The Force is not very strong with this one.

H κίνηση της Sega να κυκλοφορήσει δύο Sonic games το ένα μετά το άλλο, είχε κάποια βάση στo μυαλό των marketing gurus. Βγάλε πρώτα ένα "16bit" Sonic, φτιαγμένο από fans, για να κερδίσεις τις εντυπώσεις και να δημιουργήσεις ενδιαφέρον γύρω από το όνομα της καταβεβλημένης μασκότ σου, και μόλις οι μετοχές του Sonic βρεθούν ψηλά, κυκλοφόρησε το «main» Sonic παιχνίδι σου στην αγορά, αφού με το hype του Sonic Mania, θα το πάρει η μπάλα και θα το στείλει ψηλά. Δυστυχώς για τα ξεφτέρια της Sega, όμως, όταν βγάζεις έναν μέτριο τίτλο όπως το Forces μετά από έναν τόσο καλό τίτλο όσο το Mania, μόνο εναντίoν σου θα μπορέσει να δουλέψει το word of mouth μεταξύ των παικτών.

Για να είμαστε ξεκάθαροι, το Forces είναι αρκετά σκαλιά πάνω από το τραγικό Sonic Boom και την αρπαχτή του Sonic Lost World. Όμως, είναι και κάποια σκαλιά πιο κάτω από το Sonic Generations, το οποίο προσπαθεί να μιμηθεί, αλλά και ολόκληρους... ορόφους κάτω από το Sonic Mania. Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους όμως.

Sonic Forces image 01

H ιστορία του Sonic Forces ξεκινάει γύρω από την ιδέα ότι ο Dr. Eggman (Dr Robotnik για τους purists) κατάφερε να νικήσει τον Sonic και έχει κατακτήσει σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη. Ο Sonic είναι αιχμάλωτός του και οι φίλοι του παλεύουν ενάντια σε αντίξοες συνθήκες, δημιουργώντας μια μορφή αντίστασης ενάντια στον robot army. Μέλος της αντίστασης, λοιπόν, γίνεται και ο παίκτης, ο οποίος με το δικό του, custom made χαρακτήρα θα πολεμήσει για να σώσει τον κόσμο, να ελευθερώσει τον Sonic και να επαναφέρει την ειρήνη. Είναι μάλλον η πιο σοβαρή ιστορία που έχουμε δει σε Sonic game μέχρι σήμερα, και παρόλο που κυμαίνεται σε επίπεδο για παιδιά δημοτικού (άλλωστε εκεί στοχεύει η σειρά εδώ και πολλά χρόνια), καταφέρνει να ξεφύγει από τα εντελώς σαχλά σκηνικά άλλων τίτλων, και δίχως να ξεχωρίζει, τουλάχιστον δεν μπορεί να καταλογιστεί στα αρνητικά σημεία του παιχνιδιού.

Να πούμε επίσης, πως η ιδέα του να δημιουργήσεις το δικό σου avatar για να παίξεις με αυτό είναι πολύ σωστά υλοποιημένη. Υπάρχουν πολλές, διαφορετικές δυνατότητες παραμετροποίησης (που σου δίνουν και διαφορετικές δυνάμεις) οπλισμού, αλλά, κυρίως, εκατοντάδες διαφορετικές ενδυμασίες που θα σας βοηθήσουν να δημιουργήσετε το δικό σας χαρακτήρα. Το σύστημα δουλεύει όμορφα και, μάλιστα, στις πίστες που παίζετε με το avatar σας, μπορείτε συχνά και να «νοικιάσετε» κάποιο άλλο avatar από τα top στον κόσμο, και με ένα κουμπί να αλλάξετε σε αυτό, που θα έχει τις δικές του δυνάμεις και δυνατότητες.

Sonic Forces image 02

Φυσικά, όμως, σε ένα Sonic game δεν είναι δυνατόν να μην παίζετε και με τον Sonic. Έτσι, σε μια επιστροφή από το Generations, θα μπορείτε να παίξετε σε ορισμένες πίστες με τον modern Sonic και σε ορισμένες με τον Classic Sonic. Οι πίστες με τον Classic είναι αποκλειστικά 2D και βασίζονται στο 16bit gameplay της σειράς ενώ του modern αποτελούν μια εναλλαγή ανάμεσα σε 2D και 3D stages. Εδώ είναι, όμως, που χτυπάει τόσο άσχημα η κατάσταση και φαίνεται πόσο πιο αδύναμο είναι το παιχνίδι απέναντι στο Mania. To Sonic Forces είναι εκνευριστικά απλό και εύκολο, σε σημείο που ακόμα και στο hard difficulty θα μπορέσετε να το ολοκληρώσετε μέσα σε 4-5 ώρες, έχοντας βγάλει τις μισές -τουλάχιστον- πίστες με S rank.

Σε αυτό το πράγμα βοηθάει μεν το ότι δεν υπάρχουν ζωές, αφού αν χάσετε, απλά συνεχίζετε στο τελευταίο checkpoint, αλλά δεν είναι εκεί η ρίζα του προβλήματος. Το πραγματικό θέμα βρίσκεται πίσω από το σχεδιασμό των διαφόρων stages αλλά και του gameplay. Οι 2D πίστες είναι ίσως οι πιο απλές που έχει δει η σειρά μέχρι σήμερα, με πολύ λίγες διαφοροποιήσεις, σχεδόν καθόλου διαφορετικές διαδρομές, πάρα πολύ εύκολο σχεδιασμό (τη δυσκολότερη πίστα προς το τέλος, χρειαστήκαμε 10 λεπτά για να την ολοκληρώσουμε) και πολύ ρηχό gameplay. Απουσιάζουν πάρα πολλά από τα κλασικά μηχανικά τερτίπια που θα περίμενε κανείς σε 2D Sonic, και, στην ουσία, απλά τρέχεις προς τα μπροστά, αντιμέτωπος μόνο με τα βασικά εμπόδια.

Sonic Forces image 03

Στις 3D πίστες δε, ερχόμαστε απέναντι στα κλασικά προβλήματα των 3D Sonic games. Η Sega δείχνει να έχει μάθει ότι στην ουσία ο Sonic δε μπορεί να δουλέψει σωστά σε 3D platforming, και έτσι, το παιχνίδι είναι κατά 90% ένα on-rails πράγμα, στο οποίο απλά κάνεις quick time events/ button presses την κατάλληλη στιγμή, είτε για να αλλάξεις rail είτε για combo missile attack είτε για να πετύχεις κάποιο συγκεκριμένο σημείο. Το 10% που απομένει, είναι πολύ περιορισμένα τμήματα 3D platforming, τα οποία είναι τα κλασικά, άτσαλα σημεία των 3D Sonic παιχνιδιών, που απλά τα ξεπερνάς γρήγορα για να ξαναμπείς στο τρένο.

Αυτή η λογική «βαγονάκι του λούνα παρκ» λύνει τα προβλήματα με τους αστείους θανάτους που ταλανίζουν τα 3D παιχνίδια της σειράς, αλλά από την άλλη, κάνουν το παιχνίδι περίπατο στο πάρκο. Τουλάχιστον θα πούμε πως τα boss battles ήταν αρκετά έξυπνα και έδειξαν μια βελτίωση απέναντι στα τελευταία main τμήματα της σειράς. Στα του τεχνικού τομέα τώρα, θα πρέπει να παραδεχθούμε πως το Forces δείχνει πολύ πιο όμορφο απ' ό,τι είχαμε δει στα trailers. Οι περιοχές είναι ιδιαίτερα πολύχρωμες και εντυπωσιακές τεχνικά, το animation είναι κρυστάλλινο, το avatar δείχνει πολύ όμορφο και γενικά έχει γίνει σοβαρή δουλειά στην απόδοση, με το framerate να είναι και πάλι άψογο μετά τις ατασθαλίες των προηγούμενων τίτλων.

Sonic Forces image 04

Το art direction από την άλλη, θα λέγαμε πως είναι διαδικαστικό. Η επιστροφή πίσω σε ορισμένες κλασικές περιοχές, όπως οι Green Hill και Chemical Plant, είναι ευχάριστη, αλλά οι νεότερες βρίσκονται εκεί απλά για να υπάρχουν. Αδυνατούμε να κατονομάσουμε έστω και μια συγκεκριμένη πίστα που θα μείνει στην ιστορία της σειράς. Παρόμοιο αποτέλεσμα θα πούμε πως έχει και ο μουσικός τομέας, που πέφτει σε "nickelodeon electronica" επίπεδα και που δεν έχει τίποτα ιδιαίτερο ώστε να ξεχωρίσει.

Παρά τα ελαττώματα, όμως, πρέπει να παραδεχθούμε πως ως ένα σημείο περάσαμε ευχάριστα με το Sonic Forces. Το avatar system έχει το γούστο του, η ιστορία δεν μας έκανε να θέλουμε να... πνίξουμε τους χαρακτήρες και η απλοποίηση του gameplay έκανε το παιχνίδι να μην έχει αυτούς τους φθηνούς θανάτους που έρχονται πακέτο με κάθε 3D Sonic. Από την άλλη, όταν το βάλεις δίπλα στο εξαιρετικό Sonic Mania, είναι αδύνατον να συγχωρέσεις το γεγονός ότι η βασική Sonic Team δεν μπορεί να δώσει ούτε το μισό από την ουσία του Sonic, που πρόσφερε τόσο επιτυχημένα μια μικρή ομάδα από fans. Είναι σχεδόν προσβλητικά εύκολο, πάρα πολύ απλό σε μηχανισμούς για Sonic παιχνίδι και ξεκάθαρα πάσχει από έλλειψη ευρηματικότητας. Η Sega προσπάθησε να ξαναγυρίσει στην επιτυχία του Generations, και μπορεί οι νέες ιδέες να είναι καλές, αλλά η βασική μαγιά για να φουσκώσει το ψωμί δείχνει να απουσιάζει.

Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.


 

Τσέκαρε το βίντεο

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: PlatformerΔιάθεση: Zegetron
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: Sonic TeamΗμ. Έκδοσης: 07/11/2017
PEGI: 7Εκδότης: SEGAΠλατφόρμες: PS 4, Xbox One, PC, Nintendo Switch

Θετικά

  • Καλοσχεδιασμένο σύστημα avatar.
  • Δυνατός οπτικός (τεχνικά) τομέας και απόδοση.
  • Απουσιάζουν οι πολλοί φθηνοί θάνατοι των περισσότερων 3D Sonic.

Αρνητικά

  • Ιδιαίτερα απλουστευμένο gameplay και σχεδιασμός των πιστών.
  • Μάλλον το ευκολότερο παιχνίδι της σειράς.
  • Απουσιάζει η σπίθα ευρηματικότητας στο art direction και τη μουσική επιμέλεια.

Βαθμολογία

Αρχιτέκτων και συντηρητής ιστορικών κτιρίων κατ' επάγγελμα, μόλις πέσει η νύχτα φοράει την καμπαρντίνα του και σουρτουκεύει σε αναζήτηση μιας νέας περιπέτειας. Ταξιδιώτης και ονειροπόλος, με κλινικά κολλήματα σε Fantasy και Sci-Fi, gaming backstory από τα 80s και mantra τη φράση «η ιστορία και οι γρίφοι πάνω απ’όλα», δεν χαρίζει κάστανο σε νεοτερισμούς υπερβολικής ευκολίας. Αν είσαι adventure, RPG ή strategy, είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχετε περάσει πολλές γλυκές νύχτες μαζί…

Σχετικά άρθρα βάσει tags

NPD Νοεμβρίου: Πωλήσεις ρεκόρ για το PS4
To CoD: WWII ο πιο πετυχημένος τίτλος του 2017.
Ελληνικά charts Οκτωβρίου
Νέα πρόσωπα στη δεκάδα...
Ανακοινώθηκε το Fallen Legion: Rise to Glory
"2 σε 1" για το Nintendo Switch.
"Η σειρά Final Fantasy θα συνεχίσει να εξελίσσεται"
Υπόσχεση από τον πρόεδρο της Square Enix.
Destiny 2: Curse of Osiris
Brother Vans: Το cosplay του Ezio.
A Hat in Time
Μία καλή χρονιά για τα τρισδιάστατα platformers.
Νέο gameplay υλικό για το Metal Gear Survive
Ενώ έρχεται beta για τον τίτλο μέσα στον Ιανουάριο.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • :( κρίμα,. αν κ το λίγα σκαλοπάτια κάτω απο το generations δεν ακούγεται και τόσο άσχημο καθώς ήταν παιχνιδάρα,. τι διαολο γίνεται με αυτη τη sonic team :(

    Τελευταία τροποποίηση σχολίου στις Περίπου πριν από 3 εβδομάδες από teleiotis
  • teleiotis

    επρεπε να πω μεγαλα σκαλοπάτια ε; :D
    το Generations ειναι πολυ καλύτερο απο το Forces, το ιδιο και το Colours.
    απο εκει κ περα, αρχιζει το χαος στα 3D sonic games, με το Rush να επιπλέει πιο ψηλα απο τα άλλα γιατι εχει καποιες εξυπνες ιδέες μεσα του και σοφα αποφεύγει σχεδον πλήρως το 3D platfoming (βεβαια το σωστο θα ηταν να το λύσει, οχι να το αφησει αλλα baby steps :P )

    οσο για το τι γινεται με τη Sonic Team, πραγματικα δε βγαζει κανενα απολυτως νοημα, ειναι ενα απο τα μεγαλύτερα μυστήρια του 21ου αιώνα :P

  • teleiotis

    Κριμα ,κ είχα ελπίδα αναβίωσης μετα τη ψαρωτική διαφήμιση "amazing sega" . :(

  • teleiotis

    Ενώ το Lost World στο WiiU τι έλεγε?

Τελευταία Σχόλια

Είναι τόσο όμορφο το Division όμως, ειδικά με το dynamic weather του, που τώρα το χειμώνα μπαίνω και...
Πραγματικό ρηχό περιεχόμενο το DLC, αν εξαιρέσουμε το Lair, που αν και μικρό, είναι πιο fan to play ...
Ωραίος διαγωνισμός.Μια χρόνια με πολυ δυνατούς τίτλους όπως το evil within 2 που το λάτρεψα αλλά και...
Μετά το Black Ops II όλα πήραν τη κάτω βόλτα δυστυχώς. Για εμένα είναι το peak της σειράς και το από...
Kefrens Desert dreams
State Of The Art
Spaceballs 9 Fingers.
Jesus On Es  
Oddyssey (Alcatraz)
...
Και το καινουριο Σαν Αντρεας παρακαλώ!
Για λίγο πίστεψα ότι έχω παραισθήσεις από την Άλγεβρα (Β' Λυκείου)
Ξέρεις τι έπαθα όταν είδα το trailer ...;
Αδιάφορο παιχνίδι για μένα ,αλλά όταν σκέφτομαι την υποδε...
Ποια demos θα πρότεινες να δει κανείς;