Σαν το καλό κρασί...

Σε διάφορες συζητήσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς στο forum και στα Webcasts του GameOver, έχει αναφερθεί το πόσο δύσκολο είναι να επιστρέψει κάποιος στα πρώτα παιχνίδια του PlayStation. Το γεγονός πως τα πρώτα 3D παιχνίδια εκείνης της εποχής “γέρασαν” πολύ άσχημα, αποθαρρύνει τους παίκτες από το να ταξιδέψουν πίσω στην εποχή της “επανάστασης” και της μεγάλης αλλαγής (από τα pixels και το 2D, στα πολύγωνα και το 3D), με αποτέλεσμα διαμάντια εκείνης της περιόδου να μένουν χαμένα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και μια ολόκληρη γενιά παικτών να μην έχει τη δυνατότητα να τα δοκιμάσει. Να, λοιπόν, ποια είναι τα παιχνίδια που χρειάζονται “remaster/ remake/ face lift”.

Όχι τα έτσι και αλλιώς όμορφα παιχνίδια του Xbox 360 και του PS3 από 5-6 χρόνια πίσω, που τα βλέπουμε να έρχονται, απλώς, με υψηλότερη ανάλυση και ελαφρώς καλύτερο frame rate, αλλά εκείνα τα υπέροχα πρώτα βήματα στις τρεις διαστάσεις, μέσω των οποίων οι δημιουργοί έκαναν πειράματα και τρελές δοκιμές, άγγιζαν τα όρια της τεχνολογίας και της φαντασίας τους και εφάρμοζαν καινοτόμες τεχνικές, που άλλοτε πετύχαιναν και άλλοτε κατέληγαν σε τραγωδίες. Ήταν, όμως, μια εποχή αλλαγών και αναζήτησης νέων μονοπατιών για το gaming. Και για αυτό το λόγο, πολλά παιχνίδια εκείνης της εποχής επιβάλλεται να επιστρέψουν.

crash bandicoot n sane trilogy screen 02

Και ευτυχώς η αρχική τριλογία Crash Bandicoot από τη Naughty Dog για το πρώτο PlayStation, έτυχε αυτής της μεταχείρισης και ευχόμαστε το εξαιρετικό αποτέλεσμα αυτού του remake να το καταστήσει ως “vanguard” μια εισβολής τίτλων από εκείνη την εποχή στο σήμερα. Παίρνοντας τα αρχικά παιχνίδια της Naughty Dog από το 1996, το 1997 και το 1998 ως οδικό χάρτη, η Vicarious Visions, που έχει μεγάλη εμπειρία στα platformers, ανέλαβε το έργο της μεταφοράς τριών παχνιδιών-σημείων αναφοράς στο platforming, το brand PlayStation και τη γενιά που “ανδρώθηκε” στο gaming κατά τη δεκαετία του 1990, και χωρίς να πάρει κανένα απολύτως ρίσκο, πέτυχε το στόχο της: Να φέρει στο σήμερα, με πανέμορφα γραφικά και με αυτούσιο gameplay, τα διαμάντια της Naughty Dog.

Τα παιχνίδια της σειράς Crash Bandicoot γενικότερα (με την εξαίρεση των cart racers), αλλά και της τριλογίας που εξετάζουμε εδώ ειδικότερα, ανήκουν στην κατηγορία των κλασικών platformers (όσο πιο κλασικών μπορείτε να σκεφτείτε), συνδυάζοντας τεχνικές τριών διαστάσεων, 2.5D gameplay και, κατά περίπτωση, side scrolling platforming για να προσφέρουν ένα πολυποίκιλο, γοητευτικό και άκρως απολαυστικό gameplay, που βασίζεται στα καλά αντανακλαστικά του παίκτη, στο ρυθμό του και σε έντονο trial and error μέσω απομνημόνευσης των επιπέδων και των patterns των bosses και των αντιπάλων.

crash bandicoot n sane trilogy screen 03

Το πρώτο παιχνίδι της σειράς, που ξεκίνησε ως pet project των δύο συν-ιδρυτών της Naughty Dog και κέρδισε την υποστήριξη του Mark Cerny, της Universal και της Sony, ήταν ένα πείραμα, ένα παιχνίδι που δεν θύμιζε σε τίποτα σχεδόν κανένα παιχνίδι της εποχής του. Δεν προσπάθησε ποτέ να αντιγράψει το Mario 64, ούτε όμως και τον Sonic. Με τον Crash Bandicoot η Naughty Dog ήθελε να ακολουθήσει το δικό της δρόμο, δανειζόμενη ιδέες από εδώ και από εκεί, υλοποιώντας τις, όμως, με έναν εντελώς δικό της και άκρως επιτυχημένο τρόπο. Απλότητα, άψογος χειρισμός, εθισμός.

Και για αυτό το πρώτο παιχνίδι της σειράς, παρόλο που είναι “άγουρο”, σχετικά μικρό σε διάρκεια, και χαρακτηρισμένο από πολλούς ως “απλοϊκό”, αγαπήθηκε τρελά από το κοινό και κέρδισε άμεσα τη θέση του στο πάνθεον των καλύτερων platfomers, σε μια εποχή που το genre “πετούσε” και ο ανταγωνισμός ήταν τεράστιος (Klonoa, Tombi, Spyro, Mario, Pandemonium, Nights into Dreams ήταν μόνο λίγα από τα “βαριά χαρτιά” που έπαιζαν εκείνη την εποχή). H ιστορία του δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αφού ακολουθούσε τις platforming νόρμες της εποχής και θύμιζε παιδικό καρτούν του Σαββατοκύριακου: Ένας κακός επιστήμονας, ονόματι Neo Cortex, έκανε πειράματα σε ζωάκια της Ωκεανίας για να δημιουργήσει στρατό και να κατακτήσει τον κόσμο. Τα πειράματα πήγαν στραβά, το Bandicoot που προσπάθησε να μεταλλάξει ξέφυγε, έγινε ο ήρωάς μας και οι περιπέτειας ξεκίνησαν.

crash bandicoot n sane trilogy screen 06

Στο πρώτο παιχνίδι ελέγχουμε τον Crash καθώς ταξιδεύει σε τρία νησιά της Ωκεανίας και προσπαθεί να φτάσει στο τέλος κάθε επιπέδου, είτε αυτό είναι απλό επίπεδο είτε κάποιο boss fight, με απώτερο σκοπό τη μάχη με τον ίδιο τον Neo Cortex. Εδώ είδαμε για πρώτη φορά το περιβόητο, αλα Indiana Jones, επίπεδο με το τρέξιμο από το βάθος της οθόνης προς τον παίκτη, το game design με τον Crash να προχωρά προς το βάθος της οθόνης, τα run and jump levels με τα αγριογούρουνα... Μιλάμε για gaming στιγμές που έφαγαν ώρες και στρώματα δέρματος από τα δάχτυλα εκατομμυρίων παικτών ανά την υφήλιο το 1996 και το 1997.

Και παρόλο που το πρώτο Crash είναι ένα μάλλον απλό παιχνίδι, χωρίς τη “μεγάλη” στιγμή που θα σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό, το απολύτως προσωπικό ύφος που του απέδωσε η Naughty Dog ήταν ικανό για να καταστήσει τον Crash ως μασκώτ της Sony και να δοθεί το πράσινο φως για συνέχειες, πολλές συνέχειες. Έτσι, το 1997 ήρθε το Cortex Strikes Back, το οποίο ήταν δύο φορές το παιχνίδι που ήταν ο προκάτοχός του. Με παρόμοια λογική στο gameplay, αλλά με μεγαλύτερη διάρκεια, περισσότερα επίπεδα, βελτιωμένα γραφικά και πολλές νέες ιδέες στο level design, το Crash 2 ήταν η φυσική εξέλιξη του franchise. Δηλαδή, το αποτέλεσμα από την εμπειρία της Naughty Dog από το πρώτο παιχνίδι, σε συνδυασμό με το αυξημένο budget από τη Sony. Τι άλλο μπορούσε να έρθει εκτός από ένα σπουδαίο παιχνίδι, βελτιωμένο παντού;

crash bandicoot n sane trilogy screen 07

Και υπήρξε συνέχεια. Το 1998 ήρθε η κορωνίδα του franchise, το απόσταγμα των καλύτερων ιδεών που είχε η Naughty Dog, το Crash Bandicoot 3: Warped, που έφερε γραφικά πέρα από ό,τι πιστεύαμε ότι μπορούσε να αποδώσει το PlayStation, καταπληκτικό level design κάθε είδους (side scrolling, vertical, προς το βάθος της οθόνης, racing, υποβρύχιο), γραφή γεμάτη χιούμορ, μεγάλη διάρκεια, replayability μέσω time trial, εισαγωγή νέων χαρακτήρων. Το Crash Bandicoot 3 είναι το καλύτερο παιχνίδι της σειράς και ένα από τα καλύτερα platformers όλων των εποχών.

Και αυτός ο ισχυρισμός, όχι μόνο για το Warped, αλλά και για τα τρία πρώτα παιχνίδια, υποστηρίζεται από το remake της Vicarious Visions, η οποία έφερε pixel προς pixel τα τρία αρχικά παιχνίδια στο σήμερα, τα έντυσε με όμορφα, σχεδόν επιπέδου Pixar, γραφικά, πρόσθεσε time trial επιλογή σε όλο το πακέτο, έκανε την Coco (την αδελφή του Crash) playable σε όλα τα παιχνίδια και, αυτά. Δεν χρειάστηκε να κάνει τίποτα άλλο για να “φρεσκάρει”, “εκμοντερνίσει”, “καταστήσει πιο φιλικά προς τους casual παίκτες” τα αρχικά παιχνίδια. Ως είχαν τα διαμάντια της Naughty Dog στέκονται με άνεση στο gaming του σήμερα, έλαβαν την οπτική και ηχητική αναβάθμιση που προστάζει η εποχή μας και είναι έτοιμα για να τα απολαύσουμε ξανά.

crash bandicoot n sane trilogy screen 08

Και εδώ φαίνεται η επιτυχία και το διαχρονικό ταλέντο της Naughty Dog: 20 χρόνια μετά και μόνο με ένα face lift, τα παιχνίδια της φαίνονται τόσο φρέσκα, σα να δημιουργήθηκαν πριν από μερικές εβδομάδες. Βέβαια, τα “σημεία των καιρών”, όπως η διαολεμένη δυσκολία, το τεράστιο hitbox, οι “ζωές” -που χάνονται με ένα μόλις άγγιγμα του Crash από εχθρό ή κίνδυνο του περιβάλλοντος- και όχι η “υγεία”, είναι εδώ και θα σας κάνουν τη ζωή μαρτύριο (προειδοποίηση προς τα νέα παιδιά είναι αυτή), όμως είναι και το game design μέρος της μαγείας της σειράς αυτής και της εποχής στην οποία ανήκει.

Εκτιμούμε ότι δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι περισσότερο. Η αξία των τριών παιχνιδιών του πακέτου έχει γραφτεί στην ιστορία και δεν χρειάζεται κανένα review για να την επιβεβαιώσει. Αυτό που χρειαζόταν από ένα κείμενο, ήταν μια επιβεβαίωση ότι η Vicarious Visions τα πήγε άψογα, σεβάστηκε το πρωτογενές υλικό, το δούλεψε σωστά και μας προσφέρει τα τρία αυτά παιχνίδια ακριβώς όπως τα έχουμε στο μυαλό μας. Γιατί τα ροζ γυαλιά της νοσταλγίας, μας κάνουν να θυμόμαστε τα παιχνίδια της νιότης μας πιο όμορφα από ό,τι πραγματικά είναι. Αλλά ευτυχώς, αυτό το remake δεν κάνει τίποτα λιγότερο από το να δικαιώνει τις αναμνήσεις μας.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Έκθεση εικόνων

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: PlatformerΔιάθεση: I.G.E.
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: Vicarious VisionsΗμ. Έκδοσης: 30/06/2017
PEGI: 7Εκδότης: ActivisionΠλατφόρμες: PS 4

Θετικά

  • Τρία από τα καλύτερα δείγματα platfroming της δεκαετίας του 1990 (και όχι μόνο).
  • Προσφέρει άπειρο replaybility όχι μόνο λόγω του time trial, αλλά και ως game design.
  • Πανέμορφη αναβάθμιση στα γραφικά και επιτυχές remastering σε ηχητικά εφέ και soundtrack.
  • Εξαιρετικό remake, pixel προς pixel, σε κάθε τομέα του...

Αρνητικά

  • ...που συνεπάγεται και υψηλή -σε σημεία εκνευριστική- δυσκολία, ειδικά για όσους έχουν καλομάθει στα σύγχρονα δείγματα του gaming.

Βαθμολογία

Ήταν το 1982, όταν ο πατέρας μου, μου χάρισε έναν "κλώνο" κονσόλας Atari που ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα. Σήμερα, αν και με δύο παιδιά βρίσκουμε χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, ενώ τις νύχτες ανοίγουμε και κανένα βιβλίο high fantasy ή βλέπουμε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Α, και ακούμε classic rock...

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Hand of Fate 2
Εδώ rogue, εκεί rogue, που είναι ο rogue;
Outcast: Second Contact
Κάποια πράγματα καλύτερα να μένουν στο παρελθόν.
Πλάνο για το τρίτο έτος υποστήριξης του Rainbow Six Siege
Πλησιάζει η ευρεία διάθεση του Operation White Noise
Νέο trailer για το Street Fighter V: Arcade Edition
Αφιερωμένο στα καινούργια V-Triggers.
Αλλαγές στο Need for Speed: Payback
Ακολουθώντας τις επιταγές του κοινού.
UK charts: Απογοητευτικό ξεκίνημα για το Battlefront 2
Εβδομάδα με αρκετές νέες κυκλοφορίες.
Ανακοινώθηκε το Valkyria Chronicles 4
Επιστροφή στις ρίζες.  
Απόκτηση της Experiment 101 από την THQ Nordic
Μαζί με τα δικαιώματα για το Biomutant.
Και στο Switch τo Max: The Curse Of Brotherhood
Τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του στις πλατφόρμες της Microsoft.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Εγώ έχω 2 παρακλήσεις προς οποιοδήποτε αρμόδιο πρόσωπο:
    1. Βγάλτε το και στο PC
    2. Φτιάξτε και το Crash Team Racing και ακολουθείστε πάλι το 1 :)

  • mifune

    Ειναι σιγουρο για το ctr μη ξεχναμε οτι μπορει να υποστηριξει και online multiplayer.

  • Τη γλυτωσατε την απεργια πεινας εξω απο τα γραφεια του Gameover .... ;):p

    (φημες λενε οτι "καποιος" εδωσε στις 30/6 σε μια καθαριστρια να παιξει μια πιστα απο το Crash και απο τοτε οι συντακτες μπαινουν στα γραφεια καπως ετσι......https://img.rt.com/files/news/31/07/b0/00/suits-ebola-sold.jpg)
    :p:p

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από Amiga500
  • Εξαιρετικό νοσταλγικό review Γιώργο. Στο μόνο που θα διαφωνήσω (αν και εσυ αναφέρεσαι στον πρώτο τίτλο μόνο, αλλα εγώ το γενικεύω και για τους 3 και κυρίως για τον τρίτο) είναι η εξής πρόταση: " Μιλάμε για gaming στιγμές που έφαγαν ώρες και στρώματα δέρματος από τα δάχτυλα εκατομμυρίων παικτών ανά την υφήλιο το 1996 και το 1997"

    Τα συγκεκριμένα games και είδικά το τρίτο, τα λιώναμε μέχρι και το 2001 αφού ακόμα μέχρι τότε το "παντοδύναμό " ps2 δεν είχε κάποιον αξιόλογο παρόμοιο τίτλο.Επίσης πολλοί, όπως και γω, που είχαν αγοράσει ps2 το 2001, ασχολούνταν ακόμα με τίτλους του psone, για τον απλούστατο λόγο οτι δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα το βαρύ πυροβολικό της κονσόλας, αλλα κι επίσης γιατί στο ps2 τα παιχνίδια του psone έδειχναν πιο όμορφα απ'ότι στο psone. Και ας μην αναφερθώ πάλι στην επαρχία και γίνω κουραστικός, που έπρεπε να αλλάξουμε μιλένιουμ για να βάλουμε την 32 bit γενιά στα σαλόνια μας.

    Και για μια γερή δόση νοσταλγίας, αλλα και για να "μαθαίνουν οι νεότεροι", στο επόμενο λινκ υπάρχουν reviews και οδηγοί για τα crash 2 και 3 από ελληνικά gaming έντυπα εκείνης της εποχής, τα οποία αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της gaming εμπειρίας μας, μέχρι την κυριαρχία του Internet. --->crash

    Edit: Επειδή απ'ότι είδα στο λινκ, τα κείμενα ακόμα και με ζουμ της εικόνας , φαίνονται μικρά, όποιος θέλει να τα διαβάσει μπορεί να κατεβάσει τις εικόνες και να κάνει παραπάνω ζουμ με το default πρόγραμμα που ανοίγει τα αρχεία εικόνων.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από Sleeper Stone
  • Την εποχή του ps1 αποκτούσα το πρώτο μου PC και απείχα πολύ από τις κονσόλες. Έτσι αν και χτύπαγε στο μάτι ο Crash δεν ασχολήθηκα ποτέ. Όταν έμαθα για τη συγκεκριμένη τριλογία έσπασα το no pre-order rule που έχω. Χαίρομαι που δεν έκανα λάθος και είναι όσο καλό όσο και τα πρωτότυπα.

  • Ξέχασα να αναφέρω επίσης, οτι το μοναδικό ίσως μειονέκτημα του remake (πέραν του γεγονότος, οτι δεν δημιούργησαν κάποιο classic-mode για επιλογή των παλιών 32 bit γραφικών), είναι οτι δεν υπάρχει πλεόν αυτή η εισαγωγή που πιστεύω έχει μείνει χαραγμένη σε όσους έχουν λιώσει τον τίτλο παλιά.



    (ξέρω, το franchise ανήκει στην activision, αλλά αυτές οι μεγαλειώδεις εκφράσεις "by.. NAUGHTY DOG" και "WAAAARPED" για εμένα ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας)

  • Ναι, σε remakes/remasters αξιόλογων παιχνιδιών δεκαετίας και βάλε. Ναι, σε επιστροφές αγαπημένων χαρακτήρων από το παρελθόν, μετά από πολυετή απουσία από τον χώρο. Ναι, στις επανεκδόσεις τίτλων, με τις οποίες οι developers σέβονται το πρωτότυπο υλικό και τη δουλειά των συναδέλφων τους.

    Τώρα, μένει να γίνει διαθέσιμο μελλοντικά και ένα remake για το Crash Team Racing ούτως ώστε να ολοκληρωθεί η επιστροφή όλων των παιχνιδιών από τη Naughty Dog, για το αρχικό PlayStation.

    Εννοείται, πως καλοδεχούμενη θα είναι και η δημιουργία μιας καινούργιας προσθήκης στη σειρά, με πρωταγωνιστή το αγαπημένο μαρσιποφόρο. ;)

  • Overdose νοσταλγίας.Αλλά από τις λίγες περιπτώσεις που δεν μεροληπτούμε εξαιτίας της.Αυτά τα παιχνίδια ήταν όντως αντάξια της υστεροφημίας τους και είναι ακόμη.Ατελείωτες αναμνήσεις,βδομάδες ολόκληρες με το R2 κολλημένο για να μαζέψω τα relics στο 3,άπειρες χαμένες ζωές και rage quits στην Ruination,επίσης άπειρες αποτυχημένες προσπάθειες για εκείνο το γ@μ#μ$νο κόκκινο gem στο 2,το οτι για χρόνια αναρωτιόμουν μου σκατά ήταν τα 10 κουτιά που μου λείπαν για το gem στην πίστα με την αρκούδα μέχρι που το βρήκα στο internet και ξανά έπαιξα το παιχνίδι για να δω το secret ending,οι 500 παλμοί/sec λόγω του σαδιστικού platforming του 1ου...πάλι καλά που ήμασταν μικροι και δεν βλαστημάγαμε γιατί πολλοί από εμάς θα είχαμε μπλεξίματα :P
    Καταδικασμένη αγορά μεσα στον Ιούλιο.

  • Υπεροχος ο Γιωργος μπραβο για την παρουσιαση. Τα δυο πρωτα τα ειχα παιξει στο ps του κολλητου μου ενω το τριτο δεν το εχω αγγιξει ποτε. Μακαρι να βγει η τριλογια και στο Χ1 οπως φημολογειται, να τα κανω δικα μου!!!

  • Φόρος τιμής σε μία ιστορική σειρά.

  • Μιας και ειμαι κομπλε απο games για τον μηνα αυτο θα το τιμησω τον Αυγουστο μαζι με το Yakuza Kiwami βεβαιως βεβαιως.

  • Aν έβγαινε σε φορητό θα το τιμούσα. Remaster παιχνίδι εικοσαετίας και σε PS4 , δεν είναι για εμένα.Στο κάτω κάτω πόσες φορές πρέπει να τους τα ακουμπήσουμε για το ίδιο ρετουσαρισμένο προιόν ;

  • διαφωνω μεχρι τελικης για το παιχνιδι....και εχω παιξει τα απειρα πλατφορμ. τα crash ηταν και ειναι διαμαντακια αλλα ως εκει. γραφικαρες πλ καλο και διαχρονικο level design και ακομα και σημερα ειναι plug and play by everyone....αλλα ως εκει. καταρχην προσφατα επαιξα παλι το 3 στο ps3 και σε μια μερα το εβγαλα ολο περιπου. και γενικα ειναι αστειο να μιλαμε με διθυραμβικα λογια για το crash απλα επειδη ειχαν ολοι τοτε psx οταν ταυτοχρονα στο ν64 ειχε βγει το banjo kazοoie. ετη φωτος και σε γραφικα και σε level design . καταπληκτικο μεχρι και σημερα και το crash αλλα το μισο ιντερνετ μας κουρασε. παντα αντικειμενικα και ειλικρινα ....

  • Joehok.gr

    Το γραψες και μόνος σου. Όλοι τότε (οι περισσότεροι δηλαδή) καλώς η κακώς, είχαμε playstation (εγώ προσωπικά δεν το μετάνιωσα ποτέ). Και μη ξεχνάς, μιλάμε για μία εποχή που έπρεπε να δίνουμε 20 + χιλάδες δραχμές για κάθε καινούριο παιχνίδι (τουλάχιστον όσοι απείχαμε συνειδητά απο την πειρατεία), ενώ η αγορά μίας δεύτερης κονσόλας ήταν απλά απογορευτική για τους περισσότερους.

    Τώρα όσον αφορά το level design, περίμενε να απαντήσει ο Σάββας Καζατζίδης εδώ ή στο επόμενο webcast..

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από Sleeper Stone
  • Joehok.gr

    εχω παιξει τοοοοοσα πλατφορμ παιχνιδια που δεν περιμενω ειναι η αληθεια απο κανενα να μου αλλαξει γνωμη για οοοοολα τα παιχνιδια που εχω παιξει και μαλστα στο ετος κυκλοφοριας τους. αυτο για το δραχμες παντως το λες και μειονεκτημα,,,αν εξαιρεσεις τα rpg kai adventure του psx στα υπολοιπα ηταν πλ μικρα και γρηγορα και ακριβα για τα τοτε δεδομενα .....θυμαμαι ειχα δωσει 30.000 δραχμες για dk64....πεντε μηνες επαιζα αλλα νταξ το συγκεκριμενο ηταν απαραδεκτο σε level design να τα λεμε ολα

  • Joehok.gr

    Δεν καταλαβαίνω γιατί το γεγονός πως το Banjo ήταν ένα επικό παιχνίδι μειώνει την αξία του Crash (και μιλάμε και για διαφορετικά παιχνίδια -πέρα από το γεγονός πως είναι και τα δύο "platformers"). Δεν έβαλε κανείς ζύγι στην ποιότητα μεταξύ των τίτλων. Ας βγει remake του Banjo-Kazooie τόσο καλό όσο αυτό του Crash και θα δείτε διθυράμβους. Είναι απολύτως σεβαστή η άποψη του καθένα, ειδικά εφόσον έχει εμπειρία, αλλά είναι άδικο 20 χρόνια μετά και όταν τα Crash έχουν αποδείξει την αξία τους διαχρονικά, να κάνουμε πάλι τις συγκρίσεις και τις κόντρες που κάναμε μικροί για να υποστηρίξουμε την κονσόλα μας. Από εκεί και πέρα, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω αυτό με την τιμή που αναφέρετε. Υπήρχαν παιχνίδια 25.000 δραχμών στο PS που διαρκούσαν 50 ώρες και άλλα με ίδια τιμή που διαρκούσαν 3. Το ίδιο συνέβαινε και στο Ν64 και στο Dreamcast και στο PS2 κλπ κλπ. Με μπερδέψατε, σόρυ αν κατάλαβα κάτι λάθος.

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 4 μήνες από admin
  • Joehok.gr

    Στην υψηλή (για τότε) τιμή αναφέρθηκα για να δικαιολογήσω το γεγονός, ότι τότε λόγω κόστους οι επιλογές αγοράς μας ήταν περιορισμένες και επομένως αγοράζαμε τα πιο γνωστά καλα games. Κι ένα απο αυτά ήταν το Crash Bandicoot warped, το οποίο ένα απο τα τοπικά κονσολάδικα δεν προλάβαινε να κάνει restock λόγω της υψηλής ζήτησης. Φυσικά μπορούσες να βρεις πιο φθηνούς τίτλους, κυρίως platinum. Πχ η αγορά του final fantasy 7 platinum, ήταν για μένα τα ωραιότερα 7 χιλιάρικα που ξόδεψα (ίσως σε όλη μου τη ζωή).

    Τώρα για τους τίτλους του n64 που αναφέρεται ο φίλος παραπάνω, η σκέψη και μόνο να αγοράσουμε τότε 2η κονσόλα ήταν αστεία δεδομένου των καταστάσεων εκείνης της εποχής (κυριαρχία "πλεηστέσιο", απαγορευτικό κόστος, απαγορευτικοι γονείς, μικρή έως ανύπαρκτη υποστήριξη στην επαρχία κλπ). Επομένως οι περισσότεροι απλά προσπεράσαμε τα συγκεκριμένα διαμάντια.

Τελευταία Σχόλια

τοσο καλα indie και βγαλανε το Friday the 13th The Game?? τις αλλες κατηγοριες η μαλλον αυτες που μπ...
εχει βελτιωθει παρα πολυ αποτι εχω ακουσει. κ εγω μονο στο πρωτο χρονο επαιξα που ειχε ακομα τα θεμα...
Χαχαχαχα κορυφαίο Πάνο!!!! Κάθησα και σκέφτηκα λίγο αυτό με τα βρώμικα μυαλά και κατέληξα στο οτι πρ...
Δεν μου λέτε συνονόματοι που έχετε και εμπειρία με το siege, αξίζει? Είχα παίξει την beta όταν είχε ...
Αν πρόσεχε και το Division από την αρχή.....
οχι βρε συ, τρελος εισαι; no more gameplay?!?
σκεψου οτι παιζω σκληροπυρηνικά adventures με σημειώμ...
καλή επιτυχία xbox one
Καλά για σένα αυτό θα ήταν το ιδανικότερο και το πιο αγαπημένο σου mode, και να υπήρχε σε όλα τα gam...
Καλη επιτυχια σε ολους!!! X box one