Η Midway, μετά από ένα διάλειμμα μερικών χρόνων, επαναφέρει στο προσκήνιο τις retro επανακυκλοφορίες της και έτσι στη διάθεση του κοινού βρίσκεται πλέον η συλλογή Arcade Origins. Οι παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας σαφέστατα και θα ενθουσιαστούν –τουλάχιστον αρχικά- απλά και μόνο από το ανάγνωσμα της λίστας με τους τίτλους που έχουν συμπεριληφθεί, αλλά από την άλλη οι νεότεροι μάλλον θα γυρίσουν το βλέμμα τους αλλού, σφυρίζοντας αδιάφορα. Κρίνοντας συνολικά τη συγκεκριμένη πρόταση, δυστυχώς είναι δύσκολο να βρει κάποιος επιχειρήματα ώστε να δικαιολογήσει την κυκλοφορία της. Όλοι οι τίτλοι που έχουν συμπεριληφθεί δεν μπορούν και δεν θέλουν να κρύψουν την ηλικία τους, αλλά λίγο πολύ οι περισσότεροι έχουν ασχοληθεί μαζί τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Παράλληλα, οι λέξεις "HD remastered", που αναγράφονται στο εξώφυλλο, είναι πέρα για πέρα παραπλανητικές, αν και τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο χειρισμός.

Τοποθετώντας το δίσκο στην κονσόλα, είτε αυτή είναι το PlayStation 3 είτε το Xbox 360, οι μουσικές επιλογές από το παρελθόν δημιουργούν την ανάλογη retro, σχεδόν νοσταλγική ατμόσφαιρα, ενώ η εμφάνιση των κλασικών coin op προδιαθέτει ευχάριστα για τη συνέχεια. Η πρώτη ευχάριστη έκπληξη δημιουργείται από την λίστα με τους τίτλους που έχουν συμπεριληφθεί και συγκεκριμένα με το νούμερο που αυτοί αγγίζουν. 30 προτάσεις από το μακρινό παρελθόν θα τεθούν στην κρίση του κοινού και αναλυτικά οι παίκτες θα έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε κάποια από τις ακόλουθες: Defender, Gauntlet, Joust, Rampage, Total Carnage, 720°, A.P.B., Arch Rivals, Bubbles, Championship Sprint, Tournament Cyberball 2072, Defender II, Gauntlet II, Joust 2, Marble Madness, Pit-Fighter, Rampart, Robotron 2084, Root Beer Tapper, Satan's Hollow, Sinistar, Smash TV, Spy Hunter, Spy Hunter II, Super Off Road, Super Sprint, Toobin', Vindicators Part II, Wizard of Wor, Xenophobe, Xybots.

Με μια απλή ανάγνωση, ο καθένας θα αναγνωρίσει δημιουργίες που έχει περάσει μαζί τους πολλές ώρες, όμως, γίνεται εμφανές πως η παρούσα συλλογή απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό, ένα κοινό που θα πρέπει για ακόμα μια φορά να καταπιαστεί με προτάσεις που έχει ήδη χορτάσει και δίχως ίχνος κάποιας βελτίωσης ή προσθήκης. Για παράδειγμα, ο χειρισμός κρίνεται ως ιδιαίτερα άβολος, με τα δύο control sticks του gamepad να κρίνονται υπερβολικά ευαίσθητα και ανακριβή, ειδικά για προτάσεις που έχουν σχεδιαστεί με βάση συγκεκριμένα χειριστήρια ή trackballs. Το Spy Hunter αποτελεί ένα καλό παράδειγμα της βιαστικής μεταφοράς που έχει γίνει, μιας και σε πολλά σημεία το μοντέλο χειρισμού θα δοκιμάσει τις αντοχές ακόμα και των πλέον υπομονετικών παικτών.

Η συλλογή Midway Arcade Origins προσφέρει μερικές από τις σημαντικότερες δημιουργίες που έκαναν την εμφάνισή τους πίσω στην δεκαετία του '80, αλλά γνώμη μας είναι πως θα έπρεπε να τύχουν καλύτερης μεταχείρισης. Η –αναμενόμενη- μη υποστήριξη widescreen, καλύπτεται από την παρουσία πλαισίων δεξιά και αριστερά, των οποίων το περιεχόμενο είναι εμπνευσμένο από τα πρωτότυπα arcades. Δυστυχώς, όμως, η δουλειά που έχει γίνει στο συγκεκριμένο τομέα δεν κερδίζει τις εντυπώσεις, δημιουργώντας την αίσθηση πως τα πάντα έγιναν βιαστικά, δίχως ίχνος σεβασμού προς την ιστορία των τίτλων που αντιπροσωπεύουν.

Σε τεχνικό επίπεδο την παράσταση κλέβει φυσικά ο ήχος, ο οποίος -παρά τα περιορισμένα διαθέσιμα μέσα της εποχής- φαίνεται πως δεν αποτέλεσε εμπόδιο στη δημιουργικότητα του εκάστοτε developer. Σε ό,τι έχει να κάνει με τα γραφικά, αυτά μάλλον απογοητεύουν, γιατί η υποτιθέμενη υψηλή ανάλυση λειτουργεί αρνητικά, κάνοντας τα pixel να φαίνονται άσχημα, στερώντας πολλούς βαθμούς από την αρχική τους γοητεία. Με την απουσία οποιασδήποτε άλλης μορφής επιπλέον υλικού, όπως documentaries ή άλλων επιλογών, τα leaderboards δείχνουν πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου, σε μια συλλογή που πραγματικά δεν έχουν θέση.

Η Warner Bros. απλά και μόνο στρίμωξε 30 τίτλους σε έναν δίσκο, τίτλους τους οποίους οι περισσότεροι έχουν απολαύσει πολλές φορές στο παρελθόν είτε μεμονωμένα είτε σαν μέρος κάποιας άλλης συλλογής. Οι μεγαλύτεροι ίσως δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στη συγκεκριμένη πρόταση για ένα νοσταλγικό ταξίδι στο παρελθόν, αλλά όλοι οι υπόλοιποι μάλλον θα την αγνοήσουν.

Γιώργος Τσακίρογλου