“Γκασπ!”, “κλαψ”, “λυγμ” και άλλες ιστορίες νοσταλγίας.

Τη ρετρολαγνεία που ζούμε το τελευταίο διάστημα πιστεύουμε ότι, λίγο ως πολύ, οι περισσότεροι την έχετε αντιληφθεί. Είτε μιλάμε για επανακυκλοφορίες παλιών κλασικών παιχνιδιών, είτε για νέες προσπάθειες που βασίζονται σε παλιά, κλασικά παιχνίδια, είτε για “remakes” (ξανά) παλιών, κλασικών παιχνιδιών, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια έκδηλη διάθεση επιστροφής στο παρελθόν του gaming. Πού οφείλεται αυτό; Οι αιτίες ενδεχομένως να είναι πολλές, όπως για παράδειγμα η απογοήτευση που νιώθουμε από πολλά σύγχρονα παιχνίδια, όπου (σχεδόν) όλα τείνουν να γίνουν “σούπα” ή το γεγονός πως πολλοί gamers ζουν μια “κρίση” μέσης ηλικίας, που τους οδηγεί αναπόφευκτα σε αναζήτηση των παιδικών τους χρόνων, όταν “όλα ήταν πιο απλά και πιο αγνά”.

Την τάση αυτή η βιομηχανία του gaming την έχει αντιληφθεί και, έτσι, τροφοδοτεί συνεχώς την αγορά με τέτοια παιχνίδια είτε μιλάμε για αναβιώσεις παλιών επιτυχιών (π.χ. έχουμε το πολύ πρόσφατο Wonder Boy ή το περυσινό Shadow of the Beast) είτε για indies, που βασίζονται εξ ολοκλήρου στον παράγοντα “νοσταλγία” μέσα από τα πιξελωτά γραφικά τους και τους παρωχημένους gameplay μηχανισμούς τους. Σε αυτό το κείμενο θα εξετάσουμε κάτι από την πρώτη κατηγορία, την αναβίωση κλασικών, αγαπημένων τίτλων από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν το NES μεσουρανούσε σε Αμερική και Ιαπωνία και το Master System και η Amiga 500 (άντε, και ο Atari ST...) ζούσαν και βασίλευαν στην Ευρώπη.

disney afternoon collection screen 01

Βέβαια, στη συγκεκριμένη εξίσωση πρέπει να προσθέσουμε και μια ακόμα συνιστώσα, αυτήν των απογευματινών καρτούν της Disney (Duck Tales, Darkwing Duck κ.λπ.) που για τα παιδιά της Αμερικής εκείνη την εποχή ήταν κάτι σαν το... Game of Thrones για τους ενήλικες σήμερα. Έτσι, έχουμε ένα πακέτο που ξεχυλίζει από νοσταλγία, αφού περιλαμβάνει έξι platforming παιχνίδια από εκείνη την εποχή -σε όλο το pixelized μεγαλείο τους- τους αγαπημένους χαρακτήρες της Disney από μια εποχή απολύτως διαφορετική για το “entertainment juggernaut”, όταν το animation της ήταν ακόμα πιο “ζεστό” και λιγότερο βιομηχανοποιημένο, μια ικανοποιητική οπτική αναβάθμιση, κάμποσο επιπρόσθετο υλικό και μια λογική τιμή διάθεσης. Τι μπορεί να πάει στραβά;

Η αλήθεια είναι πως “στραβά” δεν έχει πάει τίποτα με το πακέτο που ετοίμασε η Digital Eclipse για την κυκλοφορία της Capcom. Τα έξι παιχνίδια που περιλαμβάνονται σε αυτή τη συλλογή (το πακέτο περιέχει τα Duck Tales, Duck Tales 2, Darkwing Duck, Chip 'n Dale: Rescue Rangers 1, Chip 'n Dale: Rescue Rangers 2 και Talespin) είναι αξιόλογα, με ορισμένα από αυτά να μπορούν να θεωρηθούν ακόμα και κλασικά (βλ. Duck Tales). Επίσης, προσθήκες όπως το πλήρες soundtrack όλων των τίτλων, εικαστικό από τη δημιουργία τους, φωτογραφίες από τα κουτιά τους και άλλα Disney/ Capcom “καλούδια” δίνουν ακόμα μεγαλύτερη αξία στο σύνολο και έναν μουσειακό χαρακτήρα κατάλληλο για μια συλλογή αυτού του είδους.

disney afternoon collection screen 02

Όμως, αρκούν αυτά; Θα λέγαμε ευθαρσώς όχι. Η The Disney Afternoon Collection, όση φιλότιμη προσπάθεια και αν έγινε από την Digital Eclipse για μια αξιοπρεπή μεταφορά “αρχαίων” παιχνιδιών στο σήμερα, δύσκολα μπορεί να δικαιολογήσει την ύπαρξή της για σκοπό πέρα της “συλλογής”. Σχεδόν όλα τα παιχνίδια του πακέτου είναι απολύτως παρωχημένα, ενώ η επιλογή να προστεθούν Time Attack και Boss Rush modes δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό. Αντιθέτως, ουσιαστική είναι η προσθήκη της δυνατότητας rewind, που επιτρέπει στον παίκτη, ανά πάσα στιγμή, να γυρίσει το χρόνο πίσω και να διορθώσει το όποιο λάθος έκανε.

Και πιστέψτε μας, θα το κάνει συχνά, διότι μιλάμε για παιχνίδια oldschool, με εξαιρετικά υψηλό βαθμό δυσκολίας, hit boxes διπλάσια από το μέγεθος των χαρακτήρων, απουσία hints και game design μιας άλλης εποχής, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε σε ποιον τελικά απευθύνεται αυτή η συλλογή. Τα νέα παιδιά μάλλον δεν θα ασχοληθούν με τέτοια παιχνίδια για περισσότερα από λίγα λεπτά (το δοκιμάσαμε και το διαπιστώσαμε), οι παλιότεροι, που θα νιώσουν τη νοσταλγία της νεότητάς τους, κατά πάσα πιθανότητα θα “λιώσουν” τα πολυαγαπημένα Duck Tales, με τον πρωτοποριακό, “open world” χαρακτήρα τους και.. τέλος. Οπότε, τι μας μένει; Προσωπική εκτίμηση του υπογράφοντος είναι ότι εδώ έπρεπε να γίνει ένα βήμα παραπάνω.

disney afternoon collection screen 03

H Capcom έπρεπε να τολμήσει και να δώσει στην Digital Eclipse την εντολή αναδημιουργίας των παιχνιδιών, όπως είχε γίνει με το Duck Tales Remastered της ίδιας της Capcom πριν από 3,5 χρόνια ή με το Castle of Illusion της SEGA. Θα πούμε ξανά ότι η δουλειά που έχει γίνει από την Digital Eclipse δεν είναι κακή, η μεταφορά είναι άψογη, η εμφάνιση των "NES" γραφικών σε 1080p δεν “καταστρέφει” την απεικόνιση των παιχνιδιών, ενώ έξυπνες πινελιές, όπως το φίλτρο εμφάνισης των γραφικών σαν να τα βλέπουμε σε CRT οθόνη ή σε monitor της εποχής είναι επιτυχείς. Όμως θα προτιμούσαμε το πακέτο να δινόταν ακόμα και σε διπλάσια τιμή, αλλά περιλαμβάνοντας remastered εκδόσεις των παιχνιδιών (μαζί με τις αρχικές, όπως στο πρόσφατο Wonder Boy) ώστε να είχαμε ένα πλήρες πακέτο, δηλαδή ένα πακέτο με όλη τη νοσταλγία της εποχής που θα ερχόταν από τις πρωτότυπες εκδόσεις, αλλά και με εκμοντερνισμένα (και πιο playable) παιχνίδια και όχι απλώς emulated εκδοχές τους σε υψηλή ανάλυση.

Δεν θα πούμε ότι αποκτώντας τη The Disney Afternoon Collection θα βγείτε χαμένοι. Αντιθέτως, είναι μια ενδιαφέρουσα ματιά σε μια άλλη εποχή του gaming, που αξίζει και να θυμηθούν οι παλιοί και να γνωρίσουν οι νέοι. Λέμε, όμως, ότι η Capcom έπρεπε -ή όφειλε- να κάνει το κάτι παραπάνω και να διαχειριστεί αυτά τα κομμάτια της παιδικής μας ηλικίας με περισσότερη αγάπη καθώς τα έβγαλε από το χρονοντούλαπο, τα γυάλισε και μας τα προσέφερε ξανά.

Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Έκθεση εικόνων

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: PlatformerΔιάθεση: Ψηφιακή διανομή
Αριθμός παικτών: 1-2Ανάπτυξη: Digital EclipseΗμ. Έκδοσης: 18/04/2017
PEGI: 3Εκδότης: CapcomΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC

Θετικά

  • Έξι κλασικά παιχνίδια, με καλή επεξεργασία εικόνας, ορισμένα ενδιαφέροντα extras και λογική τιμή διάθεσης...

Αρνητικά

  • ... που, ως έχουν, δεν μπορούμε τελικά να εντοπίσουμε σε ποια μερίδα του κοινού απευθύνονται.

Βαθμολογία

Ήταν το 1982, όταν ο πατέρας μου, μου χάρισε έναν "κλώνο" κονσόλας Atari που ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα. Σήμερα, αν και με δύο παιδιά βρίσκουμε χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, ενώ τις νύχτες ανοίγουμε και κανένα βιβλίο high fantasy ή βλέπουμε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Α, και ακούμε classic rock...

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Ξεκίνησε το Steam Summer Sale 2017
Χιλιάδες τίτλοι σε πρόσφορα μέχρι τις 5 Ιουλίου στο Steam.
Perception
Όταν το δόλωμα του στυλ “από τους δημιουργούς των...” αρχίζει να ξεφτίζει...
Eβδομάδα νέων προσφορών στο PS Store
Κυρίως για τους κατόχους Plus συνδρομής.
Τι είναι τελικά το Creation Club της Bethesda;
Δωρεάν mods που αγοράζεις με πόντους, τους οποίους αγοράζεις με αληθινά χρήματα!
Blizzard και Twitch ενώνουν τις δυνάμεις τους
Special in-game Items μέσω Twitch Prime και... esports!
Καλοκαιρινές προσφορές στα Xbox One S bundles
Αποκτήστε τα 50€ φθηνότερα με δώρο δεύτερο χειριστήριο.
Ετοιμάζεται Pillars of Eternity: Complete Edition για κονσόλες
Στα τέλη Αυγούστου η κυκλοφορία του.
Get Even
Θα είναι σαν να παίζεις VR αλλά δεν θα παίζεις VR.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • "Μούμπλε, μούμπλε" επίσης, να τα λέμε κι αυτά! Φαντάζομαι ότι στο original θα έγραφε mumble-mumble / μουρμούρισμα αλλά ο τότε μεταφραστής θεώρησε καλό να το μεταφράσει ως μούμπλε. :):p

  • Men of Low Moral Fiber

    Οι μεταφράσεις αυτής της εποχής ευθύνονται για την ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση που έχουν σήμερα οι πιτσιρικάδες του τότε.

  • Men of Low Moral Fiber

    ισχυει, με ειχε καταστρεψει ψυχολογικα οταν στα 20 διαβασα το αγγλικο και ειδα "mumble"!

    αν κ σας εχω χειροτερο. Η γενιά μας μεγάλωσε πιστεύοντας πως το άλλογο του Λουκυ Λουκ ηταν θυλικό και όχι αρσενικο οπως ειναι στα αλήθεια!!!!
    Κ εκανε η Μαμουθκομιξ τη διορθωση το προσφατο re-release και μου έπεσε το σαγονι!!!!

  • Men of Low Moral Fiber

    Τι εννοείς η Ντόλυ είναι πουλάρι; Φοράδα ήταν. Φοράδα είναι. Φοράδα θα είναι για πάντα. Αρνούμαι να δεχτώ οτιδήποτε διαφορετικό.

    Το μούμπλε είναι επίσημη λέξη στο Μπαμπινιώτη. Σίγουρα. Δεν χρειάζεται καν να το τσεκάρω.

    Η Capcom θα μπορούσε έστω να μπει στον κόπο να κάνει ένα reskin και να τα φέρει αισθητικά στο σήμερα και στις αναλύσεις που έχουν οι οθόνες που τα παίζουμε... Για το Duck Tales υπάρχει ήδη τέτοια έκδοση.

  • Men of Low Moral Fiber

    @kabamaru είμαστε παιδιά με ιδιαιτερότητες, και για όλα φταίνε αυτοί χαχαχα

    Καλά τα περί φύλου της ξανθομαλλούσας Ντόλυ απλά τα προσπερνώ, όταν πήγα να σκεφτώ έστω και για μια στιγμή ότι μπορεί να είναι αρσενικό (no, no way), άρχισαν να μου εκδηλώνονται νευρικά tick όπως του 7-minute abs guy στο There's Something About Mary όταν ο Ben Stiller του είπε "και τι θα γίνει αν κάποιος βγάλει ένα 6-minute abs".

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 2 μήνες από Men of Low Moral Fiber
  • Men of Low Moral Fiber

    Στο "Καμπαμαρού" (το autocorrect έβγαλε... καμπαναριού) υπηρχαν τα επικοτερα λάθη όλων. Παραθέτω:

    Με χτύπησε με μία νυχτεριδα = he hit me with a bat
    Και...
    Ήταν οι μαμάδες μου = it was my mother's

  • “Γκασπ!”, “κλαψ”, “λυγμ” και άλλες ιστορίες νοσταλγίας.
    Όπως είπε και ο Τιτανοταιραστιος Καλλίφας!

  • Γιώργο, η αρχή του review με έκανε να θυμηθώ την επική εκείνη έκφραση, που κατέχει δικαιωματικά εξέχουσα θέση στο πάνθεον των ελληνικών κόμιξ τη δεκαετία του 90.

    Φυσικά αναφέρομαι στο "Μα τις χίλιες πίπες" του Ποπαυ.

    Τελικά τα "Μικιμαου" μας άφησαν ανεξίτηλα σημάδια, και πολλούς μας στιγμάτισαν. Και αυτό το πιστεύω ακράδαντα, μα τον Τουτάτη.

  • Είναι ένα πακέτο που θα μπορούσε να καταστεί ελκυστικότερο με κάποια προσεκτικότερη επιλογή παιχνιδιών. Φανταστικά τα 2 ducktales, αδιάφορα τα 2 chip 'n dale και με στεναχωρεί η επιλογή της 8μπιτης έκδοσης του talespin, την στιγμή που υπήρχε και η πανέμορφη 16μπιτη έκδοση του megadrive.
    Οπότε δεδομένων των συνθηκών, μάλλον θα προσπεράσω.

  • Όταν πέσει η τιμή του σίγουρη αγορά.

Και που να ξερες πόσο μεγάλη την έχουμε
...
την Steam library.
Και εμένα σε γενικές γραμμές δεν με εντυπωσιάζουν οι εκπτώσεις στην steam πλέον. Παραείναι στάσιμες/...
Δεν ξέρω τι πίνει και δεν μας δίνει, αλλά είχε πει πως θα αναπτύξει το Terra Battle σε κονσόλες αν έ...
Ο μόνος λόγος που ζηλεύω τους PCαδες.
Πλέον όντως δεν κάνουν την ίδια εντύπωση όπως παλιά . Ακόμα και στα store των κονσολών υπάρχουν περί...
Σωστός! Για να επανορθώσω:

Σε προλαβα! Δες και το αλλο.
Ναι, βασικά δεν ξέρω ούτε έχω ψάξει ποτέ ποιος απορροφάει τις εκπτώσεις αλλά χαλάλι αν το πήραν οι K...
Και εγώ το πλήρωσα full price το porsche pack αλλά το άξιζε 100%. Από την άλλη δεν είχα πάρει το jap...