
    Ναι, υπάρχει βία στα παιχνίδια, και όχι, δεν φταίνε τα video games επειδή κάποιος διαταραγμένος αρχίζει να γαζώνει κόσμο.
    Το πρόβλημά της Αμερικής είναι ότι αυτός ο διαταραγμένος μπορεί πολύ εύκολα να το κάνει αυτό και θα συνεχίσει να μπορεί γιατί τα λεφτά είναι δυσθεώρητα.

    Στον υπόλοιπο κόσμο όμως, το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος για να προστατευθεί, είναι να προσέχει το τι παίζουν (βλέπουν, ακούν κ.λ.π.) τα παιδιά του. Τόσο απλά.
    Έχω βρεθεί και εγώ σαν πελάτης, μπροστά σε ανάλογο συμβάν με αυτό που περιγράφεται στο κείμενο. Παιδί και βαφτιστήρι τραγουδούσαν G-T-A, G-T-A στον ενήλικα πατέρα/νονό που έψαχνε να τους βρει παιχνίδι. Πάλι καλά ο τύπος τσέκαρε και είδε ότι δεν κάνει για την ηλικία τους.
    Αποφάσισε λοιπόν να ρωτήσει τον πωλητή. Τι πιο λογικό; Και τι του πρότεινε λέτε ο πωλητής;
    To Tomb Raider του 2013. Ω ναι!
    Ο τύπος λοιπόν κατάλαβε τι παίζει και με το Tomb Raider, παρότι φαινόταν ότι δεν είχε σχέση με τον χώρο, και τον ρώτησε "δεν είναι για μεγαλύτερα παιδιά αυτό;"
    Και ο υπέροχος πωλητής μας, συνέχισε το κρεσέντο του: "Ναι, εντάξει, αλλά όλα τα παιδιά αυτό παίρνουν κι είναι και παιχνιδάρα".
    Εκεί έπρεπε να του τραβήξει ένα κουτουλίδι ο πατέρας, κι όταν θα τον ρωτούσε ο πωλητής γιατί με χτύπησες, να του απάνταγε γιατί έπαιζα Mortal Kombat μικρός, όλα τα παιδιά αυτό παίζαν κι ήταν και παιχνιδάρα.
    Τέλος πάντων, για να μην πλατειάζω, μιας και οι περισσότεροι έχουμε συναντήσει ανάλογα περιστατικά και από γνωστούς μας, η μόνη λύση είναι να προστατεύσει ο καθένας το παιδί του γιατί κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει.
    Είμαι σίγουρος ότι πολλοί εδώ θα πουν "και εμείς παίζαμε βίαια βιντεοπαιχνίδια μικροί και δεν πάθαμε τίποτα."
    Ισχύει. Όλοι παίζαμε. Αλλά υπάρχουν δύο παράμετροι.
    Α) Το "και δεν πάθαμε τίποτα" είναι σχετικό και σηκώνει εξέταση για τον καθένα μεμονωμένα. Γιατί κι αυτοί που έπαθαν, το πιθανότερο είναι να μην αντιλαμβάνονται ότι έπαθαν. Άραγε οι τρελοί ξέρουν ότι είναι τρελοί; Οι διαταραγμένοι; Οι βίαιοι; Άρα είναι λίγο σχετικό το "δεν πάθαμε τίποτα"

    Β) Κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Πράγματι κάποιο μπορεί να παίζει ανεπηρέαστο παιχνίδια για μεγαλύτερες ηλικίες και κάποιο άλλο όχι. Να τρομάζει, να έχει εφιάλτες, να βγάζει φοβίες ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Ο γονιός όμως που νοιάζεται και περνάει χρόνο μαζί του, πιστεύω ότι θα μπορεί να καταλάβει τι και πόσο "σηκώνει" το παιδί του. Αν λοιπόν νοιάζεσαι, ασχολείσαι και αφιερώνεις χρόνο στο παιδί σου, δεν θα έχεις πρόβλημα εν κατακλείδι.
    Αυτό είναι και το όλο συμπέρασμα.

  • This_is_a_Drill

    "Είμαι σίγουρος ότι πολλοί εδώ θα πουν "και εμείς παίζαμε βίαια βιντεοπαιχνίδια μικροί και δεν πάθαμε τίποτα."" Δεν υπάρχει "δικαιολογία" για να παίζει ένας 11χρονος game με pegi 16-18. Άντε μέχρι pegi 12. Έχω ανίψια τρίτης δημοτικού που με παρακαλούσαν γονατιστά να τα αφήσω να παίξουν GTA V. Τους το έκοψα μαχαίρι. Ούτε να με βλέπουν να παίζω δεν τα άφησα. Τα έβαλα να παίξουν Ratchet & Clank και βρήκαν τη χαρά τους. :)
    Επειδή τώρα συνειδητοποίησα ότι αυτό που έγραψα πιο πάνω μπορεί να ερμηνευθεί δικαιολογημένα με αυτόν τον τρόπο (παίζαμε games μικροί, δεν πάθαμε τίποτα), να διευκρινίσω ότι το είπα ως απάντηση στο απόλυτο, ξεροκέφαλο και ημιμαθές "τα videogames προκαλούν βίαιη συμπεριφορά". Δηλαδή, με την ίδια ευκολία που ο κάθε άσχετος ξεστομίζει το συγκεκριμένο "πόρισμα", μπορώ κι εγώ να του πω ότι και που έπαιζα από μικρός δεν έπαθα κάτι (και το γνωρίζω ότι δεν έπαθα κάτι επειδή δεν είμαι καθόλου βίαιος ως άνθρωπος, ούτε καν οξύθυμος). Του λέω με αυτόν τον τρόπο "ψάξ' το περισσότερο, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο πιστεύεις". :)

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από imortalicus
  • This_is_a_Drill

    Όχι, καμία σχέση. Δεν είχα διαβάσει καν το σχόλιο σου πριν γράψω, γιατί είμαι δουλειά και φαντάζεσαι πως πάει: γράφεις 2 σειρές, σκάει δουλειά, επιστρέφεις μετά από μισή ώρα και συνεχίζεις να γράφεις κ.ο.κ..
    Βέβαια καλά κάνεις και το διευκρινίζεις για όσους τα διαβάσουν μαζεμένα.
    Πάντως μιας και μπήκα στο κόπο να ξαναγράψω, να προσθέσω κάτι που ήθελα διαβάζοντας τα τελευταία σχόλια. Είναι πολύ καλά και σωστά αυτά που λέτε και ο imortalicus, και ο trikala93 και ο Khris, αλλά ένας γονιός που νοιάζεται στοιχειωδώς για το θέμα, δεν χρειάζεται ειδική ενημέρωση.
    Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι δεν χρειάζεται ένας γονιός να είναι gamer ή να περάσει εκπαίδευση για να καταλάβει ότι δεν πρέπει το παιδί του να παίζει ένα παιχνίδι σαν το GTA ή το GoW. Λίγο να κάτσει μαζί του στην τηλεόραση, θα καταλάβει τι γίνεται. Δεν είναι πυρηνική φυσική. Βλέπεις έναν τύπο να παίρνει ένα αμάξι και να πατάει ότι αναπνέει ή έναν άλλο που σπάει κεφάλια πνιγμένος στο αίμα. Τι ενημέρωση χρειάζεσαι δηλαδή παραπάνω;
    Κι αν θέλει να ψαχτεί και περαιτέρω, μπορεί. Δεν είναι σαν τις προηγούμενες γενιές, τώρα με το ίντερνετ, σε 2 λέπτα μπορείς να μάθεις τα πάντα. Άμα ξέρεις να ποστάρεις στο Facebook φωτογραφίες από τις "ποτάρες" που πίνεις και το αρνί που σούβλισες το πάσχα στο χωριό σου, ξέρεις να κάνεις κι ένα google search πιστεύω.

  • This_is_a_Drill

    Λαμπρο εγω προσωπικα εγινα ακομα πιο ευαισθητος στο θεμα της βιας (ακομα και στα παιχνιδια) μετα απο τον ερχομο της κορης μου, εκει αρχισα να βλεπω τα πραγματα λιγο πιο σοβαρα ειδικα οταν αρχισα να παρατηρω με μεγαλυτερη προσοχη τις αντιδρασεις ενος μικρου παιδιου απεναντι στα διαφορα ερεθισματα που δεχοταν (δεν αναφερομαι αναγκαστικα στο gaming)!

    Καθε παιδι ειναι διαφορετικο και θελει διαφορετικη αντιμετωπιση και επειδη ξερω οτι εγινες πριν λιγο καιρο πατερας πιστευω οτι μολις μεγαλωσει λιγακι το παιδακι σου θα καταλαβεις ακομα καλυτερα αυτα που και εσυ πολυ σωστα ανεφερες πιο πανω!

    Οι αντιδρασεις λοιπον των παιδιων στα οποια ερεθισματα δειχνουν και το αν κατι ειναι καλο για αυτα η οχι, αρκει βεβαια ο γονιος να ειναι εκει διπλα και να τις παρατηρει απο κοντα! ;)

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Amiga500
  • This_is_a_Drill

    Λάμπρο και Χρήστο, απόλαυση είστε μπαγάσηδες να σας διαβάζει κάποιος.
    Εννοείται συμφωνώ απόλυτα σε όσα λέτε. Δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω.
    edit: Και τον Amiga βεβαίως που έγραψε προτού ποστάρω. Όταν γίνεσαι γονιός αλλάζει η κοσμοθεωρία σου 180 μοίρες, συμφωνώ απόλυτα. Κάποια πράγματα που ούτε καν τα λάμβανες υπ΄όψην, τώρα αποτελούν κομβικής σημασίας αποφάσεις.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Stormbringer
  • This_is_a_Drill

    Αυτό είναι το θέμα, όμως, ότι και πριν ένα χρόνο να με ρώταγε κάποιος, τα ίδια θα του έλεγα. Δεν χρειάζεται να είσαι γονιός για να καταλάβεις τα αυτονόητα. Σίγουρα, με έχει επηρεάσει και εμένα ο ερχομός της κόρης μου, αλλά δεν είναι ότι πριν θα έλεγα διαφορετικά πράγματα πάνω στο θέμα. Το να γίνεσαι γονιός σε κάνει σίγουρα πιο ευαίσθητο και μπορείς να παρατηρείς κιόλας πιο άμεσα το τι επηρεάζει το παιδί και πως, αλλά επαναλαμβάνω, δεν χρειάζεται να γίνει κάποιος γονιός για να καταλάβει τα αυτονόητα Αν σε ενδιαφέρει θα ασχοληθείς και θα βρεις τι κάνει και τι δεν κάνει να παίζει το παιδί σου. Αν θες απλά να κάνει κάτι για να ηρεμήσει το κεφάλι σου (που αυτό, είναι η αλήθεια, έπρεπε να γίνω γονιός για να το καταλάβω) θα παίζει το παιδί ότι να 'ναι.

  • This_is_a_Drill

    Κι εγω Λαμπρο τα ιδια ελεγα και πριν γινω πατερας, απλα οταν ζεις την εξελιξη (ειδικα του μυαλου) ενος μικρου παιδιου απο πρωτο χερι και μαλιστα εισαι και ο κυριος υπευθυνος για αυτη, βλεπεις και αξιολογεις τα πραγματα με μια "αλλη" ματια! Οχι κατ 'αναγκη διαφορετικη σιγουρα ομως πιο προσεκτικη και υπευθυνη!
    Και αυτο αρχιζεις να το καταλαβαινεις πιο καλα κοντα στα 2,5 με 3 χρονια οπου και το παιδι αρχιζει να μιλαει πιο καλα αλλα και να διαμορφωνει τον χαρακτηρα του και να αντιδρα συνειδητα πια στις διαφορες καταστασεις!

    Το οτι βεβαια ελεγες τα ιδια και πριν αυτο ειναι ενα μεγαλο συν και για εσενα αλλα και για το παιδι σου γιατι σημαινει οτι υπαρχουν σωστες βασεις! ;)

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από Amiga500
  • This_is_a_Drill

    Ναι, υπάρχει βία στα παιχνίδια, και όχι, δεν φταίνε τα video games επειδή κάποιος διαταραγμένος αρχίζει να γαζώνει κόσμο.
    Το πρόβλημά της Αμερικής είναι ότι αυτός ο διαταραγμένος μπορεί πολύ εύκολα να το κάνει αυτό και θα συνεχίσει να μπορεί γιατί τα λεφτά είναι δυσθεώρητα.
    το θέμα γίνεται για το κατά πόσο αυτή η διαταραχή έχει προκληθεί ή τροφοδοτείται από τη βία που προβάλετε από τα video games.Ο στρουνθοκαμηλισμός που επιδεικνύουν οι ΗΠΑ με την οπλοκατοχή, τους οδηγεί σε αυθαίρετα και εύκαιρα συμπεράσματα, ειδικά μετά από τόσο βίαια περιστατικά με μόνο στόχο να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να συνεχιστεί το οικονομικοπολιτικό πάρτι συμφερόντων γύρω από τα όπλα.Όπως σωστά λέει και ο Erebus, σήμερα είναι τα video games, χτες ήταν το rap, αύριο θα είναι κάτι άλλο.
    Ωστόσο η όποια διαταραχή, μπορεί να οδηγήσει και σε αντίθετα αποτελέσματα όπως η εσωστρέφεια, απομόνωση ή ακόμα και αυτοκτονία.Πρόσφατα ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας, παρουσίασε την πολύωρη ενασχόληση με τα βιντεοπαιχνίδια σαν εξάρτηση παρόμοια με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.Είχαμε φαινόμενα swating που οδήγησαν μάλιστα και στο θάνατο ενός αθώου.Πιθανότατα να υπάρχουν και άλλα τόσα περιστατικά που ακούστηκαν ή όχι που να "εμπλέκεται" σαν αφορμή η βία του gaming. Προσωπικά δεν έχω καταλήξει σε ποιο βαθμό και βέβαια αν υπάρχει συσχετισμός ψυχικής διαταραχής και video games αν και κάτι χειριστήρια τα έχω σπάσει και εγώ!:p
    Στο θέμα του parenting και gaming επιλέγω ένα φίλτρο ισορροπίας. Εκεί όμως υπάρχει ο κοινωνικός περίγυρος των παιδιών που σίγουρα επηρεάζει και αν συνυπολογίσουμε τις παθογένειες της ελληνικής οικογένειας, την κουλτούρα, το σχολικό περιβάλλον και την έλλειψη πραγματικής παιδείας, είναι μία καθημερινή μάχη. Είναι πραγματικά αφελές να λέω στο μικρό των 7 ετών πως τα όπλα που χρησιμοποιεί στο Splatoon δεν είναι όπλα.Το ξέρει.Πιθανόν κάποιο cartoon να του το έχει δείξει.Ο elmer fund έχει καραμπίνα,....όπλο.Το μόνο που κάνω είναι να "πειράζω" το μυαλό του.Τα λέμε "εργαλεία νίκης". Με τα παιχνίδια οδήγησης ωστόσο, παρατήρησα πως ενώ φαινομενικά φαίνονται αθώα, ο μικρός έβγαλε μία ανταγωνιστική συμπεριφορά όταν βρισκόμασταν μαζί στο αυτοκίνητο παροτρύνοντάς με να τους περάσουμε όλους. Θα μου πείτε πως δεν οδηγεί βέβαια, αλλά η εικόνα και το συναίσθημα που βίωσε σε ένα video game το μετέφερε στην πραγματική του ζωή.Εκεί αναρωτήθηκα τί άλλο μπορεί να τον επηρεάσει από τα video games
    Εν ολίγοις, δεν είμαι υπέρ μιας πλήρης αποστείρωσης στο gaming. Και εγώ μεγάλωσα σε μία εποχή που τα βλέπαμε όλα.Δεν είδα να με επηρεάζει κάτι τόσο σαν παιδί. Το πιο σημαντικό που θα έλεγα είναι ο οικονομικός αντίκτυπος σε όλο αυτό.Και αυτό διαταραχή το βλέπω.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 1 εβδομάδα από DrWho?
  • This_is_a_Drill

    @imortalicus αν ήταν διαολακια doom θα τα έβαζα να παίξουν... να κάτσουν στα αυγά τους ήσυχα και όμορφα... σε εμβρυική στάση :):)

  • Πολύ ωραίο το άρθρο φίλος μπράβο ...!
    Πολλές φορές όταν γίνετε κάτι κακό (όπως λες και εδώ στο κείμενο σου για τους πυροβολισμούς, τη βία κτλ.) έχουμε την τάση να τα ρίχνουμε το πρόβλημα για ευκολία σε άσχετα πράματα τη μια θα είναι τα video games την άλλη μια ομάδα ανθρώπων και πάει λέγοντας. Σίγουρα θα πρέπει οι γονείς να τσεκάρουν το rating του κάθε παιχνιδιού και να πράττουν ανάλογα με την ηλικία. Σίγουρα κάποιος που έχει θέμα μπορεί να δει κάτι βίαιο και να πράξει αντίστοιχα. Από την άλλη όμως οι publishers και οι δημιουργοί πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί με το προϊών τους και τι ακριβός βγάζουν αφού νομίζω ότι έχουμε παρατηρήσει όλοι τελευταία ότι γενικά τα παιχνίδια που παίζονται από μικρότερες ηλικίες προάγουν τον ανταγωνισμό, κτλ. Όλοι είναι σε μια αρένα και πυροβολεί ο ένας τον άλλο και σίγουρα αυτό περνάει ένα περίεργο" Lifestyle να το πω.......¨Από μια άλλη σκοπιά έχουμε το παράδειγμα της Σουηδίας (νομίζω) όπου στα σχολεία (δεν θυμάμαι σε πια ηλικία ακριβός) τα πιτσιρίκια παίζουν minecraft αφού οι καθηγητές τους τα πρώτα τα χωρίζουν σε ομάδες και ο κάθε ένας συνεισφέρει σε κάτι για να φτιάξουν στο τέλος όλοι μαζί μια πόλη Π.Χ. Έτσι μαθαίνουν να δουλεύουν σε ομάδα και παράλληλα να κοινωνικοποιούνται στο internet. ώστε μεγαλώνοντας να μην έχουμε έκτροπα (ξέρετε τι λέω, όλοι έχουμε δει διάφορα πολύ όμορφα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα κτλ.). Σίγουρα χρειάζεται πολύ προσοχή με το θέμα αλλά το ότι γίνονται κάθε τρεις και λίγο τα games ο αποδιοπομπαίος τράγος για να κρύψουμε μεγαλύτερα και πιο σοβαρά θέματα τα οποία κάθε φορά καταλήγουν στην τηλεόραση σε μορφή λούμπεν παρουσίασης "μάνα raver" και βλέπω και τις δύο αντιμαχόμενες μεριές να απαρτίζονται από άσχετους για το θέμα έμενα με ξεπερνάει.

Τελευταία Σχόλια

Μπήκα σαν melkor και τώρα....

Από katamaran.
Tέλεια!!
Και να μην χωράω, θα κάτσω να πλαντάξω να χωρέσω!
Μακάρι να βγεί καλό το συγκεκριμένο.
Μία ώριμη σκοτεινή ιστορία συν τίμιους gameplay μηχανισμούς εί...
ρεερ μίντιουμ είναι, ελπίζω να χωράς Νίκο! χαχαχ
Εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής, με τόσους μεγάλους χορηγούς και με εισιτήριο εισόδου γιατί στο site ζητά...
To ροζ-φούξια θέλω! Μην μου πεις ότι είναι ρεερ λετζένταρι!
Για μερικά νανοσεκόντ ενθουσιάστηκα...αλλά μετά ήχησε στα αυτιά μου το νταμπστεπ και εμφανίστηκε μπρ...
Τον λόγο έχουν ΥouTubers, Influencers [...] και δημοφιλείς περσόνες

Τον λόγο θα τον έχουν, αλλά...
"yοutubers" και "influencers" από την Ελλάδα ας το αφήσω ασχολίαστο καλύτερα...