Η βία στα videogames δεν είναι κάτι καινούργιο. Από την 8bit εποχή μέχρι σήμερα έχουν περάσει εκατοντάδες παιχνίδια, που το καθένα τάραξε την εποχή του με πολύ σκληρές σκηνές και αποτρόπαιες πράξεις. Αυτό, σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες μορφές τέχνης, έχει συμβάλει σε μια σημαντική αναισθητοποίηση του σύγχρονου κόσμου απέναντι σε σκηνές βίας. Όταν για παράδειγμα πριν 20 χρόνια, το Twin Peaks είχε δείξει το άψυχο σώμα μιας κοπέλας τυλιγμένο σε νάιλον, η παγκόσμια τηλεοπτική κοινότητα είχε συγκλονιστεί.

Σήμερα, το CSI δείχνει σκηνές βγαλμένες από μεσαιωνικά βασανιστήρια και οι περισσότεροι ούτε σηκώνουν το φρύδι τους. Ίσως είναι υποκρισία να λέμε πως ένα παιχνίδι είναι υπερβολικά βίαιο στη σημερινή εποχή. Και το Lucius σίγουρα δεν φτάνει τα επίπεδα που έχουμε δει σε τίτλους όπως οι FEAR και Dead Space. Αλλά όταν ο πρωταγωνιστής ενός παιχνιδιού είναι ένα 6χρονο αγόρι που εξολοθρεύει τα πάντα στο πέρασμά του, είναι ένα σημείο που πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε αν κάπου πρέπει να τραβηχτεί και μία γραμμή λογικής.

Κινηματογραφικά προβλέψιμο - Ιστορία

Η ιστορία του παιχνιδιού διαδραματίζεται το 1972 στην έπαυλη των Wagner. Χαρακτήρας μας είναι ο Lucius, ένα εξάχρονο αγόρι από αυτή την πλούσια και ισχυρή οικογένεια, το οποίο όμως είναι ιδιαίτερα διαφορετικό από τα υπόλοιπα παιδιά. Από μικρός είχε συνέχεια τρομερούς εφιάλτες και η συμπεριφορά του ως προς τον κόσμο ήταν ψυχρή και απόμακρη. Γρήγορα τα πράγματα ξεκαθαρίζουν, όταν στα γενέθλιά του εμφανίζεται ο σατανάς και δηλώνει πως ο Lucius είναι ο πραγματικός γιος του, περνώντας του τη σκυτάλη να αποδείξει την αξία του, προσφέροντας ανθρωποθυσίες σε αυτόν και βοηθώντας τον να καταστρέψει τον κόσμο.

Ο Lucius, λοιπόν, ξεκινάει μια μεγάλη σειρά τρομακτικών φόνων, τους οποίους πρέπει να αποκρύπτει από τον κόσμο για να μην τον καταλάβουν ούτε οι συγγενείς του αλλά ούτε η αστυνομία ή η εκκλησία. Το σενάριο του παιχνιδιού εξελίσσεται επάνω σε αυτό το κεντρικό μοτίβο, με τις αναμενόμενες ανατροπές και κλισέ του είδους να κάνουν παντού την εμφάνισή τους, ειδικά γύρω από τους χαρακτήρες της οικογένειας του πρωταγωνιστή.

Ο ένας δεν σας σεβόταν ποτέ, ο άλλος εθελοτυφλεί, ο παρακάτω ξέρει πολλά πράγματα για εσάς αλλά δεν τα λέει κ.ο.κ. Με λίγα λόγια, η ιστορία του παιχνιδιού δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Βασισμένη στις κλασσικές ταινίες τρόμου όπου ένα παιδί είναι δαιμονισμένο / απόγονος του σατανά, περπατάει επάνω σε όλα τα κλισέ και ουδέποτε καταφέρνει να ξεφύγει από την πεπατημένη. Ακόμα και τα γενέθλιά του πρωταγωνιστή είναι στις 6/6/66!

Αν δε, έχετε δει την κλασική ταινία του Richard Donner, “The Omen”, τότε θεωρούμε πως έχετε μια πολύ καλή ιδέα για το 80% της ιστορίας. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, γιατί οι οπαδοί του είδους αυτό ακριβώς περιμένουν, απλά είναι απογοητευτικό το ότι δεν έγινε κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια για το ένα βήμα παρακάτω.

To κύριο πρόβλημά μας, όμως, έχει να κάνει με το γεγονός πως εδώ καταπιανόμαστε με ένα διαδραστικό παιχνίδι και όχι με μία ταινία ή ένα βιβλίο. Ακόμα και σε αυτά τα μέτρα, είναι περίεργο να βάζεις ένα παιδάκι σε αυτή τη θέση, αλλά όταν το περνάς σε ένα παιχνίδι, αυτό οδηγεί σε έναν ιδιαίτερα απότομο δρόμο. Ο παίκτης αναγκάζεται να χειριστεί ένα μικρό παιδί και να το οδηγήσει σε τρομερά εγκλήματα, αλλά και να κάνει τα αδύνατα δυνατά για να κρύψει την ενοχή του.

Το Lucius απευθύνεται αυστηρότατα σε ηλικίες άνω των 18 ετών, αλλά και πάλι, είναι υπερβολικά... υπερβολικό. Το πώς θα δει ο καθένας σας αυτό το ζήτημα, το αφήνουμε στη δική σας κρίση.