Στην 41η χιλιετία, όπως λένε οι Γραφές στα κιτάπια της Games Workshop, της πιο επιτυχημένης εταιρείας επιτραπέζιων wargames στον κόσμο, υπάρχει μόνο πόλεμος. Γι’αυτό και οι μεταφορές του σύμπαντος του Warhammer 40.000 στον κόσμο των videogames μοιάζει σχετικά απλή υπόθεση: απλά προσθέστε πόλεμο. Και ένα είδος videogame που περιέχει κάμποσο πόλεμο είναι τα real-time strategy games, κάτι που η Relic εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο όταν δημιούργησε το πρώτο Dawn of War. Επρόκειτο για ένα καθ’όλα παραδοσιακό RTS παιχνίδι, εμπνευσμένο από το περίφημο σύμπαν επιστημονικής φαντασίας, που αποτέλεσε ισχυρή επιρροή για το StarCraft, το οποίο με τη σειρά του επηρέασε το Dawn of War. Ουφ!

Το sequel, Dawn of War II, ήταν μια αρκετά πιο ανορθόδοξη προσέγγιση στο είδος, καθώς εγκαταλείφθηκαν τα συνηθισμένα στοιχεία RTS όπως το χτίσιμο κτιρίων και η ανάπτυξη μονάδων, περιορίζοντας τον παίκτη στον χειρισμό μιας ομάδας τεσσάρων ηρώων και την συγκέντρωση σε παιχνίδι τακτικής παρά στρατηγικής. Το παιχνίδι δίχασε τους παίκτες και τους fans με τις ιδέες του, όμως φαινόταν ότι η Relic δεν είχε όρεξη να μείνει στην απλή αναπαραγωγή της συνταγής του RTS όπως την καθόρισαν παιχνίδια όπως το StarCraft και το Command & Conquer.

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται

Κάπως έτσι φτάνουμε στο Retribution, το οποίο αποτελεί την δεύτερη stand-alone expansion του Dawn of War II (δεν απαιτείται δηλαδή η κατοχή του original παιχνιδιού για να το παίξουμε), παρόλο που το περιεχόμενο που προσφέρεται εδώ θα ντρόπιαζε πολλούς full-price τίτλους. Δέκα χρόνια έχουν περάσει μετά τα γεγονότα του Chaos Rising (του προηγούμενου expansion) και ο sub-sector Aurelia ακόμη μαστίζεται από (τι άλλο) τον πόλεμο. Στην θέση του Chapter Master των Blood Ravens βρίσκεται ο librarian Azariah Kyras, ο οποίος έχει διαφθαρεί από τον δαίμονα Ulkair και θέλει να οδηγήσει το τάγμα στην ατίμωση και στο Χάος.

Την ίδια στιγμή, στον sub-sector παραμένουν τα τελευταία απομεινάρια των Tyranids, με την Imperial Guard να προσπαθεί να τα αφανίσει δια παντός, ενώ οι Eldar κυνηγούν τους ληστρικούς Orks, προσπαθώντας να σώσουν τις soul stones των προγόνων τους. Η κατάσταση στην περιοχή έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, προκαλώντας την άφιξη της Ordo Malleus, της ιεράς εξέτασης της Αυτοκρατορίας, η οποία έχει διαταγές να εξαγνίσει τον sub-sector στη φωτιά του Exterminatus. Καθώς ο χρόνος τελειώνει, ο πόλεμος μαίνεται...

Εκστρατείες στα άστρα

Το campaign του Retribution, για πρώτη φορά στη σειρά, επιτρέπει στον παίκτη να παίξει και με τις έξι διαθέσιμες παρατάξεις (νέα προσθήκη η Imperial Guard). Το campaign της κάθε παράταξης αποτελείται από μια γραμμική σειρά αποστολών. Η σειρά αυτή διακόπτεται μόνο από ορισμένες optional missions που δεν απαιτούνται για την ολοκλήρωση της ιστορίας, αλλά προσφέρουν νέα rewards, bonuses και εμπειρία. Όσο ολοκληρώνουμε αποστολές, συγκεντρώνουμε experience points και rewards (που μπορεί να περιλαμβάνουν νέα αντικείμενα με ενισχυμένες ιδιότητες ή upgrades για τις δυνάμεις μας).

Εδώ είναι που διαφοροποιείται σημαντικά το Retribution σε σχέση με τους δύο προκατόχους του. Το βασικό φορμά των τεσσάρων ηρώων που ελέγχουμε παραμένει, ενώ και πάλι στο πεδίο της μάχης πρέπει να καταλαμβάνουμε σημεία στρατηγικής σημασίας, τα οποία μάς προσφέρουν resources (Requisition, Power και Population Capacity).

Τώρα όμως, μπορούμε να καλούμε στο πεδίο της μάχης και άλλες στρατιωτικές μονάδες και οχήματα, με τις δικές τους ικανότητες η καθεμία/το καθένα, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα μικρό στρατό που υποστηρίζει τους κεντρικούς χαρακτήρες. Αυτό επιστρέφει στο παιχνίδι λίγη από την RTS αίσθηση που έχασε σε μεγάλο βαθμό στα δύο προηγούμενα μέρη, αν και δεν επαναφέρει και πάλι το base building – ούτε, όμως, δείχνει να το χρειάζεται. Ευπρόσδεκτη, όπως πάντα, είναι και η επιλογή να παίξουμε το campaign σε co-op με έναν φίλο μας.