Στην κατηγορία των horror παιχνιδιών, όπως είναι γνωστό, δεν υπάρχουν πολλές καθαρόαιμες προτάσεις και γνήσιες επιλογές. Οπότε, κάθε νέα κυκλοφορία μόνο ευπρόσδεκτη μπορεί να είναι από το κοινό. Το κακό, όμως, βρίσκεται στην προσμονή που υπάρχει από την έλλειψη τίτλων, η οποία μας οδηγεί στο να καλλιεργούμε μεγάλες προσδοκίες κάθε φορά που κάτι νέο ανακοινώνεται. Και όταν έρθει η ώρα να διαπιστώσουμε ότι αυτές οι ελπίδες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, τότε η απογοήτευση που ακολουθεί είναι μεγάλη. Κάτι τέτοιο συνέβη και με την περίπτωση του Anna.

Ενώ, λοιπόν, θα έπρεπε να έχουμε υπόψη μας ότι η όλη προσπάθεια προέρχεται από μια νεοσύστατη, μικρή σε μέγεθος, ιταλική εταιρία, την Dreampainters, από τα trailer κιόλας του παιχνιδιού πιστέψαμε ότι θα έχουμε στα χέρια μας ακόμη ένα διαμαντάκι. Ένα δημιούργημα που ακόμα και αν δεν μπορεί να αγγίξει, τουλάχιστον θα μπορούσε να πλησιάσει το παιχνίδι που είχε έρθει απρόσμενα πριν από περίπου δύο χρόνια και δεν ήταν άλλο από το Amnesia: The Dark Descent. Σε αντίθεση όμως με το Amnesia, που διαπραγματευόταν έντονο ψυχολογικό τρόμο αλλά και hardcore splatter στοιχεία, το Αnna, μας θύμισε περισσότερο ταινίες τύπου Paranormal Activity παρά ένα γνήσιο horror game.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Το Anna είναι ένα horror adventure game, στο οποίο έχουμε το ρόλο ενός καθηγητή με καταβεβλημένη ψυχική υγεία, ο οποίος ταλαιπωρείται από πονοκεφάλους, ακούει ψιθύρους, διάφορες φωνές και συνομιλίες καθώς επίσης βασανίζεται κι από διάφορα οράματα. Η αρχή του παιχνιδιού, μας βρίσκει σε ένα ηλιόλουστο και ασυνήθιστα ήσυχο μέρος, όπου υπάρχει ένας εγκαταλελειμμένος νερόμυλος. Αν και το μέρος στο οποίο βρισκόμαστε μας φαίνεται οικείο, επειδή συνηθίζαμε να το βλέπουμε στους εφιάλτες μας, δεν μπορούμε να θυμηθούμε πώς βρεθήκαμε εκεί, αλλά κυρίως το λόγο που είμαστε εκεί. Αυτές οι σκέψεις θα αποτελέσουν το κίνητρό μας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, προκειμένου να βρούμε τις απαντήσεις αλλά και την αλήθεια στα ερωτήματα που μας βασανίζουν.

Για να προχωρήσουμε στο παιχνίδι θα χρειαστεί να λύσουμε μια σειρά από γρίφους, που κυρίως έχουν ως στόχο το άνοιγμα μιας πόρτας για να μεταβούμε σε ένα άλλο δωμάτιο. Ο πρώτος μας γρίφος είναι να μπούμε μέσα στο νερόμυλο, όπου εκεί θα διαπιστώσουμε την πρώτη αλλαγή στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, που πλέον μετατρέπεται σε κάτι πιο σκοτεινό και μυστηριώδες. Γενικά θα λέγαμε ότι υπάρχει μια κλιμάκωση στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, αφού όσο προχωράμε τόσο πιο περίεργα και παρανοϊκά γίνονται τα πράγματα, με περισσότερες μεταφυσικές και αποκρυφιστικές εμπειρίες.

Γι’ αυτό το λόγο μην περιμένετε οι γρίφοι να είναι οι απλοί ή οι παραδοσιακοί που συναντάμε σε άλλα adventure παιχνίδια. Σε αυτό το παιχνίδι πρέπει να μπείτε απόλυτα στην ψυχοσύνθεση και στην ταραγμένη ψυχολογία του πρωταγωνιστή προκειμένου να λύσετε τους γρίφους του. Μόνο έτσι, δηλαδή, αν μπορέσετε να σκεφτείτε με τον τρόπο που θα σκεφτόταν ο πρωταγωνιστής, δεν θα σας φανούν οι λύσεις δύσκολες, παράλογες ή ακατανόητες.