Τα διαμάντια είναι παντοτινά

Για την αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων, σας ενημερώνουμε πως η πρoσέγγιση που ακολουθήσαμε για το review του παιχνιδιού διαφέρει αισθητά απο αυτήν ενος πιο παραδοσιακού κειμένου αξιολόγησης. Συγκεκριμένα, επιλέξαμε μια μορφή ανάλυσης που πιστεύουμε πως ταιριάζει περισσότερο σε ένα παιχνίδι 13 ετών για το οποίο μάλιστα έχουν γραφτεί ατελειώτα κείμενα, δοκίμια, αναλύσεις, απόψεις κ.τ.λ. Το κείμενο είναι ο δικός μας φόρος τιμής σε ένα απο τα σπουδαιότερα δείγματα γραφής αυτού του μέσου και απευθύνεται αυστηρά σε όσους έχουν παίξει το παιχνίδι. Κοινώς είναι ένα τεράστιο SPOILER!!!

Δεν είναι οι εμπειρίες καθ’ αυτές αλλά τα συναισθήματα που συνδέονται με τα γεγονότα που έχουν πραγματική σημασία. Για μια εταιρεία που ποτέ δεν καυχήθηκε για την αφηγηματική ικανότητα ή την “καλλιτεχνική” της πλευρά, η Nintendo έχει δημιουργήσει ορισμένες απρόσμενα “έντονες” εμπειρίες στην ιστορική της πορεία. Είτε μιλάμε για την “ασφυκτική” μοναξιά της Samus Aran στις πιο αφιλόξενες γωνιές του γαλαξία, είτε για την αγνή παιδικότητα που αποπνέει ο σουρεαλιστικός κόσμος των Mario, έχουμε να κάνουμε με ξεκάθαρα συναισθήματα που χτίζονται μέσα από το σύνολο του σχεδιασμού.

zelda-ocarina-3d-19-thumb.jpgΤο ίδιο μπορεί με ευκολία να ειπωθεί και για το τρίτο μέλος της γνωστής “αγίας τριάδας”, με το οποίο και θα ασχοληθούμε εκτενέστερα σε αυτό το κείμενο. Το παράδοξο με την σχεδιαστική φιλοσοφία της Nintendo είναι πως λειτουργεί βάσει φόρμας. Η “συνταγή” των Mario, Metroid, Zelda είναι γνωστή, χιλιοδουλεμένη και ξεκαθαρισμένη στο μυαλό των σχεδιαστών του Kyoto. Από μόνη της αυτή η “συνταγή”, γνήσιο τέκνο του υπέρλαμπρου μυαλού του Miyamoto και σια, εγγυάται ένα υψηλό επίπεδο ποιότητας σε μηχανισμούς, δομή και gamepaly γενικότερα, που την καθιστά μια σπουδαία αφετηρία για εξέλιξη και επένδυση. Αυτό δηλαδή που για πολλούς developers μετατρέπεται σε μια πολύχρονη “πάλη”, αποτελεί αφετηρία για τα τρία μεγάλα franchises της Nintendo.

Το ουσιαστικό ερώτημα όμως, είναι τι γίνεται από εκεί και πέρα. Πως μετουσιώνεις μια φόρμα σε μια ολοκληρωμένη εμπειρία, η οποία τελικά θα την επισκιάσει; Μια εμπειρία την οποία ο δέκτης θα αξίζει να απορροφήσει και να την κάνει “δική” του; Ο πραγματικά δημιουργικός άνθρωπος, λένε, είναι αυτός που μπορεί να δει μια δημιουργία του για χιλιοστή φορά και, παρόλα αυτά, να την κοιτάξει μέσα από μία φρέσκια οπτική γωνία. Δεν γνωρίζουμε για πόσο καιρό ακόμα η Nintendo θα έχει την ικανότητα να παντρεύει την οικειότητα με την έκπληξη, πάντως, αυτό δεν ήταν και τόσο μεγάλο πρόβλημα το 1998.

Όλα είναι ρόδινα στην αυγή (μιας νέας εποχής)…

zelda-ocarina-3d-01-thumb.jpgΣτην αυγή των τριών διαστάσεων όλα φαίνονταν καινούργια. Οι γνωστοί σχεδιαστικοί κανόνες των δισδιάστατων βιντεοπαιχνιδιών ανατρέπονταν ολοκληρωτικά, για να δώσουν την θέση τους σε νέους. Ένας νέος κόσμος απεριόριστων δυνατοτήτων ανοιγόταν μπροστά, και κάθε παιχνίδι ήταν μια ανακάλυψη. Βλέποντας τις καθολικά υψηλές βαθμολογίες του ειδικού Τύπου της εποχής για το The Legend of Zelda: Ocarina of Time, διακρίνεις μεταξύ άλλων και τον ενθουσιασμό της βιομηχανίας για το νέο, το πρωτοποριακό. Εξάλλου, είναι το παιχνίδι που στην ουσία έλυσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πρόβλημα της περιήγησης σε τρισδιάστατους κόσμους.

Από το lock-on, το mapping των πλήκτρων με ενέργειες και αντικείμενα, το αυτόματο άλμα μέχρι την πρωτόγνωρη για την εποχή δουλειά που έχει γίνει στην κάμερα, το Ocarina of Time πολύ απλά επαναπροσδιόρισε τα βιντεοπαιχνίδια στις κονσόλες. Επιπλέον, ο τεχνικός του τομέας, ξεκινώντας από το ομαλό animation που στην ουσία κρατάει μέχρι και σήμερα, περνώντας στον ανοικτό κόσμο με την εναλλαγή μέρας και νύκτας και καταλήγοντας στην εκπληκτική μουσική και τα αληθοφανή ηχητικά εφέ σε κάθε περίσταση, ήταν απλά “state of the art”.

zelda-ocarina-3d-02-thumb.jpgΟι νεότεροι ίσως διαβάζουν τα παραπάνω με δυσπιστία, αλλά η Nintendo κάποτε βρισκόταν στους πρωτοπόρους του οπτικοακουστικού τομέα. Όλα αυτά είναι φυσικό να συνθέτουν ένα σύνολο που στα τέλη της δεκαετίας του '90 προκαλούσε ενθουσιασμό και απεριόριστο θαυμασμό. Αυτό ήταν τότε όμως. Δεκατρία χρόνια μετά και όλα τα παραπάνω είτε θεωρούνται δεδομένα, είτε απλά έχουν ξεπεραστεί. Είναι σε θέση το Ocarina of Time, αποκομμένο από τα δεδομένα της εποχής, να διατηρήσει την θέση του στο πάνθεον του gaming;

Η επανακυκλοφορία του στο 3DS μας δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε την αξία αυτού του καλλιτεχνήματος, που, όπως και σε όλα τα πραγματικά σπουδαία παιχνίδια, δεν βρίσκεται στην πρωτοπορία της στιγμής αλλά στην διαχρονικότητα της αυθεντικής έμπνευσης.

Legend became Myth…(spoilers)

zelda-ocarina-3d-03-thumb.jpg“Οι μύθοι είναι δημόσια όνειρα. Τα όνειρα είναι ιδιωτικοί μύθοι.” Η φράση ανήκει στον Joseph Campbell, πρωτοπόρο στην μελέτη της σημασίας των μύθων και της σχέσης τους με το υποσυνείδητο των ανθρώπων. Η γοητεία της σειράς Zelda και του Ocarina of Time ειδικότερα, οφείλεται και στην αρχέτυπη ιστορία που αφηγείται. Η φαινομενική απλότητα αυτών των ιστοριών, αποδεδειγμένα, συνεπαίρνει και αγγίζει τους ανθρώπους ανά τους αιώνες. Αρχικά, οι πρωταγωνιστές: Αντιπροσωπεύουν ξεκάθαρες πλευρές και είναι εκ φύσεως γκροτέσκ χαλκομανίες.

{PAGE_BREAK}

Η ύπαρξή βάθους εδώ, απλά δεν συνάδει με την φύση της ιστορίας. Η πριγκίπισσα Zelda από τη μία, προσωποποίηση της θηλυκής αγνότητας και καλοσύνης, μια μητρική όσο και ρομαντική –αλλά άφταστη, απρόσιτη- φιγούρα για τον πρωταγωνιστή, εκπροσωπεί το “φως”, το “άσπρο”, το άσπιλο. Ο Ganondorf από την άλλη, άρχων του απόλυτου κακού, επικεφαλής μιας γυναικείας φυλής κλεφτών, των Gerudos, επιζητά απόλυτη εξουσία και επιδεικνύει κακία για χάριν της κακίας. Το εκ διαμέτρου αντίθετο της “λευκής” πριγκίπισσας δηλαδή, ενώ, και οι υπαινιγμοί για φαλλοκρατική εξουσία είναι ξεκάθαροι. Τέλος, ο Link –ή όπως αλλιώς τον ονομάσετε, ένα παιδί χωρίς νεράιδα στην χώρα των νεράιδων, ένας ξένος μέσα στον ίδιο του τον τόπο, που θα κληθεί να εκπληρώσει το πεπρωμένο που του αποκαλύπτει με τόση σιγουριά το Deku Tree –δέντρο της ζωής που αντιπροσωπεύει την ισορροπία και την σοφία της φύσης- από την αρχή: Να σώσει την γη της Hyrule. Ο Link είναι απλά ένα παιδί και ως τέτοιο ακολουθεί με παιδική αφέλεια το ταξίδι που θα τον οδηγήσει στην γνώση και στην ενηλικίωση.

Η πορεία του, όπως περιγράφεται αναλυτικά και στο άρθρο που μπορείτε να βρείτε εδώ, είναι αυτή ενός κλασσικού μονομυθικού ήρωα –όρος του Campbell που αναφέρεται στα κοινά χαρακτηριστικά όλων των ταξιδιών των ηρώων στους μύθους ανά τους αιώνες. Ενός ξεχωριστού ανθρώπου που θα ξεφύγει από την ασφάλεια του καθημερινού και του γνωστού, θα περάσει τα “σύνορα”, για να εισέλθει σε έναν κόσμο επικίνδυνο όσο και μαγευτικό, στον κόσμο του αγνώστου. Μέσα από το ταξίδι του, θα δοκιμαστεί, θα ωριμάσει, θα ενηλικιωθεί για να επιστρέψει τελικώς με τους καρπούς της γνώσης και της σοφίας.

zelda-ocarina-3d-04-thumb.jpgΟ Link αντιπροσωπεύει την πιο ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας, την “δική” μας πλευρά. Την πλευρά που κάνει λάθη και εξελίσσεται. Γύρω από αυτούς τους χαρακτήρες είναι χτισμένο ένα σύμπαν εξίσου αφαιρετικά ξεκάθαρο, “ξεδιαλέγοντας” τα απολύτως απαραίτητα. Φωτιά και πέτρα, νερό, χώμα και άμμος, βλάστηση και “πράσινο”. Από αυτά τα τέσσερα πολύ βασικά στοιχεία της φύσης εξαρτάται στην ουσία η ισορροπία του κόσμου και ο Link στο ταξίδι του θα πρέπει να τα αποκαταστήσει στην αρχική, υγιή τους μορφή. Αυτή είναι η βασική ραχοκοκαλιά της ιστορίας, με την οποία είναι εύκολο να ταυτιστούν άτομα από 5 μέχρι... 105 ετών. Ο διάβολος όμως είναι στις λεπτομέρειες, όπως λένε και οι Αμερικάνοι. Η ιστορία είναι δοσμένη με έναν μοναδικό τρόπο αλλά και πολλές ανατροπές.

Αρχικά, η φιγούρα του Link με την πάροδο των εξελίξεων ξεφεύγει από αυτή ενός τυπικού, μυθικού ήρωα και αποκτά τραγικές διαστάσεις. Μετά από ένα “μελένιο” πρώτο μέρος, ο παίκτης –Link- καλείται να αντιμετωπίσει την ίδια του την αποτυχία. Ο κόσμος και κυρίως οι κάτοικοι με τους οποίους συναναστράφηκε, έχουν βιώσει τις συνέπειες της καταστροφικής του αφέλειας. Το πεπρωμένο που φαινόταν τόσο σίγουρο πριν από λίγο, μοιάζει πλέον με εφιάλτη.

zelda-ocarina-3d-05-thumb.jpgΗ σκηνή της πρώτης εξόδου από τον ναό του χρόνου του έφηβου πλέον Link και η απότομη υποδοχή του από μια ψυχοπλακωτική μαυρίλα και καταστροφή, με τον άνεμο μόνο να “ουρλιάζει” από τα ηχεία, δικαίως συγκαταλέγεται στις πιο σοκαριστικές του μέσου. Ο υπαίτιος για όλα αυτά είναι ο ίδιος. Τι να απέγιναν όλοι; Τα ερωτήματα στροβιλίζονται με τον τρόμο και την αγωνία. Τώρα πλέον, έγινε προσωπικό. Ξαφνικά, η σωτηρία του κόσμου μετατρέπεται σε ταξίδι εξιλέωσης. Η δυναμική αυτή μεταξύ των δύο χρονικών καταστάσεων χαρίζει μια πολύ δυνατή συναισθηματική υπόσταση στα δρώμενα, στους χαρακτήρες και στο κίνητρο του ίδιου του παίκτη.

“Young Love will become deep affection”

Η αποτυχία και η ενηλικίωση αποτελούν τις δύο βασικές θεματικές του παιχνιδιού, με την αποτυχία να εμφανίζεται έκδηλη στην εξέλιξη της πλοκής σε πολλαπλά επίπεδα. Πολύ όμορφα, στο πρώτο μέρος του παιχνιδιού, η Nintendo χτίζει επιδέξια τις διάφορες σχέσεις του Link με τους γύρω χαρακτήρες. Η Saria, παιδική φίλη στο Kokiri Forest, θα του χαρίσει την Ocarina ως δώρο αποχαιρετισμού.

zelda-ocarina-3d-06-thumb.jpgΗ πριγκίπισσα Ruto θα ζητήσει την βοήθειά του και τελικώς θα καταλήξουν... αρραβωνιασμένοι. Ο επιβλητικός Darunia, μετά την σωτηρία των Gorons από ασιτία, τον θεωρεί αδερφό του και πάει λέγοντας. Το δέσιμο αυτό, το οποίο τονίζεται όχι μέσω ενός cut-scene αλλά καθαρά μέσω του gameplay, κάνει εν συνεχεία, ακόμα πιο οδυνηρή την αποχώρηση τους, έναν προς έναν, για χάρη του γενικότερου καλού. Ενός “καλού”, βέβαια, που είναι πλέον αναγκαίο μετά από το δικό του –μας- μοιραίο λάθος. Ως γνήσιος τραγικός ήρωας, ο Link θα θυσιάσει όλες σχεδόν τις προσωπικές του σχέσεις για να καταλήξει εκεί που του επιβάλλει ο ρόλος του, στην μοναξιά.

Η αρχική σκηνή του menu δεν είναι παρά ένας προπομπός για το που θα βαδίσει η ιστορία: Ένας μοναχικός καβαλάρης δίχως προορισμό, απλά περιπλανιέται υπό τους ήχους μιας μελαγχολικής μελωδίας. Καμία “επικότητα”, καμία υπερβολή. Η αποτυχία τονίζεται και στο Deku Tree, το πρώτο dungeon δηλαδή του παιχνιδιού, το οποίο ο Link δεν καταφέρνει να σώσει παρά τις προσπάθειές του αλλά και στο αρχικό όνειρο –που γίνεται πραγματικότητα, όπου είναι ακόμα ανίκανος να αντιδράσει απέναντι στον μεγαλόσωμο και δυνατό Ganondorf.

zelda-ocarina-3d-07-thumb.jpgΗ ιδέα της αποτυχίας ως αναπόφευκτο, που απογειώνεται φυσικά στην σπουδαία μεγάλη ανατροπή που αναφέραμε πιο πάνω, λειτουργεί και τονίζεται ακόμα περισσότερο χάριν μιας αντίφασης. Το ότι την βιώνουμε στο μέσο της αλληλεπίδρασης, στο μέσο της επιλογής και της ελευθερίας, όπου ο παίκτης δεν γίνεται να “αποτύχει” γιατί είναι ο άρχοντας της μοίρας του. Αυτή την ψευδαίσθηση του ελέγχου πάνω στα τεκταινόμενα εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο και το Bioshock, “παίζοντας” στην ουσία με την ψυχολογία του παίκτη και χαρίζοντάς μας μια ακόμα σπουδαία εμπειρία.

{PAGE_BREAK}

“A thing that doesn’t change in time is a memory of younger days”

Η ενηλικίωση είναι σαφώς η πιο ξεκάθαρη θεματική του παιχνιδιού και αντικατοπτρίζεται σχεδόν σε κάθε του πτυχή. Όσο ο Link είναι μικρός τονίζεται έντονα η αδυναμία και το μέγεθός του. Χωράει μέσα από τρυπούλες, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την κανονική ασπίδα του σωστά, οι εχθροί είναι πιο αδύναμοι, οι μελωδίες που μαθαίνει στην Ocarina είναι πιο απλές, οι συνομιλίες του με τους γύρω τονίζουν συνεχώς την ηλικία του ενώ, τα αντικείμενα που μπορεί να χρησιμοποιήσει είναι τελείως διαφορετικά και πιο... παιδικά. Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι η νύχτα είναι πιο επικίνδυνη για τον νεαρό Link απ’ ότι για τον έφηβο. Σκελετοί ξεπετάγονται συνεχώς και η απειλητική μουσική δεν μας αφήνει στιγμή σε ησυχία. Μια κατάσταση που αντικατοπτρίζει την παιδική αντίληψη της νύχτας και του σκοταδιού. Πέραν της σωματικής ανάπτυξης όμως, η ουσιαστική ενηλικίωση συμβαίνει στο μυαλό. Η ενηλικίωση κατακτείται μέσα από λάθη και εμπειρίες αλλά και την αποδοχή, όχι την απόρριψη, της παιδικότητας και των νεότερων χρόνων.

Μετά την ολοκλήρωση κάποιου ναού, ο εκάστοτε σοφός θα σχολιάσει το “πόσο μεγάλωσες”, ενώ κάθε νέο “βήμα” μετατρέπει τον έφηβο Link σε έναν δυνατό και ανεξάρτητο άνθρωπο. Αυτό όμως γίνεται μέσω της πολύτιμης βοήθειας του νεαρού Link, ο οποίος “σπέρνει” για να είναι σε θέση να “θερίσει” ο μελλοντικός του εαυτός. Αυτή η ισορροπία μεταξύ των δύο καταστάσεων, και η εκτίμηση της κάθε μιας για τα χαρίσματά της, αποτελεί ένα σπουδαίο εννοιολογικό επίτευγμα για το παιχνίδι, που μεταφέρεται στον παίκτη αποκλειστικά μέσω του gameplay.

zelda-ocarina-3d-08-thumb.jpgΗ κουκουβάγια που συμβουλεύει τον Link καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του, καθόλου τυχαία, θα του ανακοινώσει πως, πλέον, είναι ενήλικας μετά από το σημείο του Spirit Temple που πρέπει να ξεπεράσει όχι ως μεγάλος αλλά ως μικρός Link. “Μετά από ώρες όπου βασιζόμαστε στα “ενήλικα” αντικείμενα για να αντιμετωπίζουμε τους εχθρούς, τώρα πρέπει να ξανά βασιστούμε στο boomerang και την σφεντόνα σε ένα από τα δυσκολότερα σημεία του παιχνιδιού”, αναφέρει ο L.B. Jeffries στο δοκίμιο του με τίτλο Childish Ambitions στο περιοδικό Killscreen -τεύχος 0- για να συνεχίσει πολύ εύστοχα: “Ωρίμανση δεν είναι μόνο να είσαι μεγαλύτερος και δυνατότερος και μόνο όταν μαθαίνεις να εκτιμάς τον νεαρό Link, να εκτιμάς το παρελθόν και τα παιδικά σου χρόνια, τότε εν τέλει κατακτάς την πραγματική ωριμότητα”.

Η ενηλικίωση αντιμετωπίζεται ως μια κατάκτηση κυρίως πνευματική παρά σωματική. Εξάλλου, το ίδιο πνεύμα είναι που στο τέλος θα επιστρέψει στο σώμα του νεαρού Link, με τις εμπειρίες όμως ενός ενήλικα και την οδυνηρή γνώση πως γι’ αυτόν τίποτα δεν μπορεί να είναι όπως πριν.

zelda-ocarina-3d-09-thumb.jpgΌπως ο Froddo στο Lord of the Rings, θα “αναγκαστεί” να αποσυρθεί στους αθάνατους τόπους μετά το ταξίδι του, έτσι και ο Link, θα αναχωρήσει από την γη της Hyrule στην αρχή του Majora’s Mask. Και παρόλο που η τελική σκηνή του παιχνιδιού αφήνει μια μικρή ελπίδα για επανένωση με την Zelda, ξέρουμε, όπως και αυτός, πως δεν μπορεί να υποπέσει στο ίδιο λάθος ακόμα και αν γνωρίζει τι θα αντιμετωπίσει. Το υπέρτατο κόστος της ενηλικίωσης είναι ότι δεν υπάρχει γυρισμός. Μόνο αναμνήσεις.

There and back again…

Το εκπληκτικό με το Ocarina of Time δεν είναι το σενάριό του όμως. Δεν είναι ούτε το gameplay του, ούτε η μουσική του, ούτε τα γραφικά του. Είναι αυτό το συνονθύλευμα συναισθημάτων που θα περάσει ο παίκτης στις 40+ ώρες περιπλάνησής του στον κόσμο του παιχνιδιού, που προκύπτει από τον αρμονικό συνδυασμό όλων αυτών. Σε κάθε γωνιά του κρύβεται και μια μικρή ιστορία. Άλλοτε αστεία, άλλοτε θλιβερή και άλλοτε αλλόκοτη. Ποτέ όμως βαρετή ή τετριμμένη.

zelda-ocarina-3d-10-thumb.jpgΗ αντίθεση μεταξύ των δύο χρονικών καταστάσεων πετυχαίνει διότι ο παίκτης νοιάζεται για τον κόσμο. Συνδέεται μαζί του, διότι έχει μια συνοχή που συναντάμε σπανίως ακόμα και σήμερα. Δεν είναι μόνο οι χαρακτήρες αλλά η προσοχή στις μικρές λεπτομέρειες που δίνουν την αίσθηση του “μέρους”, της ζωντάνιας. Οι χαρακτήρες αντιδρούν σε όποια μάσκα και να φορέσεις, αν πιάσεις φωτιά μπορείς να κυλιστείς για να σβήσει πιο γρήγορα, η ξύλινη ασπίδα σου θα πάρει φωτιά και θα καταστραφεί, αν βάλεις βόμβα στις gossip stones -πέτρες κουτσομπολιού- αυτές εκτοξεύονται στον ουρανό, παίξ’ τους μια μελωδία με την ocarina και θα πεταχτεί μια νεράιδα, κρυμμένες υπόγειες σπηλιές υπάρχουν παντού και μέσα τους μπορείς να συναντήσεις από σεντούκια μέχρι... αγελάδες.

Παίξ’ τους την μελωδία της Epona και θα σου χαρίσουν λίγο από το πολύτιμο γάλα τους. Χτύπα τις κότες για να προκαλέσεις την μοίρα σου και ατελείωτα άλλα. Όλα τα πράγματα έχουν μια λειτουργία, μια ζωντάνια που εξάπτει την όρεξη για εξερεύνηση. Ο παίκτης γνωρίζει πως δεν θα απογοητευτεί, βρίσκεται σε έναν μαγικό κόσμο κρυφών σπηλιών, νεράιδων και χαμένων θησαυρών. Θέλει να δει τι βρίσκεται κάτω από εκείνη την πέτρα που πριν δεν μπορούσε να σηκώσει. Θέλει να εξερευνήσει όλα τα μονοπάτια του Lost Woods. Θέλει να δει τι κρύβεται μέσα στο πηγάδι.

zelda-ocarina-3d-11-thumb.jpg Η παραμυθένια λογική του κόσμου δεν τον προδίδει ποτέ και έτσι συνεχίζει να πειραματίζεται και να αναζητά. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος θρίαμβος του παιχνιδιού. Πετυχαίνει την απόλυτη απορρόφηση του παίκτη, εμφυσώντας του μια νέα ταυτότητα, που ασπάζεται με τόση φυσικότητα όσο περνάνε οι ώρες, που νιώθει αναπόσπαστο μέρος του παιχνιδιού. Κάτι που ούτε το Bump maping ούτε τα motion controls ούτε τα ατελείωτα draw distances μπορούν να επιτύχουν.

Στα τέλη της δεκαετίας του 80 ο Miyamoto είχε δηλώσει: “Το πνεύμα, η διάθεση ενός παιδιού όταν μπαίνει μόνο του σε μια σπηλιά, πρέπει να πραγματοποιηθεί στο παιχνίδι. Μπαίνοντας, πρέπει να νιώθει τον κρύο αέρα γύρω του. Πρέπει να ανακαλύψειι μια διακλαδώση και να αποφασίσει αν θα την εξερευνήσει ή όχι. Αν πας τώρα στην σπηλιά, ως ενήλικας, μπορεί να φανεί χαζό, ασήμαντο, μια απλή σπηλιά. Αλλά ως παιδί, παρόλο που σου το απαγόρευαν, δεν μπορούσες να αντισταθείς στον πειρασμό. Δεν ήταν ασήμαντη τότε..”. Φαίνεται πως η φιλοδοξία του να αποτυπώσει αυτό το αγνό συναίσθημα της παιδικής περιπέτειας και του ενθουσιασμού στο παιχνίδι, πήρε σάρκα και οστά μια δεκαετία αργότερα. Κατά αυτήν την έννοια, το Ocarina of Time είναι ίσως το πιο παιδικό παιχνίδι όλων των εποχών.

{PAGE_BREAK}

Το 3D και το 3DS

Η δουλειά που έχει γίνει από την Grezzo στην μεταφορά του παιχνιδιού στο 3DS είναι εξαιρετική. Ο απέραντος σεβασμός απέναντι στο πρωτότυπο είναι εμφανής σε κάθε σπιθαμή. Το 3D του είναι το καλύτερο που έχουμε δει μέχρι σήμερα για το φορητό της Nintendo και από τις ελάχιστες περιπτώσεις που προσθέτει στην εμπειρία ουσιαστικούς πόντους. Το πρόβλημα εντοπίζεται –για ακόμη μια φορά- στις ιδιαιτερότητες του ίδιου του μηχανήματος και τη συγκεκριμένη γωνία θέασης που απαιτεί για να λειτουργεί σωστά το εφε. Ως μια εμπειρία που δεν φτιάχτηκε ποτέ για φορητά και για μικρές δόσεις παιξίματος, είναι δύσκολο να ταιριάξει στην ίδια φιλοσοφία. Μετά από δύο συνεχόμενες ώρες, είναι ανθρωπίνως αδύνατον να μένεις ακίνητος για να θαυμάζεις το 3D χωρίς να ζαλίζεσαι. Η απενεργοποίηση του, λοιπόν, είναι κάτι που θα κάνουν όλοι οι χρήστες αργά ή γρήγορα.

Το πολύ θετικό είναι πως τα textures είναι σαφέστατα υψηλότερης ανάλυσης από αυτά του Nintendo 64, οι φωτισμοί και οι σκιές έχουν βελτιωθεί, τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι πολύ πιο λεπτομερή και έχει εξαφανιστεί η γνωστή θολούρα της 64μπιτης κονσόλας της Nintendo. Σε γενικές γραμμές, το οπτικό αποτέλεσμα είναι παραπάνω από ικανοποιητικό, κάτι που οφείλεται και στο λιτό και εκφραστικό art direction του παιχνιδιού. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τον ήχο, ο οποίος ιδιαίτερα με ακουστικά είναι απολαυστικός.

zelda-ocarina-3d-12-thumb.jpgΗ ειδοποιός διαφορά του Ocarina of Time 3DS βρίσκεται στον τρόπο χειρισμού. Η οθόνη αφής, στην οποία έχει μεταφερθεί το inventory, μεταμορφώνει προς το καλύτερο το gameplay, αφού ο ρυθμός δεν σπάει ποτέ για αλλαγές αντικειμένων και τα πάντα βρίσκονται στις άκρες των δακτύλων μας. Η άνεση αυτή μετατρέπει, μεταξύ άλλων, το ναό του νερού σε μια πραγματικά απολαυστική πρόκληση, αφαιρώντας τον εκνευρισμό που δικαίως προκαλούσε σε ορισμένους παίκτες η συνεχής περιήγηση στο inventory για τις σιδερένιες μπότες. Από την αλλαγή έχει επωφεληθεί και η χρήση της Ocarina που είναι πλέον ευκολότερη.

Από την άλλη, ανάμικτα είναι τα συναισθήματα μας για τη στόχευση με το γυροσκόπιο του 3DS. Ενώ το να κινείς ελαφρώς το φορητό για να στοχεύεις είναι βολικό, είναι αδύνατον να συμβαδίσει με το 3D για τους γνωστούς λόγους. Στην ουσία, το ένα χαρακτηριστικό αναιρεί το άλλο. Αν βέβαια απενεργοποιείτε το 3D, χάνετε μεν την αισθητική απόλαυση που προσφέρει, αλλά έχετε το κεφάλι σας ήσυχο όσον αφορά σε όλα τα υπόλοιπα.

Θησαυρός και ευκαιρία

Πόσο σπάνιο είναι ένα παιχνίδι να εισάγει τόσους νεωτερισμούς στο μέσο και ταυτόχρονα να μην μένει σε αυτούς αλλά να τους βάζει στην υπηρεσία ενός οράματος υπεράνω κάθε πρωτοπορίας; Ο Miyamoto και η παρέα του ήθελε να δημιουργήσει την απόλυτη περιπέτεια, να μας ξανακάνει παιδιά και να ταξιδέψουμε μέσα από μια ιστορία που ξεκινάει με παιδική αφέλεια για να καταλήξει σε ένα “γκρίζο” happy end.

Η αξία αυτού του αριστουργήματος δεν βρίσκεται σε κανένα τεχνικό επίτευγμα, αν και βοήθησαν και αυτά. Βρίσκεται στο συναίσθημα που αφήνει όταν τελειώσει. Βρίσκεται στις αναμνήσεις που κουβαλάς μαζί σου και από παιχνίδι γίνεται παιχνίδι “σου”, διότι έχεις επενδύσει συναίσθημα. Γι’ αυτό φυσικά και παραμένει αγέραστο 13 ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του. Όπως πολύ εύστοχα είχε θέσει το Edge σε ένα παλαιότερο αφιέρωμα για το παιχνίδι: “Το Ocarina of Time έχει επιτύχει μια διάκριση που επιτυγχάνουν μόνο τα αληθινά αριστουργήματα. Έχει ξεχαστεί”.

zelda-ocarina-3d-14-thumb.jpgΟι δικές μας αναμνήσεις για το παιχνίδι είναι δυνατότερες από το ίδιο το παιχνίδι. Οι λεπτομέρειες σου διαφεύγουν αλλά το συναίσθημα μένει αξέχαστο. Το ωραιοποιείς, το αλλάζεις, το φέρνεις στα μέτρα σου. Με την επανακυκλοφορία του στο 3DS, είναι μια σπουδαία ευκαιρία όσοι το είχαν παίξει να το... θυμηθούν. Πάνω απ’ όλα όμως, απευθύνεται σε αυτούς που δεν είχαν την τύχη να ασχοληθούν το 1998. Με ανανεωμένο τεχνικό τομέα και την άνεση της οθόνης αφής, το παιχνίδι προσαρμόζεται στα μέτρα του σύγχρονου gaming και είναι έτοιμο να “αγκαλιαστεί” από μια νέα γενιά παικτών και, φυσικα, να... ξεχαστεί και πάλι.

Γιώργος Πρίτσκας

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: Action, Adventure, RPGΔιάθεση: Nortec
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: NintendoΗμ. Έκδοσης: 17/06/2011
PEGI: 12Εκδότης: NintendoΠλατφόρμες: Nintendo 3DS

Θετικά

  • Το παιχνίδι

Αρνητικά

  • Πολύ κρύο φέτος…

Βαθμολογία

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Συνέχεια στις πολύ καλές πωλήσεις για το Switch
Ιδανική πορεία στους εφτά πρώτους μήνες του.  
Fire Emblem Warriors
Το Fire Emblem συναντά το musou.
Mario and Luigi: Superstar Saga + Bowser's Minions
Σώζοντας την Peach. Ξανά...
Yo-Kai Watch 2: Psychic Specters
Το ίδιο, όπως και αν το δει κανείς...
UK charts: Δύο Forza κυνηγούν το FIFA 18
Με τις πωλήσεις του Forza Motorsport 7 να μην εντυπωσιάζουν.
Layton's Mystery Journey
Η στιγμή της ανανέωσης.
Όλα τα νέα από το Nintendo Direct
Οι επερχόμενες κυκλοφορίες για Nintendo Switch και Nintendo 3DS.
Metroid: Samus Returns
Εξολοθρεύοντας εξωγήινες απειλές...ξανά.
Ειδική έκδοση για τα Pokemon Ultra Sun και Ultra Moon
Πακέτο των δύο παιχνιδιών μαζί με art cards και in-game καλούδια.
Νέο trailer για το Metroid: Samus Returns
Αφιερωμένο στις ικανότητες της Samus και στα Amiibo.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • ΑΠΛΑ ΤΕΛΕΙΟΟΟ ΣΙΓΟΥΡΗ ΑΓΟΡΑ

  • Δεν το διάβασα ακόμη, θα το διαβάσω αργότερα, αλλά ένιωσα την ανάγκη να γράψω γρήγορα comment:

    Αρνητικά

    Πολύ κρύο φέτος…




    ΕΛΙΩΣΑ!!!

  • Zelda: OOT. Τι να λέμε τώρα...πάντως αν δεν ήτανε και η ζέστες, θα έπαιρνε 11 πιστεύω.

  • Η επιτομή του σύγχρονου gaming...

  • Χαχαχα ρε Πρίτσκα είσαι απίστευτος, πάω με λαχτάρα να "ρουφήξω" το κείμενο και μου κόβεις τη φόρα λέγοντας ότι είναι ένα μεγάλο spoiler :P
    Διακινδύνευα να διαβάσω τουλάχιστον την τελευταία σελίδα που λέει για την μεταφορά στο 3DS παρακαλώντας να μην πέσω σε κανένα σπόιλερ μεγατόνων και ευτυχώς την γλύτωσα. Άντε να μας έρθει, να τελειώσει και η εξεταστική να νοιώσουμε για πρώτη φορά τα συναισθήματα του Ocarina :)

  • 10 στο δοξα πατρι!!Γεια σας.

  • Θελω 3DS... :cry:

  • παιχνιδαρα !! το εχω λιωσει!!! οπως εγραψα και στο forum παιζοντας καποιος αυτο το παιχνιδι σημερα δεν μπορει να πιστεψει οτι κυκλοφορησε το 1998...ο miyamoto ειναι πραγματικα μπροστα απο την εποχη του..

  • Spoiler;;;

    Πώς γίνεται το κείμενο να έχει spoiler για ένα τίτλο που έχει κυκλοφορήσει τόσες φορές, σε τόσες διαφορετικές επανεκδόσεις για τόσες διαφορετικές κονσόλες;

  • mn to xasi kanis !!!!!!!!

  • Καλά το άρθρο με έχει υπερπορώσει πάω για συνεχεια! μακαρι να βγαλουν και το Majora’s Mask!

  • Το λιώνω μέσα στα μαύρα σκοτάδια του ελληνικού στρατού. Ίσως ο σπουδαιότερος τίτλος όλων των εποχών.

  • Το=ΤΟ;;;

  • RESPECT για το review Γιωργο δεν εχω ακομη 3DS αλλα μολις το παρω ο πρωτος τιτλος που θα αγορασω θα ειναι το Ocarina!.Και παλι μπραβο! :D

  • Αξιζε να εχεις N64 τοτε μονο και μονο για να παιξεις αυτο το παιχνιδι.Δεν υπηρχε gamer που να μην το ζηλευε.Το παιχνιδι δεν εχει χασει καθολου την μαγεια του παρα τα χρονια του.Aπο τα κλασσικοτερα και καλυτερα παιχνιδια ολων των εποχων.

  • Είναι υπερπαιχνιδάρα και ελπίζω κάποια στιγμή να δούμε δεν ξέρω το πως κατί καλύτερο από την σειρά......ενα zelda με μουσική bjork?ε?οχι? χαχαχα

  • Ω ρε θα γελαει ο κοσμος θα παρω 3ds τωρα στα γεραματα..
    το μοναδικο παιχνιδι που με εχει ψησει να παρω φορητη κονσολα..

  • Εκπληκτικο review/αρθρο για το καλυτερο παιχνιδι ever...πραγματικα ο Γιωργος τα ειπε ολα τοσο καλα που δεν νομιζω να χρειαζεται να ειπωθει κατι παραπανω για αυτο το αριστουργημα.

  • Το review είναι άπαιχτο! Μπράβο σε αυτόν που το έγραψε

  • Λίγο που το είχα παίξει στο Gamecube,μου άρεσε αρκετά,αλλά με κούρασε και το άφησα.Όλο έλεγα θα το πιάσω να το συνεχίσω και όλο το άφηνα.Μόλις έμαθα ότι θα βγει στο 3DS αποφάσισα να το πάρω και να το παίξω εκεί,όταν με το καλό πάρω 3ds δηλαδή.
    Το άρθρο δεν το διάβασα,αλλά ΙΜΟ κακώς προσανατολίζεται ΜΟΝΟ σε όσους έχουν παίξει τον τίτλο.Έλεγα να βάλω 1,αλλά μετά θυμήθηκα ότι δεν βαθμολογώ το κείμενο,αλλά το παιχνίδι οπότε έβαλα 10 και περαστικά μας.

  • δεν έχω λόγια απλά, ακόμα και μετά απο 50+ φορές που το έχω τερματίσει η μαγεία παραμένει ίδια, και το 10 αναμενόμενο. :)

  • Ήμουν σίγουρος ότι το ΟΟΤ θα έπαιρνε 10 από τον Πρίτσκα. Όχι πως δεν το αξίζει.....

  • ηταν ο λογος που ειχα αγορασει το nintento 64

  • Όταν λένε ότι αν αγαπάς κάτι δίνεις το καλύτερο σου εαυτό.Το review είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ όμως μόλις τελείωσα το διάβασμα του προσγειώθηκα στη Γή(και όχι στη Hyrule) για να καταλάβω ότι δεν έχω 3DS να το παίξω:(.Άνετότατα χαρακτηρίζεται ο τίτλος system seller προς το παρόν για το 3DS.

  • Γιωργο ρε μεγαλε εγραψες πραγματικα ! Εκει που γραφεις ΘΕΤΙΚΑ:το παιχνιδι και ΑΡΝΗΤΙΚΑ:πολυ κρυο φετος ΜΕ ΠΕΘΑΝΕΣ !!!!! Ελιωσα ρε ! :LOL: Τωρα περα απο αυτα επιτελους ενας πολυ καλος τιτλος για το 3DS !

  • 10, για ενα πραγματικό αριστούργημα!

  • Ότι και να πω γίαυτό το παιχνίδι είναι λίγο,μετά το Wind Waker είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι καθώς με σημάδεψε ως Gamer πιο πολύ από όλα.Πρέπει οπωσδήποτε να πάρω 3DS μετά το καλοκαίρι καθώς θέλω να δω τις βελτιώσεις και το 3D effect σε σχέση με την έκδοση του Ν64(Αχ εποχές)

  • mias kai den exo 3ds to evala sto n64 na to ksanado meta apo tosa xronia...oraio paixnidi nai

  • ενα παιχνιδι που αξιζει καποιος να το παιξει

  • 10 άνετα μπράβο σας το αξίζει και με το παραπάνω αλήθεια έχετε δώσει ξανά ποτέ δεκάρι?

  • To παιχνιδι ειναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!! Δεν ειχα παιξει το πρωτο, λογω ηλικιας, αλλα τωρα που φτανω στο τερμα του παιχνιδιου συνειδητοποιω το μεγαλειο και την μοναδικοτητα αυτου του υπεροχου τιτλου. Ενα απο τα καλυτερα παιχνιδια (αν οχι το καλυτερο) που εχω παιξει στην ζωη μου...

  • @Braveheart ntax re su... oxi kai etsi. An mou eleges (proswpika) A link to the past vs Ocarina of time , tha dialega a link to the past me diafora.

  • Μέχρι στιγμής ο συγκεκριμένος τίτλος είναι ο κυριότερος λόγος αγοράς του 3ds και ουσιαστικά το μόνο πραγματικά αξιόλογο παιχνίδι της νέας κονσόλας..
    Το 3ds χρειάζεται να εμπλουτίσει την φτωχή μέχρι τώρα βιβλιοθήκη του και με άλλους αξιόλογους τίτλους. Είναι κρίμα να μην αξιοποιηθούν σωστά οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες που προσφέρει το νέο φορητό της nintento

  • Και εγώ ψηφίζω A Link to the Past. Προσωπικά με αγγίζει πολύ περισσότερο, ακόμα και τώρα. Αλλά και το ΟοΤ δεν είναι κάποιο τυχαίο παιχνίδι της σειράς:)

  • Εγώ θυμάμαι σαν σήμερα το δέος που ένιωσα τότε που πρωτοκαβάλησα την Epona... best game ever.

  • πιος τολμαει να του βαλει βαθμολογια κατω απο δεκα αυτου του παιχνιδιου? για να σχηματιστει βαθμολογια 9.7 και σας απανταω καποιος που σιγουρα δεν το εχει παιξει καθολου 10 απο μενα τρομερο review Γιωργο μπραβο , και ναι ειναι το καλυτερο παιχνιδι στον ΚΟΣΜΟ

  • Σημερα μου ηρθε !

  • E ο τίτλος που έβαλε ο συντάκτης τα λέει όλα...To λέει άλλωστε και η Shirley Bassey ;)

  • πραγματικο αριστουργημα..δεν υπαρχουν λεξειs να περιγραψειs την επικοτητα..ξεχναs πωs ειναι τιτλοs του '98..το καλυτερο παχνιδι που εχω αγορασει(δεν το ειχα στο N64), και ισωs ο καλυτεροs τιτλοs ever..πραγματικα επενδυειs συναισθημα σε αυτο.. εξαιρετικο αρθρο george!

    Υ.Γ: ο κουληs δεν εχει 3DS!! :P:P :P:P:)

  • Συγχαρητηρια για το ωραιοτερο κειμενο του site.

  • otan o kaluteros titlos tou 3ds einai ena paixnidi pou exei vgei sxedon 15xronia pisw (apo ti kserw) egw mono ews arnhtiko to vlepw ... oxi gia to paixnidi pou mporei ontws na einai apo ta kalutera pou uparxoun(den to exw paiksei) alla sthn logikh twn etairwn pou vgazoun konsoles h kapoies idees (move-kinect) xwris na exoun na mas prosferoun sxedon tipota i k akoma xeirotera PAIXNIDIA ...

  • οπως ειχαν πει και παρα πολλα sites:this is the best game of the century...
    @braveheart:το 'ισως' σου δε μου αρεσε....:) κανε διορθωση και βγαλε το....

  • Παρότι ως remake δεν πιστεύω πως αξίζει το τέλειο δέκα και αυτό το "ναός του νερού" με ξενίζει, οφείλω να δώσω συγχαρητήρια για το καλύτερο review που έχω διαβάσει στο site.


    Η επιτομή του game design και ό,τι τελειότερο έχει επιδείξει η βιομηχανία, το ΟΟΤ, νικώντας τον χρόνο όπως κανένας τίτλος της εποχής του, είναι το μόνο αριστούργημα που δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο παρά videogame.

  • Μπραβο Γιωργο ως συνηθως το αρθρο-review σου για το OOT ειναι εξαιρετικο. Με εκανες να θυμηθω αυτη την υπεροχη εμπειρια που ειναι το παιχνιδι και ολα τα συναισθηματα που (πρωτο)ενιωσα 12,5 χρονια πριν, απο τη θλιψη του αποχαιρετισμου με τη Saria μεχρι το γλυκοπικρο τελος του. 10 και απο μενα στο καλυτερο ΜΑΚΡΑΝ video game ολων των εποχων. ((ασχετο και spoiler): στο ΜΜ ειχα ξενερωσει τρελα που δεν βρηκε στο τελος τη Navi)

  • Αυτό το παιχνίδι πρέπει να το πέξετε όλοι όσοι δεν το έχετε πάιξει , αν όχι στο 3ds , στο wii , στο gc η οπουδήποτε αλλού

  • Παιχνιδάρα τιτανοτεράστια ! ίσως το καλύτερο Zelda ever και πραγματικά πολύ μπροστά την εποχή του, οταν βγήκε, το μόνο αρνητικό είναι για όσους έχουνε παίξει το παλιό οτι είναι οτι δεν προσφέρει κάτι διαφορετικό εκτός απο τον λίγο καλύτερο οπτικά τομέα,είναι απλά κρίμα που πολλά χρόνια απο τότε που βγήκε έχουνε περάσει και ακόμα δεν έχουμε δει εναν καινούργιο και πραγματικά αξιόλογο τίτλο Zelda σε οποιοδήποτε μηχάνημα "τωρινής Γενιάς" που να πλησιάζει σε αυτό το παιχνίδι.
    Μουσικάρα καρα-επική του βασίλη Π. απο το CONAN (R.I.P)

  • ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν ποτε

  • Ίσως το καλύτερο παιγνίδι που βγήκε ποτέ .. Η ειρωνεία είναι ότι ακόμα και αυτό δεν μπορεί να δικαιολογήσει αγορά 3DS ..

  • Ποιος τόλμησε να μη βάλει 10?

  • Κάθε φορά που σκέφτομαι αυτό το παιχνίδι,εδώ κ 13 χρόνια,μέσα μου μια πλημύρα απο συναισθήματα γεμίζει κάθε ένα χιλιοστό της καρδιάς μου,τα αυτιά μου νιώθω οτι ξανακούνε παλιές μελωδίες κ τα χέρια μου μόνα τους ψάχνουν το χειριστήριο τρίαινα...
    Στην πιο ωραία κ αθώα εποχή της ζωής μου,με συντρώφευσαι ένα απο τα καλύτερα παιχνίδια όλων τον εποχών!!!
    Για όσο θα ζω σε αυτό τον κόσμο,για όσο δίπλα μου στα πεζοδρόμια θα περνάνε άγνωστοι,για όσο θα μπορεί η μνήμη μου να δουλεύει σε αυτό το σώμα...εγώ θα νιώθω οτι είμαι ένας απο τους κληρονόμους εκείνης της δικιάς μου χρυσής εποχής!!!!
    Απλά το 10 είναι λίγο.

Φόρτωση Περισσότερων

Τελευταία Σχόλια

Το εγχείρημα από την αρχή φάνταζε δύσκολο και αμφιβόλου αναγκαιότητας.
Δυστυχώς ότι χτίζει ο ρετουσ...
τοσο καλα indie και βγαλανε το Friday the 13th The Game?? τις αλλες κατηγοριες η μαλλον αυτες που μπ...
εχει βελτιωθει παρα πολυ αποτι εχω ακουσει. κ εγω μονο στο πρωτο χρονο επαιξα που ειχε ακομα τα θεμα...
Χαχαχαχα κορυφαίο Πάνο!!!! Κάθησα και σκέφτηκα λίγο αυτό με τα βρώμικα μυαλά και κατέληξα στο οτι πρ...
Δεν μου λέτε συνονόματοι που έχετε και εμπειρία με το siege, αξίζει? Είχα παίξει την beta όταν είχε ...
Αν πρόσεχε και το Division από την αρχή.....
οχι βρε συ, τρελος εισαι; no more gameplay?!?
σκεψου οτι παιζω σκληροπυρηνικά adventures με σημειώμ...
καλή επιτυχία xbox one
Καλά για σένα αυτό θα ήταν το ιδανικότερο και το πιο αγαπημένο σου mode, και να υπήρχε σε όλα τα gam...