"Get N or Get Out".

Μετά από την απόλυτη κυριαρχία της στην αγορά για περίπου δέκα χρόνια, με το NES να έχει πουλήσει περίπου 60 εκατομμύρια τεμάχια παγκοσμίως και το SNES να έφτασε σε πωλήσεις τα 50 εκατομμύρια τεμάχια, η Nintendo βρισκόταν μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Οι εποχές άλλαζαν, η SEGA με το Saturn ήταν ακόμα ισχυρή, το "new kid in the block", η Sony, είχε ανεβάσει τρελές ταχύτητες με το πρώτο PlayStation και μια ολόκληρη γενιά παικτών έδειχνε να έχει μαγευτεί από τα "optical media", τα CD-Rom που χρησιμοποιούσαν οι πιο σύγχρονες κονσόλες και οι υπολογιστές. Και μέσα σε μια περίοδο ραγδαίων αλλαγών για τη βιομηχανία των videogames (και της τεχνολογίας γενικότερα) η Nintendo πήρε την απόφαση να τραβήξει το δικό της δρόμο. Έτσι, πάρθηκε η απόφαση το "Ultra 64", όπως ήταν η αρχική ονομασία του Nintendo 64, να κάνει χρήση cartridges και όχι CD.

To 1996 το Nintendo 64 έκανε το ντεμπούτο του σε Ιαπωνία και Αμερική, ενώ το 1997 ήρθε και στην Ευρώπη. Συνοδευόμενο από το Super Mario 64 -για πολλούς, το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών- και μια σειρά από κορυφαία first και second party παιχνίδια (Zelda: Ocarina of Time & Majora's Mask, Wave Race 64, Pilotwings, Killer Instict Gold, Mario Kart 64, Banjo-Kazooie, Goldeneye 007, Star Fox 64, Blast Corps, Conker's Bad Fur Day) το Nintendo 64 ήταν μια κονσόλα με παράξενη πορεία στην αγορά. Ενώ ήταν γεμάτο καινοτομίες και σπουδαία τεχνικά χαρακτηριστικά (τέσσερα controller ports, αναλογικός μοχλός στο χειριστήριο, rumble pack για δόνηση, τεράστια επεξεργαστική ισχύ, που ήταν πολύ ανώτερη του ανταγωνισμού) φαίνεται ότι υπήρξαν σημαντικά λάθη από τη Nintendo, που δυστυχώς το κράτησαν χαμηλά.

N64 Console Set

Πρώτα από όλα, υπήρξε σημαντική απουσία third party υποστήριξης, με οάσεις στην έρημο των εν λόγω τίτλων να ήταν τα Star Wars: Shadows of the Empire, Star Wars: Rogue Squadron, Turok, Extreme G και ορισμένα ακόμα, ενώ τεράστιο πλήγμα για το σύστημα ήταν τελικά η σχεδόν καθολική απουσία JRPGs, ειδικά παιχνιδιών από τις σειρές Final Fantasy, Breath of Fire, Star Ocean, Dragon Quest κ.ο.κ. Αυτή η κατάσταση, σε συνδυασμό με την ατμομηχανή του PlayStation, που το 1997 και το 1998 σάρωνε τα πάντα στο πέρασμά του, οδήγησαν το Nintendo 64 στο να μείνει αρκετά πίσω σε πωλήσεις και τελικά να εξελιχθεί στην λιγότερο -ως τότε- εμπορικά επιτυχημένη οικιακή κονσόλα της Nintendo, αφού μέχρι το τέλος της ζωής του, το 2003-2004, είχε καταφέρει να πουλήσει κάτι περισσότερο από 30 εκατομμύρια τεμάχια παγκοσμίως.

Ήταν, όμως, το Nintendo 64 μια "αποτυχία"; Όπως θα σας επιβεβαιώσουν σχεδόν όλοι όσοι το είχαν στην κατοχή τους, όχι. Μπορεί το τελευταίο cartidge based οικιακό σύστημα να έμεινε πίσω από τον ανταγωνισμό, όμως μέσα στα σχεδόν 400 παιχνίδια της βιβλιοθήκης του θα βρείτε πάρα πολλά από τα καλύτερα, πλέον καλοσχεδιασμένα και καινοτόμα παιχνίδια όλων των εποχών, ενώ πολλά από τα χαρακτηριστικά του που προαναφέρθηκαν (δόνηση, αναλογικός μοχλός) "ηχούν" μέχρι σήμερα και καθόρισαν τον τρόπο που παίζουμε.

Βέβαια, σε λίγες μόλις γραμμές κειμένου δεν χωρά η ιστορία, η σημασία, ο αντίκτυπος, τα λάθη και η παρακαταθήκη του Nintendo 64. Για αυτό, στο παρακάτω video, το όγδοο του αφιερώματός μας, ο υπογράφων και ο Λάμπρος Δημακόπουλος επιχειρούν μια αναδρομή στην ιστορία της κονσόλας.

Τσέκαρε το βίντεο

Ήταν το 1982, όταν ο πατέρας μου, μου χάρισε έναν "κλώνο" κονσόλας Atari που ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα. Σήμερα, αν και με δύο παιδιά βρίσκουμε χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, ενώ τις νύχτες ανοίγουμε και κανένα βιβλίο high fantasy ή βλέπουμε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Α, και ακούμε classic rock...

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Αφιέρωμα - Amiga (pt.1)
Φτιαγμένο από πραγματικές αναμνήσεις...
Assassin's Creed - Ανασκόπηση (pt.2)
Δεύτερο και τελευταίο τμήμα στο αφιέρωμα για το lore της σειράς.
Loot boxes & Microtransactions
Γιατί δε μας φτάνει να πληρώνουμε αυτά που πληρώναμε...
Assassin's Creed - Ανασκόπηση (pt.1)
Μια αναδρομή σε παιχνίδια και lore της σειράς.
20 Χρόνια Fallout
To χρονικό μίας μεγάλης σειράς.
History of Consoles - Sony PlayStation
"Do not underestimate the power of PlayStation".
The G.A.A.S. Effect
Τα Παιχνίδια ως Υπηρεσία.
History of Consoles - SNES
A Link to the... best Nintendo console.
History of Consoles - SEGA Mega Drive
"Genesis does what Nintendon't"...

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Όλες αυτές οι retro εκπομπές σας πραγματικά είναι ότι καλύτερο έχω δει !!!! Αγάπημενη μου φυσικά ακόμη είναι του sega saturn :p:p:p!!!!Μηχανημα με τρομερές δυνατότητες ,ειδικά τα παιχνίδι που έτρεχαν με την extra μνήμη ,ήταν χάρμα οφθαλμού !!! Πολύ καλό chip ήχου ,αρκετά μεγάλη βιβλιοθήκη ,ειδικά προς το τέλος της ζωής του ,από 1999-2001 .Εκανε αρχή με λίγα παιχνίδια αλλά με παιχνίδια που γράψανε ιστορία ,Μαrio 64,Turok2 ,Banzo, castlevania64 ,Doom64,Golden eye ,perfect dark κάι αλλά πολλά . θυμάμαι που όταν πρωτοβγήκε είχαμε πάθει πλάκα από το χειριστήριο και από το θέμα ότι τα παιχνίδια δεν έχουν ίχνος pixel .

  • Θυμαμαι το Ν64 στα μάτια μου φάνταζε κατι αρκετα παιδικό, με τις "κασετες" τα χρωματιστά χειριστήρια και γενικότερα το στήσιμο της κονσόλας σε σχεση με το PS
    Εκεινη την εποχη το CD ηταν πραγματικά ενα τεχνολογικό άλμα και σιγουρα για εμενα επαιζε ρολο στην αγορά της κονσόλας .

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Hillmaster
  • Hillmaster

    Έχεις δίκιο ,εγώ είχα saturn εκείνη την εποχή ,αλλά τα παιχνίδια του Ν64 είχανε φοβερά γραφικά και καθόλου loading time :p:D!!! Εμείς με τα cd σερνόμαστε τότε Χαχαχα

  • Hillmaster

    ισχυει, πολυς κοσμος το αγνοησε γιατι ειχε παρα πολυ "παιδικο" look σε σχεση με το PS1 που εκανε οτι εκανε το Mega Drive πριν, αερα πατερα mayhem κ ξεκοιλιάσματα! βαλε κ το μοντερνο look και CD στα αλλα κ η κονσολα υπεφερε στο marketing.

    να πω την αληθεια, το rumbple pack δε με τρελανε τοτε, ηταν βαρυ και αγαρμπο. εγινε must στην επομενη γενια.
    ΑΛΛΑ το analogue stick ηταν παραδεισος. επιτελους μπορούσες να παιξεις παιχνιδια του PC πως ως τοτε, ουτε να φανταστεις δε μπορουσες.
    κ τα μηδαμινα loading times ηταν αψογα.
    κ εχω 4-5 παιχνιδαρες εκει που πραγματικα λατρευω. Νομιζω το GoldenEye ειναι το παιχνιδι εκεινης της γενιας που εχω παιξει περισσότερο απο οποιοδήποτε άλλο σε ps1/n64/saturn. εκατονταδες ώρες...

    eιναι απλα ενοχλητικο ποσο αυτοκτονησε η Nintendo με την επιλογη να βαλει κασετα (κ αρα να εχει κακό image τεχνολογικα στα ματια του μη ενημερωμενου κοσμου) αλλά κ με την ανοησια να δημιουργησει στην ουσια τον αντιπαλο της μιας κ το PS1 ηταν να ειναι της nintendo. τρομερο λαθος που της κοστισε πααααααρα πολυ.

  • Hillmaster

    Να μου λέγατε σε σχέση με το Sega Saturn να το καταλάβω... άλλα σε σχέση με το ps1 ; Ισα Ισα ο σχεδιασμός του N64 εμένα μου φαινεται πιο σοβαρός απο του ps1 που φαίνεται πιο παιχνίδι... ενω του N64 κάθετε καλύτερα στο σαλόνι. Και η κασέτα με το αυτοκόλλητο της κάθε φορά διακοσμούσε την κονσόλα. Πχ έπαιζες Mortal Kombat και έβλεπες το σύμβολο του Mortal Kombat πάνω στην κονσόλα σου πράγμα που έδινε μια extra ατμόσφαιρα (και οχι σαν τις ξενέρωτες κασετουλες του Switch που μπαίνουν μέσα στην κονσόλα και δεν φαίνονται πφφ)
    Γενικα θεωρω οτι ειναι μια απο τις πιο ομορφες κονσολες που εχουν κυκλοφορισει.
    Το χειριστήριο εχει το ιδιο χρώμα με το χειριστήριο του ps1... τα χρωματιστά αμα ήθελες τα έπαιρνες. Ενας φίλος πχ και το δεύτερο το ίδιο (ξενέρωτο :p) γκρι χρώμα το είχε πάρει επειδη και αυτού τα χρωμάτισα του φαίνονται πιο παιδικά... (και τώρα που πήρε Switch πάλι τα σκουρόχρωμα πήρε και οχι αυτά με τα neon..)

    Από την άλλη το Sega Saturn είχε ένα ας πούμε πιο "σοβαρό" σχεδιασμό σε σχέση με το ps1 και Ν64

  • Επιτέλους μετά από πόσα βίντεο φτάσαμε στη πρώτη μου κονσόλα :D Τι να πω για αυτό το μηχάνημα, δεν ήξερα -τότε- ότι χρειάζεται expansion packs κ.τ.λ. ενώ ο πατέρας μου που το είχε αγοράσει δεν ασχολιόταν τόσο ώστε να το γνωρίζει. Δεν ξέρω αν αυτό σχετίζεται με το ότι δεν μπορούσα να κάνω save στο ISS με τίποτα, αλλά ξέρω ότι πέρασα πολλές μέρες περιμένωντας το Σαββατοκύριακο ώστε ξεκινώντας από το πρωί, να προσπαθήσω να τελειώσω όλα τα "σενάρια" ή το International Cup. To league χωρίς save έμοιαζε ακατόρθωτο αλλά πρέπει να το κατάφερα και αυτό κάποια στιγμή, αφήνωντας ανοικτή τη κονσόλα. Πάντα έπαιρνα Αργεντινή η Σουηδία (προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου ότι η Σουηδία είναι η ΑΕΚ) και ο πατέρας μου Βραζιλία. Fuerte, Redonda, Allejo, Paco, Gomez, Pardilla κάποια από τα ονόματα που θυμάμαι! Τα corner πάνε όλα μέσα για κάποιον λόγο:)

    Έπρηζα πολλές φορές να μου αγοράσουν και άλλα παιχνίδια αλλά το κόστος πρέπει να ήταν αρκετά μεγάλο και έτσι έκλεισα την γεννιά με όχι πάνω από 3 παιχνίδια, ανάμεσα σε αυτά και το απιστευτο FZero X. Ευτυχώς είχαμε και υπολογιστή στο σπίτι λόγω της δουλειάς του πατέρα μου και έτσι είχα πρόσβαση και σε άλλα λίγα παιχνίδια. Βλέποντας τα σημερινά παιδιά με το tablet και τους άπειρους free to play τίτλους -οι περισσότεροι από αυτούς σκουπίδια- καθώς και τον ρυθμό κυκλοφορίας των παιχνιδιών, παράλληλα με το ελάχιστο κόστος τους (σε προσφορές κ.τ.λ.) σκέφτομαι αν ποτέ κάποιος ξοδέψει χρόνια πάνω σε ένα single player παιχνίδι όπως εμείς τότε. Εγώ πάντως δεν το έχω ξανακάνει από τότε, πλην κάποιους τίτλους του PlayStation 2.

    Ευτυχώς έχω ακόμη τη κονσόλα, σε πλήρη λειτουργική κατάσταση -από παιχνίδια έχει επιβιώσει μόνο το ISS- και βάζω που και που κανένα ματσάκι για πλάκα.

    Υ.Γ.: Τελικά πως κάνεις save στο ISS?:)
    Υ.Γ.2: Τα controller είναι περίεργα, αλλά όταν έρχοταν άλλα παιδιά που είχαν PS1, τους φαίνονταν διαστημικά.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από KhR1s
  • KhR1s

    save εκανες με την memory card (η controler pack όπως τις λέγαν στο Nintendo 64). Στα παιχνίδια της Nintendo έκανες save στην κασέτα και δεν χρειαζόταν να έχεις memory card, σε μερικά μονο παιχνίδια ηταν για να κρατάς scores και τίποτα αλλο σημαντικό απο όσο θυμάμαι. Όμως για κάποιο περίεργο λογο που ποτε μου δεν έμαθα, σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια των υπόλοιπων εταιριών έπρεπε να έχεις memory card για να κάνεις save...

    To expasnion pak βελτίωνε τα γραφικά στα παιχνίδια του N64 που άρχισαν να κυκλοφορούν κυρίως από το 1999 και μετά. Του 1998 μόνο το Turok 2 νομίζω το χρησιμοποιουσε, και απο το 2000 και μετά σχεδόν ολα τα παιχνίδια και πολλά το θεωρούσαν απαραιτητο και δεν έπαιζαν χωρίς αυτό.
    Τα F-Zero Χ, ISS 64 και ISS 98 δεν το χρησιμοποιούσαν. Το ISS 2000 όμως ναι.

  • KhR1s

    Είσαι ωραίος, άρα επειδή δεν είχα memory card δεν κατάφερα ποτέ να κάνω save! Δεν πειράζει, και έτσι είχε την πλάκα του προσπαθούσα να κάνω τα πάντα σε μία καθισιά :p

  • Το μηχάνημα σχεδιάστικα δεν είναι τίποτε άλλο από το καπέλο του MARIO !!! Χαχαχ το είδα σε εκπομπή στη nova , που είχε αφιέρωμα για τα 100 χρόνια Nintendo !!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από saturn 32
  • saturn 32

    Αυτό δεν το ήξερα, σήμερα το έμαθα :o

  • 4απλο goldeneye & mario kart, super mario 64, the legend of zelda OoT & MM, donkey kong 64,

  • Και καπου εδω αρχιζει να χανει την μπαλα η Nintendo..... :(

    Αδικημενο μηχανημα 100% απο τον ιδιο τον δημιουργο του! Πολυ καλα specs για την εποχη και την τιμη του, αρκετα καλα παιχνιδια, καινοτομο joypad (λογω αναλογικου μοχλου) αλλα πολυ αβολο σχεδιαστικα και εργονομικα.

    Μια εντελως χαμενη ευκαιρια απο τη Nintendo και δυστυχως η ιδια δεν θελησε να μαθει απο τα λαθη που εκανε.....

    Το μονο καλο απο το N64 ηταν μερικα απο τα διαμαντακια που αφησε ως κληρονομια στο gaming!

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Amiga500
  • Amiga500

    Αδικημένο ηταν κυρίως απο τον κόσμο. Εγώ δεν είχα κανένα πρόβλημα με το χειριστήριο, ισα ισα που το ειχα αγαπήσει και για πάρα πολυ καιρό οτιδήποτε αλλο έπιανα στα χέρια μου τοτε μου φαινόταν άβολο. Βέβαια αυτό ηταν και λογο συνήθειας. Και όσους αλλους ήξερα που ειχαν N64 (τρία άτομα) τους βόλευε μια χαρά.

  • Amiga500

    Εγω μαλλον ημουν ο τεταρτος (που ειχε N64)! ;)
    Θυμαμαι τοτε οτι δουλευα υπευθυνος σε καταστημα Video games και προσπαθουσα να το προωθησω, ημουν και full πορωμενος Nintendακιας λογω SNES/NES, και οποτε επιαναν το pad στα χερια τους παθαιναν βραχυκυκλωμα μεχρι να συνηθισουν το πως παιζεις!
    Προσωπικα με κουραζε αρκετα η θεση του αναλογικου και προτιμουσα το pad του PS1 που εμοιαζε περισσοτερο με του SNES μιας και ηταν πιο εργονομικο, βεβαια ο καθενας εχει την δικια του αποψη και ειναι λογικο!

    Υ.Γ. Θα συμφωνησω οτι ηταν αδικημενο και απο τον κοσμο, αλλα πρωτα απο ολα αδικηθηκε απο την ιδια την Nintendo με τις επιλογες της.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Amiga500
  • Amiga500

    Και με το χειριστήριο του N64 μπορούσες να παίξεις με τα βελάκια στα παιχνίδια που δεν είχαν αναλογικό χειρισμό. Εγω πχ στο MK4 μονο με τα βελάκια έπαιζα, όπως και σε άλλα παιχνίδια. Ο αναλογικός μοχλός μόνο πλεονέκτημα ήταν σε σχέση με το χειριστήριο του psx που δεν είχε. Εκτός και αμα νομίζεις πως παιχνίδια όπως το SM64 θα παιζόντουσαν καλύτερα με τα βελάκια αμα σε άφηνε να το κάνεις...

  • Amiga500

    Το γνωριζω, το ειχα το N64 αλλα ακομα και ετσι σε καμια περιπτωση δεν εφτανε σε εργονομια το pad του PS1, ουτε καν του SNES!
    Και το χειροτερο ηταν οτι μολις εβαλε η Sony τους αναλογικους στο pad του PS1 τοτε φανηκε ακομα περισσοτερο το ποσο μη εργονομικο ηταν το pad του N64 κυριως οταν γινοταν χρηση του αναλογικου μοχλου!

    Η Sony "πατησε" επανω στο πετυχημενο σχεδιο του SNES και εφτιαξε ενα εξελιγμενο/εργονομικοτερο μοντελο του ενω η Nintendo.....πραγματικα αρχισε τα πειραματα! Δεν λεω εξυπνη ιδεα ο αναλογικος μοχλος (αν και ειχε ξαναγινει και παλιοτερα) αλλα η εκτελεση....αστα να πανε....

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Amiga500
  • Κάπου διάβασα σε μία ξένη σελίδα,ότι είναι στις σκέψεις η Nintendo το καλοκαίρι του 2018 να βγάλει το Nintendo 64 Mini, με τιμή πώλησης + 20 € παραπάνω από το Snes mini .Βασίζονται στο καλό ξεκίνημα - κονόμα των 2 προηγουμένων retro-mini consoles και στο ότι και το Nintendo 64 είχε cartriiges ,άρα ευκολότερη μεταφορά roms. Με την πιό πάνω λογική απέκλειαν το ενδεχόμενο να βγει Mini retro game-cube γιατί είχε cd-rom.

  • Δεν έχω να πω πολλά, και δεν χρειάζεται άλλωστε όταν έχεις να κάνεις με μια κονσόλα σαν το Ν64! Απλά βίωσα δακρύβρεχτες αναμνήσεις καθώς παρακολουθούσα το βίντεο με την λαχτάρα ενός μικρού παιδιού.

    Υ.Γ Μπράβο Γιώργο και Λάμπρο, συνεχίστε έτσι δυνατά.

  • Θυμάμαι ένα παιδί στην γειτονιά είχε N64 και τότε ήταν και η μόνη επαφή που είχα με την κονσόλα. Αλλά τότε επίσης αγάπησα Donkey Kong! Με το καλό και τα επόμενα videos!

  • Σε εκείνο το κομμάτι που λείπει από την αφίσα, ήταν η εγγύηση από την Nortec συμπλήρωνες τα στοιχεία σου.
    Ν 64 ήταν η κονσόλα που έχω παίξει ατελείωτο multilayer με φίλους Mario kart, Golden eye, diddy kong racing, wave race, perfect dark, Quake 64, Hexen, και φυσικά όλα αυτά τα υπέροχα single player παιχνίδια που αναφέρατε στο video.

  • Ένα παιχνίδι που είναι λίγο κρίμα που ξεχάσατε να αναφέρετε παρόλο που αναφερθήκατε πολλές φορές στο goldeneye. ειναι το αριστουργηματικο Perfect Dark. Ενα παιχνίδι που οταν κυκλοφόρησε ηταν στα παντα καλύτερο απο οτι το goldeneye και δυστυχώς έχει αδίκως ξεχαστεί :(
    Προσωπικά ειναι το fps που απόλαυσα περισσότερο απο οποιοδιποτε αλλο έπαιξα στην ζωή μου. (Μονο το Halo κόντεψε να το φτάσει)
    Μια σημείωση που πρέπει να κάνω είναι οτι το παιχνίδι αμα υπάρχει το skill πρέπει να παιχτεί στο μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας (perfect) γιατι εχει περισσότερα objectives η καθε αποστολή (στο εύκολο εχει 3 στο μεσαίο 4 και perfect 5) Οπότε αμα το παίξεις στο εύκολο χάνεις σχεδόν το μισό παιχνίδι, ακόμα και το σενάριο αλλάζει σε σημεία. Ειναι πολυ δύσκολο παιχνίδι στο perfect άλλα άμα μπορείτε πραγματικά πιστέψτε με εκεί πρέπει να το παίξετε οπωσδήποτε. Διαφορετικά θα δείτε μια πετσοκομμένη έκδοση του παιχνιδιού.
    Το παιχνίδι υπάρχει στην συλλογή της Rare για το X-Box One. (δεν έχω παίξει αυτή την εκδοσή οπότε δεν ξέρω άμα διαφέρει κάτι όσο αφορά τα επίπεδα δυσκολίας και τα objectives σε σχέση με την original έκδοση του N64)

  • Αποτυχημένο ή πολύ πετυχημένο μπορεί να μην είναι άλλα σίγουρα είναι πολύ πολύ αγαπημένο! :)
    Προσωπικά πιστεύω οτι αγαπήθηκε απο τους κατόχους του πολύ περισσότερο από ότι τα Wii και Wii U.
    Πολύ το χάρηκα το video, μπορώ να σας ακούω ώρες να μιλάτε για το N64 και τα θρυλικά του παιχνίδια. Μακάρι να μπορούσα να συμμετέχω και εγώ σε τέτοια συζήτηση. Η συγκεκριμένη κονσόλα έχει μια ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις μου.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Sadshadow
  • Ωραίο βίντεο, μια κονσόλα που πολύ επιθυμούσα αλλά ποτέ δεν πήρα... Και μόνο που σε αυτή βγήκε το Ocarina of Time φτάνει. Μακάρι να βγεί N64 mini. Με το Donkey Kong 64 αξίζει να ασχοληθεί κάποιος; Το'χω απωθημένο το συγκεκριμένο...

  • κάτοχος play station. το έδωσα μαζί με ένα σορό παιχνίδια και πήρα το N64.. Μετά απο τόσα χρόνια το N64 είναι στο μυαλό μου κατι ποιοτικότερο και με μεγαλύτερη προσωπικότητα απο το PS και το PS2

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από marios28
  • Αχ τόσες αναμνήσεις και τόσα συναισθήματα βλέποντας αυτό το βίντεο.Προσωπικά ποτέ δεν είχα αγοράσει το Ν64 τότε ξεκίνησα με PS1 αλλλα είχα φίλους που το είχανε και ανταλλάσσαμε τις κονσόλες ανά τακτά χρονικά διαστήματα και έτσι ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι.
    Προσωπικά πέρα από αυτά τα παιχνίδια που αναφέρθηκαν λάτρεψα το Killer Instict Gold το οποίο το λάτρεψα και γενικά ψιλοεξαφανίστηκε σαν παιχνίδι πέρα από το Gameboy αλλά και τα θρυλικά Pokemon Stadium 1 και 2 που τότε κάνανε θραύση σε όλους εμάς που ήμασταν πιτσιρίκια.
    Φοβερό review Παιδιά συνεχίστε έτσι :)

  • O Λαμπρος εχει απολυτο δικιο με αυτο που λεει με τις κασετες . Δεν ηθελε η νιντεντο να δωσει λεφτα στην Sony για να βγαζει τα παιχνιδια τις στα CD τις και το κοστος της κονσολας ηταν πολυ μικροτερο χωρις optical driver .

  • Ανεκπλήρωτος έρωτας μια και με "παντρεψαν" αναγκαστικά με ένα ps1 (όχι ότι δεν ήταν καλό φυσικά)... Σαν snes fan το n64 έμοιαζε με το holy graιl του gaming τότε αλλά έλα ντε που στην επαρχία ελάχιστα μαγαζιά είχα παιχνίδια και τότε δεν υπήρχε η ευκολία του eshoping. Το mario 64 και το πακετο με goldeneye υπήρξαν απίστευτος καημός. Τελικά μόλις πέρυσι αγόρασα ένα μεταχειρισμένο μηχάνημα γτ συνέχιζε και με έτρωγε μέσα μου...

  • To Nintendo 64 τότε ήταν σίγουρα η καλύτερη επιλογή κονσόλας για τους Star Wars Fans. Κυκλοφόρησαν 4 Star Wars παιχνίδια από τα οποία τα 3 δεν υπήρχαν σε άλλη κονσόλα.
    Star Wars: Episode I Racer
    Star Wars Episode I: Battle for Naboo
    Star Wars: Shadows of the Empire
    Star Wars: Rogue Squadron

    Όλα έκαναν χρήση του Expansion Pak εκτός από το Shadows of the Empire.
    Το race είχε κυκλοφορήσει και σε πακέτο μαζί με την κονσόλα, το οποίο πακέτο όμως δεν συμπεριλαμβάνει το Expansion Pak.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Sadshadow
  • Να πω οτι το Donkey Kong 64 που ηταν το πρώτο παιχνίδι που απαιτουσε το Expansion Pak για να παίξει, ήταν πακέτο με το Expansion Pak μαζί (σε κανονική τιμή παιχνιδιού).
    Όλα τα άλλα παιχνίδια που το απαιτούσαν δεν ήταν πακέτο με το expansion pack. To Expansion pack το πουλούσαν ξεχωριστά.

    Στο Perfect Dark θυμάμαι οτι χωρίς Expansion Pak μπορούσες να παίξεις μόνο το pvp multiplayer, άλλα για να παίξεις την ιστορία/campaign έπρεπε να το έχεις.

  • Ένα ερώτημα είναι άμα έκανε κακός που δεν έβαλε CD ή που δεν κυκλοφόρησε το DD64 ; :o
    Εκεινη την εποχή υποστήριζα την επιλογή της γιατι η κασέτα ειχε το πλεονέκτημα στους χρονους φορτώματος και πίστευα οτι με οσα παιχνίδια χρειαζοντουσαν επιπλέον αποθηκευτικό χώρο δεν θα είχαν πρόβλημα οταν θα κυκλοφορούσε το DD64. Πράγμα που τελικά δεν συμβαινει ποτέ...
    Όπως και να έχει καλά έκανε ο δημιουργός του FF7 και το κυκλοφόρησε στο PS1.

    Επισης το DD64 ήταν η πρωτη φορά που άκουσα εγω την ιδέα των expansions. Αν θυμάμαι καλά νομιζω έλεγαν για το Zelda 64 (όπως το έλεγαν τότε προτού κυκλοφορήσει) οτι θα πρόσθεταν επιπλέον υλικό που θα κυκλοφορούσε στο DD64. Τελικά αυτή η ιδέα δεν πραγματοποιήθηκε ποτε στο N64 άλλα στα PC games. Και δυστυχώς εξελίχθηκε άσχημα στα σημερινά DLC για πετσοκομμένα, μισοτελειωμένα παιχνίδια. :(

  • Είδα το Xena: Warrior Princess: The Talisman of Fate που μάλλον ντράπηκες να το πιάσεις και να το δείξεις στην κάμερα και χαμογέλασα.
    Το ειχα αυτό το παιχνιδάκι και είπα να πω 2 λογάκια :p
    Ήταν ένα fighting game αποκλειστικότητα του N64. Ηταν αρκετά μέτριο (με την καλή έννοια) δεν ήταν κάτι φοβερό άλλα ουτε και σκουπίδι. Άπλα οκ.
    Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικο του για εμένα που το ξεχώριζε ήταν οτι μπορούσαν να παίξουν μέχρι και 4 άτομα ταυτόχρονα σε κανονικές 3D πίστες.
    Σκεφτείτε σαν να έπαιζες Soul Blade αλλα με 4 άτομα (καμια σχέση βέβαια στο βάθος του gameplay άλλα λέμε τώρα)
    Νομίζω οτι οι ίδιοι δημιουργοί στην επόμενη γενιά έκαναν το Barbarian που είναι ουσιαστικά ας πούμε ο πνευματικός διάδοχος του Xena στο N64.
    Είχε όμορφα γραφικά στην εποχή του που έκαναν χρήση του expansion pak, ειδικά στις πίστες που ήταν κανονικές 3D (και όχι όπως στα fighting του ps1 που ήταν ενα πάτωμα και ενα ζωγραφιστό backround που εμοιαζε λες και ήταν σεντόνι...)
    Το κακό ήταν οτι οι χαρακτήρες δεν είχαν πολλές κινήσεις (2-3 ειδικές) και γενικά ήταν ενα σχετικά πολύ απλό fighting χωρίς βάθος gameplay. είχε 10 χαρακτήρες + 1 που τον ξεκλείδωνες και ήταν το boss του παιχνιδιού που ήταν OP.

    Θυμήθηκα οτι λιγα χρόνια πριν κυκλοφορήσει αυτο το παιχνίδι, έλεγαν οτι θα κυκλοφορήσουν 2 παιχνίδια αποκλειστικα για το N64, το ενα θα ηταν με τον Ηρακλή και το άλλο με την Ζήνα. Κατι πρωτότυπο που έλεγαν οτι θα είχαν αυτά τα δυο παιχνίδια και εγω δεν το ειχα ξανακούσει σαν ιδέα ήταν οτι αμα είχες save και απο τα δυο παιχνίδια στην ίδια κάρτα μνήμης θα συνεργάζονταν. Πχ λεει αμα έβρισκες ενα όπλο στο παιχνίδι με τον Ηρακλή αυτό το όπλο θα μπορούσες να το χρησιμοποιήσεις και στην Ζήνα. Τελικά αυτή η ιδέα δεν υλοποιήθηκε ποτέ :(
    Κυκλοφόρησε πρώτα αυτό το fighting μετα το Hercules: The Legendary Journeys που ηταν και αυτο αποκλειστικο του N64 και εμοιαζε λένε λίγο με το Ocarina of time (Αυτο το παιχνίδι τελικά δεν το έπαιξα ποτε παρόλο που το ήθελα, πολλά χρόνια μετα έμαθα οτι η Nortec δεν το είχε κυκλοφορήσει στην Ελλάδα), μετα ένα παιχνίδι Xena: Warrior Princess αποκλειστικά για το ps1.
    Α και ενα Xena στο ps2 που το έπαιξα και είναι από τα χειρότερα παιχνίδια που εχω παίξει στην ζωή μου... πραγματικά όμως του βάζω 1 στα 10 χωρίς καμια υπερβολη.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Sadshadow
  • Sadshadow

    Δικό μου είναι το Xena, όχι του Γιώργου, γι' αυτό το προσπερασε :). Αλλά δεν έχω ιδέα τι λέει σαν παιχνίδι, δεν έβαλα πότε να παιξω. Δεν έβλεπα ούτε Xena, ουτε Ηρακλη τοτε, μου φαίνονταν πολύ γέλια και τα δύο. Κάπως μαζικά, μαζί με άλλα παιχνιδια πρέπει να βρέθηκε στη κατοχή μου.

  • Εμμ να θυμίσω οτι racing είναι και τα Wave Race 64, Mario Kart 64, Diddy Kong 64, F-Zero X, Wipeout 64, Extreme G, XG2, 1080° Snowboarding, Excitebike 64, Star Wars Episode 1 Racer, Mickey's Speedway USA, Hydro Thunder, Destruction Derby 64.
    Και εκτός από αυτά υπήρχαν Beetle Adventure Racing, Ridge Racer 64, F-1 World Grand Prix II, Cruis'n USA, World Driver Championship, Top Gear Rally 2
    Για αυτο μην λετε οτι το N64 δεν ειχε racing γιατι το αδικείτε πάρα παρα πολυ. Ναι δεν είχε εξομοιωτη οδήγησης οπως ειναι το GT αλλα αυτο ειναι μονο μια υποκατηγορία racing. Καμια αλλη κονσόλα δεν ειχε τέτοιο racing σαν το GT ουτε καν το ps1 δεν ειχε άλλο περα απο τα GT και GT2. Επειδή ομως σας αρέσει εσας αυτη η κατηγορία racing μην τα ισοπεδώνετε ολα. Σε εμένα οπως και σε παρα πολυ κόσμο, οι εξομοιωτες οδήγησης μας φαίνονται τα πιο βαρετά και λιγότερο διασκεδαστικα racing που υπάρχουν... ειδικά όταν παίζονται με το χειριστήριο και οχι τιμονιερα.
    Με την ιδια λογικη θα μπορουσα να πω και εγω που μου αρεσουν τα battle racing οτι το ps1 δεν ειχε racing, γιατι το crash racing οπως και να το κάνουμε δεν συγκρίνετε εύκολα μπροστά στα Mario Kart 64 (στο multiplayer) και στο Diddy Kong Racing (στο single player), και ολα τα αλλα kart του ps1 εκτός του crash ηταν σκουπίδια. Kαι μην μιλήσουμε καλύτερα για snowboard που το 1080 ειχε χαοτική διαφορά με τα αντιστοιχα παιχνίδια του ps1
    Σε καμια περίπτωση το N64 δεν είχε πρόβλημα απο racings τουλάχιστον το 2000. Ναι τα πρώτα 1-2 χρόνια κυκλοφορίας του (1997-1998) θυμάμαι οτι είχε ελλείψεις και υπήρχε γκρίνια σε αυτό το τομέα. Όμως κυκλοφόρησαν πάρα πολλά racings που κάλυψαν τα κενά. Και θυμάμαι reviews που έβαζαν καλές βαθμολογίες σε αυτά τα racing (με αμάξια, το διευκρινίζω για να μην νομίζετε οτι μιλάω για kart κλπ) και σε κάποιο review περιοδικού θυμάμαι που και ο συντάκτης ομολογούσε οτι δεν υπάρχει πια πρόβλημα σε αυτη την κατηγορία. Καλλιφα εσένα πιστεύω οτι μάλλον σου εχει μεινει και θυμασαι την γκρίνια που υπήρχε τον πρώτο χρόνο που ήταν έντονη.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Sadshadow
  • Ο Λάμπρος αγαπάει το N64 και φαίνεται. Είπαμε, ο βήχας και ο έρωτας δεν κρύβονται...!
    Εγώ είμαι απο τους τυχερούς, όχι γιατί είχα την κονσόλα, που δεν την είχα (όπως είπα και στο αφιέρωμα του Playstation, σε αυτήν 'επεσε η μπήλια) αλλά γιατί την είχαν δύο απο την παρέα κι έτσι έστω κι έμμεσα μπόρεσα και είδα όλα τα υπέροχα της παιχνίδια. Κλασσικά τότε δεν το παραδεχόμουν μιας και ήμουν 100% ευχαριστημένος με το Playstation αλλά όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, πρέπει να περάσει ο χρόνος για να δείς τα πράγματα πιο ψύχραιμα και να εκτιμήσεις την πραγματική αξία.
    Μario 64, Star Wars Shadow of the Empire, Rogue Squadron, Zeldas, Mario Kart, Golden Eye, Killer Instict Gold, Mace The Dark Age, Turok I,II, Jet Force Gemini, Goemon,Banzo, Diddy Kong Racing, Doom64. Όλα τους είχαν υπέροχα πράγματα να δώσουν.Όλα τους ένα κι ένα.
    Φυσικά η μεγάλη κόντρα της εποχής ήταν το Ocarina of Time ενάντια στο Final Fantasy VII. Ατελείωτες κόντρες και αντιδικίες......! Και τα δύο έμειναν στην ιστορία.
    Όσο για τη χλιαρή πορεία του, πιστεύω σωστά είπατε πως ποτέ δεν έρχονται τα πράγματα όπως τα σχεδιάζουμε. Υποτίμησε η Nintendo τη θελκτική δύναμη του νέου μέσου και σε συνδυασμό με την ελαφρώς μικρή αργοπορία του όπως και την έμφυτη τάση του ανθρώπου πάντα να δοκιμάζει το καινούριο, στην προκειμένη περίπτωση η Sony, τα πράγματα ήρθαν όπως ήρθαν.
    Θέλει κι αυτό το κάτι παραπάνω, το ιδιαίτερο υλικό της μυστικής συνταγής, τον καλό συγχρονισμό και προφανώς και αρκετή τύχη.
    Τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη βιομηχανία. Για αυτό λέμε μη βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα και τελεσίδικες αποφάσεις. Ότι είναι επιτυχημένο σήμερα, αύριο πατώνει και ούτως καθ'εξής.
    Υπέροχη κονσόλα κι αυτή κι όντως πολύ πιο όμορφη εμφανισιακα απο το Playstation.

    ps: Λίγα λόγια για το Wavebird..!!!:):p Ένα απο τα πιο βολικά και πιο εργονομικά χειριστήρια που έχω πιάσει ποτέ. Λίγο να το συνηθίσεις και γίνεται δεύτερη φύση. Ότι και να έπαιζες, απο τα WindWaker, Metroid Prime μέχρι ακόμα και τα απαιτητικά Soul Calibur II, Capcom vs SNK 2 (Mα τι ΠΑΙΧΝΙΔΑΡΕΣ είχε αυτό το Gamecube..!!) τα κατάφερνε περίφημα και κούμπωνε στην κυριολεξία στα χέρια σου...!

  • Stormbringer
  • Πέρα από τον αναλογικό μοχλό κλπ ενα ακόμα πλεονέκτημα που ειχε για εμένα το χειριστήριο του N64 ηταν οτι με ενα δάχτυλο μπορούσες και έλεγχες 4 κουμπιά σχεδόν χωρίς να χρειαζετε να το σηκώσεις. Αυτο στο Mortal Kombat 4 που ηταν πολυ γρήγορο fighting και έπαιζα πολυ εκείνη την εποχή με μερικούς φίλους μου ήταν άπλα απίθανο.
    Όταν προσπάθησα να παίξω στο Dreamcast το Mortal Kombat Gold (βελτιωμένη έκδοση του MK4 με πολύ καλύτερα γραφικά, 5 νέους χαρακτήρες, νεες πίστες και επιλογές) έπαιζα πολυ χειρότερα απο οτι με το χειριστήριο του N64. Και κατα τα αλλα το χειριστήριο του Dreamcast ήταν πάρα πολύ καλο, άλλα για το συγκεκριμένο γρήγορο παιχνίδι που παιζόταν με τα βελάκια, του N64 ήταν καλύτερο.

Τελευταία Σχόλια

Τόσο θα έβαζα και εγώ.
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Δεν μπορώ να το πω πιο κόσμια για αυτούς που θα το αγοράσουν.
Καλες γιορτες σε ολους ..
Να εχουμε ολοι παντα υγεια κ ολα τα καλα θα ερθουν..
Μπραβο GameOver για...
Κι όμως αυτό το έκτρωμα μπορεί και να πουλήσει σαν τρελό, και να αποκτήσει μερικές εκατοντάδες χιλιά...
Καμια τυχη το παιχνιδι dead on arrival.
Φαινεται καλοδουλεμενο θα αγοραστει συντομα
A Hat in Time σε K2
Επιτέλους! χάρηκα πάρα πολύ που επιτέλους θα κυκλοφορήσει στις κονσόλες.
Το ήθελα πάρα πολύ αυτό.
Το συγκεκριμένο DLC είναι ντροπή δεν έχω να πω κάτι άλλο, κανένας σεβασμός στην κοινότητα του Destin...
Με αυτά που διαβάζω χαίρομαι που κρατήθηκα και δεν το πήρα το 2.