Ταυτότητα

Dead Space 2

Dead Space 2

Edition: N/A Genre: Action, Horror Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-8 Ανάπτυξη: Visceral Games Ημ. Έκδοσης: 28/01/2011
PEGI: 18 Εκδότης: Electronic Arts Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Επανεφευρίσκοντας τον εαυτό του

Σαν σήμερα ανακαλούμε εδώ στους...πύργους του GameOver την πρώτη φορά που το αρχικό Dead Space, ένας τίτλος που ήρθε από του πουθενά και εκθρόνισε κάθε άλλη Survival Horror εμπειρία αυτής της γενιάς, εισέβαλε στις κονσόλες μας και ώρες μονάχα αργότερα στην καρδιά μας. Επρόκειτο για έρωτα με την πρώτη ματιά – και άκουσμα, δεδομένου ότι είχαμε να κάνουμε με το αρτιότερο sound design της τρέχουσας γενιάς. Κι από τον Οκτώβριο του 2008 φτάνουμε στον Ιανουάριο του 2011, δύο και κάτι χρόνια μετά, όπου ο διάδοχος επιστρέφει όχι μόνο για να διασφαλίσει την παραμονή του στο θρόνο, αλλά και για να επαναπροσδιορίσει όλα όσα λατρέψαμε την πρώτη φορά, στον ορισμό του απόλυτου sequel.

Welcome to Titan Station- Enjoy your personal hell!

Ένα χρονικό κενό τριών ετών χωρίζει τα γεγονότα που έλαβαν μέρος στους διαδρόμους του USG Ishimura και το μυστηριώδες ξύπνημα του Isaac στον άγνωστο γι' αυτόν Titan Station, εγκατεστημένο στα απομεινάρια του Τιτάνα, ενός από τους 61 δορυφόρους του Κρόνου. Καθώς το πέπλο του μυστηρίου ξεδιπλώνεται, δεν αργεί η συνειδητοποίηση πως θα χρειαστεί να παλέψουμε ξανά για τη ζωή μας, με τους Necromorphs αυτή τη φορά να έχουν κατακλύσει όχι μόνο ένα πλοίο, αλλά μία πόλη ολόκληρη.

DeadSpace2_Aug10_Screen03-thumb.jpgΗ χειρότερη μάχη, όμως, είναι αυτή με τους εσωτερικούς δαίμονες του Isaac, καθώς το άρρωστο μυαλό του προσπαθεί να ξεχωρίσει τι είναι αληθινό και τι όχι. Πόσο μάλλον όταν οι χειρότεροί του φόβοι, ο τρόμος που βίωσε και πάλεψε τόσο σκληρά για να ξεφύγει, αποκτούν σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια του, σε ένα ανελέητο παιχνίδι της μοίρας. Στην προσπάθειά μας να σας κρατήσουμε όσο το δυνατόν πιο “αδαείς” σχετικά με την εξέλιξη της ιστορίας γίνεται, απλά θα αναφέρουμε πως ο Isaac δεν βρίσκεται τυχαία στην Sprawl, μιας και ο ρόλος του είναι υψίστης σημασίας. Θα μπορούσε κανείς να υπονοήσει πως τα χέρια που κατέστρεψαν τον Black Marker του Aegis VII είναι υπεύθυνα για όλα όσα συμβαίνουν στον Titan, κάτι που μένει να ανακαλύψεις μόνος σου, αγαπητέ αναγνώστη.

Αυτό που μπορούμε με σιγουριά να σας αποκαλύψουμε όμως, είναι πως ενώ η περιπέτει'α μας ξεκινά κατά το ξέσπασμα της σφαγής και όχι έπειτα, οι χαρακτήρες με τους οποίους θα αλληλεπιδράσουμε είναι αντιστρόφως ανάλογοι με τον πληθυσμό της Spawl. Λεπτά, ίσως μία ώρα, χρειάζεται πριν το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων είναι είτε διαμελισμένο και νεκρό στο πάτωμα, είτε επίσης νεκρό αλλά θανατηφόρο, μεταμορφωμένο σε αξιαγάπητα Necromorphs.

DeadSpace2_Aug10_Screen04-thumb.jpgΜέσα στη χούφτα επιζώντων, τον Isaac περιμένει μία απρόσμενη φιλία με την πανέμορφη Ellie, χαρακτήρες όπως η Daina και ο Stross, που οι πραγματικοί τους σκοποί μένουν κρυφοί μέχρι και την τελευταία στιγμή, ο Tiedemann, αρχηγός της στρατιωτικής δύναμης και αυτός που θα κάνει τη ζωή σας δύσκολη, καθώς και η Nicole, ή τουλάχιστον η εκδοχή που κατοικεί στο γεμάτο ενοχές μυαλό του Isaac. Δεν θα σας αποκαλύψουμε το ρόλο που παίζει η συνεχής επαφή με την Nicole στην εξέλιξη της ιστορίας, αφήνοντας σας με το ότι το μόνο που χρειάζεται, είναι τέσσερα βήματα...

Αγνός τρόμος: Σα να μην πέρασε μια μέρα

Φεύγοντας από το “spoiler territory” του σεναρίου, περνάμε στον καλύτερο φίλο του παίκτη: στην "κόλαση" που πρόκειται να βιώσει. Ο λόγος για το gameplay, το οποίο αν και άψογο στον πρώτο τίτλο, εδώ έχει κάνει όχι βήματα βελτίωσης και εμπλουτισμού, αλλά άλματα ολόκληρα. Από τον πιο άμεσο έλεγχο του Isaac, μέχρι τα άκρως αναβαθμισμένα τμήματα μηδενικής βαρύτητας, ή τα νέα puzzles και τους γρίφους.

DeadSpace2_Aug10_Screen07-thumb.jpgΤο μεγαλύτερο επίτευγμα όμως, δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω. Είναι το πόσο απροστάτευτος κι ευάλωτος νιώθεις καθώς πορεύεσαι στους γεμάτους θάνατο διαδρόμους, ακόμα κι όταν ο οπλισμός σου θα έκανε το φλογοβόλο του Kurt Russell στο The Thing να φαντάζει ως γκαζάκι για καφέ. Υπεύθυνος είναι ο ρυθμός με τον οποίο το παιχνίδι τείνει να πιάνει τους παίκτες απροετοίμαστους, στις πιο ανύποπτες στιγμές. Και δεν μιλάμε για φτηνές τακτικές τρόμου, αλλά για το πώς το Dead Space 2 παίζει με το μυαλό μας, δημιουργώντας ένταση εκεί που δεν υπάρχει, μόνο και μόνο για να ταράξει και τον πιο ήρεμο παίκτη λεπτά αργότερα.

Εξίσου υπαίτιος είναι και ο σχεδιασμός των περιβαλλόντων, που αν και λιγότερο γραμμικά από τους διαδρόμους του USG Ishimura, δεν παύουν να ακολουθούν τη λογική της προκαθορισμένης πορείας. Ναι, αυτή τη φορά μπορούμε να κάνουμε χρήση αεραγωγών, να παρακάμψουμε κλειδωμένες πόρτες πειράζοντας τις καλωδιώσεις, με την ψευδαίσθηση ότι όντως εξερευνούμε ένα διακλαδικό περιβάλλον, η πορεία μας όμως δεν παύει να μένει προαποφασισμένη καθ' όλη τη διάρκεια του Γολγοθά μας.

DeadSpace2_Aug10_Screen08-thumb.jpgΚαι αυτό είναι κάτι απολύτως θετικό, μιας και με αυτόν τον τρόπο οι διάνοιες της Visceral Games ήταν σε θέση, όχι μόνο να θέσουν το ρυθμό σύμφωνα με την αρέσκειά τους, αλλά και να συμπεριλάβουν ορισμένα από τα εντυπωσιακότερα set pieces που έχουμε δει σε videogame εδώ και πολύ καιρό. Αυτά, παρότι κινηματογραφικής φύσεως, δεν αφαιρούν επ' ουδενί τον έλεγχο από τον παίκτη, με αποτέλεσμα η ολοκλήρωσ'η τους να προκαλεί το συναίσθημα της επίτευξης. Είναι ευχάριστο, έτσι για αλλαγή, να συνειδητοποιήσεις πως εσύ παίζεις το παιχνίδι, και ότι το παιχνίδι δεν "παίζει" εσένα.

{PAGE_BREAK}

Να αναφέρουμε εδώ πως όντας βετεράνοι του πρώτου Dead Space, αποφασίσαμε να ολοκληρώσουμε το πρώτο playthrough μας στο Survivalist επίπεδο δυσκολίας, το οποίο ουσιαστικά μεταφράζεται σε Hard. Παρά τους δεκάδες θανάτους, τα κομμάτια που παίξαμε επανειλημμένα, ξανά και ξανά μέχρι να κάνουμε χρήση της σωστής τακτικής, το γεγονός ότι κατά το 80% του χρόνου ο συνολικός αριθμός των πυρομαχικών μας αναλογούσε σε περίπου ένα γεμιστήρα ανά όπλο, δεν μπορούμε να μην σας συστήσουμε ανεπιφύλακτα να πράξετε το ίδιο. Η τελευταία φορά που οι ικανότητες μας δοκιμάστηκαν σε τέτοιο επίπεδο, ήταν στο Demon's Souls, κι αυτό λέει πολλά. Θα υπάρξουν περιπτώσεις όπου θα χάσετε εξαιτίας απροσεξίας ή λάθος υπολογισμού μίας κατάστασης, μα σπάνια θα ευθύνεται το παιχνίδι κι όχι εσείς.

Η επιβίωση στο Dead Space 2 προϋποθέτει την αξιοποίηση κάθε, και εννοούμε κάθε, ικανότητας του Isaac. Kinesis για εκτόξευση χειροποίητων δοράτων, Stasis για ακινητοποίηση των -ομολογουμένως- ταχύτατων εχθρών, στρατηγική προσέγγιση και αξιοποίηση των σφαιρών, αδιάκοπο “σκανάρισμα” του περιβάλλοντος για το παραμικρό ίχνος πυρομαχικών και health packs, αποφυγή του να μένεις στο ίδιο σημείο για περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα, δημιουργικός συνδυασμός του διαθέσιμου οπλοστασίου, καθώς και το σημαντικότερο όλων, ποτέ μα ποτέ να μην υποτιμάς τον αντίπαλο σου. Αυτά τα λίγα διδαχθήκαμε στις εννιά -παρά ένα λεπτό- ώρες που διήρκεσε ο αγώνας δρόμου του Isaac.

dead-space-2-screen-06-thumb.jpgΕννιά ώρες γεμάτες γεγονότα που παρακινούν τον παίκτη να συνεχίζει να παίζει αδιάκοπα. Πράγμα άκρως παράδοξο, αν αναλογιστεί κανείς τη διαφορά στη δομή τους. Τη μία στιγμή θα προσπαθείτε να ξεκινήσετε τις γεννήτριες του εμπορικού κέντρου, ενώ την άλλη θα συνδέετε κυκλώματα σε μηδενική βαρύτητα και θα ευθυγραμμίζετε ηλιακά panels στο κενό του διαστήματος, με θέα τον Κρόνο. Νιώθει τόσο φυσική η διαδοχή του ενός συμβάντος από το άλλο, που αν το παιχνίδι δεν μας ενημέρωνε διακριτικά πότε το ένα κεφάλαιο ολοκληρώνεται και ξεκινά το επόμενο, δύσκολα θα το αντιλαμβανόμασταν από μόνοι μας.

Δεν θα υπερβάλουμε αν δηλώσουμε πως το Dead Space 2 ανήκει στην κατηγορία παιχνιδιών που μπορούν να ολοκληρωθούν σε ένα session, σε μία καθισιά αν θέλετε, δίχως ο παίκτης να το επιδιώξει. Ειδικά στην περίπτωση του γράφοντος, το πότε από το 3ο κεφάλαιο βρεθήκαμε στο 13ο και τελευταίο, είναι απορίας άξιο. Βέβαια, το γεγονός ότι παίζαμε με τα ρολά κατεβασμένα, τα τηλέφωνα απενεργοποιημένα, το άψογο 5.1 DTS να δουλεύει υπερωρίες και το σκότος να μας περικλείει, βοήθησε αρκετά...

The beauty of the beast: Ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα

dead-space-2-screen-05-thumb.jpgΤο πρώτο Dead Space ήταν δίχως αμφιβολία όμορφο, με ένα διεστραμμένο και ανατριχιαστικό τρόπο. Δύο χρόνια αργότερα, αποδεικνύεται πως οι περιορισμοί μιας μηχανής γραφικών ξεκινούν εκεί που τελειώνουν οι ικανότητες και το μεράκι των ανθρώπων που τη διαχειρίζονται. Το εύρος των υφών και της χρωματικής παλέτας είναι τεράστιο, με αποτέλεσμα κάθε περιοχή να σφύζει λεπτομερειών και ιδιαιτερότητας, από τους σκοτεινούς και αποστειρωμένους διαδρόμους της νοσοκομειακής πτέρυγας, μέχρι τον ενοχλητικά μακάβριο χώρο του σχολείου, και την αμέριστη ομορφιά του κενού του διαστήματος, καθώς ο κολοσσιαίος Κρόνος φαντάζει μία ανάσα μακριά, και το φως του Ήλιου καταφέρνει κυριολεκτικά να θαμπώσει την όραση, αν όχι να μας κάνει να κοιτάξουμε μακριά από την οθόνη.

Και μιας και αναφερθήκαμε στα του φωτισμού, να συμπληρώσουμε λέγοντας πως, πολύ απλά, το Dead Space 2 τυγχάνει να προσφέρει ορισμένα από τα εντυπωσιακότερα effects φωτισμού που έχει παράγει η κονσόλα μας. Ο τρόπος που το παιχνίδι παίζει με τη διαχείριση του φωτός είναι το λιγότερο ιδιοφυής, προσθέτοντας απίστευτα στην όλη ατμόσφαιρα. Μία ατμόσφαιρα που θα καταστρεφόταν αν δεν την υποστήριζε ένα σύγχρονο μοντέλο φυσικής.

dead-space-2-screen-04-thumb.jpgΕίτε ο Isaac είναι ντυμένος με την κλασσική στολή του Engineer, είτε την έχει αντικαταστήσει για μία Vintage που δείχνει να έχει ξεπηδήσει από το σύμπαν του BioShock, δεν παύει να κινείται με αληθοφανή τρόπο, όπως θα αντιδρούσε στο βάρος ένα άτομο με φυσιολογική σωματική μάζα. Το ίδιο ισχύει και για την επίδραση των όπλων μας πάνω στους Necromorphs, με κάθε σφαίρα να μετράει, στα πλαίσια του στρατηγικού διαμελισμού, που δύο χρόνια μετά εξακολουθεί να εντυπωσιάζει. Κι όσο κι αν προσπαθήσαμε να βρούμε ίχνη της Havok Engine, κάτι τέτοιο στάθηκε αδύνατο, κάνοντάς μας να απορούμε πως η αλληλεπίδραση με τα αντικείμενα είναι τόσο αισθητή, σε σημεία καλύτερη και από τίτλους που κάνουν χρήση της προαναφερθείσας μηχανής.

Τέλος, πριν ολοκληρώσουμε για τις ιδιότητες της μηχανής φυσικής, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε το πόσο δραματικά βελτιωμένο είναι το gameplay σε μηδενική βαρύτητα. Οι προωθητήρες στις μπότες και στην πλάτη του Isaac κάνουν απίστευτη δουλειά στο να τον ωθούν και να τον ισορροπούν, σε σημείο που έχοντας ολοκληρώσει το τίτλο, ομολογούμε πως λίγα παραπάνω Zero G τμήματα, δεν θα έβλαπταν κανέναν.

{PAGE_BREAK}

Και πριν ανακεφαλαιώσουμε, πώς είναι δυνατό να μην αναφερθούμε στο εξωπραγματικά ποιοτικό sound design, που κατά τη δική μας ταπεινή άποψη είναι και το κομμάτι που ολοκληρώνει το puzzle με τρόπο αριστουργηματικό; Οι αισθήσεις σας θα είναι συνεχώς σε επιφυλακή, καθώς ο παραμικρός μεταλλικός ήχος θα σας κάνει να προτάσσετε το όπλο σας στο κενό, για να ανακαλύψετε δευτερόλεπτα αργότερα πως κανείς δεν είναι εκεί. Όταν η μουσική υπόκρουση βιολιών θα κορυφωθεί, στιγμές πριν ανακαλύψετε ότι τίποτα δεν κρύβεται στην επόμενη γωνία, όταν ο εκκωφαντικός θόρυβος της αποσυμπίεσης διαπεράσει το κρανίο σας, όταν η μουσική υπόκρουση θα συνοδεύει κάθε γεμάτο αδρεναλίνη set piece, τότε θα έρθει και η συνειδητοποίηση του πόσο μαγευτικά αληθοφανής είναι ο ήχος του Dead Space 2.

Προσθέστε και τη γεμάτη συναίσθημα και τσαγανό ερμηνεία του Gunner Wright ως Isaac Clarke, κι έχετε ένα ακουστικό σύνολο καλύτερο από κάθε τι άλλο εκεί έξω. Περιττό να αναφέρουμε πως οι κάτοχοι του κατάλληλου ηχοσυστήματος, οφείλουν να προτιμήσουν την PlayStation 3 έκδοση, ελέω 5.1 DTS.

{VIDEO_2}

See you on Dead Space 3: Ανακεφαλαιώνοντας

Πασχίζουμε να δώσουμε έναν τίτλο στο Dead Space 2. Το απόλυτο sequel; Ίσως. Ο ορισμός της εξέλιξης; Σαφώς. Μία πραγματική horror εμπειρία; Θα μπορούσε. Όποιο κι αν επιλέγαμε, η ουσία θα παρέμενε η ίδια. Σε μία εποχή που το genre πασχίζει να επιβιώσει, η Visceral Games μας παραδίδει έναν άριστο σε όλους τους τομείς τίτλο, που πατά επάνω στα βήματα του προκατόχου του, και βελτιώνει τον εαυτό του δραματικά, κρατώντας μονάχα την ουσία του πρωτότυπου: Την υποδειγματική ατμόσφαιρα, την αίσθηση της ανασφάλειας και του φόβου, το τρόμο στην αγνή του μορφή. Τώρα που το σκεφτόμαστε, ήταν και κάτι άλλο που κράτησαν από το πρώτο παιχνίδι...

Δημήτρης Μπάνος

Θετικά

  • Ατμόσφαιρα από άλλον πλανήτη (τον Κρόνο)
  • Αριστουργηματικό sound design και soundtrack
  • Εκπληκτικά set pieces και ρυθμός
  • Άκρως βελτιωμένο gameplay
  • Ιδανική διάρκεια

Αρνητικά

  • Φαινόμενα trial & error, ειδικά στα μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας
  • Ίσως φανεί γραμμικό σε μερικούς

Βαθμολογία

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...