100% remake, 100% πιστό στο παιχνίδι του '89.

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί για το πώς πρέπει να βαθμολογηθεί ένα παιχνίδι που αποτελεί πιστό remake; Δύσκολη περίπτωση, καθώς από τη μία πλευρά πρέπει να αναρωτηθούμε αν οι μηχανισμοί του παραμένουν διασκεδαστικοί ή αν έχουν καταλήξει να είναι εντελώς παρωχημένοι. Από την άλλη, όμως, δεν γίνεται να παραβλέψουμε εντελώς τον παράγοντα της νοσταλγίας αλλά και της ιστορικής αξίας που μπορεί να προσφέρει. Άλλωστε για όσους από εμάς θεωρούμε το gaming σαν κάτι πιο σύνθετο από μία εφήμερη ασχολία, τότε μία νέα ευκαιρία να επιστρέψουμε σε ένα κλασικό παιχνίδι είναι μάλλον ελκυστική, αν μη τι άλλο για να εντοπίσουμε την αξία του, τις επιρροές του, καθώς και για να δούμε από πρώτο χέρι τις ατέλειές του και -κατ’ επέκταση- την εξέλιξη του είδους.

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι μία αναβίωση αποτελεί από μόνη της συνταγή για σίγουρη επιτυχία, κάτι που μας έδειξε η πρόσφατη συνέχεια του Double Dragon, ένα ανούσιο sequel που ακολουθούσε πιστά την τεχνοτροπία ενός, χαμηλής ποιότητας, port ακόμα και για τα δεδομένα της εποχής. Από την άλλη, βέβαια, υπάρχουν τίτλοι όπως το remake του Shadow of the Beast, όπου το DNA του πρωτογενούς υλικού διατηρείται σε έναν πλήρως εκμοντερνισμένο συνδυασμό οπτικού τομέα και gameplay. Η περίπτωση, όμως, του Wonder Boy: The Dragon’s Trap είναι ιδιαίτερη, αφού η Lizardcube επιχειρεί με έναν εκκεντρικό τρόπο να προσφέρει μία πλήρως εκμοντερνισμένη αναβίωση στον οπτικοακουστικό τομέα, που όμως παραμένει πιστότατη στο gameplay και τη δομή του αρχικού παιχνιδιού.

WonderBoy TheDragons Trap screenshot 01

Οι παλιότεροι αναγνώστες, που μεγάλωσαν δίπλα από τα ουφάδικα, και ιδίως όσοι είχαν και ένα Master System σπίτι τους, δύσκολα θα αδιαφορήσουν ακούγοντας το όνομα "Wonder Boy". Πρόκειται για μία ιστορική σειρά παιχνιδιών, εκ των οποίων τα Wonder Boy και Wonder Boy in Monster Land αποτελούσαν συχνό θέαμα στις καμπίνες των arcades (το Monster Land ίσως ήταν μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου ήταν καλύτερα να βλέπεις κάποιον “pro” να το τερματίζει με ένα εικοσάρικο από το να προσπαθείς να το παίζεις και να χάνεις πανηγυρικά στη δεύτερη πίστα). Το Wonder Boy III: The Dragon’s Trap ήταν σίγουρα λιγότερο δημοφιλές, ελέω αποκλειστικής κυκλοφορίας του στο Master System το 1989, όμως δεν έπαυε να αποτελεί ένα αρκετά ενδιαφέρον sequel, που είμαστε σίγουροι ότι όσοι το είχαν στην κατοχή τους θα έχουν τις καλύτερες αναμνήσεις.

Στο Dragon’s Trap ο ήρωάς μας ξεκινάει την περιπέτειά του ακριβώς μετά το τέλος του Wonder Boy in Monster Land, όπου αφού νικήσει τον Mecha Dragon πλήττεται από την κατάρα του, πουμετατρέπει τον ίδιο σε μικρόσωμο δράκο. Σταδιακά θα αντιμετωπίσουμε διάφορα bosses, κάθε ένα εκ των οποίων θα μας μετατρέψει και σε ένα διαφορετικό ον με ξεχωριστές ικανότητες, που μας επιτρέπουν να αποκτήσουμε πρόσβαση σε νέες περιοχές. Διάφορα θεματικά περιβάλλοντα περνάνε από μπροστά μας, κάθε ένα επανασχεδιασμένο με μεγάλη λεπτομέρεια και ζωηρά χρώματα, απεικονίζοντας ιδιαίτερα όμορφες και ζωντανές εικόνες, σαν να προέρχονται από κάποιο παλιότερο και δουλεμένο παιδικό cartoon. Η δουλειά της Lizardcube είναι, με απλά λόγια, εξαιρετική, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να βελτιώσει σε τεράστιο βαθμό τον οπτικό τομέα και τα animations, παραμένοντας όμως παράλληλα απόλυτα πιστή σε όλους τους υπόλοιπους τομείς του παιχνιδιού.

WonderBoy TheDragons Trap screenshot 02

Αυτό που δεν γνωρίζαμε αρχικά ήταν σε τι βαθμό θα έφτανε η πιστή μεταφορά του πρωτογενούς υλικού. Με λίγα λόγια, τα επίπεδα και ο χειρισμός έχουν μεταφερθεί με απόλυτη, ένα προς ένα, πιστότητα. Καμία προσπάθεια δεν έγινε για την παραμικρή τους βελτίωση, πέρα από τη δυνατότητα για save, το οποίο γίνεται αυτόματα, δίχως να χρειάζεται πλέον να γράψουμε χειρόγραφα κωδικούς (αν και δίνεται αυτή η δυνατότητα, καθώς επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους παλιούς κωδικούς που ενδέχεται να έχετε φυλάξει στη θήκη του παιχνιδιού).

Το παραπάνω δεν το αναφέρουμε σε καμία περίπτωση ως κάτι το αρνητικό και τονίζουμε ότι δεν δημιουργεί επ’ ουδενί την αίσθηση της προχειροδουλειάς, όπως συνέβαινε π.χ. στην προαναφερθείσα περίπτωση του Double Dragon IV. Πριν εξηγήσουμε την αξία που έχει η προσέγγιση της οπτικοακουστικής βελτίωσης με την παράλληλη πλήρη πιστότητα στους gameplay μηχανισμούς, θα πρέπει να αναφερθούμε στην εξαιρετική λειτουργία της κατά βούληση, ακαριαίας εναλλαγής μεταξύ της παλιάς και της καινούριας έκδοσης.Με το πάτημα του RT (η ενασχόλησή μας με το παιχνίδι για το review έγινε στο Xbox One) το Dragon’s Trap αλλάζει αυτοστιγμεί μεταξύ της παλιάς, απλοϊκής, απεικόνισης και της μοντέρνας, πλούσιας σε λεπτομέρειες και backgrounds, εικόνας.

WonderBoy TheDragons Trap screenshot 03

Επίσης, με το πάτημα του δεξιού αναλογικού μοχλού αλλάζει ακαριαία ο ηχητικός τομέας, τόσο όσον αφορά τα εφέ όσο και το soundtrack, επιτρέποντάς μας να επιλέξουμε μεταξύ οχτάμπιτων και πλούσιων ενορχηστρωμένων θεμάτων. Οι μοντέρνες μουσικές εκδοχές, μάλιστα, είναι τόσο πιστές στο ρυθμό και τη μελωδία τους, που η εναλλαγή γίνεται άμεσα δίχως να παρατηρείται κάποια άκομψη μεταπήδηση μεταξύ σημείων των κομματιών. Όπως καταλαβαίνετε, η δυνατότητα να αλλάζουμε αυτοστιγμεί τον οπτικό τομέα προδίδει από μόνη της το γεγονός πως η Lizardcube μετέφερε πιστότατα τη δομή του παιχνιδιού αλλά και το χειρισμό του, με όποια ελαττώματα μπορεί να είχαν αυτοί οι τομείς. Αυτή η εμμονή στην ένα-προς-ένα μεταφορά τελικά δε γίνεται παρά να είναι θετική, όσο και αν μαζί της επανέφερε διάφορες αμφιλεγόμενες σχεδιαστικές επιλογές.

Αν και το ίδιο το παιχνίδι παίζεται άνετα ακόμα και σήμερα, παρά τα διάφορα θεματάκια, το Dragon’s Trap λειτουργεί και σε ένα δεύτερο επίπεδο, όπου μας δείχνει χειροπιαστά μια ένδειξη του βαθμού που έχουν έξελιχθεί τα platform παιχνίδια με το πέρασμα των χρόνων. Ηθελημένα ή όχι, η εναλλαγή που επιτρέπει το παιχνίδι μεταξύ μοντέρνας και παλιά απεικόνισης λειτουργεί εξαιρετικά για αυτή τη βαθύτερη ανάγνωση. Η σύγκριση ξεκινάει από την κίνηση του χαρακτήρα. Στη μοντέρνα εκδοχή η αλήθεια είναι πως ο έλεγχος δείχνει λίγο δύστροπος, λόγω της μικρής ακτίνας των επιθέσεων, του γλυστρίματος που ακολουθείται μετά από κάποιο άλμα  αλλά και άλλων... εκκεντρικοτήτων, που δυσχεραίνουν την περιπέτεια και ρίχνουν το ρυθμό της με κάπως άκομψο τρόπο.

WonderBoy TheDragons Trap screenshot 04

Από την άλλη πλευρά, μετατρέποντάς το στην οκτάμπιτη εκδοχή του, ο έλεγχος φαίνεται ξαφνικά πως βρίσκεται πλέον στο στοιχείο του, δίνοντάς μας την ψευδαίσθηση ότι έχουμε καλύτερο έλεγχο του ήρωα. Ιδίως στις μάχες με τα bosses ο βαθμός δυσκολίας φαίνεται σαν να πέφτει απλά και μόνο από την εναλλαγή του οπτικού τομέα στην έκδοση του 1989. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να δει κανείς άμεσα το πόσο μεγάλη διαφορά μπορεί να έχει η ενασχόληση με ένα παιχνίδι μέσω της αλλαγής της εικαστικής τεχνοτροπίας, διατηρώντας παράλληλα απαράλλαχτη τη συνιστώσα του gameplay. Το Dragon’s Trap αποτελεί μία χειροπιαστή απόδειξη πως η εξέλιξη μηχανισμών και οπτικού τομέα πρέπει να συμβαδίζει.

Αν και πανέμορφο σχεδιαστικά, το Dragon’s Trap -αν κυκλοφορούσε σήμερα ως ένα εντελώς καινούριο platformer, δίχως κανένα παρελθόν- τότε πολύ πιθανότατα να μιλούσαμε για μία απογοήτευση, ένα παιχνίδι με χαρακτήρα στον οπτικό τομέα που όμως πάσχει από ερασιτεχνισμό στη δομή και το gameplay. Εκτός από το χειρισμό, μερικά ακόμα ουσιώδη θέματα αφορούν την ανούσια αδυναμία να αλλάζουμε μεταξύ των διαφορετικών μορφών του χαρακτήρα, πέραν από προκαθορισμένα σημεία, ενώ η πλήρης απουσία από checkpoints μπορεί να αυξήσει κατακόρυφα τον εκνευρισμό (το εννοούμε, όποτε χάνετε, επιστρέφετε στο αρχικό hub του κόσμου). Τα παραπάνω αποτελούν ζητήματα που σε άλλες περιπτώσεις θα λειτουργούσαν ιδιαίτερα αποτρεπτικά, όμως, στα πλαίσια ενός παιχνιδιού που βασικός του στόχος είναι να επαναφέρει αυτούσια και ανόθευτη την gameplay εμπειρία του πρωτότυπου, αυτή η επιλογή έχει νόημα και ουσία.

WonderBoy TheDragons Trap screenshot 05

Δεδομένης της ιδιαίτερης φύσης του παιχνιδιού, η βαθμολόγησή του είναι αρκετά δύσκολη περίπτωση. Είναι μία από τις πολύ λίγες περιπτώσεις που νοιώθουμε την ανάγκη να βάλουμε δύο ξεχωριστές βαθμολογίες. Από τη μία έχουμε ένα παιχνίδι του οποίου οι μηχανισμοί είναι μάλλον παρωχημένοι. Όποιος ασχοληθεί αγνοώντας ή και αδιαφορώντας πλήρως να το εξετάσει ως ένα ταξίδι στο χρόνο, τότε είναι πολύ πιθανό να απογοητευθεί από τους ξεπερασμένους μηχανισμούς και τον σχετικά δύστροπο χειρισμό. Όσοι μεγάλωσαν με platforms της εποχής ή –ακόμα καλύτερα- είχαν στην κατοχή τους το ίδιο το Dragon’s Trap, τότε σίγουρα θα βρεθούν μπροστά σε μια απολαυστικότατη και δουλεμένη εμπειρία, που θα τους ωθεί συνεχώς στις εναλλαγές μεταξύ παλιάς και καινούριας μηχανής γραφικών ώστε να παρατηρούν το πώς η κάθε σπαρτιατική, οκτάμπιτη εικόνα αποδόθηκε σε μία λεπτομερέστερη και πλουσιότερη εκδοχή.

Ο αυτούσιος χειρισμός, μάλιστα, δεν είναι καθόλου απίθανο να θεωρηθεί ως ατού από έναν βετεράνο του παιχνιδιού ή και παλιότερων platforms γενικότερα. Εμείς, πάντως, δυσκολευόμαστε να το δούμε από μία κυνική και –όσο μπορεί να το πει κανείς- αντικειμενική ματιά. Η Lizardcube έβαλε ως στόχο να μεταφέρει αυτούσια τη gameplay εμπειρία, μεταλλάσσοντας παράλληλα σε εκπληκτικό βαθμό τον οπτικό τομέα -ένα διόλου ευκαταφρόνητο εγχείρημα. Πώς να είμαστε αυστηροί με τη συγκεκριμένη περίπτωση όταν, παρά τον εκνευρισμό που μας δημιουργούσαν ορισμένες φορές οι σχεδιαστικές επιλογές του παρελθόντος, συνεχώς σκεφτόμασταν πόσο θα θέλαμε να δούμε ανάλογα remakes σε παιχνίδια όπως τα Shinobi, Golden Axe, Metroid και πολλά πολλά άλλα;

To review βασίστηκε στην Xbox One έκδοση του παιχνιδιού.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: Action, PlatformerΔιάθεση: Ψηφιακή διανομή
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: LizardcubeΗμ. Έκδοσης: 18/04/2017
PEGI: 3Εκδότης: DotEmuΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC, Nintendo Switch

Θετικά

  • Ιδιαίτερα όμορφο οπτικά.
  • Είναι σίγουρη αγορά για όσους είχαν το αρχικό παιχνίδι στο Master System.
  • Η δυνατότητα άμεσης και ομαλότατης εναλλαγής μεταξύ παλιού και νέου οπτικού και ηχητικού τομέα.

Αρνητικά

  • Σχετικά δύστροπο gameplay.
  • Παρωχημένες σχεδιαστικές επιλογές, που παραμένουν αυτούσιες στην αναβίωση (μπορεί και να μπει στα θετικά υπό προϋποθέσεις).

Βαθμολογία

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του "ψηφιακού" Hollywood.

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Ξεκίνησε το Steam Summer Sale 2017
Χιλιάδες τίτλοι σε πρόσφορα μέχρι τις 5 Ιουλίου στο Steam.
Perception
Όταν το δόλωμα του στυλ “από τους δημιουργούς των...” αρχίζει να ξεφτίζει...
Eβδομάδα νέων προσφορών στο PS Store
Κυρίως για τους κατόχους Plus συνδρομής.
Τι είναι τελικά το Creation Club της Bethesda;
Δωρεάν mods που αγοράζεις με πόντους, τους οποίους αγοράζεις με αληθινά χρήματα!
Blizzard και Twitch ενώνουν τις δυνάμεις τους
Special in-game Items μέσω Twitch Prime και... esports!
Καλοκαιρινές προσφορές στα Xbox One S bundles
Αποκτήστε τα 50€ φθηνότερα με δώρο δεύτερο χειριστήριο.
Ετοιμάζεται Pillars of Eternity: Complete Edition για κονσόλες
Στα τέλη Αυγούστου η κυκλοφορία του.
Get Even
Θα είναι σαν να παίζεις VR αλλά δεν θα παίζεις VR.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Μου τα χάλασε ο τομέας του Gameplay.Θα τιμηθεί σε πτώση τιμής και βλέπουμε.
    Φέρτε τον Amiga500.

  • DarthAltair

    Hi φιλε Darth, χρονια πολλα!!

    Σεβαστη η αποψη του Νικολα για το gameplay αλλα εγω επειδη εχω παιξει το παιχνιδι στο Master system και το λατρευω θα το αγορασω με την πρωτη ευκαιρια (μολις καταφερω να κανω χωρο στο σκληρο δισκο μου που εχει γεμισει απο indies..:p).

    Σημερα παντως το αγορασε φιλος μου και εχει ενθουσιαστει (μονο αυτο με τα checkpoints τον χαλασε κι αυτον γιατι εχει ψιλο καλομαθει με τα νεα games..;))!

    Τσεκαρε το αν δεν εισαι σιγουρος και αν σου αρεσει το gameplay τοτε ορμα!! Αλλιως περιμενε πτωση τιμης!

    Give it a try! http://www.retrosega.com/game.php?id=530 (κινεισαι με τα βελακια και τα κουμπια ειναι το S και το D)

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Amiga500
  • DarthAltair

    Χρόνια πολλά φίλε μου.Ναι κι εγώ δεν το έχω ξαναπαίξει και η αλήθεια είναι πως έχω καλομάθει με τα checkpoints/save states γι'αυτό το φοβάμαι λίγο,αλλά επειδή μου αρέσει σαν ιδέα θα τιμηθεί σε πτώση τιμής.Δυστυχώς για 6 μήνες θα είμαι χωρίς επιτραπέζια κονσόλα,οπότε ούτως ή άλλως δε θα το παίξω τώρα.Ευχαριστώ για το λινκ πάντως.:D

  • Ωραιο review καθως ειναι οντως δυσκολο το να αποφασιστει με το κριτηρια θα κριθει ενας τετοιος τιτλος. Ειμαι κατοχος του shadow of the beast remake το οποιο ευχαριστηθηκα πολυ! Ομως αυτο ειχε βελτιωμενο gameplay.
    Οσον αφορα το wonderboy, το οτι αποτελει ενα προς ενα μεταφορα του πρωτοτυπου χωρις αλλαγη στον τομεα του gameplay, ισως στις ημερες μας το καθιστα οντως παρωχημενο παιχτικα. Ομως απο γραφικης αποψης και λογω της μεταφορας απ το 8μπιτο στο συγχρονο σε μια στιγμη, με τσιγκλαει να το δοκιμασω.
    Κια μενω στην τελευταια φραση του κειμενου. Ποσο θα θελαμε ολοι μας ενα καλο remake των shinobi και metroid...

  • kostasfil

    Metroid έχει βγει και ονομάζεται Zero Mission,για GBA.Καταπληκτικό παιχνίδι,το έπαιξα 2-3 μήνες μετά που τελείωσα το κανονικό Metroid.Προσθέτει κι επιπλέον υλικό όπου η Samus είναι με το Zero Suit.Από κει πήρε και το όνομά του.;)

  • Νικόλα έχει κλατσ κλουτς αριστερά δεξιά το μοχλό για να βγάλει 65ρικα;:p Anyway θα το πάρω πρώτον για να παίξω το sequel του επικού Wonder Boy in Monster Land και δεύτερον γιατί οι παρωχημένοι μηχανισμοί είναι κάτι που απολαμβάνω (εδώ έλιωσα Castlevania και Simon's Quest στο NES Mini!).

  • mchasap

    68άρια νομίζω ήταν το μεγαλύτερο. Όποτε δεν έβγαζε, έτρωγε καρπαζιές το μηχάνημα. :p

  • mchasap

    Εγώ θυμάμαι ότι μιλούσαμε για "εξινταεξάρες" οπότε αυτό παίζει να ήταν το μεγαλύτερο. Πάντως οι pro δεν τον σπάγανε τον μοχλό για να βγάλουν το μεγάλο το νόμισμα. Απλά κάνανε επιδεικτικά μία δεξιά και μία αριστερά τον μοχλό :o

  • Για οποιον θελει να δοκιμασει εντελως δωρεαν το original στο Master system πατηστε εδω: http://www.retrosega.com/game.php?id=530

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Amiga500
  • Να πω την αλήθεια, το Monster Land ήθελα να δω remake γιατι το λατρεύω αλλά μπορεί να ρίξω μια ματιά κ σε αυτό ;)

  • Απλα το αγαπημενο game στη master system μου!! οι ωρες που φαγαμε με ενα φιλαρακο για να παιζουμε καθε απογευμα μαυτο ηταν κατι απιστευτο. απλα το αγωρασα.ελπιζω και σε αλλα αγαπημενα game το ιδιο..

  • Νικόλα μου προκάλεσες ονείρωξη!
    ...
    ..
    .
    Δεν ακούστηκε καλά αυτό...:o

  • "το Monster Land ίσως ήταν μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου ήταν καλύτερα να βλέπεις κάποιον “pro” να το τερματίζει με ένα εικοσάρικο από το να προσπαθείς να το παίζεις και να χάνεις πανηγυρικά στη δεύτερη πίστα"
    Πόσο δίκιο έχεις Νικόλα!

  • Απλά το έχω λιώσει :P

Και που να ξερες πόσο μεγάλη την έχουμε
...
την Steam library.
Και εμένα σε γενικές γραμμές δεν με εντυπωσιάζουν οι εκπτώσεις στην steam πλέον. Παραείναι στάσιμες/...
Δεν ξέρω τι πίνει και δεν μας δίνει, αλλά είχε πει πως θα αναπτύξει το Terra Battle σε κονσόλες αν έ...
Ο μόνος λόγος που ζηλεύω τους PCαδες.
Πλέον όντως δεν κάνουν την ίδια εντύπωση όπως παλιά . Ακόμα και στα store των κονσολών υπάρχουν περί...
Σωστός! Για να επανορθώσω:

Σε προλαβα! Δες και το αλλο.
Ναι, βασικά δεν ξέρω ούτε έχω ψάξει ποτέ ποιος απορροφάει τις εκπτώσεις αλλά χαλάλι αν το πήραν οι K...
Και εγώ το πλήρωσα full price το porsche pack αλλά το άξιζε 100%. Από την άλλη δεν είχα πάρει το jap...