Μα τι ακριβώς συμβαίνει εκεί στη Daedelic Entertainment; Τέσσερα adventure games μέσα σε 5 μήνες; Μα δεν τους έχουν πει οι... γκουρού πως "τα adventures είναι νεκρά και πως κανένας δεν τα αγοράζει πλέον"; Ακόμα και τα εκατομύρια που μάζεψε ο Tim Schafer στο Kickstarter, για FPS θα πάνε, μην σας ξεγελάει το «adventure» στον τίτλο. Άλλωστε, αυτό ζητάει ο κόσμος και αυτό και μόνο αυτό θα πρέπει να του δίνουμε, σωστά; Η απάντησή μας και η απάντηση της Daedelic είναι ένα βροντερό "ΌΧΙ", παρόμοιο σε τόνο με αυτό που είχε πει ο Μεταξάς στο τελεσίγραφο των Ιταλών. Όχι, τα adventures δεν είναι νεκρά και όσο υπάρχουν gamers που αποζητούν μια υπέροχη ιστορία και εγκεφαλικό στύψιμο (και όχι κάψιμο), τότε θα συνεχίσουν να υπάρχουν και να μας προσφέρουν μαγικές στιγμές.

Το γεγονός πως μια εταιρία έδωσε στην κυκλοφορία τέσσερις νέους τίτλους μέσα σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα, δείχνει απλά το πόσο αγαπητό είναι το είδος στο ευρύτερο κοινό. Ποιο ήταν το κόλπο τους; Επαγγελματική δουλειά, επιστροφή στις ρίζες των χειροποίητων γραφικών και μαγικές ιστορίες, υλικά που κατέστησαν μέσα σε 2-3 χρόνια την Daedelic ως τη "Lucas Arts" της σημερινής μας εποχής.

Η μέση της τριλογίας - Ιστορία

Το Chaos on Deponia, λοιπόν, είναι το νέο παιχνιδάκι της Daedelic και αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας Deponia. Το περίεργο της υπόθεσης, είναι πως το πρώτο παιχνίδι κυκλοφόρησε μόλις πριν 4-5 μήνες, γεγονός που ομολογούμε μας εξέπληξε. Προφανώς το παιχνίδι είχε σχεδιαστεί εξ αρχής ως τριλογία και προφανώς είχε γίνει αρκετή δουλειά από πριν, αλλά ο ρυθμός κυκλοφορίας τους είναι εξαιρετικά γρήγορος και θα θύμιζε episodic gaming αν το κάθε ένα δεν είχε 10-12 ώρες διάρκεια και δεν ήταν τόσο μα τόσο προσεγμένο.

Τo αρχικό Deponia, αν και καλό παιχνίδι, τελείωσε με ένα απαράδεκτο cliffhanger, αφήνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας ξεκρέμαστο. Στο δεύτερο μέρος της σειράς τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Δυστυχώς, το γεγονός ότι το προηγούμενο παιχνίδι κυκλοφόρησε μόλις πριν λίγους μήνες, μας εμποδίζει να δώσουμε σεναριακά στοιχεία, καθώς πολλοί παίκτες δεν έχουν προλάβει ακόμα να δουν τη σειρά. Μένοντας λοιπόν στα επιφανειακά, το παιχνίδι ασχολείται με την περιπέτεια ενός ψιλοτρελού τυπάκου, του Rufus, ο οποίος ζούσε σε έναν πλανήτη σκουπιδότοπο, τον Deponia.

Μέσω ενός τρελού πειράματός του, κατάφερε άθελά του να ρίξει τη διαστημοκάψουλα της πανέμορφης Goal, μιας κοπέλα από τον πλούσιο πλανήτη του Elysium, στον κόσμο του. Ο στόχος του παίκτη στην ιστορία των Deponia είναι να βοηθήσει την Goal να επιστρέψει στον πλανήτη της και ταυτόχρονα να την προστατεύσει από όλους τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε ένα τέτοιο ταξίδι. Το Chaos on Deponia συνεχίζει την ιστορία αυτή από το πρώτο παιχνίδι, δίνοντας νέες δραματικές διαστάσεις στο ταξίδι και κλείνει σε μια υψηλή νότα, απαντώντας σε αρκετά ερωτήματα και ετοιμάζοντας το έδαφος για την τελική δόση... ντεπονιασμού που θα ακολουθήσει το 2013.

Αυτή τη φορά, η ιστορία είναι πολύ καλύτερα δοσμένη, με στρωμένο ρυθμό και ύφος, και καταφέρνει να εξελίξει τον κόσμο της Deponia σε έναν υπέροχο βαθμό. Νέες περίεργες περιοχές, νέοι θεότρελοι χαρακτήρες, φρέσκο αλλά και καλοστημένο script, όλα συνθέτουν μία από τις σπάνιες φορές όπου το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας είναι καλύτερο από το πρώτο. Το χιούμορ της σειράς είναι για μια φορά ακόμα εξαιρετικό και οι χαρακτήρες, νέοι και παλιοί, είναι ορισμένοι από τους πιο καλοφτιαγμένους που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και αποτελούν το ισχυρότερο βέλος στη φαρέτρα του Deponia και στη σύνθεση της μαγικής ατμόσφαιράς του.

Οπτικοακουστική πανδαισία

Βέβαια, σε όλα τα παραπάνω συμβάλει η γνωστή, εξαιρετική δουλειά της Daedelic στον τομέα των γραφικών. Για άλλη μια φορά ο παίκτης θα μείνει άφωνος από την εκπληκτική λεπτομέρεια που υπάρχει σε κάθε περιοχή. Όπως είναι το χαρακτηριστικό της εταιρίας, όλα έχουν σχεδιαστεί στο χέρι, με επιμονή και μεράκι που αναβλύζουν σε κάθε pixel της οθόνης μας και αφήνουν συχνά τον παίκτη να χαζεύει την κάθε περιοχή για να εμποτίσει στη μνήμη του την κάθε παλαβομάρα που αντικρίζει!

Εξίσου καλή δουλεία έχει γίνει και στο σχεδιασμό των χαρακτήρων, όπου ο καθένας δείχνει άψογα την ιδιαιτερότητά του και μαγεύει το θεατή με τις εκφράσεις του σε όλες τις σκηνές. Αν υπάρχει ένα μελανό σημείο, είναι πως το animation των χαρακτήρων είναι αρκετά "ξύλινο", γεγονός που προφανώς έχει έρθει λόγω της ταχύτατης παραγωγής του τίτλου αλλά και του υψηλού κόστους του 2D animation. Η σειρά Deponia βρίσκεται δυστυχώς πίσω σε αυτό τον τομέα απέναντι στα υπόλοιπα παιχνίδια της εταιρίας και είναι εμφανές πως 1-2 μήνες παραπάνω εργασίας θα βοηθούσαν πολύ στο immersion του παιχνιδιού.