Το καλοκαίρι του 2009, το Trine τράβηξε την προσοχή του κοινού κυρίως με τον εντυπωσιακό οπτικοακουστικό τομέα και την παραμυθένια ατμόσφαιρά του. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς αποδείχτηκε επιτυχημένο, αφού -όπως ανακοίνωσε πρόσφατα η Frozenbyte- ξεπέρασε τις 1,1 εκατομμύρια πωλήσεις. Τα καλά νέα για όσους έμειναν ευχαριστημένοι από το πρώτο παιχνίδι της σειράς, είναι ότι το Trine 2 είναι αναβαθμισμένο σε όλους τους τομείς και σαφώς ανώτερο συνολικά.

Εντυπωσιακά γραφικά και ποικίλο art direction

Ο τεχνικός τομέας του Trine 2 είναι εξαιρετικός. Τα γραφικά είναι σαφώς βελτιωμένα σε σχέση με το πρωτότυπο παιχνίδι και το art direction διαθέτει πολύ μεγάλη ποικιλία. Ο εικαστικός τομέας του παιχνιδιού είναι κορυφαίος και δείχνει ότι η Frozenbyte αφιέρωσε πάρα πολύ χρόνο στο σχεδιασμό του κάθε background ξεχωριστά. Δεν είναι λίγες οι φορές που σταματήσαμε να παίζουμε για να θαυμάσουμε το σκηνικό.

Το animation βρίσκεται και αυτό σε πολύ υψηλά επίπεδα και κατάφερε να μας εντυπωσιάσει. Μικρές λεπτομέρειες, όπως ο μάγος που κρατάει το καπέλο του για να μην το πάρει ο αέρας όταν κινείται κόντρα στον άνεμο και το animation των κυμάτων που σκάνε στις ακτές, είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά. Πολύ απλά, το Trine 2 είναι το ομορφότερο 2D παιχνίδι με πολυγωνικά γραφικά που έχουμε δει μέχρι σήμερα. Ο ηχητικός τομέας κινείται και αυτός σε υψηλά επίπεδα. Η μουσική του παιχνιδιού είναι εξαιρετική και η αφήγηση του εκφωνητή, όπου αυτή υπάρχει, συνεισφέρει σημαντικά στη γενικότερη ατμόσφαιρα.

Μια φορά και ένα καιρό, τρεις ήρωες έλυναν γρίφους και εξόντωναν εχθρούς

Το Trine 2 μας επιτρέπει για άλλη μία φορά να οδηγήσουμε τον Amadeus τον μάγο, τη Zoya την κλέφτρα και τον Pontius τον ιππότη σε μία παραμυθένια, αλλά όχι ιδιαίτερα πρωτότυπη ή ενδιαφέρουσα ιστορία. Η υπόθεση του Trine 2 κυμαίνεται περίπου στα ίδια επίπεδα με του πρώτου τίτλου και είναι αδιάφορη στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Ωστόσο, αυτό είναι το μόνο σημείο που δεν επήλθαν σημαντικές βελτιώσεις.

Οι σημαντικότερες βελτιώσεις του παιχνιδιού εντοπίζονται στην αρμονική εναλλαγή ανάμεσα στη δράση, το platforming και τους γρίφους, ενώ αυτή η φορά η ισορροπία ανάμεσα στους τρεις χαρακτήρες είναι άψογη. Ο μάγος μπορεί να φτιάχνει κουτιά, οριζόντιες σανίδες και να μετακινεί πολλά αντικείμενα με τη χρήση των μαγικών του. Η κλέφτρα μπορεί να γαντζώνεται σε ξύλινες επιφάνειες, έχει στη διάθεσή της τόξο και εκτελεί λίγο μεγαλύτερα άλματα από τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Ο ιππότης έχει στη διάθεσή του ασπίδα, σπαθί και ένα σφυρί που μπορεί να το πετάξει στους εχθρούς ή για να γκρεμίσει τοίχους και να αποκαλύψει νέες περιοχές.

Οι γρίφοι έχουν αρκετά μεγάλη ποικιλία και ωθούν στη χρήση και των τριών χαρακτήρων. Το level design είναι σαφώς ανώτερο σε σχέση με του Trine και η λύση των γρίφων προϋποθέτει τη σωστή χρήση των ικανοτήτων των χαρακτήρων μας σε συνάρτηση με το περιβάλλον και, φυσικά, τους νόμους της φυσικής. Οι γρίφοι συχνά έχουν πάνω από μία λύση, αλλά οι πιο πολύπλοκοι από αυτούς μας βάζουν να συνδυάσουμε όσα έχουμε μάθει από τη λύση των απλούστερων γρίφων και να κρίνουμε πoια είναι η πιο σωστή μέθοδος για να προχωρήσουμε.

Ο ιππότης μπορεί να σταματήσει με την ασπίδα του τις ριπές των φυτών που προσπαθούν να μας εξοντώσουν. Όμως το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και φτιάχνοντας ένα κουτί ακριβώς μπροστά από το εχθρικό φυτό με το μάγο και, επιπλέον, αποκτούμε μία πλατφόρμα που μας επιτρέπει να πηδήξουμε ψηλότερα. Οι στοίβες κουτιών μπορούν να μας βοηθήσουν να φτάσουμε σε υπερυψωμένα σημεία, αλλά δεν μπορεί να κρατήσει το βάρος από τα φύλλα των δέντρων. Κάθε αντικείμενο μέσα στα επίπεδα έχει λόγο ύπαρξης και ταυτόχρονα είναι αρμονικά ενσωματωμένο μέσα στο επίπεδο, ώστε να δίνει την εντύπωση πως αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του σκηνικού χωρίς να προδίδει τη λύση.

Εξαίρεση αποτελούν τα σημεία που μας ζητούν να ποτίσουμε τους σπόρους που βρίσκονται στη πίστα για να αναπτυχθούν νέα φυτά, τα οποία προσφέρουν με τη σειρά τους νέες πλατφόρμες. Αυτοί είναι και οι εντυπωσιακότεροι γρίφοι από τεχνικής άποψης, αλλά και λόγω ατμόσφαιρας. Ωστόσο, το ερώτημα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι τι πρέπει να κάνεις, αλλά πώς θα το κάνεις.

Το Trine 2 περιέχει ένα πανέξυπνο hint system, κατά το οποίο ο εκφωνητής αναφέρει επιγραμματικά πώς μπορεί να λυθεί ο εκάστοτε γρίφος -μόνο όμως αν είμαστε κολλημένοι στο ίδιο σημείο για λίγα λεπτά. Ωστόσο, αυτό το σύστημα βοήθειας είναι εντελώς προαιρετικό και μπορεί να απενεργοποιηθεί εντελώς. Σε γενικές γραμμές, οι γρίφοι του παιχνιδιού είναι ικανοποιητικοί και μερικοί από τους προαιρετικούς, που αφορούν τη συλλογή collectibles, είναι αρκετά δύσκολοι.

Σε όλο το επίπεδο υπάρχουν διάσπαρτοι πόντοι εμπειρίας που μας επιτρέπουν να αναβαθμίσουμε τις ικανότητες των ηρώων μας. Ο μάγος μπορεί να φτιάξει και να χρησιμοποιεί περισσότερα αντικείμενα ταυτόχρονα, ενώ οι άλλοι δύο χαρακτήρες γίνονται κατά πρώτο λόγο περισσότερο αποτελεσματικοί στις μάχες. Το χαρακτηριστικό αυτό ωθεί τους παίκτες να εξερευνήσουν και να συλλέξουν ό,τι μπορούν, για να κάνουν τη ζωή τους ευκολότερη. Η συλλογή των collectibles είναι το ίδιο σημαντική και διασκεδαστική με την πρόοδό μας στην ιστορία.

Κατά τη διάρκεια της περιπέτειας μας θα συναντήσουμε πολλούς εχθρούς και bosses. Αν και ο ιππότης θεωρητικά είναι ο καλύτερος σε αυτόν τον τομέα, η διαφορά από την κλέφτρα είναι μικρή. Η Zoya με τα παγωμένα της βέλη μπορεί να καθυστερήσει στους εχθρούς και χάρη στην ευελιξία της μπορεί να αντιμετωπίσει χωρίς πρόβλημα ό,τι βρεθεί μπροστά της. Απλά, θα της πάρει λίγη περισσότερη ώρα, εξαιτίας των σχετικά αδύναμων χτυπημάτων της. Η έκπληξη έρχεται από το μάγο, ο οποίος δεν είναι τόσο ικανός στις μάχες όσο οι άλλοι δύο, αλλά είναι ο πιο διασκεδαστικός χαρακτήρας. Ο μάγος μπορεί να "πιάσει" τους εχθρούς με τα μαγικά του και να τους πετάξει στις παγίδες, ενώ στο co-op να τους φέρει ανυπεράσπιστους μπροστά σε κάποιον από τους άλλους δύο χαρακτήρες.

Επίσης, με τα μαγικά του μπορεί να στρέψει φυτά, κανόνια και άλλους περιβαλλοντικούς κινδύνους προς τους εχθρούς, ενώ σε κάποια bosses υπάρχουν παγίδες που μπορεί να ενεργοποιήσει μόνο αυτός. Όλοι οι χαρακτήρες μπορούν να πηδήξουν πάνω στους περισσότερους εχθρούς και να τους κρατήσουν κάτω με το βάρος τους. Όμως, σε αυτή τη θέση δεν μπορούν να τους χτυπήσουν. Τo έργο της εξόντωσης εδώ θα πρέπει να το κάνουν οι υπόλοιποι εχθροί, που μόλις φτάσουν κοντά μας θα επιτεθούν. Αρκεί να κάνουμε άλμα λίγο πριν μας επιτεθούν για να χτυπήσουν τους συμμάχους τους.