Έπειτα από τα πολύ καλά Il-2 Sturmovik και Apache: Air Assault, η Gaijin Entertainment επιστρέφει στους αιθέρες με μία νέα πρόταση, σε ένα είδος τίτλων όπου –ουσιαστικά- “παίζει" μόνη της. Γενικά, υπάρχουν ελάχιστες προτάσεις εναέριων συγκρούσεων στα συστήματα αυτής της γενιάς και πολύ περισσότερο αν αναλογιστούμε υπο-κατηγορίες που να εστιάζουν στο ρεαλιστικό μοντέλο χειρισμού, καθώς και στο θέατρο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η ρώσικη ομάδα ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, λοιπόν, μπορεί να μην έχει τα υπέρογκα budget άλλων δημιουργιών, κάτι που φαίνεται σε διάφορους τομείς, ωστόσο, δείχνει έντονα να έχει την όρεξη να προσφέρει έναν αξιόλογο τίτλο, που θα αφήσει απόλυτα ικανοποιημένους τους “σκληροπυρηνικούς” παίκτες.

Βλέποντας ένα επεισόδιο του History Channel

Εξαρχής φαίνεται ότι δε δόθηκε ιδιαίτερη προσπάθεια ώστε να δημιουργηθούν λειτουργικά μενού, καθώς θα χρειαστεί ένα –μικρό είναι η αλήθεια- χρονικό διάστημα για να εξοικειωθείτε με τη θέση της κάθε επιλογής. Σύντομα, όμως, θα αντιληφθείτε ότι η Gaijin έκανε σημαντική δουλειά στην εισαγωγή μίας πληθώρας επιλογών για την, όσο το δυνατόν, εκτενέστερη διάρκεια του παιχνιδιού. Το Historical Campaign αποτελεί τη βασική επιλογή, με την οποία μεταφερόμαστε σε μία σειρά αποστολών γύρω από τις μάχες που διεξήχθησαν μεταξύ Iαπώνων και Aμερικανών στον Eιρηνικό ωκεανό, αρχίζοντας από την επίθεση αστραπή στο Pearl Harbor.

Σε αυτό το mode θα πάρουμε το ρόλο των πιλότων και των δύο εθνών, μαχόμενοι σε μία σειρά από ιστορικές μάχες. Κατά την άποψή μας η απόφαση της Gaijin να μην προσπαθήσει να δημιουργήσει χαρακτήρες και σενάρια ήταν ορθή, καθώς επικεντρώνεται αποκλειστικά στην ιστορική πλευρά των συγκρούσεων. Ανάμεσα σε διάφορες αποστολές προβάλλονται βίντεο με πλάνα εποχής, που σίγουρα θα ενθουσιάσουν τους λάτρεις της πολεμικής Iστορίας, ενώ η αφήγηση παραθέτει διάφορα ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία για τις προσεχείς μάχες. Σαν να βλέπουμε ένα ντοκιμαντέρ του History Channel, το Historical Campaign καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον μας για τις επερχόμενες αποστολές, δίνοντάς μας την καλύτερη δυνατή ανταμοιβή με το “ξεκλείδωμα” περαιτέρω βίντεο.

Μα θα τελειώσουν ποτέ οι αποστολές;

Αν και υπάρχει ένας σεβαστός αριθμός αποστολών στο συγκεκριμένο campaign, οι επιλογές για εναέριες μάχες δεν τελειώνουν εδώ. Αν και, δυστυχώς, δεν περιέχει εκτενείς ιστορικές πληροφορίες, η επιλογή του Single Missions μας μεταφέρει σε μεμονωμένες αποστολές από διάφορες πραγματικές συγκρούσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, στη Γερμανία, τη Μεσόγειο κ.λπ. όπου μπορούμε να πάρουμε τον έλεγχο πιλότων διαφόρων εθνών.

Αν προσθέσουμε τα λεγόμενα Dynamic Campaigns, όπου κερδίζουμε σταδιακά έδαφος ανάμεσα από διάφορες μάχες, αλλά και τον Mission Editor, όπου μπορούμε να αλλάξουμε ένα μεγάλο αριθμό παραμέτρων για να δημιουργήσουμε τις αποστολές της αρεσκείας μας, γίνεται σαφές ότι το Birds of Steel περιέχει ένα τεράστιο όγκο υλικού για να διατηρήσει το ενδιαφέρον μας. Αν και το Historical Campaign δεν επιτρέπει τη συμμετοχή άλλων παικτών, στα υπόλοιπα modes υπάρχει η επιλογή για co-op έως και τεσσάρων παικτών, όπου η εμπειρία γίνεται αυτομάτως πολύ πιο διασκεδαστική.

Όπως είναι φυσικό, υπάρχει και η επιλογή για ανταγωνιστικό multiplayer μεταξύ έως και 16 παικτών, σε μάχες που πραγματικά επικρατεί ένα εξαιρετικά ευχάριστο χάος στην οθόνη, αλλά και απροβλημάτιστο όσον αφορά lag και λοιπά προβλήματα σύνδεσης.

Μαθαίνοντας να πετάμε με… Spitfire…

Παίρνοντας μέρος στο tutorial του τίτλου, γίνεται άμεσα σαφής η πορεία που θέλησε να πάρει η Gaijin. Το Birds of Steel στοχεύει σε ένα αληθοφανές μοντέλο χειρισμού, ώστε να δίνει την αίσθηση ότι πραγματικά “παλεύουμε” να πιλοτάρουμε μαχητικά αεροπλάνα της εποχής. Ο αριστερός αναλογικός μοχλός δίνει τον έλεγχο των πλαϊνών πτερυγίων, ώστε να “πλαγιάζουμε” το αεροσκάφος μας αλλά και να αυξομειώνουμε το ύψος του, ενώ ο δεξιός αναλογικός μοχλός καθορίζει την ταχύτητα αλλά και τον έλεγχο του ουραίου πτερυγίου.

Το Simplified μοντέλο χειρισμού δίνει μία πλήρη arcade αίσθηση, με το αεροσκάφος μας να κινείται ακριβώς όπως το θέλουμε. Τα πράγματα, όμως, αλλάζουν άρδην όταν επιλέξουμε το Realistic mode, όπου πλέον η μάχη δεν σταματά μόνο στις αντίπαλες μονάδες, αλλά επεκτείνεται και στο χειρισμό του αεροσκάφους. Τυχόν απότομες κινήσεις είναι πολύ πιθανό να μας οδηγήσουν στην απώλεια του ελέγχου (stall), ενώ γενικά θα πρέπει να προσέχουμε πάντα τη σχέση ταχύτητας και αλλαγής κλίσης του αεροσκάφους εάν δεν θέλουμε να το δούμε να πέφτει στο έδαφος.

Αναμφίβολα, αυτό το μοντέλο χειρισμού θα προσφέρει έντονες συγκινήσεις σε όποιον καταφέρει να το τιθασεύσει, αλλά σίγουρα θα κουράσει και θα απελπίσει μία σημαντική μερίδα παικτών με τις ιδιοτροπίες του κάθε αεροσκάφους, αλλά και τη δυσκολία με την οποία θα σημαδεύουν αντίπαλους κινούμενους στόχους. Όταν παίρνουμε μέρος σε έντονες αερομαχίες (ή dogfights αν προτιμάτε) με το Realistic mode, η κατάσταση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη όταν οι απότομες στροφές που θα πραγματοποιείτε ενστικτωδώς θα ωθούν, πολύ συχνά, στην ανεξέλεγκτη πτώση του αεροσκάφους.

Από την άλλη πλευρά, όταν έχουμε το Simplified μοντέλο χειρισμού, χάνεται η ουσιαστική αξία του τίτλου, μετατρέποντάς το ως ένα άλλο Ace Combat, όπου όμως απουσιάζουν set pieces ή κάποια εντυπωσιακή μηχανή γραφικών, ενώ όλα τα αεροσκάφη δείχνουν πλέον πανομοιότυπα στο χειρισμό τους.