Μπορεί το Two Worlds να μην αποτελούσε κάτι πραγματικά ξεχωριστό, εντούτοις, αποτελούσε αναμφίβολα μία φιλόδοξη προσπάθεια από τη Reality Pump στο είδος των action/ RPGs, που κατάφερε να εξελιχθεί τελικά σε ένα αξιοπρεπέστατο sequel. Το νέο franchise που εισήγαγε σε αυτή τη γενιά οικιακών συστημάτων η πολωνική εταιρία, παρά τα στραβοπατήματά του, αποτελούσε προϊόν πολυετούς εργασίας αλλά και πλήθους ιδεών. Ως εκ τούτου, η νέα της πρόταση δίνει εύλογα την εντύπωση πως αποτελεί ένα μικρό διάλειμμα πριν την ανακοίνωση του νέου sequel ή ενός εντελώς καινούριου τίτλου.

Το Two Worlds II Castle Defense έρχεται να προσφέρει μία νέα πρόταση στο είδος των Tower Defense. Δυστυχώς, το spin off της Reality Pump δεν καταφέρνει παρά να αποτελεί μία ρηχή πρόταση, που δεν μπορεί να συγκριθεί με το πλήθος καλύτερων ερασιτεχνικών παραγωγών που κατακλύζουν το είδος, διαθέσιμες μάλιστα με αρκετά χαμηλότερο αντίτιμο. Το Castle Defense, όπως είναι φυσικό, διαδραματίζεται στο σύμπαν του Two Worlds II, όπου καλούμαστε να προστατεύσουμε τους Gandohar και Sordahon (ανάλογα με την αποστολή), οι οποίοι αποτελούσαν τους "κακούς" του κόσμου της Antaloor.

Το σενάριο του τίτλου ουσιαστικά αρχίζει και τελειώνει με την αναφορά αυτών των ονομάτων, καθώς τα λιτά κείμενα που συνοδεύουν κάθε μία από τις, έξι συνολικά, αποστολές δεν πρόκειται να σας προξενήσουν το παραμικρό ενδιαφέρον. Φυσικά κάτι τέτοιο δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αρνητικό στοιχείο για τίτλο του είδους, αλλά οι υποσχέσεις του οπισθόφυλλου για μία “εντελώς διαφορετική οπτική γωνία του βασιλείου της Antaloor” φαντάζουν αρκετά “ξεχειλωμένες”.

Ανεξάρτητα με το αν έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν με Tower Defense τίτλους, δε θα έχετε κανένα πρόβλημα για να κατανοήσετε το gameplay του Castle Defense μέσα σε μερικά λεπτά. Ουσιαστικά, κάθε επίπεδο μας τοποθετεί σε μία αρένα, όπου, εξαρχής, είναι τοποθετημένος σε ένα προκαθορισμένο σημείο ένας από τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες που θα κληθούμε να προστατεύσουμε από τα αλλεπάλληλα εχθρικά κύματα. Η προστασία του κεντρικού χαρακτήρα επιτυγχάνεται με την αγορά και κατάλληλη τοποθέτηση μονάδων. Όπως συμβαίνει με πολλούς τίτλους του είδους, δεν μπορούμε να τοποθετήσουμε τις μονάδες μας σε οποιοδήποτε μέρος αλλά, αντίθετα, υπάρχουν προκαθορισμένα σημεία όπου δύναται να εμφανιστούν.

Αν και αρχικά αυτή η μέθοδος φαντάζει περιοριστική, τελικά καταφέρνει να προσφέρει ένα σεβαστό στρατηγικό βάθος σχετικά με τον τρόπο που θα στήσουμε τα διάφορα είδη μονάδων. Η επιλογή των μονάδων είναι ιδιαίτερα μικρή, καθώς περιορίζεται σε μόνο έξι τύπους. Συνολικά, μπορούμε να αγοράσουμε δύο είδη μονάδων για μάχες σώμα με σώμα, τοξότες και μάγους με ικανότητες για γιατρειά, επιβράδυνση των εχθρών ή εκτόξευσης φωτιάς. Από τη στιγμή που θα τους τοποθετήσουμε στο επίπεδο δεν μπορούμε να τους δώσουμε περαιτέρω εντολές αλλά, αντίθετα, δρουν από μόνοι τους (πολύ συχνά όχι με τον τρόπο που θα θέλαμε).