Παρότι βρίσκεται ανάμεσα στα αγαπημένα από το κοινό franchises της Square Enix, για κάποιο περίεργο λόγο, έχουν περάσει κάτι λιγότερο από πέντε χρόνια από την κυκλοφορία του Kingdom Hearts II. Η άρνηση της ιαπωνικής εταιρείας να παραδώσει ένα ξεκάθαρο sequel, οδήγησε στη δημιουργία συμπληρωματικών τίτλων, που κόσμησαν και εξακολουθούν να κοσμούν τις βιβλιοθήκες των φορητών συστημάτων εκεί έξω. Άλλοι τους απλά καλοί, όπως το 358/2 Days του 2009, κι άλλοι τους μαγευτικοί σε σημείο να διεκδικούν το τίτλο ενός πραγματικού sequel, όπως το εξαιρετικό Birth by Sleep του PlayStation Portable. Τι ισχύει για το Re:coded λοιπόν; Τίποτα από τα δύο.

You're not Sora! Σενάριο

Ένα κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα στην πλειοψηφία των KH τίτλων, είναι το συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ του παίκτη και του παιχνιδιού, που καταφέρνουν να επιτύχουν. Ακόμα και στο Birth by Sleep, όπου ο Sora απουσίαζε, το δυνατό cast κατάφερε να κάνει τον παίκτη να ενδιαφερθεί για τα γεγονότα και τις πράξεις των πρωταγωνιστών.

Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στο Re:coded, παρά την παρουσία του Sora. Παρουσία μεν, μιας και αυτόν ελέγχουμε, βλέπουμε και αναγνωρίζουμε. Ψευδαίσθηση δε, αφού στην ουσία έχουμε να κάνουμε με μία ανάμνηση του, μία τεχνητή εκδοχή του, δημιουργημένη από μία σειρά δεδομένων, αποθηκευμένων στο journal του Jiminy Cricket. Με τον Mickey και όλη την ομάδα του ανίκανους να βάλουν σε τάξη το χάος που κάποιου είδους κατεστραμμένα αρχεία έχουν δημιουργήσει στο journal, καταφεύγουν στην -προφανή;- λύση του να χρησιμοποιήσουν το τεχνητό Sora για να διορθώσει την κατάσταση. Όχι μόνο το όλο setting ακούγεται τραγικά ανυπόστατο, αλλά συντελεί συντριπτικά στην παταγώδη αποτυχία του να επιτύχει οποιαδήποτε σύνδεση με τον παίκτη, συναισθηματική και μη.

Με το 90% του υλικού που χρησιμοποιήθηκε για το Re:coded να είναι ανακυκλωμένο από άλλους τίτλους, η διάρκεια των 15-20 ωρών καταφέρνει το παράδοξο του να φαντάζει ως μειονέκτημα, αφού από τη μέση και μετά, η ρουτίνα και οι απανωτές επιστροφές στους ίδιους κόσμους ξανά και ξανά, απογοητεύουν και κουράζουν.

Κόσμοι κάτι παραπάνω από γνώριμοι από προηγούμενους τίτλους, που λίγα κάνουν για να διαφοροποιήσουν την εμπειρία μας, πέρα από την προσθήκη των corrupted περιοχών, που δίνουν κίνητρο για εξερεύνηση και επαναφορά τους στο φυσιολογικό. Μέχρι εδώ τα πράγματα δεν ακούγονται και τόσο λαμπρά για το Re:coded, το οποίο εντελώς πληροφοριακά, στη βάση του είναι τίτλος δημιουργημένος για smarphones, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ποιος να το φανταζόταν λοιπόν ότι το gameplay θα ήταν αυτό που θα έσωζε την κατάσταση...

The hurting will be mended when you return to end it: Gameplay

Ενώ ταξιδεύει σε χαρτογραφημένα ύδατα, υπάρχουν στιγμές που το gameplay ξεφεύγει από τα καθιερωμένα, προσφέροντας μικρές αναλαμπές ευφυίας, όπως τη μετατροπή του σε side-scroller, ή ακόμα και φαινόμενα turn-based δράσης.

Αν και δυστυχώς αυτές οι “αναλαμπές” κρατούν λίγο, καταφέρνουν να σπάσουν τη μονοτονία. Και μιλώντας για πράγματα που ξεφεύγουν από το καθιερωμένο, ας μιλήσουμε για τα chips. Όπως προαναφέραμε, ο Sora που ελέγχουμε δεν είναι παρά μία ψηφιακή εκδοχή του αληθινού, μία “κόπια”, κομμάτι ενός υπολογιστή που αναλύει δεδομένα. Ως συνέπεια, η όποια βελτίωση των ικανοτήτων μας έρχεται μέσω chips. Συνδέοντάς τα στις CPUs του νέου Stat Matrix συστήματος αναβάθμισης, εμπλουτίζουμε τη λίστα ικανοτήτων του Sora. Ενώ δεν μπορούμε να πούμε ότι μας άφησε με το στόμα ανοικτό, το level-up σύστημα δουλεύει στην εντέλεια, και μάλιστα μας δίνει τη δυνατότητα να χτίσουμε το χαρακτήρα μας σύμφωνα με τις προτιμήσεις και το στυλ παιχνιδιού μας.