Εν έτει 2010, υπάρχουν παιχνίδια που επιμένουν πεισματικά σε μηχανισμούς του παρελθόντος, αλλά για έναν απίστευτο λόγο "τραβούν" πίσω και όλους εμάς. Ενώ, πλέον, τα παιχνίδια στρατηγικής δεν είναι ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει για το μέσο, καταφέρνουν να καθηλώσουν τους παίκτες, που έχουν αναπτύξει έναν αυστηρά κωδικοποιημένο δεσμό με το mouse του υπολογιστή τους. Αυτός ο δεσμός δύσκολα θα αποκωδικοποιηθεί. ειδικότερα όταν την εμφάνισή τους κάνουν παιχνίδια όπως το Napoleon: Total War. Αφού έγιναν οι απαραίτητες προσθήκες και αλλαγές, το παρακάτω κείμενο δανείζεται κομμάτια από το αναλυτικό preview που είχαμε δημοσιεύσει πριν λίγες ημέρες, το οποίο είχε βασιστεί στη δοκιμή του, σχεδόν, ολοκληρωμένου τίτλου.

Τι είναι τα Total War;

Για όσους "άνοιξαν τώρα τους δέκτες τους", το Napoleon: Total War είναι η συνέχεια της επιτυχημένης και με μεγάλη πορεία στο χώρο, σειράς Total War. Οι δημιουργίες της Creative Assembly ανήκουν στην κατηγορία των παιχνιδιών στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο. Ουσιαστικά, οι τίτλοι συνδυάζουν ένα είδος turn-based campaign, με real time μάχες. Μπορεί να μην υπάρχει η απόλυτη ισορροπία μεταξύ των δύο αυτών στοιχείων, ωστόσο, οι τίτλοι της σειράς παραμένουν απολαυστικοί και διασκεδαστικοί.

Εν συντομία, ο παίκτης παίρνει το ρόλο ενός "διοικητή" και με τη χρήση της οικονομικής διαχείρισης, της διπλωματίας και, φυσικά, του πολέμου, προσπαθεί να επεκτείνει την αυτοκρατορία του, κυριεύοντας τα υπόλοιπα κράτη και, γενικότερα, να γίνει ο απόλυτος κατακτητής. Προφανέστατα, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται, μιας και το να έχει κάποιος υπό τον έλεγχό του δεκάδες διαφορετικά έθνη δεν είναι και η ευκολότερη δουλειά που υπήρξε ποτέ.

Το Napoleon: Total War είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στη σειρά, που αν και στηρίζει τους μηχανισμούς του στο προηγούμενο μεγάλο κεφάλαιο των Total War, το Empire, έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που το καθιστούν φρέσκο και ανανεωμένο. Οι αλλαγές που επιδίωξαν να κάνουν οι άνθρωποι της Creative Assembly είναι αρκετές και εντοπίζονται κυρίως στον τρόπο που εξελίσσεται η εκστρατεία.

Το gameplay

Αντί της επιλογής μίας εκ των πολλών χωρών/ εθνών του χάρτη, που μας είχαν συνηθίσει τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, το Napoleon: Total War αφοσιώνεται στο διάσημο Γάλλο στρατηγό και αυτοκράτορα, Ναπολέων Βοναπάρτη. Ο Ναπολέων, επικληθείς και ως ο "Μέγας Ναπολέων", πρωταγωνίστησε στα τέλη του 18ου αιώνα και άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην ιστορία της Ευρώπης και όχι μόνο. Η στρατηγική και κυβερνητική του μεγαλοφυΐα, ταυτίζεται απόλυτα με το ύφος των παιχνιδιών της σειράς και δίνουν "ρεαλιστικότερο" χρώμα στην όλη εμπειρία.

Η αφοσίωση του campaing επάνω στον Ναπολέοντα και τη βιογραφία του, αν και τολμηρή κίνηση, κρίνεται άκρως επιτυχημένη, καθώς διαμορφώνει με συγκεκριμένο τρόπο την εκστρατεία και δίνει κίνητρα στον παίκτη για να συνεχίσει. Αυτό ήταν, ίσως, το μεγαλύτερο πρόβλημα των προηγούμενων παιχνιδιών της σειράς. Δεν έδιναν πάντα το έναυσμα για την ολοκλήρωση των αποστολών, γενίκευαν και έδιναν πέραν του δέοντος ελευθερία αποφάσεων, με αποτέλεσμα το campaign να "ξεχείλωνε" και να κούραζε, ειδικότερα προς το τέλος του.

Το νέο παιχνίδι ξεκινάει με ένα αναλυτικό tutorial, το οποίο έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο, που συνδυάζεται πανέξυπνα η "εκπαίδευση" του παίκτη στους μηχανισμούς του gameplay, με την εξιστόρηση των πραγματικών γεγονότων από τα πρώτα στάδια της ζωής του Ναπολέοντα -από τη γέννησή του, μέχρι το πως έγινε αρχιστράτηγος. Αφού ολοκληρωθεί αυτό το τμήμα -το οποίο είναι προσπελάσιμο, σε περίπτωση που κάποιος θέλει να ξεκινήσει για δεύτερη φορά την εκστρατεία- οι παίκτες θα πρέπει να ολοκληρώσουν τρεις μεγάλες σημαντικές εκστρατείες-περιόδους και συγκεκριμένα την Ιταλική, την Αιγυπτιακή και την Ευρωπαϊκή. Η στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί σε κάθε εκστρατεία -οι οποίες διαδέχονται η μία την άλλη- διαφέρει τόσο στον στρατιωτικό, όσο και στο διοικητικό τομέα. Ωστόσο, ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι υπάρχει δυνατότητα "αλλοίωσης" της ιστορίας με τις διαφορετικές ενέργειες που ενδεχομένως θα γίνουν από την πλευρά του παίκτη. Στην πραγματικότητα, ο παίκτης δεν ξαναζεί την ιστορία, αλλά την ξαναγράφει.