Όποιον τίτλο της σειράς Metal Gear κι αν παίξει κανείς, εύκολα θα διαπιστώσει την αγάπη που τρέφει ο Hideo Kojima, για τις ιστορίες επιστημονικής φαντασίας και τα anime με τεράστια πολεμικά ρομπότ. Την αγάπη του αυτή ο θρυλικός Ιάπωνας δημιουργός την εκδήλωσε ελεύθερα μέσα από τους δύο τίτλους Zone of the Enders, που κυκλοφόρησε η Konami στο Playstation 2, κι οι οποίοι επιστρέφουν εν έτει 2012 μέσω της Zone of the Enders HD Collection. Το πακέτο αναλυτικά περιέχει το πρώτο Zone of the Enders, το sequel του, Zone of Enders: The 2nd Runner χωρίς κάποια extras αλλά με ένα demo του Metal Gear Rising: Revengeance, (όπως και το πρώτο ZoE περιελάμβανε demo για το Metal Gear Solid 2).

Οι δύο τίτλοι έχουν γίνει remastered σε HD και το ίδιο ισχύει και για τα anime cut-scenes του ZoE 2, που εμφανίζονται πιο όμορφα από ποτέ. Η μεταφορά στο HD, όμως, έχει γίνει κάπως πρόχειρα, καθώς τα παιχνίδια δεν φαίνεται να τρέχουν ούτε σε 1080p, ούτε στα 60fps όπως υποσχόταν η Konami. Αντιθέτως, όσοι τα είχαν παίξει στο PS2 θα παρατηρήσουν ότι η δράση συχνά δεν είναι τόσο όμαλη ενώ το υπερβολικά έντονο ghosting στο 2nd Runner μετά από λίγη ώρα καταντά κουραστικό για το μάτι.

Πάντως η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη στο Xbox 360 σε σχέση με την αντίστοιχη του PS3. Επίσης, θα χαιρόμασταν περισσότερο αν υπήρχε επιλογή για ιαπωνικό voice acting. Κάθε παιχνίδι διαρκεί περίπου 6 ώρες, ενώ το 2nd Runner είναι το "ζουμί" της υπόθεσης, καθώς είναι το καλύτερο από τα δύο, ξεπερνώντας το πρωτότυπο σε όλους τους τομείς. Πριν μοιράσουμε όμως την κριτική μας στο κάθε παιχνίδι ξεχωριστά, αξίζει να πούμε πρώτα μερικά λόγια για την υπόθεση και το gameplay των Zone of the Enders, για όσους σκοπεύουν να ασχοληθούν τώρα για πρώτη φορά μαζί τους.

From Earth to Mars

Η υπόθεση των Zone of the Enders τοποθετείται στο μακρινό μέλλον, με την ανθρωπότητα να έχει επεκταθεί στο ηλιακό σύστημα, αποικώντας τον Άρη και χτίζοντας διαστημικούς σταθμούς-πόλεις σε τροχιά γύρω από άλλους πλανήτες. Η πρόσφατη ανακάλυψης μίας νέας πηγής ενέργειας, ονόματι Metatron, έκανε πιο εύκολο το διαστημικό ταξίδι κι έδωσε πνοή σε νέες τεχνολογίες και όπλα.

Ωστόσο, όσο οι αποικίες άνθιζαν, τόσο η κυβέρνηση και οι κάτοικοι της Γης άρχισαν να αντιμετωπίζουν τους άποικους των ακριτικών περιοχών του Γαλαξία ως πολίτες β' κατηγορίας, που για το λόγο αυτό αποκαλούν “Enders”. Μη ανεχόμενοι την καταπιεστική εξουσία της Γης, οι άνθρωποι του Άρη άρχισαν να διεκδικούν την ελευθερία τους, με αποτέλεσμα τη γρήγορη άνοδο της αδίστακτης στρατιωτικής οργάνωσης BAHRAM, που έχει αναλάβει την διεξαγωγή του επαναστατικού πολέμου για την ανεξαρτησία του Άρη.

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκονται δύο Orbital Frames (δηλαδή πολεμικά ρομπότ που λειτουργούν με Metatron), ο Jehuty κι ο Anubis, που αν κι έχουν φτιαχτεί για να εκπληρώσουν από κοινού μία συγκεκριμένη αποστολή καθοριστικής σημασίας για την έκβαση του πολέμου, καταλήγουν λόγω των γεγονότων σε αντίπαλα στρατόπεδα.

Εκτός από τις προφανείς επιρροές τους από anime, όπως το Mobile Suit Gundam, ως τίτλοι που φέρουν την υπογραφή του Kojima τα Zone of the Enders κάνουν πολλές αντιπολεμικές αναφορές, καταπιάνονται με το θέμα των όπλων μαζικής καταστροφής και, φυσικά, κρύβουν πολλές ανατροπές κι ένα cast από χαρακτήρες με όχι και τόσο ξεκάθαρα κίνητρα. Εμείς και στα δύο παιχνίδια ακολουθούμε τις ιστορίες των Leo και Dingo, των δύο πιλότων (ή αλλιώς runners) του Jehuty και χειριζόμενοι το επιβλητικό Frame υπό third person προοπτική, προχωράμε από πίστα σε πίστα, πολεμώντας αντίπαλα ρομποτ σε καταιγιστικές εναέριες μάχες.

Το gameplay αποτελεί ένα απλοϊκό υβρίδιο hack 'n' slash και shoot 'em' up (της παλαιάς arcade σχολής). Κάνοντας lock τους εχθρούς μπορούμε να τους επιτεθούμε με το "τετράγωνο", το οποίο ανάλογα με την απόστασή μας από αυτούς μεταφράζεται σε επίθεση με το σπαθί ή το πολυβόλο του Jehuty. Σταδιακά ανεβάζουμε level τον Jehuty και, πέρα από τη βασική μας επίθεση, αποκτάμε νέα subweapons, αλλά το σύστημα μάχης είναι σε γενικές γραμμές απλοϊκό και μονότονο, ιδίως στο πρώτο ZoE στο οποίο ο χρόνος έχει φερθεί πάρα πολύ άσχημα...

To Zone of the Enders

Το πρώτο Zone of the Enders μάς παρουσιάζει τα γεγονότα της επίθεσης των δυνάμεων της BAHRAM στο διαστημικό σταθμό Antilia, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Δία. Ο πρωταγωνιστής, Leo Stenbuck, έχοντας παρακολουθήσει τους φίλους τους να καταπλακώνονται από ένα mech, προσπαθεί να ξεφυγεί από τη μάχη, ώσπου σκοντάφτει πάνω στον ανενεργό Jehuty, τον οποίο αποφασίζει να πιλοτάρει με τη βοήθεια της AI του, Ada, για να σωθεί. Σύντομα, όμως, ο Leo ανακαλύπτει ότι η BAHRAM θέλει πάση θυσία να αποκτήσει τον Jehuty για τους σκοπούς της κι έτσι τα δεδομένα αλλάζουν.

Δυστυχώς, η υπόθεση του παιχνιδιού είναι αδύναμη και δεν καταφέρνει να εξηγήσει τόσο καλά στον παίκτη τί ακριβώς συμβαίνει στον κόσμο του, αλλά προσπαθεί με αφαιρετικό τρόπο να θίξει την παράνοια και την καταστροφή που προκαλεί ο πόλεμος, μέσα από την παιδική αθωότητα του ήρωα και πολλά κλισέ των anime. Το voice acting του Leo είναι εκνευριστικό και δεν βοηθάει την κατάσταση, ενώ τα cut-scenes θυμίζουν πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμαστε που η τεχνολογία των γραφικών έχει προχωρήσει τόσο πολύ.