Μετά από δύο μήνες ταξιδιών στον κόσμο της Hyboria, αναλύουμε τον τίτλο της Funcom

Η Hyboria, ο φανταστικός κόσμος του Robert E. Howard, βρίσκεται πάνω από ένα μήνα Online στους server της Funcom και -ακόμα και αν δεν μπορεί να «τερματιστεί» ένα τέτοιο παιχνίδι σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, είτε επειδή χρειάζονται περισσότερες ώρες στην ανάπτυξη ενός χαρακτήρα, είτε επειδή το τελικό περιεχόμενο δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμα από την ίδια την εταιρεία- μπορούμε να πούμε ότι είναι ασφαλές να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα για το αν τελικά το Age of Conan θα είναι εκείνο το MMO που θα απασχολήσει τους PC παίκτες για τα επόμενα χρόνια ή όχι. Από πολλούς, το AoC έχει χαρακτηριστεί ως το παιχνίδι που μπορεί να «κτυπήσει» το World of Warcraft και η αλήθεια είναι ότι σε πολλά σημεία η Funcom έχει δανειστεί τόσο ιδέες από το παιχνίδι της Blizzard, αλλά και από άλλα επιτυχημένα MMO της αγοράς, όπως θα δούμε στην συνέχεια. Το σίγουρο είναι ότι, το Age of Conan διαθέτει πολύ διαφορετικό κόσμο και αισθητική από άλλα MMO της αγοράς, τα οποία περιγράφουν συνήθως μεσαιωνικούς κόσμους με ξωτικά, νάνους και δράκους, ενώ διαφέρει σημαντικά και ως προς το gameplay, αφού διαθέτει περισσότερο action μηχανισμούς, αλλά και υψηλού επιπέδου single-player περιεχόμενο, παρόλο που εδώ έχουμε να κάνουμε ένα «Multiplayer» παιχνίδι.

Ξεκινώντας από την αρχή, στο AoC θα κληθούμε να επιλέξουμε το χαρακτήρα με τον οποίο θέλουμε να εξερευνήσουμε τον online αυτόν κόσμο. Ο βασικός κορμός αυτών των επιλογών είναι οι τρεις διαφορετικές φυλές του παιχνιδιού: οι Cimmerians, οι Aquilonians και οι Stygians. Κάθε μια από αυτές τις κατηγορίες διαθέτει ξεχωριστές κλάσεις που χωρίζονται σε συγκεκριμένα στυλ παιχνιδιού, όπως soldier, mage, rogue και priest. Φυσικά, κάθε κατηγορία φέρει τα δικά της χαρακτηριστικά αλλά και της δική της ιστορία, παρόλο που στο AoC όλες οι κλάσεις έχουν και κάποιες κοινές δυνατότητες ή μαγικά, κάνοντας έτσι όλους τους χαρακτήρες το ίδιο διασκεδαστικούς αλλά και χρήσιμους.

Το σύστημα δημιουργίας πολεμιστή, αφήνει τον παίκτη να ορίσει με μεγάλη λεπτομέρεια ακόμα και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του χαρακτήρα του -όπως το χρώμα των ματιών- αν και μέσα στο παιχνίδι μάλλον είναι αδύνατο να προσέξει κάποιο άλλος παίκτης τέτοιου είδους λεπτομέρειες. Παρόλο που το παιχνίδι αφήνει κάποιον να τοποθετήσει διάφορα τατουάζ, σύμβολά ή ακόμα και ουλές στο πρόσωπο ή σώμα του χαρακτήρα του, να αλλάξει κούρεμα και να διαλέξει την έκφραση του προσώπου του, σε ότι έχει να κάνει με τον τύπο σώματος δεν μπορούν να υπάρξουν δραματικές αλλαγές. Για κάποιο λόγο, δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένας χαρακτήρας που να είναι πραγματικά κοντός (πέρα από τους θηλυκούς χαρακτήρες που είναι έτσι και αλλιώς πιο μικρόσωμοι) ή πραγματικά ογκώδης, όπως δεν μπορεί να γίνει ένας χαρακτήρας πραγματικά ευτραφής ή πολύ λεπτός. Θα έλεγε κανείς ότι το μοντέλο που χρησιμοποιεί η Funcom, σε αυτό το σημείο, επιτυγχάνει ένα περισσότερο «ρεαλιστικό» αποτέλεσμα, παρά κάτι εντελώς εξωπραγματικό, αστείο και φανταστικό όπως σε άλλα παιχνίδια.

Η περιπέτεια αρχίζει από τα αμπάρια ενός δουλεμπορικού πλοίου, το οποίο βυθίζεται αμέσως μετά τη δημιουργία του χαρακτήρα μας. Ο παίκτης μας σώζεται μυστηριωδώς -δίχως όμως να έχει αναμνήσεις- και ξεβράζεται στις ακτές ενός πειρατικού νησιού, ενώ γίνεται σαφές από αυτό το σημείο ότι σημαντικό ρόλο στη σωτηρία του παίζουν διάφορα σύμβολα τα οποία φέρει στο σώμα του. Ο παίκτης ξεκινάει χωρίς ιδιαίτερο εξοπλισμό, κατευθυνόμενος προς την πόλη της Tortage αυτού του πειρατικού νησιού, στο οποίο και θα παραμείνει αναγκαστικά για τα επόμενα 20 Levels, χρόνος αρκετός για να εξοικειωθεί με το σύστημα μάχης και να μάθει τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα του.

Σε αντίθεση με άλλα MMO, στα οποία οι παίκτες ξεκινάνε από διαφορετικά σημεία ή χωριά στον χάρτη -ανάλογα με την επιλογή της κλάσης τους- στο AoC όλοι οι χαρακτήρες ξεκινάνε ακριβώς από το ίδιο σημείο. Αν και κάτι τέτοιο μπορεί να αποθαρρύνει τους περισσότερους παίκτες από το να εξελίξουν διαφορετικούς χαρακτήρες (αφού τα πρώτα LV είναι κοινά για όλους), αυτή η απόφαση είχε ως σκοπό η εμπειρία των πρώτων αυτών επιπέδων να είναι πιο συναρπαστική για τον έναν παίκτη. Τα πρώτα 20 επίπεδα επιτυγχάνουν ακριβώς αυτό, καθώς είναι γεμάτα από Quests που έχουν να κάνουν με τη βασική ιστορία γύρω από τον χαρακτήρα μας και τα οποία είναι τόσο όμορφα γραμμένα και σκηνοθετημένα, που μπορεί να ξεχαστεί κανείς ότι βρίσκεται σε online περιβάλλον. Ένας ακόμα λόγος που μπορεί να κάνει κάποιον να ξεχάσει εντελώς το multiplayer μέρος του τίτλου, είναι το γεγονός ότι, όσα quests έχουν να κάνουν με το βασικό σενάριο του χαρακτήρα μας, εξελίσσονται σε ατομικά instances.

Με λίγα λόγια, ο παίκτης παίζει μόνος του τις αποστολές αυτές χωρίς να μπορεί να ενοχληθεί ή να δει τους υπόλοιπους παίκτες, παρόλο που το chat συνεχίζει να είναι online. Από πολλούς παίκτες, μάλιστα, αυτή η δυνατότητα περιγράφηκε χιουμοριστικά ως «single player game με online chat windows». Βέβαια, αυτό δεν είναι απαραίτητα κάτι το αρνητικό, αν και σίγουρα πολλοί παίκτες θα παραξενευτούν που θα πρέπει (στην αρχή) να παίξουν ένα online παιχνίδι σε single player mode προκειμένου να συνεχίσουν.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι τα 20 πρώτα επίπεδα είναι τελικά και τα καλύτερα του παιχνιδιού, καθώς τα πρώτα αυτά quests φέρουν μέχρι και cut scenes, ενώ διαθέτουν και ικανοποιητικά voice-overs. Ο λόγος που τα πρώτα επίπεδα δεν διαθέτουν τόσο πολύ «multiplayer» στοιχεία, έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι η εμπειρία που κερδίζει κανείς από αυτά τα quests είναι αρκετή για να μην χρειαστεί να καταφύγει σχεδόν καθόλου στο griding ή στο ομαδικό griding, δηλαδή στην επαναλαμβανόμενη εξολόθρευση εχθρών σε ένα συγκεκριμένο σημείο για πολλή ώρα. Επομένως, θα λέγαμε ότι η εμπειρία του παίκτη στην Tortage είναι όσο πιο συνεπτυγμένη θα μπορούσε να γίνει, αλλά και άκρως ενδιαφέρουσα, κάτι που όμως θα του λείψει μετά το 20ο επίπεδο, αφού οι ρυθμοί του παιχνιδιού γίνονται πολύ πιο αργοί.