Η σειρά Theatre of War απευθύνεται στους πιο σκληροπυρηνικούς φίλους των παιχνιδιών στρατηγικής, οι οποίοι μπορούν να ανταπεξέλθουν στον υψηλό βαθμό δυσκολίας και πολυπλοκότητας του franchise. Το νέο παιχνίδι της 1C Company αποτελεί μία ενδιαφέρουσα πρόταση, από την οποία όμως δεν λείπουν τα προβλήματα που την τοποθετούν πιο κάτω από τον ανταγωνισμό. Το Theatre of War 3: Korea έχει σαν κεντρικό θέμα το πόλεμο της Κορέας και διαθέτει δύο κεντρικά campaigns, τα οποία εξελίσσονται κατά τη δεκαετία του 1950. Στο ένα campaign παίρνουμε τον έλεγχο της Βόρειας Κορέας και στο δεύτερο ελέγχουμε τους Αμερικάνους. Η ιστορία δεν αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού και πρακτικά είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Βαρύ αλλά όχι ακριβώς πανέμορφο: Ο τεχνικός τομέας

Ο οπτικός τομέας του Korea δεν μπορεί να συγκριθεί με τους καλύτερους εκπροσώπους του είδους, αλλά το στοιχείο που προβληματίζει είναι ότι το ToW3 είναι πολύ απαιτητικό σε υπολογιστική ισχύ, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από το οπτικό αποτέλεσμα. Φυσικά, δεν θα ήταν δίκαιο να συγκρίνουμε το Theatre of War 3 με τα World in Conflict ή Starcraft II εξαιτίας της δυνατότητας χρήσης κάμερας πρώτου προσώπου σε όλες τις μονάδες στο ToW3, ένα χαρακτηριστικό που δεν το βρήκαμε ιδιαίτερα χρήσιμο.

Για να καταστεί αυτό δυνατό έχουν γίνει σημαντικές υποχωρήσεις στην ποιότητα των textures, ενώ ο τίτλος είναι σημαντικά πιο "βαρύς" από πολλά ομορφότερα strategy παιχνίδια. Ένα πρόβλημα του τεχνικού τομέα, είναι ορισμένες φορές ότι δεν μπορεί να απεικονίσει ξεκάθαρα τις μονάδες στο πεδίο της μάχης. Η εταιρεία ανάπτυξης φαίνεται πως αναγνωρίζει αυτό το στοιχείο και τα εικονίδια που εμφανίζονται πάνω από τις εχθρικές μονάδες τις περισσότερες φορές διορθώνουν το πρόβλημα, αν και υπήρξαν και λίγες περιπτώσεις όπου ανακαλύψαμε ξαφνικά ότι κινούμασταν ακριβώς δίπλα από μία-δύο ξεχασμένες εχθρικές μονάδες. Ο ηχητικός τομέας του τίτλου δεν μπορεί να δημιουργήσει μία πειστική ατμόσφαιρα αφού τα ηχητικά εφέ είναι κάτω του μετρίου και η μουσική ουσιαστικά ανύπαρκτη.

Στο χάρτη και το πεδίο της μάχης: Gameplay

Το gameplay χωρίζεται σε δύο μέρη. Τα campaigns ξεκινούν από ένα χάρτη τύπου Risk, ο οποίος ουσιαστικά είναι παρόμοιος με αυτόν του πρώτου Total War: Shogun. Αυτό το μέρος του παιχνιδιού είναι turn based και στόχος μας είναι να μετακινήσουμε τις μονάδες μας με τρόπο που θα μας επιτρέψει να κερδίσουμε τον έλεγχο όλων των αντιπάλων περιοχών. Αξίζει να ξεκαθαρίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι δεν υπάρχει διπλωματία, διαχείριση της οικονομίας μας ή οτιδήποτε άλλο.

Όταν βρεθούμε στην ίδια περιοχή με τους εχθρούς μας, τα αντίπαλα στρατεύματα παρατάσσονται και λύνουν τις διαφορές τους σε μάχες πραγματικού χρόνου, οι οποίες αποτελούν το δεύτερο και σημαντικότερο σκέλος του παιχνιδιού. Οι μάχες αυτές επηρεάζονται σημαντικά από το ποιος θα κινηθεί επιθετικά εναντίων του αντιπάλου στο χάρτη του παιχνιδιού. Ο παίκτης που κινείται εχθρικά προς μία αντίπαλη περιοχή, ξεκινά από ένα σημείο του χάρτη για να καταλάβει την αντίπαλη βάση, ενώ η αρχή της αποστολής βρίσκει τους αμυνόμενους ήδη παραταγμένους, έτοιμους να αντιμετωπίσουν την εχθρική απειλή. Αν θέλουμε μπορούμε να επιλέξουμε με τι είδους μονάδες θα ξεκινήσουμε ή να αφήσουμε το παιχνίδι να επιλέξει αυτόματα.

Κατά τη διάρκεια των μαχών δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε κτίρια και δεν υπάρχει καθόλου συλλογή πόρων. Έτσι, ο αριθμός των μονάδων μας μόνο λιγοστεύει κατά τη διάρκεια των αποστολών, εκτός της περίπτωσης που θα καλέσουμε σαν ενισχύσεις επιπλέον μονάδες, αξιοποιώντας τους πόντους που συγκεντρώνουμε εξοντώνοντας τους εχθρούς μας.

Στο πεδίο της μάχης τα πράγματα είναι κάπως πιο εύκολα όταν είμαστε οι αμυνόμενοι. Όπως προαναφέραμε, τα στρατεύματά μας είναι ήδη παραταγμένα στη βάση και σε γενικές γραμμές προσπαθούμε να προστατέψουμε τη βάση μας, επεμβαίνοντας την κατάλληλη χρονική στιγμή με τις μονάδες μας ή με ενισχύσεις που συνήθως έρχονται υπό τη μορφή εναέριων βομβαρδισμών ή επιπλέον μονάδων. Ατυχώς, μερικές φορές ανεπάλληλα κύματα εχθρών κατευθύνονται απειλητικά προς τη βάση μας, με το respawn τους να είναι εντονότερο από ό,τι θα έπρεπε. Άλλες φορές στο τέλος των αποστολών υπάρχει υπερβολική ησυχία, κάτι στο οποίο οφείλεται σε κάποιους αντιπάλους που έχουν "κολλήσει" σε κάποιο σημείο του επιπέδου και τους οποίους πρέπει να αναζητήσουμε και να εξοντώσουμε ώστε να ολοκληρώσουμε την αποστολή.

Η AI δεν είναι το καλύτερο στοιχείο του παιχνιδιού και σε ορισμένες περιπτώσεις προβληματίζει. Είναι σημαντικό ότι ακόμα και αν καταφέρουμε να αποκρούσουμε μία εχθρική επίθεση, δεν θα εξοντώσουμε εντελώς τους επιτιθέμενους αλλά θα τους ξαναβρούμε μπροστά μας. Με αυτό τον τρόπο ο τίτλος μας ωθεί σε μία πιο επιθετική προσέγγιση όσο είμαστε στο χάρτη της μάχης.