Fallout + Heavy Rain = ;

Το να πειραματίζεται κανείς δεν είναι κακό. Ούτε το δανείζεται στοιχεία από άλλες σειρές και να τα συνδυάζει μεταξύ τους. Οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει ένα καλό και ποιοτικό αποτέλεσμα είναι ευπρόσδεκτο, ανεξάρτητα από το δρόμο που ακολουθήθηκε και την έμπνευση που... δανείστηκε. Στο κάτω-κάτω της γραφής, χώρος υπάρχει για όλους. Κάπως έτσι, η Gaming Corps AB δανείστηκε στοιχεία από κάμποσα επιτυχημένα παιχνίδια και franchises για να δώσει τη δική της πινελιά στο χιλιοδοκιμασμένο χώρο του point ’n’ click adventure είδους.

Η ανθρωπότητα, λοιπόν, τα κατάφερε ακόμα μια φορά να οδηγήσει εαυτόν στην Αποκάλυψη. Η κλιματική αλλαγή έφερε πόλεμο. Ο πόλεμος έφερε βόμβες, οι βόμβες έγιναν πυρηνικές κι ο αφανισμός της ζωής στον πλανήτη ήρθε... (όχι και τόσο ανεπίκαιρο σενάριο). Κάπου εκεί, ως συνήθως, τα “μεγάλα μυαλά” έφτιαξαν διάφορα καταφύγια, τα Arks (Vaults δηλαδή), όπου 4.000 επιλεγμένοι αντιπρόσωποι του ανθρώπινου γένους κρατήθηκαν σε cryo-στάση, ώστε να ξαναδημιουργήσουν την ανθρωπότητα, εμπλουτισμένη με τα μοναδικά τους ταλέντα.

The Descentant screen 01

Εκεί κάπου αρχίζει και η δική μας συμμετοχή και μάλιστα σε δύο διαφορετικά timelines: το πρώτο βρίσκεται σε διάφορες περιόδους μετά την καταστροφή, όπου η Mia, μια janitor υπεύθυνη για τη συντήρηση του Ark 101 και τη διατήρηση του πολύτιμου φορτίου της εν ζωή, αφυπνίζεται από το σύστημα προκειμένου να διορθώσει τα προβλήματα που συνεχώς προκύπτουν. Το δεύτερο, βρίσκεται 200 χρόνια μετά, όπου η Γη άρχισε πάλι να γίνεται φιλόξενη και τα Arks άνοιξαν, αφήνοντας τον κόσμο να διανθίσει τον πλανήτη με την παρουσία του. Όχι όλα όμως... Το Ark-01 δεν έδωσε σημεία ζωής κι ο Donnie, ένας janitor από ένα άλλο Ark, πηγαίνει εκεί για να εξερευνήσει.

Όπως είναι αναμενόμενο, η εναλλαγή μεταξύ των δύο timelines γίνεται τακτικά και με προσπάθεια να αποδοθεί κινηματογραφικό feeling. Σαν στήσιμο κι ατμόσφαιρα, το θέμα του παιχνιδιού δείχνει να τα πηγαίνει περίφημα, με το story να εκτοξεύει το ενδιαφέρον ψηλά από την αρχή. Όμως το πονηρεμένο - από τα σύγχρονα τερτίπια της gaming βιομηχανίας - μυαλό μας αρχίζει να βλέπει τη φάκα. Δοσμένο αρχικά σε επεισόδια, το The Descendant φυσιολογικά προσπαθεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον γρήγορα και να οδηγήσει σε εύκολη αγορά του επόμενου μέρους.

The Descentant screen 02

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Τεχνικά μιλώντας, το παιχνίδι χωλαίνει εμφανέστατα. Τα γραφικά πάσχουν από πρόκληση οξείας αδιαφορίας στον παίκτη, ενώ ο ήχος περιορίζεται σε ελάχιστα ηχητικά εφέ και κακό voice acting. Αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση όπου πιθανότατα θα προτιμήσετε να τον κλείσετε τελείως. Η δε κάμερα αποτελεί άνετα μια από τις χειρότερες στο είδος και κάθε περαιτέρω περιγραφή είναι ανούσια. Σπάνια, όμως, τα παραπάνω χαρακτηριστικά αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία ενός τίτλου. Έτσι, καλή τη πίστη, τα προσπερνάμε για να πάμε παρακάτω.

Ο τύπου point ’n’ click χειρισμός γίνεται σχεδόν αποκλειστικά με το αριστερό πλήκτρο του mouse. Οποιοδήποτε αντικείμενο έχει μια και μοναδική επιλογή, μιας κι οι χαρακτήρες παίρνουν αυτόματα οτιδήποτε τους είναι χρήσιμο για το παιχνίδι. Τι σημαίνει αυτό; Για να το αναλύσουμε λίγο... Κλικάρετε εκεί που θέλετε να πάτε. Κλικάρετε το highlighted στοιχείο που θέλετε να εξερευνήσετε. Ακολουθεί μια γρήγορη περιγραφή κι αν το αντικείμενο είναι χρήσιμο, ο χαρακτήρας το παίρνει αυτόματα. Κλικάρετε για να πάτε παρακάτω και κλικάρετε εκεί που υποθέτετε ότι αυτό το αντικείμενο θα λύσει το “γρίφο”. Αυτό συμβαίνει αυτόματα κι εσείς συνεχίζετε να παίζετε στο ίδιο μοτίβο. Δεν υπάρχει inventory, δεν υπάρχουν εντολές. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει και μεγάλο περιθώριο για δημιουργικότητα από πλευράς παίκτη.

The Descentant screen 03

Έτσι οι γρίφοι είναι νηπιακού επιπέδου, η περιπλάνηση εξαφανίζεται καθώς εσείς ακολουθείτε ένα μονόδρομο κι η αλληλεπίδρασή σας με τον κόσμο του παιχνιδιού είναι καθαρά επιφανειακή. Διάφορα QTEs έρχονται να προσδώσουν αγωνία (;) στο παιχνίδι, καθώς και μια αίσθηση τελεσίδικου σε όποιο λάθος κάνετε. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι η απόδοσή σας στα QTEs κυρίως επηρεάζει την εξέλιξη και το τέλος του παιχνιδιού, όμως κρατήστε ένα “αστεράκι” σε αυτό το σημείο, γιατί πιθανόν να δείτε μονάχα μια εκδοχή της κατάληξης της ιστορίας.

Ανάμεσα σε αυτή τη δράση, λοιπόν, και προκειμένου να “γεμίσει” ο χώρος, εισήχθησαν δυσανάλογα πολλές γραμμές διαλόγου. Κουραστικές και μακρόσυρτες, υποτιθέμενα αλλάζουν την τροπή της πλοκής, αλλά στην πραγματικότητα κάνουν τον παίκτη να πλήττει και να αναζητά το skip. Πέραν τούτων, αποτυγχάνουν να προκαλέσουν οποιαδήποτε ταύτιση με τους χαρακτήρες αλλά και να προσδώσουν βαρύτητα κι αξία στους ελάχιστους npcs. Έτσι, οι 5 ώρες που διαρκεί συνολικά το παιχνίδι φαντάζουν αιώνας και δύσκολα θα το ξαναπιάσετε για να δείτε κάποια εναλλακτική εκδοχή της πλοκής. Αν δεν καταλάβατε γιατί συμβαίνει αυτό, ας συνοψίσουμε:

The Descentant screen 06

Έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που ορίζεται από ασθενή γραφικά, προβληματική κάμερα και σχεδόν ανύπαρκτο ήχο. Μέσα εκεί εκτυλίσσεται μια ομολογουμένως ενδιαφέρουσα ιστορία, δοσμένη όμως από ρηχούς χαρακτήρες με κακό voice acting και πολύ μπλα-μπλα. Όταν παίρνετε εσείς την κατάσταση στα χέρια σας, έχετε να επιλύσετε γρίφους τόσο εύκολους, που στην ουσία νιώθετε σαν να σας καθοδηγεί το παιχνίδι πού να κάνετε κλικ. Βάλτε και μερικά QTEs που μπορούν να προκαλέσουν τη σωτηρία ή την απαλοιφή της ανθρωπότητας και χωρέστε όλα τα παραπάνω σε 5 ώρες. Πώς νιώθετε τώρα για το The Descendant;


Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: AdventureΔιάθεση: Ψηφιακή διανομή
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: Gaming Corps ABΗμ. Έκδοσης: 13/12/2016
PEGI: N/AΕκδότης: Microids IndieΠλατφόρμες: PC

Θετικά

  • Ομολογουμένως ενδιαφέρον story.
  • Η πλοκή σε εναλασσόμενα timelines κρατάει τον παίκτη σε εγρήγορση.

Αρνητικά

  • Κακά γραφικά, κακή κάμερα.
  • Κακός ήχος.
  • Gameplay - μονόδρομος με “νηπιακούς” γρίφους κι αρκετά QTEs.
  • Αδιάφοροι χαρακτήρες - κουραστικοί διάλογοι.
  • Μικρή διάρκεια.

Βαθμολογία

Ο Απόστολος μεγάλωσε τρώγωντας μακαρονάδα. Μακαρονάδα έφαγε, ένα μεσημέρι στα 8 του, όταν ένας θείος του τον πήγε για πρώτη φορά σε coin-op κι αυτό ήταν το αγαπημένο του πιάτο όσο περίμενε τον MSX να φορτώσει ένα παιχνίδι. Μετά τον CPC 6128 και τις Amiga 500 και 1200, ο εθισμός με το απολαυστικό αυτό γεύμα, τον οδήγησε να υιοθετήσει το όνομα Kabamaru, το ιαπωνικό alter ego του. Σήμερα, παίζει ακόμα Heroes of Might and Magic 3, κάνοντας διαλείμματα με σχεδόν οποιοδήποτε παιχνίδι πέσει στα χέρια του. Λατρεύει τον Terry Pratchett, την metal μουσική, την καλή μπύρα και την κουβέντα με φίλους.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Project CARS 2
To finish first, you first have to finish!
Ολοκληρώθηκε η ανάπτυξη του South Park: The Fractured But Whole
Όλα έτοιμα για τη διάθεσή του στο κοινό.
Νέο trailer για το Ace Combat 7
Εντυπωσιακές μανούβρες και δύο νέα αεροπλάνα.
Destiny 2
“I did it all #forthepuppies!”
"Η EA προσπάθησε να καταστρέψει την Slightly Mad Studios"
Μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη με τον CEO της SMS.
Επιτυχημένη η πορεία του NieR: Automata
Έσπασε το φράγμα των 2 εκατομμυρίων τεμαχίων.
Gameplay trailer από το Not a Hero DLC για το Resident Evil 7
Η περιπέτεια συνεχίζεται κάτω από το έδαφος.
WRC 7
Μια αναπάντεχη έκπληξη από το WRC.
Launch trailer για το Project CARS 2
Ξεκινά η καταιγίδα των racing τίτλων...
Τα πρώτα gameplay πλάνα από το Left Alive
Περισσότερο υλικό από το νέο τίτλο της Square Enix.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Να πω κρίμα; Να πω ότι το είχα στο ραντάρ μου κι ότι τώρα απογοητεύτηκα; Ψέμματα θα είναι και τα δύο.

    Πάντως, καταλαβαίνω ότι μάλλον μιλάμε για χαμένη ευκαιρία.

    Ιδέες έχουμε όλοι. Συχνά είναι και καλές ιδέες. Οι ιδέες, όμως, δεν αξίζουν τίποτα. Η υλοποίηση είναι όλο το "ζουμί" κι εδώ φαίνεται ότι δεν υπήρχε ικανότητα ή/και δυνατότητα για να υλοποιηθεί η ενδιαφέρουσα ιδέα σε κάτι αξιόλογο. Τι καούρα τους έπιασε να το κάνουν ντε και καλά video game. Θα μπορούσαν να υλοποιήσουν με άλλο τρόπο, σε άλλο Μέσο την ιδέα τους και να πουν την ιστορία τους, αφού στο gameplay του πράγματος, εκ του αποτελέσματος, φάνηκε ότι δεν τους ενδιέφερε κι ιδιαίτερα.

  • lovesfool

    Οπως διάβασα και κάπου: 'there is no idea guy in the game industry". Ιδέες έχουμε όλοι. Από υλοποίηση πάσχουν τα περισσότερα εγχείρηματα

  • lovesfool

    Αυτό που δεν καταλαβαίνω, Απόστολε, είναι τι στο καλό τους ήρθε κι αποφάσισαν ότι αυτή η ιστορία, προκειμένου να ειπωθεί, πρέπει να γίνει μέσω video game. Δεν είναι το μόνο Μέσο αφήγησης. Αφού δεν είχαν στο μυαλό τους κάτι ενδιαφέρον και πλούσιο σε επίπεδο gameplay (γιατί, αν είχαν, εκεί δεν θα είχε σημασία το budget, όπως δείχνουν παραδείγματα τύπου Papers Please, Minecraft, Thomas Was Alone, World of Goo, Limbo κι ένα κάρο άλλα παιχνίδια), γιατί αποφάσισαν να πουν την ιστορία αυτή μέσω video game; Γιατί όχι με κάποιο άλλο Μέσο.

    Ακόμα κι αν είχαν ντε και καλά αποφασίσει ότι θέλουν να το οπτικοποιήσουν, θα μπορούσαν να το κάνουν μέσω graphic novel ή ακόμα κι animation, με πολύ μικρότερο κόστος από την ανάπτυξη του παρόντος video game και με ποικίλους τρόπους ρευστοποίησης σε χρηματικά έσοδα.

    Αν η ιδέα, καλή ή κακή, δεν ξεκινά, ή έστω περιλαμβάνει στον πυρήνα της και κάποιο βασικό μηχανισμό gameplay, τότε δεν έχει νόημα να γίνει video game. Αυτό σκέφτομαι κάθε φορά που πέφτω σε τέτοιες περιπτώσεις.

  • lovesfool

    Αυτό σκέφτηκα κι εγώ και μετά αναλογίστηκα: αν γινόταν νουβέλα, θα το έτρωγε η αφάνεια. Αν γινόταν graphic novel , ίσως είχε περισσότερη τύχη. Πάντως έχεις δίκιο: χωρίς gameplay, παιχνίδι δε γίνεται.

δε νομιζω να περιμενει καποιος κ πολλα.
μια νερομπλουμ εκδοση του παιχνιδιου θα ειναι, με save the ...
Λάθος σώμα έχει η Λάρα,κάτι δεν έχει.Γενικά για όσους έχουν παίξει το παιχνίδι δεν νομίζω να είναι κ...
Καλή επιτυχία σε όλους! RE6 για μένα.
καλη τυχη παιδες
Καλή επιτυχία σε όλους resident evil
Θα ήθελα τον κωδικό για το strider!!! Ευχαριστώ!
καλη επιτυχια, για το killing floor
Καλή επιτυχία σε όλους!!
δειχνει απιστευτο το Isle of Dogs! το εχω δει σιγουρα, αγαπαμε Wes Anderson!