Πρέπει να παραδεχθούμε πως τα τελευταία χρόνια τα strategy games έχουν πάρει την κατιούσα. Σίγουρα εμφανίζονται διαμάντια όπως τα Starcraft 2, Civilization 5 και Shogun 2, όμως είναι πολύ λίγα σε σύγκριση με την προηγούμενη δεκαετία, ενώ τα περισσότερα  που αξίζουν είναι sequels και όχι κάτι καινούργιο. Κάτω από ένα τέτοιο καθεστώς, μια κυκλοφορία ενός space simulation, όπως είναι το Endless Space, δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητη.

Φανερά βασισμένη σε παλαιότερα αριστουργήματα όπως τα Alpha Centauri και Sins of a Solar Empire, και με στοιχεία από τα Fragile Allegiance και Eve Online, η μικρή, ανεξάρτητη ομάδα της Amplitude Studios κατάφερε να δημιουργήσει ένα τεράστιο παιχνίδι με πάρα πολύ βάθος. Το βαθος αυτό δεν θα το δείτε δυστυχώς στην ανύπαρκτη κεντρική του ιστορία, αλλά στο καλογραμμένο backround lore και στο δυνατό gameplay. Ο στόχος του παιχνιδιού είναι να διαλέξετε μία από τις διάφορες φυλές του γαλαξία και να επεκταθείτε προς όλες τις κατευθύνσεις, νικώντας τους άλλους λαούς είτε μέσω διαστημικών μαχών, είτε μέσω της οικονομίας και της διπλωματίας ή, απλά, θαμπώνοντάς τους όλους από την εκπληκτική σας πρόοδο και τα θαύματα που θα δημιουργήσετε.

Ξεκινάτε το παιχνίδι με μόλις έναν πλανήτη και δύο διαστημόπλοια, αλλά μπορείτε να εξαπλωθείτε πάρα πολύ γρήγορα. Αποικείτε πλανήτες, στήνετε την οικονομία σας, εξερευνείτε το διάστημα και, σιγά σιγά, έρχεστε σε επαφή με όλα του τα όνειρα αλλά και τους εφιάλτες που κρύβει. Βέβαια, για να καταφέρετε να τα κάνετε όλα αυτά, θα χρειαστείτε τεράστια υπομονή και προεργασία. Ο κάθε πλανήτης μπορεί να προσφέρει περισσότερο σε κάποιον τομέα της οικονομίας ή να έχει κάποιους ειδικούς περιορισμούς και οφέλη.

Προφανώς, θα πρέπει να τους συντηρείτε σωστά για να σας αγαπάει ο λαός σας και να μην υπάρχουν απεργίες ή επαναστάσεις. Μαζί με τη συντήρηση και την εξάπλωση του πληθυσμού σας, όμως, θα πρέπει να δημιουργήσετε και έναν επαρκή διαστημικό στόλο για εξερεύνηση, εμπόριο, αποικίες, μεταφορές αλλά και προστασία. Το βάθος του gameplay που κρύβεται πίσω από αυτά τα σημεία είναι πραγματικά τεράστιο. Υπάρχουν εκατοντάδες επιλογές σε δεκάδες μενού, ικανές να ελέγξουν την αυτοκρατορία σας μέχρι και το τελευταίο σημείο. Μοναδική -αλλά τεράστια- παράληψη είναι το γεγονός πως, επειδή θα αποικήσετε δεκάδες ή και εκατοντάδες πλανήτες, ο έλεγχος του καθενός περιορίζεται μόνο σε πιο τομέα της οικονομίας θα δώσουμε βάση και τι πλοία θα κατασκευάζουμε.

Παρόλα αυτά, θα έχετε τα χέρια σας τόσο γεμάτα από τις ατελείωτες πληροφορίες και λεπτομέρειες του υπόλοιπου παιχνιδιού, που αν δεν είστε “ακραίος” micro-manager, είναι πιθανό να ευχαριστηθείτε που υπάρχει και κάτι πιο απλό στο παιχνίδι. Βλέπετε, η αντίπαλη Α.Ι. είναι εξαιρετικά εξελιγμένη και δεν διστάζει να σας δοκιμάζει σε κάθε σημείο. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα χάσετε πολλές φορές μέχρι να μάθετε το παιχνίδι, αλλά ποτέ δεν θα νιώσετε πως σας έκλεψαν την μπουκιά από το στόμα αλλά ότι, τελικά, δεν είστε αρκετά καλοίς ακόμα για να κατακτήσετε τον γαλαξία.

Το βασικό πρόβλημα που θα σας καθυστερήσει, είναι πως ενώ οι πληροφορίες και οι λεπτομέρειες του παιχνιδιού είναι πάρα μα πάρα πολλές, το tutorial του τίτλου είναι απαράδεκτο. Αντί να δουλέψει κατευθύνοντάς βήμα βήμα μέχρι να σας τα διδάξει όλα, αυτό εμφανίζει ορισμένα ατελείωτα κείμενα με εικόνες, και περιμένει από εσάς να τα διαβάσετε και να τα δοκιμάσετε στη συνέχεια -αν θα τα θυμάστε. Προφανώς μπορείτε να τα ανοίξετε να τα διαβάσετε και πάλι, αλλά αυτός ο χαοτικός “βομβαρδισμός” πληροφοριών στην πρώτη ώρα του παιχνιδιού είναι ικανός να αποκαρδιώσει ακόμα και πεπειραμένους παίκτες.

Τεχνικά, το Endless Space προδίδει την indie καταγωγή του καθώς ακόμα και στις υψηλότερες αναλύσεις, το διάστημα δείχνει πιο θολό απ’ότι θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, τα comic screens των ηρώων και της ιστορίας είναι υπέροχα σχεδιασμένα, οι πλανήτες δείχνουν μαγευτικοί ενώ όταν βρίσκεστε σε κατάσταση μάχης, το παιχνίδι αποκτά 3D οπτική, στην οποία βλέπετε τους δύο στόλους να χτυπιούνται με μανία, και αρκετά καλά textures. Έτσι, ως μια τόσο μικρή παραγωγή, το αποτέλεσμα είναι αρκετά όμορφο και δεν ενοχλεί τον παίκτη, μιας και αυτού του είδους τα παιχνίδια ουδέποτε βασίστηκαν στα γραφικά για να μας μαγνητίσουν. Ηχητικά, το αποτέλεσμα είναι καλύτερο, με τις αναμενόμενες sci-fi ambient συνθέσεις να περιβάλλουν τον τίτλο και να μεταφέρουν στον παίκτη την παγωμένη ατμόσφαιρα του διαστήματος.

Το Endless Space δεν είναι ένα παιχνίδι για όλους. Διαθέτει υψηλότατη δυσκολία, πολύ περίπλοκο gameplay και ορισμένα ενοχλητικά προβλήματα. Ωστόσο, είναι ένα από αυτά τα turn based παιχνίδια που αν κολλήσεις, η φράση "άντε, άλλο ένα turn και μετά ύπνο" συχνά συνοδεύεται με την έλευση της ανατολής του ήλιου.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος