Σχεδόν ταυτόχρονα με το Birds of Steel, η Gaijin Entertainment έρχεται να προσφέρει μία δεύτερη πρόταση, αυτή τη φορά σε ένα εντελώς διαφορετικό είδος. Αναμφίβολα, ο τίτλος των Ρώσων δημιουργών που παρουσιάσαμε την περασμένη εβδομάδα αποτελούσε μία αξιόλογη προσπάθεια για το είδος της, κάτι στο οποίο μάλλον βοηθάει και η γενικότερη ανυπαρξία παρόμοιων τίτλων τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς, το Blades of Time δεν τα καταφέρνει το ίδιο καλά, αναλογιζόμενοι μάλιστα ότι αυτή η third person action πρόταση δε γίνεται παρά να έρθει αντιμέτωπη με ανάλογους τίτλους όπως τα God of War, Castlevania κ.λπ., με τους οποίους η σύγκριση δεν είναι και πολύ κολακευτική.

“Για να βρούμε το κουμπί του skip…”

Εξαρχής το εισαγωγικό βίντεο του Blades of Time αδυνατεί να μας βάλει στο κλίμα του σεναρίου, βρίσκοντας την Ayumi (τη... θυληκότατη πρωταγωνίστρια) μαζί με τον συμπολεμιστή της να πολεμo;yn μία μυστικιστική οργάνωση σε ένα νησί προκειμένου να κλέψουν κάτι…

Μετά το πέρας του βίντεο, και παίρνοντας τον έλεγχο της Ayumi, δύσκολα θα βρείτε κάποιο ουσιαστικό λόγο για το ατελείωτο μακελειό που θα επέλθει. Αν και οι διάλογοι που υπάρχουν στο παιχνίδι έχουν ένα σεβαστό όγκο -ενώ και οι διάσπαρτες σελίδες ημερολογίων που βρίσκουμε δίνουν διάφορες πληροφορίες για το χώρο όπου βρισκόμαστε- η Gaijin δεν κατάφερε να μας δημιουργήσει κανένα ενδιαφέρον για την αδιάφορη πλοκή.

Ευτυχώς, φιλότιμες προσπάθειες έχουν γίνει στα animations των cutscenes, καθώς και στις φωνές των χαρακτήρων (υπάρχει και επιλογή για ρώσικες φωνές, μεταξύ άλλων, η οποία προσέδιδε μία εξωτική και φρέσκια χροιά), αν και το lip synching είναι απελπιστικά ασυγχρόνιστο. Γενικά, οι πληροφορίες που δίδονται, σε συνδυασμό με τους κοινότυπους στόχους της Ayumi, συνιστούν ένα αδιάφορο σεναριακό σύνολο, κάτι που φαίνεται έντονα από τους συχνούς και εκτενείς μονολόγους της πρωταγωνίστριας που δεν αργούν να γίνουν κουραστικοί.

Σύστημα μάχης… μία από τα ίδια…

Παίρνοντας αρχικά τον έλεγχο της Ayumi, οι πρώτες εντυπώσεις είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές, προσφέροντάς μας ένα αρκετά καλό και στιβαρό οπτικό αποτέλεσμα. Η γοητευτική πολεμίστρια είναι εξοπλισμένη με δύο σπαθιά αλλά και ένα πυροβόλο όπλο, και μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε από τα δύο κατά βούληση. Αρχικά η δράση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα χάρη στα πολύ καλά animations, την άμεση ανταπόκριση στο πάτημα των επιθέσεων και της κίνησης αποφυγής, καθώς και λόγω του γρήγορου ρυθμού που χαρακτηρίζει τη δράση.

Η έλλειψη combos όμως, δε θα αργήσει να οδηγήσει στην επανάληψη ακόμα και με την ποικιλία που υπάρχει σε δευτερεύουσες επιθετικές κινήσεις, όπως είναι η μαγεία. Ουσιαστικά, οι επιθέσεις με τα σπαθιά συνοψίζονται στην έννοια του button mashing, καθώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο από το να πατάμε ανελέητα το κουμπί της επίθεσης.

Υπάρχει και η δυνατότητα για counters με το πάτημα του R1, εντούτοις, για να καταφέρουμε επιτυχείς αντεπιθέσεις, πρέπει να περιμένουμε την εμφάνιση της κατάλληλης ένδειξης πάνω από τον εκάστοτε εχθρό. Αυτές οι ενδείξεις δείχνουν έντονα σαν να εμφανίζονται με τυχαίο τρόπο και σε πολύ αραιές στιγμές, με αποτέλεσμα τα counters να μην είναι σε θέση να προσφέρουν τελικά κάποιο στρατηγικό βάθος στις συγκρούσεις.

Η επιλογή του πυροβόλου όπλου με το πάτημα του δεξιού αναλογικού μοχλού βοηθάει αποκλειστικά στην αντιμετώπιση εναέριων εχθρών, καθώς οι επίγειοι αντίπαλοι εξοντώνονται πιο γρήγορα και ευκολότερα με τα σπαθιά. Ανάλογα με τα χτυπήματα που επιφέρουμε στους αντιπάλους, κερδίζουμε το λεγόμενο ως "rage", που μπορεί να μας οδηγήσει στην απόκτηση “γιατρικών” αλλά και στη δυνατότητα εκτέλεσης μαγικών επιθέσεων -όπως εξαπόλυση φωτιάς και πάγου- τα οποία δύναται να αναβαθμίσουμε σε συγκεκριμένα σημεία.