Ταυτότητα

The Witcher 2: Assassins of Kings

The Witcher 2: Assassins of Kings

Edition: N/A Genre: RPG Διάθεση: Namco Bandai Partners
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: CD Project Ημ. Έκδοσης: 17/05/2011
PEGI: 18 Εκδότης: Namco-Bandai Πλατφόρμες: PC


H CD Projekt επαναπροσδιορίζει το σύγχρονο RPG

Η CD Projekt έκανε μία δυναμική εμφάνιση στο χώρο των videogames με το The Witcher, το οποίο, αν και κυκλοφόρησε γεμάτο τεχνικά προβλήματα σε μία δύσκολη εμπορικά περίοδο, κατάφερε να πουλήσει πάνω από 1.500.000 αντίτυπα. Οι αποφάσεις που ξέφευγαν από το κλασσικό και ξεκάθαρο δίλημμα "καλό" και "κακό" και η επίδρασή τους στην εξέλιξη της ιστορίας το καθιστούν ως ένα από τα καλύτερα RPG των τελευταίων ετών. Η πολωνική εταιρεία, με το νέο μέλος της σειράς, πάει ένα βήμα μπροστά και αποδεικνύει ότι για να φτάσεις στην κορυφή πρέπει να εργάζεσαι σκληρά, να έχεις όραμα και αντίληψη, ώστε να μπορέσεις να κρίνεις και να μάθεις από τα θετικά και τα λάθη σχεδόν όλων των ανταγωνιστικών προϊόντων. Το Witcher 2 κάνει "ζημιά" στη βιομηχανία ανεβάζοντας τον πήχη σχεδόν σε όλους τους τομείς και δείχνει ότι, τελικά, και οι παίκτες πρέπει να ζητάμε περισσότερα.

Η ύφανση της ιστορίας και χαρακτήρες

Η ιστορία ξεκινά λίγο μετά το αινιγματικό τέλος του πρώτου παιχνιδιού, όπου ο Geralt βρίσκεται αντιμέτωπος με συνομωσίες και ανυπόστατες κατηγορίες. Το σενάριο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο του παιχνιδιού και δεν θα μιλήσουμε για το περιεχόμενό του. Ωστόσο, η ιστορία είναι αυτόνομη και μπορεί να την παρακολουθήσει κάποιος άνετα ακόμα και αν δεν έχει παίξει το πρώτο παιχνίδι, κάτι που όμως που προτείνουμε λόγω κυρίως της ποιότητας του πρώτου Witcher.

Witcher-2-new-screen-01-thumb.jpgΜέσω των saves του πρώτου παιχνιδιού μεταφέρονται κάποια όπλα και πανοπλίες, ενώ ανοίγουν επιπλέον επιλογές στην εξέλιξη της ιστορίας. Όταν αρχίζει, το Witcher 2 προσπαθεί να εντυπωσιάσει με τα set pieces και την ατμόσφαιρά του και το καταφέρνει, αλλά στην πορεία μπερδεύει κάπως τους παίκτες. Δεν περνάει πολύ ώρα, όμως, μέχρι να ξεκινήσει το ξετύλιγμα του κουβαριού της ιστορίας με αριστουργηματικό τρόπο και έτσι να αποτελέσει σημείο αναφοράς για το είδος. Η ιστορία είναι πολύπλοκη και γεμάτη ανατροπές, αλλά δίνεται με τέτοιο τρόπο που, εν τέλει, δεν μπερδεύει.

Συνεχώς ανοίγονται νέα ερωτήματα και απαντώνται τα παλαιότερα, χωρίς να φορτώνεται ο παίκτης με περιττές πληροφορίες. Ο κάθε NPC δίνει όσες πληροφορίες δικαιολογεί ο ρόλος του στο παιχνίδι και δεν θα βρείτε NPCs – κινητές εγκυκλοπαίδειες. Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από εξαιρετικά καλογραμμένους και αληθοφανείς διαλόγους, από όπου απουσιάζει πλήρως το σύνδρομο της... σαπουνόπερας.

Witcher-2-new-screen-03-thumb.jpgΗ CD Projekt δεν προσπαθεί να δείξει στους παίκτες πού πρέπει να χαρούν, να λυπηθούν, να αισθανθούν προδομένοι κτλ. O Geralt, πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, παραμένει σκληρός, προσπαθώντας να προσαρμοστεί στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες με τρόπο αληθοφανή, χωρίς περιττές και άτσαλες δραματοποιήσεις. Παράλληλα, οι περισσότεροι χαρακτήρες του παιχνιδιού δείχνουν τα συναισθήματά τους χωρίς να γίνονται γραφικοί, και συχνά η αρχική εντύπωση που δίνουν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο στόχος μας δεν είναι η σωτηρία του κόσμου και ο Geralt δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος, αν και επηρεάζει σημαντικά τα γεγονότα.

Το μόνο παιχνίδι που μπορεί να προετοιμάσει τους παίκτες για αυτά που έρχονται είναι... το πρώτο Witcher καθώς οι χαρακτήρες που έχει δημιουργήσει η CD Projekt -για άλλη μία φορά- κάνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των χαρακτήρων των σύγχρονων RPGs να φαντάζουν εντελώς μονοδιάστατοι. Τα πρόσωπα στο Witcher 2 είναι πολύπλοκα, έχουν έντονες ψυχολογικές διακυμάνσεις, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις καταστάσεις και έχουν τόσο θετική όσο και αρνητική πλευρά.

Witcher-2-new-screen-02-thumb.jpg Όλα αυτά ξεδιπλώνονται με μαεστρία μέσα από τα καλογραμμένα και ουσιαστικά main quests, ανάμεσα στα οποία δεν παρεμβάλλονται καθόλου "fillers" που δεν προωθούν την υπόθεση. Ακόμα και στις περιπτώσεις που υπάρχει ένα quest του τύπου "βρες το Χ αντικείμενο" δίνεται με τέτοιο τρόπο, που επιδεικνύει το lore του παιχνιδιού και συνδέεται με άψογο τρόπο με την εξέλιξη της υπόθεσης. Τα side quests είναι, επίσης, πολύ καλά δουλεμένα και ένα βήμα μπροστά από ό,τι έχει να παρουσιάσει ο ανταγωνισμός.

Η προσοχή στη λεπτομέρεια και η φροντίδα που έχει δοθεί σε αυτό το σημείο κάνει τα quests τύπου "σκότωσε πέντε αράχνες, βρες τρεις πεταλούδες" που βλέπουμε σε άλλα παιχνίδια να φαίνονται αναχρονιστικά και, απλά, μη αποδεκτά σε ένα σύγχρονο RPG. Αξίζει να σημειώσουμε ότι μπορούμε να προχωρήσουμε ένα πολύ μεγάλο μέρος του παιχνιδιού μέσω διαλόγων, οι οποίοι κρατούν την υψηλή ποιότητα και είναι απολαυστικοί χωρίς να περιέχουν περιττές πληροφορίες και να κουράζουν.

Witcher-2-new-screen-04-thumb.jpgΕδώ να αναφέρουμε ότι δεν συμφωνούμε με τα σχόλια περί "cliffhanger" που είδαμε στο διαδίκτυο. Όλα τα ερωτήματα που δημιουργούνται στο παιχνίδι απαντώνται μέσα σε αυτό και δεν δίνονται υποσχέσεις απαντήσεων σε ένα sequel, το οποίο όμως -κατά τα αλλά- φαίνεται αναπόφευκτο. Η ιστορία καταφέρνει αυτό ακριβώς που ζητάε:. Να δώσει έναν αληθοφανή κόσμο όπου ο πρωταγωνιστής προσπαθεί να επηρεάσει δυνάμεις μεγαλύτερες από εκείνον και χαράζει τη δική του, προσωπική ιστορία μέσω των επιλογών του.

{PAGE_BREAK}

Δεν υπάρχει καλό και κακό. Μόνο επιλογές και συνέπειες

Όπως και στο πρώτο παιχνίδι της σειράς, έτσι και εδώ δεν υπάρχουν ξεκάθαρες επιλογές. Συχνά καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα στο λιγότερο μεταξύ των δύο κακών και ακόμα συχνότερα δεν έχουμε ιδέα για τις συνέπειες των επιλογών μας. Όταν λέμε συνέπειες, δεν μιλάμε για το ποιος σύμμαχος θα μας στείλει ενισχύσεις ή για το αν θα πάρουμε δωρεάν μερικά potions ή όχι. Οι επιλογές μας είναι καθοριστικές και επηρεάζουν έντονα το playthrough μας. Περίπου στη μέση του παιχνιδιού έχουμε μία επιλογή η οποία μπορεί να μας οδηγήσει σε διαφορετικές πόλεις, με διαφορετικούς συμμάχους και άλλα quests, ενώ, φυσικά, επηρεάζεται και το τέλος της ιστορίας μας. Το replayability του παιχνιδιού είναι ασυνήθιστα υψηλό όχι τόσο για τα 16 (!) διαφορετικά endings όσο για το τεράστιο περιεχόμενο που δεν θα δούμε ποτέ σε ένα playthrough εξ αιτίας των επιλογών μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι με την ολοκλήρωση των quests δίνονται αρκετοί πόντοι εμπειρίας ώστε ο παίκτης να επικεντρώνεται μόνο στις επιλογές και όχι στα XP ή στα αντικείμενα που τυχόν κερδίσει, σκοτώνοντας όποιον βρει μπροστά του. Σε ελάχιστα σημεία έχουμε λίγο χρόνο για να κάνουμε την επιλογή μας στα πρότυπα του Alpha Protocol. Το θέμα είναι ότι η επιλογή των συγκεκριμένων σημείων είναι ιδιοφυής.

Απλοποιημένο ναι, ρηχό και εύπεπτο σίγουρα όχι

Witcher-2-new-screen-05-thumb.jpgΤο Witcher 2 είναι απλοποιημένο σε σχέση με το πρώτο Witcher και τα λιγότερο εμπορικά, πιο hardcore RPG από τα οποία προέρχεται. Η CD Projekt βρήκε τον κατάλληλο τρόπο να ενσωματώσει στο gameplay στοιχεία που θεωρούνται "hardcore" με τρόπο που να μην προβληματίζει τους παίκτες και δεν προέβη στην εύκολη λύση να πετάξει εντελώς οποίο στοιχείο δεν μπορεί να χειριστεί με το σωστό τρόπο. Ένα πράγμα που εκτιμούμε στο Witcher 2, είναι ότι δεν απλοποιήθηκε με τρόπο που να υποτιμά τη νοημοσύνη του παίκτη, αλλά τον αφήνει να κάνει τα λάθη του, να ψάξει, να σκεφτεί και να αισθανθεί ικανοποίηση με την επιτυχία του.

Όταν μπούμε σε ένα νέο χώρο δεν θα λαμπιρίζουν τα αντικείμενα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, αλλά πρέπει να ψάξουμε πηγαίνοντας κοντά τους. Στις αποστολές υπάρχει ένδειξη που δείχνει πού πρέπει να πάμε, αλλά το πώς θα το κάνουμε πρέπει να το βρούμε μόνοι μας με τη χρήση του χάρτη. Το σύστημα αναβάθμισης του χαρακτήρα είναι απλοποιημένο και μας παρέχει απλές και ξεκάθαρες βελτιώσεις, οι οποίες γίνονται άμεσα αντιληπτές.

Witcher_2_Screen_03-thumb.jpgΜπορούμε να ακολουθήσουμε τρία μονοπάτια. Του μαχητή, του μάγου ή του αλχημιστή που δίνει έμφαση στα potions, ενώ δεν είναι δυνατό να λάβουμε όλες τις ικανότητες του skill tree σε ένα playthrough. Πρέπει να επιλέξουμε όποιον συνδυασμό επιθυμούμε, με τις πιο σημαντικές ικανότητες να απαιτούν την απόκτηση αρκετών skills από τη συγκεκριμένη διακλάδωση του skill tree. Δεν μπορούμε με ένα playthrough να καταλάβουμε αν οι ικανότητες είναι ισορροπημένες μεταξύ τους, αλλά σίγουρα τα skills φαίνονται θεωρητικά πολύ ενδιαφέροντα και αξίζει κάποιος να τα εξερευνήσει.

Το inventory έχει πάρει μία εντελώς διαφορετική μορφή, όπου τα πάντα ταξινομούνται αυτόματα ανάλογα την κατηγορία που ανήκουν. Δεν χρειάζεται πια να τακτοποιούμε τίποτα, αλλά υπάρχει περιορισμός στο βάρος των αντικειμένων που μπορούμε να κουβαλήσουμε. Επίσης, έχουμε τη δυνατότητα να συναρμολογήσουμε νέα σπαθιά, αγοράζοντας τα σχέδιά τους και τις κατάλληλες πέτρες, ενώ μπορούμε να αναβαθμίσουμε άμεσα τις πανοπλίες και τα σπαθιά μας, προσθέτοντας enhancements στις κατάλληλες υποδοχές.

Witcher_2_Screen_05-thumb.jpgΑξίζει να σημειώσουμε ότι οι βελτιώσεις στο εξοπλισμό μας φαίνονται άμεσα στο gameplay. Το meditation, τώρα, μπορεί να γίνει οπουδήποτε είμαστε ασφαλείς και όχι μόνο στα ξενοδοχεία ή στα σημεία που μπορούμε να ανάψουμε φωτιά. Αυτή η απλοποίηση μπορεί να κάνει το παιχνίδι λιγότερο αληθοφανές, αλλά έχει θετική επίδραση στο ρυθμό και απελευθερώνει το level design, το οποίο δεν είναι πια υποχρεωμένο να παρέχει συχνά φωτιές – μέρη για ξεκούραση. Τα potions φτιάχνονται κατά τη διάρκεια του meditation από τα φυτά που συλλέγουμε χρησιμοποιώντας την κατάλληλη συνταγή. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και εύκολη και σίγουρα αξίζει τον κόπο μιας που τα οφέλη των potions είναι πολύ σημαντικά.

{PAGE_BREAK}

Ευχάριστο και με αρκετή στρατηγική: Το σύστημα μάχης

Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, ο Geralt έχει δύο σπαθιά. Ένα σιδερένιο για τους ανθρώπους και ένα ασημένιο για τα τέρατα. Με το αριστερό και το δεξί κλικ μπορούμε να κάνουμε γρήγορα ή δυνατά χτυπήματα αντίστοιχα, ενώ από την αρχή έχουμε πέντε signs, που αποτελούν τις μαγείες του παιχνιδιού. Υπάρχει μία ειδική μπάρα, τα κουτάκια της οποίας υποδεικνύουν το πόσα spells μπορούμε να κάνουμε μέχρι να ξαναγεμίσει αυτόματα, ενώ η ίδια μπάρα επηρεάζει και το πότε μπορούμε να αμυνθούμε. Στη διάθεσή μας έχουμε παγίδες, βόμβες και potions. Οι μάχες έχουν καλό ρυθμό, είναι διασκεδαστικές και απαιτούν στρατηγική. Ακόμα και στην πιο απλή μάχη μπορεί να χάσουμε αν οι εχθροί καταφέρουν να μας περικυκλώσουν και στοιχεία όπως οι παγίδες και τα potions που θα χρησιμοποιήσουμε έχουν μεγάλη σημασία.

Σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών, τα potions στο Witcher 2 έχουν συγκεκριμένη χρονική διάρκεια (π.χ. 10 λεπτά), η οποία δεν επηρεάζεται από το αν είμαστε σε μάχη ή όχι. Δεν μπορούμε να καταναλώσουμε potion μέσα στην μάχη αλλά μόνο πριν και κατά τη διάρκεια του meditation. Ο χρόνος επίδρασης των potions μάς επιτρέπει να πολεμήσουμε πολλές μάχες, επωφελούμενοι από την επίδρασή τους χωρίς να διακόπτεται ο ρυθμός του παιχνιδιού.

Witcher_2_Screen_09-thumb.jpgΑπό την άλλη πλευρά, στις δύσκολες μάχες το χρονόμετρο που δείχνει τη διάρκεια των potions μας αγχώνει και ανεβάζει την ένταση, διότι όταν περάσει η επίδρασή τους θα χάσουμε οφέλη, όπως η γρηγορότερη αναπλήρωση ενέργειας και ίσως η προστασία από ένα αρνητικό effect που μπορεί να προξενήσει ο αντίπαλος. Το Witcher 2 στην αρχή είναι δύσκολο –ακόμα και στο normal- και μας προκαλεί να σκεφτούμε ώστε να βρούμε το σωστό τρόπο αντιμετώπισης των αντιπάλων. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, κατά κανόνα, οι μάχες με τα "απλά" τέρατα που περιπλανώνται στο κόσμο του παιχνιδιού είναι σχετικά εύκολες ώστε να μην πλήττεται η ροή της εξερεύνησης, κάτι που μας άρεσε ιδιαίτερα.

Σε συγκεκριμένα σημεία η δυσκολία των εχθρών ή των bosses ανεβαίνει απότομα και πολλοί θα έχουν πρόβλημα. Αν και μας άρεσαν όλα τα boss fights, τα οποία μας έβαζαν να σκεφτούμε λίγο διαφορετικά και δοκίμαζαν τις ικανότητες μας, τα "spikes" -απότομα "καρφιά" δυσκολίας δηλαδή- υπάρχουν.

Witcher-2-new-screen-05-thumb.jpgΕδώ πρέπει να εκφράσουμε ένα παράπονο για το τέλος του παιχνιδιού, όπου παίρνουμε μερικά level μαζεμένα εξ αιτίας των quests που ολοκληρώνονται, με αποτέλεσμα το παιχνίδι να γίνεται ευκολότερο από ό,τι θα θέλαμε. H CD Projekt ήδη έχει ανακοινώσει ότι θα χαμηλώσει τη δυσκολία στην αρχή με ένα patch -που κανονικά πρέπει να έχει ήδη γίνει διαθέσιμο- αλλά δεν ξέρουμε αν θα πειράξει άλλα σημεία του παιχνιδιού. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε ελεύθεροι να αυξομειώσουμε το βαθμό δυσκολίας όποτε το επιθυμούμε, οπότε τα παράπονα αυτά δεν μπορούν να μειώσουν στο ελάχιστο την εμπειρία που προσφέρει το παιχνίδι.

Εντυπωσιακό οπτικά και ακουστικά: Ο τεχνικός τομέας

Το Witcher 2 έχει με μεγάλη διαφορά τα καλύτερα γραφικά που έχουμε δει σε RPG και επίσης αποτελεί ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η έμφαση στην ολοκαίνουργια ιδιόκτητη μηχανή της CD Projekt δίνεται στα λεπτομερή textures, στη χρωματική παλέτα που χρησιμοποιείται και στη δυνατότητα περιήγησης στον συνεχόμενο κόσμο του παιχνιδιού, χωρίς διακοπές για loadings.

Witcher_2_Screen_10-thumb.jpgΠολύ λίγα bugs εντοπίσαμε, τα οποία δεν επηρέασαν την εμπειρία μας, παρόλο που πολλοί παίκτες διαμαρτύρονται για συνεχόμενα crashes. Αυτό δεν μας συνέβη ούτε μία φορά, αλλά δεν παύει να υφίσταται σαν πρόβλημα. Τα καλά νέα είναι ότι αυτή τη στιγμή πρέπει ήδη να έχει βγει patch που αντιμετωπίζει τα εν λόγω θέματα. Ο ηχητικός τομέας του παιχνιδιού είναι κορυφαίος και διαθέτει ένα εκπληκτικό soundtrack, ασυνήθιστα ποιοτικά και πειστικά voice overs και ακόμα μερικές λεπτομέρειες στο sound design, οι οποίες συνεισφέρουν τα μέγιστα στη δημιουργία ίσως του πειστικότερου και ζωντανότερου κόσμου που έχουμε δει ποτέ.

Ο κόσμος του παιχνιδιού – ατμόσφαιρα και σχεδιασμός

Στο κόσμο του Witcher 2 τα πουλιά κελαηδούν, τα παιδάκια φωνάζουν και παίζουν, ο κόσμος συζητεί, κάθεται γύρω από τη φωτιά και διηγείται ιστορίες από το πρώτο Witcher, ο Geralt παραπονιέται για την ηλικία του όταν τον παίρνουν στο κυνήγι οι εχθροί και μερικές ακόμα λεπτομέρειες που επιδρούν ευεργετικά στην ατμόσφαιρα.

Witcher_2_Screen_08-thumb.jpg Όταν βρέχει τρέχουν όλοι κάτω από τα υπόστεγα για να προστατευθούν. Το βράδυ ο κόσμος που τριγυρνά στην πόλη λιγοστεύει, μεθυσμένοι προσπαθούν να περπατήσουν τραγουδώντας και οι σκοποί μπορεί να είναι στη θέση τους αλλά... ροχαλίζουν. Αν ξεχαστούμε και μπούμε σε πόλη κρατώντας ένα σπαθί οι πολίτες θα φοβηθούν, θα σταματήσουν ό,τι κάνουν και ενίοτε ουρλιάζουν. Οι φρουροί θα μας πλησιάσουν αμέσως και αν κατεβάσουμε τα όπλα μας θα μας πουν να προσέχουμε τις κινήσεις μας. Αν επιλέξουμε να σκοτώσουμε κάποιον φρουρό, δεν υπάρχουν άλλες συνέπειες. Αυτό το στοιχείο θα μπορούσε να είναι πιο εξελιγμένο, αλλά και ως έχει δεν μπορούμε να παραπονεθούμε μιας και πετυχαίνει αυτό που θέλει.

{PAGE_BREAK}

Ο σχεδιασμός των πόλεων ξεπερνάει με χαρακτηριστική άνεση οτιδήποτε έχει να επιδείξει ο ανταγωνισμός. Αν θεωρείτε πανέμορφη την Orzammar από το Dragon Age: Origins, όταν –και αν- φτάσετε στη Vergen θα σας... πέσει το σαγόνι. Η λεπτομέρεια με την όποια έχουν αποδοθεί, όχι μόνο οι πόλεις, αλλά και οι εξωτερικοί χώροι όπου γίνονται τα quests, δίνουν την εντύπωση πως δεν θα βρούμε πουθενά τα ίδια τα textures να επαναλαμβάνονται. Το ίδιο επίπεδο λεπτομέρειας βρίσκεται, σε λίγο μικρότερο βαθμό, και στα dungeons, τα όποια αν και δεν συγκρίνονται σε μέγεθος και πολυπλοκότητα με τα αντίστοιχα του Origins, επιτελούν σωστά το έργο τους. Ο κόσμος του Witcher 2 είναι συνεχόμενος και δίνεται έμφαση στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Η αίσθηση της απόστασης και του ταξιδιού από τις πόλεις στα σημεία ενδιαφέροντος και στα dungeons αποδίδεται άψογα, o Geralt περπατάει γρήγορα ώστε να μην κουράζουν τα quests και η έλλειψη fast travel είναι μία σωστή απόφαση που υποστηρίζει την ατμόσφαιρα και την αληθοφάνεια του κόσμου.

H Δεύτερη Άποψη
Ανυπομονούσαμε μήνες για την κυκλοφορία της συνέχειας ενός εκ των πιο επιτυχημένων δυτικών RPGs της δεκαετίας, του Witcher, και τελικά δεν άργησε τόσο πολύ. Έφτασε λοιπόν η ώρα που ήρθε στα χέρια μου το Witcher 2 ύστερα από ώρες ανυπομονησίας και θερμές παρακλήσεις στα Θεία να το κρατάω στην αγκαλιά μου στις 17 Μαΐου. Οι προσδοκίες μου, μεγάλες, αν και κατά βάθος δεν πίστευα ότι το παιχνίδι θα ξεπεράσει σε ποιότητα το πρώτο μέρος. Και όμως, οι Πολωνοί είναι τρελοί και μας τρέλαναν και εμάς με αυτά που παρακολουθούμε να διαδραματίζονται στην οθόνη. Σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι, όπου το ξεκίνημα της περιπέτειάς μας χώλαινε και αργούσε να μας απορροφήσει στον κόσμο του, το Assassins of Kings μας «στήνει στον τοίχο» από τα πρώτα δευτερόλεπτα και μας χτυπάει αλύπητα με χαστούκια ποιότητας. Η μία επική σκηνή διαδέχεται την άλλη με ρυθμούς που δεν μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος εγκέφαλος, με αποτέλεσμα να διακατέχομαι από ένα συναίσθημα ευφορίας καθ' όλη τη διάρκεια ενασχόλησής μου με τον τίτλο. Ύστερα από μερικές ώρες, κάθισα να αναρωτηθώ αν έχω λατρέψει και βυθιστεί σε έναν κόσμο τόσο σύντομα, όχι μόνο σε ένα RPG, αλλά γενικότερα στα βιντεοπαιχνίδια και οι απαντήσεις μάλλον μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η μοναδική σίγουρη απάντηση είναι ότι δυσκολεύομαι να βρω RPG τίτλο, με την ατμόσφαιρα, το μεράκι και την ποιότητα που έχουν εισάγει οι Πολωνοί στο Witcher 2. Από πού να ξεκινήσω; Από το πόσο ζωντανές είναι οι περιοχές; Από το ότι το βράδυ θα δούμε μεθυσμένους να περπατάνε ή να ουρούν σε γωνίες; Από την ποιότητα της ιστορίας και των δευτερευουσών αποστολών; Από την οπτικοακουστική πανδαισία που θα μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό ακόμα και στις χαμηλές αναλύσεις; Για τη λεπτομέρεια στον κόσμο και τους κεντρικούς χαρακτήρες; Για την πανέμορφη Triss; Μάλλον δε θα πω τίποτα συγκεκριμένο, ο Νίκος ο Καβακλής θα τα έχει αναλύσει πολύ καλύτερα στις προηγούμενες σελίδες του κειμένου. Αυτό που θα πω σε όλους τους οπαδούς των RPGs είναι ένα: αγοράστε το με κλειστά μάτια, δίχως δεύτερη σκέψη. To Witcher 2 είναι ένα παιχνίδι που ξεφεύγει από το «χιλιοειπωμένο» κλισέ «το ορφανό παιδί που πρέπει να ξεκινήσει από το φλεγόμενο χωριό του για να σώσει τον κόσμο από τους κακούς». Εάν λοιπόν επιθυμείτε να νιώσετε μια εμπειρία που δεν έχετε ξαναδεί σε κανένα παιχνίδι ρόλων, δεν χρειάζεται να διαβάζετε καν αυτές τις γραμμές. Το παιχνίδι είναι υπέροχο και μερικά bugs και τεχνικά θέματα (ποιο παιχνίδι -και ειδικά RPG- δεν διακατέχεται από τέτοια;) δεν μπορούν να αμαυρώσουν αυτό το επίτευγμα της CD Projekt. Δεν μπορώ να γράψω κάτι παραπάνω, νομίζω ότι χαραμίζω μέρος του χρόνου που μπορώ να αξιοποιήσω καλύτερα στην Temeria, κυνηγώντας τέρατα και... γυναίκες. "Power, sex. Sex, power. They both come down to one thing - fucking others"-Geralt of Rivia...
Γιάννης Σκουλουδάκης

Συμπεράσματα

Το Witcher 2 είναι ένα σπουδαίο παιχνίδι. Να ξεκαθαρίσουμε ότι όσοι περιμένουν ένα action RPG με το ένα boss να έρχεται μετά το άλλο και θεωρούν τους διαλόγους βαρετούς, εδώ δεν θα βρουν αυτό που ψάχνουν. Σε τομείς όπως η αφήγηση της ιστορίας, οι επιδράσεις των επιλογών, η ατμόσφαιρα, η πειστικότητα και η ζωντάνια του κόσμου, απλά δεν υπάρχει σύγχρονο RPG που μπορεί να συγκριθεί με το Witcher 2. Δεν υπάρχει λόγος να είμαστε επιφυλακτικοί για κάτι το οποίο θα δει και θα αποδεχθεί η πλειοψηφία όσων παίξει το παιχνίδι. Μπροστά στο κολοσσιαίο Witcher 2 τα καλύτερα σύγχρονα RPG δεν φαίνονται πια και τόσο σπουδαία. Η δουλειά που έχουν κάνει οι "τρελοί" Πολωνοί, καθιστούν τα τέσσερα χρόνια ανάπτυξης να φαίνονται λίγα και αυτό φαίνεται από την στιγμή που θα ανοίξει κάποιος τη συσκευασία του παιχνιδιού έως τους τίτλους τέλους. Τώρα ήρθε η σειρά της Bioware, της Bethesda, της Obsidian και άλλων ομάδων ανάπτυξης να μάθουν από τη CD Projekt ώστε να μπορέσουν να την ανταγωνιστούν. Μην μας πιστέψετε. Αγοράστε το παιχνίδι και θα καταλάβετε...

Νίκος Καβακλής

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Επεξεργαστής
Core 2Duo 2.2 GHz ή dual core AMD 2.5 GHz
Μν
ήμη RAM 1 GB Windows XP, 2 GB Windows Vista/7
Κάρτα γραφικών
GeForce 8800 512 MB ή Radeon (HD3850 512 MB)
Σκληρός δίσκος
16 GB

Θετικά

  • Καλογραμμένοι και πειστικοί διάλογοι και χαρακτήρες
  • "Γκρίζες" επιλογές με ουσιαστικές συνέπειες
  • Αριστουργηματική αφήγηση και εξέλιξη της ιστορίας
  • Ίσως ο ζωντανότερος και λεπτομερέστερος κόσμος που είδαμε ποτέ
  • Εκπληκτική ατμόσφαιρα
  • Ασυνήθιστο replayability
  • Ασυναγώνιστος οπτικοακουστικός τομέας
  • Διασκεδαστικό και έξυπνο σύστημα μάχης που δίνει έμφαση τόσο στη δράση όσο και στη στρατηγική

Αρνητικά

  • Δεν υποστηρίζει σωστά τις αναλύσεις 4:3 και 16:10 (μαύρες μπάρες)
  • Πολλοί αντιμετωπίζουν προβλήματα με crashes (σύντομα έρχεται patch)
  • Η κλιμάκωση της δυσκολίας μπορούσε να είναι καλύτερη

Βαθμολογία

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...