Το «μετά ολικής καταστροφής» σκηνικό πρέπει να έχει γίνει μόδα τα τελευταία χρόνια στα adventures. Deponia, Gemini Rue, A new Beginning, Machinarium και πολλά ακόμα παιχνίδια δείχνουν να έχουν ξαναβρεί την έμπνευσή τους σε ένα στυλ, που για παραπάνω από μια δεκαετία ψυχορραγούσε. Και γιατί όχι άλλωστε; Αφού δίνει τη δυνατότητα για δραματικό ή κωμικό στήσιμο, σε έναν κόσμο παρανοϊκά περίεργο και συνάμα ανατριχιαστικά κοντινό μας και μπορεί έτσι να ενώσει τη φαντασία του παίκτη με την καθημερινότητά του και να του προσφέρει μία σύνδεση που εφάμιλλη δύσκολα θα βρεις σε ένα fantasy setting.

Βέβαια, τα adventures είναι παλιοί βετεράνοι σε αυτό τον τομέα, με δεκάδες αριστουργήματα και μη, τα οποία ταξίδεψαν τους παίκτες σε ένα σκοτεινό μέλλον βγαλμένο από το χειρότερο εφιάλτη του William Gibson. Ένα από αυτά ήταν και το Beneath a Steel Sky, ένα πραγματικό αριστούργημα της Revolution Software, το οποίο δυστυχώς δεν έτυχε μεγάλης εμπορικής επιτυχίας, επισκιασμένο από τη σειρά «θωρηκτό» της ίδιας εταιρίας, Broken Sword.

Παρόλα αυτά, όσοι τελικά έπαιξαν αυτόν τον τίτλο, θυμούνται με γλυκόπικρες αναμνήσεις τον υπέροχο κόσμο του και τη δραματικά υφασμένη ιστορία του. Αυτοί που το θυμούνται καλά, λοιπόν, στο Primordia θα βρουν τον πνευματικό του διάδοχο, σε έναν σχεδόν "tribute" βαθμό. Πρόκειται για έναν τίτλο σχεδιασμένο από την indie ομάδα Wormwood Studios, με τη σημαντική υποστήριξη της Wadjet Eye Games, δημιουργό της Blackwell Series και publisher των Gemini Rue και Resonance.

Το στήσιμο ενός κόσμου - Ιστορία

Το Primordia, λοιπόν, εξελίσσεται σε ένα μακρινό, δυστοπικό μέλλον της Γης, όπου ο πλανήτης κατοικείται πλέον μόνο από μηχανές. Κανείς δεν γνωρίζει τι ακριβώς ήταν οι άνθρωποι, πότε εξαφανίστηκαν και τι ακριβώς τους συνέβη. Για τις μηχανές, ο άνθρωπος είναι ένα ον βγαλμένο μέσα από ιστορίες και μύθους.

Για άλλους πρόκειται για μια αλληγορική έκφραση της μηχανικής τους ιστορίας και για άλλους αποτελεί αντικείμενο θρησκευτικής λατρείας, όπου περιμένουν την επιστροφή του στην ημέρα του μεγάλου “Reboot” και τη επιδιόρθωση της ζωής και του πλανήτη. Σε αυτό τον κόσμο, λοιπόν, καλούμαστε να αναλάβουμε τον έλεγχο του Horatio, ενός ανδροειδούς-ερημίτη, ο οποίος ταξιδεύει στον κόσμο επάνω σε ένα περίεργο «πλοίο» και θέλει να είναι αποκομμένος από τα κοινά. Μοναδική του συντροφιά αποτελεί ο Crispin, ένα ιπτάμενο ρομποτάκι με μια δική του, διεστραμμένη αίσθηση του σαρκασμού και του χιούμορ.

Ξαφνικά, κάποιος κλέβει την πολύτιμη πηγή ενέργειας του σκάφους του, αναγκάζοντάς τον να ρίξει «άγκυρα» στη μέση του πουθενά και να ριχθεί με τα μούτρα στο κυνήγι του κλέφτη. Όπως είναι αναμενόμενο σε αυτά τα παιχνίδια, η απλή αυτή αναζήτηση θα μετατραπεί αργότερα σε ένα μεγάλο εφιάλτη, καθώς από την απόλυτη ερημιά θα πλησιάσετε σε μια μεγάλη πόλη και θα μπλεχθείτε άθελά σας σε μια μεγάλη ιστορία συνωμοσίας και καταστροφής.

Το αριστουργηματικό κομμάτι της ιστορίας έχει να κάνει με το υπέροχο lore του τίτλου, τον εκπληκτικό κόσμο του και τους υπέροχους χαρακτήρες του. Είναι μία πραγματικά υπέροχη εργασία, που στήνει έναν μαγικό κόσμο από το μηδέν και μπορεί να αποτελέσει βάση για μια ολόκληρη σειρά παιχνιδιών βασισμένη πάνω σε αυτόν. Το αρνητικό της υπόθεσης, όμως, έχει να κάνει με τη χλιαρότατη γραμμή που παίρνει η κεντρική ιστορία. Το πρώτο μισό του παιχνιδιού είναι απλά το κυνήγι του κλέφτη στην ερημιά και μόνο από τη μέση και μετά αρχίζει να περιπλέκεται το σενάριο. Ακόμα και εκεί, όμως, τα πράγματα μένουν σε ένα χλιαρό επίπεδο, καθώς υπάρχουν δύο βασικά προβλήματα.

Πρώτον, ότι η κεντρική συνωμοσία δεν εκμεταλλεύεται το φοβερό background lore και μένει σε πολύ επιφανειακά επίπεδα. Δεύτερον, πως δεν υπάρχει ουσιαστικό κίνητρο για το χαρακτήρα σας καθώς ο ίδιος φαίνεται πως δεν ενδιαφέρεται καθόλου για όλα αυτά και απλά θέλει να τον αφήσουν στην ησυχία του.

Είναι μεγάλο κρίμα που η κεντρική ιστορία δεν καταφέρνει να πατήσει σωστά στα εξαιρετικά της θεμέλια, γιατί όλοι οι μηχανισμοί ήταν εδώ. Μια πολύ ωραία περίπτωση με το Primordia, πάντως, είναι πως είχαμε πολλά χρόνια να δούμε σε adventure τόσες πολλές διαφορετικές γραμμές πλεύσης. Το παιχνίδι έχει 10 διαφορετικά endings, τα οποία επηρεάζονται από διάφορες αποφάσεις που παίρνουμε στο παιχνίδι, αποφάσεις που μπορεί την λωρα που πάρθηκαν να φάνηκαν πολύ ή καθόλου σημαντικές αλλά που έρχονται να δέσουν στο τέλος και να αλλάξουν κάπως τη σεναριακή πορεία. Παρόμοια λογική υπάρχει όμως και στο gameplay!