Ταυτότητα

Alice: Madness Returns

Alice: Madness Returns

Edition: N/A Genre: Action, Platformer Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: Spicy Horse Ημ. Έκδοσης: 17/06/2011
PEGI: 18 Εκδότης: Electronic Arts Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Μέσα στο λαγούμι του κουνελιού

Teapot_Cannon_Delivery-thumb.jpgΟ δημιουργός κοιτούσε την κενή οθόνη. Δύο ακόμα οθόνες, αριστερά και δεξιά του, παρέμεναν αναμμένες όλη τη νύχτα και κενές. Στο μεγάλο γραφείο, τα αποτσίγαρα είχαν δημιουργήσει ένα μικρό βουνό στο τασάκι, και κάποια από αυτά είχαν πέσει στο πάτωμα. Κούπες με ξεραμένα υπολείμματα καφέ και άδεια αλουμινένια κουτάκια δυναμωτικού ποτού συμπλήρωναν την εικόνα του χάους πάνω στο έπιπλο. Το υπόλοιπο δωμάτιο ήταν σε χειρότερη κατάσταση. Αποκομμένο από τους νυχτερινούς ήχους της πόλης και την πνιγηρή οσμή της αποσυντεθημένης υγρασίας με τη βοήθεια ερμητικά κλειστών παραθύρων, φωτιζόταν αμυδρά από ένα σκονισμένο φωτιστικό δαπέδου. Χαρτιά ατάκτως αφημένα σε καρέκλες και τραπεζάκια, ένας σχεδιαστικός πάγκος με περισσότερα σκουπίδια απ’ ό,τι σχέδια και τρία γεύματα φούρνου μικροκυμάτων σε διαφορετικά στάδια αφυδάτωσης και αποσύνθεσης.

Ο δημιουργός είχε κολλήσει. Μέρες τώρα, έστυβε το μυαλό του μπροστά στον υπολογιστή και πάνω από κενές σελίδες, και τίποτα μα τίποτα δεν του ερχόταν στο μυαλό. Προσπάθησε να φέρει στο μυαλό του όσες ταινίες είχε δει και του άρεσαν, και όσα βιβλία θυμόταν ότι διάβασε, αλλά πάντα κατέληγε σε κάτι που έμοιαζε τρομακτικά με κάτι άλλο που κυκλοφορούσε ήδη στην αγορά. Το εύρος επιλογών έμπνευσης για μία ενήλικη εμπειρία είχε συρρικνωθεί τρομακτικά.

Alice-madness-returns-01-thumb.jpgΞάφνου στα κουρασμένα μάτια του σχεδιαστή έλαμψε μια σπίθα και το αποχαυνωμένο βλέμμα του αντικαταστάθηκε από μία αρχόμενη έξαψη. «Και τι θα συνέβαινε αν παρουσίαζα μία παιδική ιστορία μέσα από ένα ενήλικο και βίαιο φίλτρο, ιδωμένο από σκοπιές που δεν φαντάστηκε ακόμα κανείς;» αναρωτήθηκε φωναχτά και με ενθουσιασμό. «Για παράδειγμα θα μπορούσα…» Η σκέψη του διεκόπη απότομα, γιατί με την άκρη του ματιού του, έπιασε μία φευγαλέα κίνηση, από μία μεριά του δωματίου η οποία είχε να ξεσκονιστεί πολλά χρόνια. Και πίσω από μία στίβα βιβλίων προγραμματισμού εμφανίστηκε ένας άσπρος κούνελος, που αφού έφτασε στη μέση του ακατάστατου χώρου, σιγοστάθηκε, έβγαλε το ρολόι του και απελπισμένος αναφώνησε: «Ω Θεέ μου, έχω αργήσει. Θα φτάσω αργοπορημένα στο ραντεβού μου με την εκδότρια εταιρεία!». Και με έναν πήδο, εξαφανίστηκε μέσα στη δεξιά οθόνη του γραφείου.

Ο δημιουργός κοκάλωσε για ελάχιστες στιγμές, μη πιστεύοντας αυτό που μόλις είχε δει, αλλά σχεδόν αμέσως, ένας συναγερμός χτύπησε μέσα στο κεφάλι του. «Ή αρχίζεις και αναρωτιέσαι για τα λογικά σου, ή πιάνεις την ευκαιρία από τα… αυτιά» μονολόγησε και με μία αδιανόητη πιρουέτα βούτηξε και αυτός στη δεξιά οθόνη. Βρέθηκε να πέφτει σε μία χαώδη τρύπα στην οποία δεν μπορούσε να διακρίνει τον πάτο, αλλά έπεφτε με πολύ αργό ρυθμό. Έτσι με άνεση μπορούσε να διακρίνει τα τοιχώματα του περίεργου αυτού πηγαδιού.

Alice-madness-returns-02-thumb.jpgΤα τοιχώματα αποτελούνταν από ράφια με όλων των ειδών τα παιχνίδια. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν παιχνίδια πολέμου, βολών πρώτου προσώπου, παιχνίδια με ανούσια mini games, και ανακυκλώσεις των ίδιων και των ίδιων ιδεών, από τις οποίες είχε εδώ και τόσο καιρό στερέψει η βιομηχανία. Σε μια γωνίτσα των ραφιών πλημμυρισμένη από ένα περίεργο φως, στεκόταν μία σειρά παιχνιδιών με άγνωστα ονόματα, στηριγμένα σε φρέσκες ιδέες και πρωτότυπους μηχανισμούς. Τα διαφανή όμως όντα που στεκόταν μπροστά στα ράφια και διάλεγαν αχόρταγα παιχνίδια, δεν πλησίαζαν πολύ προς τη μεριά εκείνη, και έτσι αυτή παρέμενε λαμπερή μεν, άθικτη δε.

Προσγειώθηκε απότομα σε ένα μικρό τακτοποιημένο δωμάτιο στη μέση του οποίου υπήρχε ένα μικρό τραπεζάκι από γυαλί. Ο κούνελος ήταν άφαντος, και γύρω γύρω στο δωμάτιο υπήρχαν πόρτες όλων των μεγεθών που όμως ήταν όλες κλειδωμένες, όπως με απογοήτευση διαπίστωσε ο νεαρός. Μία σκέψη πέρασε τότε από το μυαλό του, και γύρισε να κοιτάξει την επιφάνεια του τραπεζιού. Όμως εκεί δεν υπήρχε τίποτα. «Περίεργο», σκέφτηκε. «Και ήμουν απόλυτα βέβαιος ότι κάτι θα έπρεπε να βρώ».

Alice-madness-returns-03-thumb.jpgΠροβληματισμένος, κάθισε οκλαδόν μην ξέροντας τι να κάνει, και τότε ένιωσε στην πίσω τσέπη κάτι να τον πιέζει. Σηκώθηκε και από την τσέπη έβγαλε ένα κλειδί. Ήταν ένα περίεργο κλειδί με διάφορα σύμβολα χαραγμένα πάνω του και σκουριασμένο. Υπήρχαν και λεκέδες πάνω στο μέταλλο, αλλά ο δημιουργός δεν ήθελε να σκεφτεί από τι μπορεί να είναι. Κοίταξε τριγύρω του και παρατήρησε προσεκτικά τις πόρτες. Το κλειδί θα μπορούσε να ταιριάζει μόνο στην αριστερή, της οποίας το ξύλο ήταν διαβρωμένο, είχε χρόνια να βαφτεί, και το μάνταλο είχε κολλήσει από την αχρηστία. Έβαλε το κλειδί στην τρύπα και μετά από πολύ προσπάθεια κατάφερε να το γυρίσει. Έσπρωξε την πόρτα και αυτή άνοιξε με ορμή χτυπώντας εκκωφαντικά στον τοίχο πίσω της.

Όλοι οι άνεμοι της κολάσεως ξεχύθηκαν από το κατώφλι και ο σχεδιαστής βρέθηκε να κοιτάει από την άκρη ενός χάσματος. Αυτό που έβλεπε ήταν εξωφρενικό. Δεκάδες κόσμοι αλληλοσυγκρούονταν μπροστά στα μάτια του. Πράσινες εκτάσεις με φανταχτερά χρώματα έδιναν τη θέση τους σε άγονες περιοχές γεμάτες εχθρούς. Ένα Ιπτάμενο Εργοστάσιο Ρολογιών αιωρούταν πάνω από το κεφάλι του και κάτω από τα πόδια του έχασκε μία υποθαλάσσια άβυσσος γεμάτη ναυάγια και τρομερούς κινδύνους.

Alice-madness-returns-04-thumb.jpgΣτα δεξιά του, ένα κάστρο φτιαγμένο από τραπουλόχαρτα έστεκε παράλογα κόντρα σε έναν λυσσαλέο άνεμο, και στο βάθος το Big Ben του Λονδίνου φαινόταν σαν μία τεράστια σκιά. Στη μέση αυτού του χάους υπήρχε μια αιωρούμενη νησίδα, πάνω στην οποία ένα σπίτι καιγόταν. Μέσα από το σπίτι ακούγονταν τρομακτικές κραυγές, και στο κατώφλι του σπιτιού στεκόταν ένα μικρό κοριτσάκι με κορακίσια μαλλιά και μεγάλα πράσινα μάτια, πλημμυρισμένα από δάκρυα. «Βοήθησέ με» του φώναξε η μικρούλα. «Ο κόσμος μου καταστρέφεται και δε μπορώ να κάνω τίποτα»...

{PAGE_BREAK}

Alice-madness-returns-05-thumb.jpgΟ δημιουργός έκανε να απαντήσει, αλλά τη φωνή του σκέπασε ένας τρομερός θόρυβος. Ένα τιτάνιο τρένο γοτθικού ρυθμού περνούσε στο βάθος παρασέρνοντας τα πάντα στο διάβα του και στέλνοντας κύματα αέρα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ένα τέτοιο κύμα τον έσπρωξε βίαια πίσω και τον τίναξε μέσα στο μικρό δωμάτιο, κλείνοντας με κρότο την ταλαιπωρημένη πόρτα, η οποία κλείδωσε ερμητικά και έγινε ένα με τον τοίχο. Ο δημιουργός ανασηκώθηκε και προσπάθησε να συνέλθει από το βίαιο τράνταγμα. Όταν ορθοπόδησε λίγο, άρχισε να συνειδητοποιεί τι είδε και βούρκωσε. «Η δύστυχη η μικρούλα» σκέφτηκε. «Είναι μόνη της μέσα στο μυαλό της και δεν έχει βοήθεια από κανέναν. Η δυστυχισμένη μικρούλα» και δάκρυα άρχισαν να κυλούν από τα μάτια του.

Στην αρχή τα δάκρυα έγιναν ρυάκι και το ρυάκι μικρό ποτάμι. Το δωμάτιο άρχισε να γεμίζει επικίνδυνα με αλμυρό νερό, και σύντομα ο δημιουργός έφτασε να κολυμπά μέσα στα ίδια του τα δάκρυα. Το ρέμα άρχισε να τον παρασέρνει σιγανά, όχι με ορμή, και δεν έβλεπε όχθη πουθενά. Στα δεξιά του είδε να κολυμπάει ένας ποντικός και προσπάθησε να του πιάσει κουβέντα.

Alice-madness-returns-06-thumb.jpgΑυτός όμως τον αγνόησε και πιάστηκε από μία συστάδα κλαδιών που προεξείχαν από μία αόρατη όχθη. Βρήκε και ο σχεδιαστής την ευκαιρία και γραπώθηκε και αυτός και οι δυο τους βρέθηκαν να πατούν γη, βρεγμένοι μέχρι το κόκκαλο. Στην όχθη βρισκόταν βρεγμένα και άλλα ζωάκια, πουλιά και έντομα, και όλα αναρωτιόταν πώς προξενήθηκε τέτοια πλημμύρα στα καλά καθούμενα. Ο δημιουργός κράτησε την ένοχη σιωπή του, και προτίμησε να ακούσει τι έλεγε η συνέλευση των ζώων. Ο ποντικός ξεκίνησε να λέει μια ιστορία για να στεγνώσουν όλοι τους, και τότε ο δημιουργός θυμήθηκε:

«Ακούστε με λίγο όλοι σας» είπε με δυνατή φωνή. Η ομήγυρη των ζώων γύρισε και τον κοίταξε με απορία. «Εδώ πιο κάτω υπάρχει ένα μικρό αβοήθητο κοριτσάκι. Είναι παγιδευμένο μέσα στο μυαλό του. Πριν χρόνια το σπίτι της κάηκε μαζί με όλη την οικογένειά της, και η μικρή κατηγόρησε τον εαυτό της. Αυτό την οδήγησε στην παράνοια και ήταν έγκλειστη σε άσυλο για δέκα χρόνια. Πολύ άσχημη κατάσταση σας λέω». Τα ζώα μόρφασαν όλα με αποστροφή εκτός από τον ποντικό που συνέχισε να είναι μουτρωμένος που του διέκοψαν την ιστορία. Όλα είχαν αρχίσει να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Alice_Madness_Returns_01-thumb.jpg«Η μικρούλα» συνέχισε ο σχεδιαστής, «δημιούργησε έναν κόσμο στο μυαλό της, και μπορούσε να δραπετεύει εκεί από την πραγματικότητα που την καταδίωκε. Ο καιρός πέρασε και η μικρή έδειξε βελτίωση, αλλά περιτριγυριζόταν από άτομα που δεν ήθελαν καθόλου μα καθόλου το καλό της. Εκτός από έναν καλό άνθρωπο που την πήρε υπό την προστασία του και προσπαθούσε να την κάνει να ξεχάσει.». «Ύποπτος αυτός ο κύριος» μουρμούρισε ένα Nτο-ντο που παρακολουθούσε με προσοχή. «Για να αντιμετωπίσουμε τις ερινύες μας δεν προσπαθούμε να ξεχάσουμε, αλλά να τις δούμε κατάμουτρα». «Ας είναι κι έτσι» απάντησε ο δημιουργός.

«Όπως και να έχει το πράγμα, η μικρούλα μετά από τόσο καιρό βλέπει το πνευματικό της καταφύγιο να κινδυνεύει να καταστραφεί και μαζί με αυτό να καταστραφεί και η ίδια. Ένα τεράστιο τρένο σαν καθεδρικός ναός, περνά και τα γκρεμίζει όλα. Κάτι πρέπει να κάνουμε!». «Ή κάτι πρέπει να κάνει η ίδια για να το αντιμετωπίσει μόνη της, και να μάθει την αλήθεια για την οικογένεια και την δική της μοίρα» απάντησε η Κάμπια.

Alice_Madness_Returns_02-thumb.jpgΟ σχεδιαστής κούνησε ελαφρά το κεφάλι σαστισμένος. Τα ζωάκια είχαν εξαφανιστεί και ο ίδιος βρισκόταν στη μέση ενός ξέφωτου μπροστά από ένα μανιτάρι. Στην κορυφή του, καθόταν μια συνοφρυωμένη κάμπια και τον κοιτούσε διαπεραστικά. «Τι εννοείς “κάτι πρέπει να κάνει”; Δεν πρέπει να τη βοηθήσω» ρώτησε ενοχλημένος. «Όσα ξέρεις, τόσα ξέρω» απάντησε η κάμπια βαριεστημένα. «Να ξέρεις όμως ότι πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να της δώσεις κάτι παραπάνω απ' όσο χρειάζεται. Απαιτείται προσοχή». «Ξέρω τι θα κάνω» απάντησε ο δημιουργός.

«Πρέπει να διαβεί αυτή την τεράστια έκταση που είναι ο κατεστραμμένος της κόσμος, και να βρει απαντήσεις. Θα τις δώσω όπλα για να αντιμετωπίσει τους εχθρούς, και ικανότητες για να βρίσκει το δρόμο της. Ξέρεις μήπως τι μπορεί βρει μπροστά της». «Μμμμ, φαντάζομαι λογής λογής πράγματα, αλλά δεν είμαι και σίγουρη» είπε η κάμπια.

Alice-madness-returns-07-thumb.jpgΠιστεύω όμως, πως ό,τι έχει συναντήσει στη ζωή της, το διαταραγμένο της μυαλό θα το μετατρέψει σε άμεσο εχθρό. Ό,τι μπορείς να φανταστείς. Από κοριτσίστικες κούκλες και παιχνίδια που θα την κυνηγάν με ψαλίδια και μαχαίρια, μέχρι πολεμιστές που θα φοράν για πανοπλία το σερβίτσιο του τσαγιού της μαμάς της. Από μάζες μαύρης γλίτσας με μωρουδίστικα πρόσωπα, μέχρι τραπουλόχαρτα αρματωμένα έως τα δόντια».
«Τραπουλόχαρτα, ε;»
«Ναι τραπουλόχαρτα. Πού είναι το περίεργο;»...

{PAGE_BREAK}

Alice-madness-returns-08-thumb.jpg«Θα χρειαστεί λοιπόν μία γκάμα όπλων, για να αντιμετωπίσει όλους αυτούς τους εχθρούς. Γιατί κάθε ένας από αυτούς χρειάζεται και διαφορετική στρατηγική. Θα της δώσω εξαρχής ένα κοφτερό κουζινομάχαιρο και ένα μύλο πιπεριού, και μετά βλέπουμε». «Καλή ιδέα. Αλλά να ξέρεις ότι δε θα κινδυνέψει μόνο από εχθρούς». «Ναι το είδα» αποκρίθηκε προβληματισμένα ο σχεδιαστής. «Το περιβάλλον του ονειρόκοσμού της είναι ένα τεράστιο ερείπιο. Πρέπει να γεμίσω τα κενά. Και να βάλω πλατφόρμες και ράμπες. Πολλές πλατφόρμες. Η μικρή θα μπορεί να πηδάει ψηλά και να αιωρείται για μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό θα τη βοηθήσει να περνάει μεγαλύτερα κενά.

Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να κουραστεί με τα συνεχή άλματα. Να κουραστεί και να τα παρατήσει. Γιαυτό κι εγώ θα προσπαθήσω να γεμίσω το μέρος με κρυψώνες. Αυτές θα έχουν δωράκια για τη μικρούλα για να μπορεί να ενισχύσει τα όπλα της αλλά και τη μνήμη της. Όσο προχωρά θα θυμάται όλο και περισσότερα πράγματα… Έι, που πας;».

Alice-madness-returns-09-thumb.jpgΗ κάμπια απομακρυνόταν βαριεστημένα. «Όλο αυτό το χοροπηδηχτό με έκανε ήδη να βαρεθώ. Την κάνω». «Μα έχω πολλές ιδέες ακόμη» φώναξε ο σχεδιαστής απελπισμένος. «Να τις πεις σε κάποιον άλλο» του απάντησε η κάμπια. «Μα ποιον να βρω στην ερημιά» αναρωτήθηκε απελπισμένα ο σχεδιαστής. Και τότε ξαναείδε τον Κούνελο. Πετάχτηκε από μία γωνιά και πάλι είχε αυτό το αγωνιώδες ύφος. «Θα αργήσω» μουρμούριζε ο κούνελος. «Θα αργήσω και δεν έχω τα πράγματά μου». Μία περίεργη διαίσθηση έκανε τον σχεδιαστή να κρυφτεί πίσω από μία συστάδα και να οπισθοχωρήσει μέσα στο δάσος. Δεν ήθελε άλλα μπλεξίματα με το λαγό σήμερα.

Ακολούθησε ένα μονοπάτι και αυτό τον έβγαλε μπροστά σε ένα σπιτάκι όπου ένα ψάρι υπηρέτης απέδιδε μία πρόσκληση της Βασίλισσας για τη Δούκισσα σε έναν βάτραχο υπηρέτη. Η σκηνή δεν του προξένησε μεγάλη έκπληξη γιατί ήταν βυθισμένος στις σκέψεις του. «Ελπίζω» σκεφτόταν «οι πολυάριθμοι εχθροί και ο καλός ρυθμός που θα αποκτήσει στη μάχη η μικρούλα να μην την κάνουν να βαρεθεί γρήγορα από το πολύ χοροπήδημα.

Alice-madness-returns-10-thumb.jpgΠρέπει πάση θυσία να φτάσει μέχρι το τέλος. Άλλωστε μέσα σε ένα τόσο πλούσιο αν και διαστρεβλωμένο περιβάλλον, δεν είναι εύκολο να βαρεθεί κανείς. Πω πω τι έχει μέσα στο μυαλό της η μικρή. Ό,τι τραβάει η ψυχή σου». «Εσένα τι τραβάει η ψυχή σου;» ακούστηκε μια φωνή και ο δημιουργός γύρισε το κεφάλι προς το δέντρο δεξιά του. Πάνω σε ένα μεγάλο κλαδί καθόταν ένας χαμογελαστός γάτος. Το χαμόγελό του ήταν πολύ μεγάλο και έφτανε από το ένα αυτί μέχρι το άλλο. «Εμένα;» αποκρίθηκε στη γάτα. «Να σου πω την αλήθεια, έχω κουραστεί λιγάκι και θα ήθελα να κάτσω κάπου να πιω ένα αναψυκτικό ένα τονωτικό ποτό».

«Έχω τη κατάλληλη λύση» είπε ο γάτος. «Θα πας λίγο πιο κάτω στου Καπελά. Αυτός και η παρέα του κάθονται συνεχώς γύρω από ένα τραπέζι τσαγιού και λεν ιστορίες. Είναι μαλωμένος με το Χρόνο και είναι αναγκασμένος να έχει σταματημένο ρολόι. Οπότε δε μπορεί να πάει πουθενά.». «Ακούγεται καλή ιδέα, αλλά θα μπορούσα να παρασυρθώ και να κάτσω εκεί για ώρες» είπε ο σχεδιαστής προβληματισμένος. «Και ανησυχώ για τη μικρούλα που παλεύει με τους δαίμονές της.».

Alice-madness-returns-11-thumb.jpg«Αν θέλεις τη γνώμη μου, η μικρούλα είναι πιο ασφαλής στον υπέροχο αν και σκοτεινό κόσμο που έχει στο μυαλό της απ΄ότι είναι έξω στην πραγματικότητα. Πολλοί θέλουν το κακό της, αλλά όπως και να έχει θα ήθελα να βοηθήσω. Ούτως ή άλλως έχω αρχίσει να βαριέμαι. Θα πάω να τη βρω και μπροστά σε συγκεκριμένες περιστάσεις θα της δίνω συμβουλές ή θα της λέω ατάκες για να της αναπτερώνω το ηθικό». «Να είσαι καλά γάτε» είπε ο δημιουργός ανακουφισμένος. Αλλά ο γάτος είχε αρχίσει να εξαϋλώνεται και μόνο το χαμόγελο του έμεινε μετέωρο για λίγα δευτερόλεπτα πριν εξαφανιστεί και αυτό.

Ο δημιουργός έμεινε για ελάχιστα προβληματισμένος και κίνησε για το σπίτι του Λαγού και του Καπελά. Αυτοί ήταν στρωμένοι σε ένα τραπέζι γύρω από ένα σερβίτσιο τσαγιού και λέγαν ο ένας στον άλλο ακατάληπτες ιστορίες. Ανάμεσά τους ψευτοκοιμόταν ένας τυφλοπόντικας. «Μπορώ να κάτσω;» ρώτησε ο σχεδιαστής. «Μα και βέβαια νεαρέ μου, αλλά να ξέρεις ότι δεν έχεις και πολύ χρόνο. Ο αγώνας κρόκετ ξεκινά σε λίγο και η Βασίλισσα σε θέλει σίγουρα εκεί».

Alice-madness-returns-12-thumb.jpgΑυτό προβλημάτισε τον δημιουργό ο οποίος σηκώθηκε αμήχανα από το τραπέζι και χαιρέτησε χαμηλόφωνα. «Ε, τότε να σας αφήσω να πείτε τις ενδιαφέρουσες ιστορίες σας και εγώ να πηγαίνω σιγά σιγά» είπε και χώθηκε στην κουφάλα ενός δέντρου. Βγήκε σε έναν ολάνθιστο κήπο όπου τρεις στρατιώτες τραπουλόχαρτα έβαφαν κόκκινα μια σειρά από άσπρα τριαντάφυλλα. «Κακό που μας βρήκε!» μιξόκλαιγαν. "Αν το πάρει είδηση η Βασίλισσα θα μας κόψει τα κεφάλια". Η σκηνή ήταν αστεία αλλά η προσοχή του δημιουργού αποσπάστηκε από την πομπή που περνούσε από μπροστά του...

{PAGE_BREAK}

Alice-madness-returns-13-thumb.jpgΣτο τέλος της πομπής μετά από σειρές στρατιωτών τραπουλόχαρτων, πέρασε το Βασιλικό ζεύγος, η Βασιλική αυλή, και ο Κούνελος που φαινόταν να είναι ο γραμματέας Βασίλισσας. «Εσύ» του φώναξε η Βασίλισσα. «Θα έρθεις να παίξεις κρόκετ μαζί μας, και κόψτε του το κεφάλι». «Με συγχωρείς Μεγαλειοτάτη» απάντησε ο δημιουργός θαρραλέα, «αλλά δεν έχω χρόνο για παιχνίδια. Μια δυστυχισμένη μικρούλα είναι παγιδευμένη στον ταραγμένο κόσμο του μυαλού της, ο οποίος κινδυνεύει από ένα τεράστιο τρένο και πασχίζω να τη βοηθήσω». «Ναι, βεβαίως, είναι σημαντικό ζήτημα» αποκρίθηκε ο Βασιλιάς, «αλλά θεωρώ ότι η συζήτηση θα πρέπει να γίνει σε επίσημη ακρόαση».

«Κόψτε του το κεφάλι!» φώναξε η Βασίλισσα. «Σε ακούμε λοιπόν» είπε ο Βασιλιάς. «Να σας πω μεγαλειότατε» είπε ταπεινά ο σχεδιαστής. «Αν και πιστεύω ότι δεν έχω αποφύγει κάποια λάθη νομίζω ότι έχω εξοπλίσει επαρκώς τη μικρούλα για να διασχίσει το στρεβλωμένο κόσμο της». «Μύλο πιπεριού της έδωσες;» ρώτησε ο Βαλές. «Βεβαίως». «Τσαγιέρα με καυτό τσάι;». «Σαφώς. Και ένα παιδικό αλογάκι για βαρύ όπλο». «Ποικιλία στα περιβάλλοντα προσέδωσες» ρώτησε ο γρύπας που εμφανίστηκε πίσω από το θρόνο.

Alice-madness-returns-14-thumb.jpg«Να σου πω αγαπητέ, τα περιβάλλοντα ήδη είναι πολύ πλούσια και πολυποίκιλα, γιατί φαίνεται ότι η μικρή έχει πολλές παραστάσεις. Δάση, λιβάδια, έρημοι, βάθη της θάλασσας, κάστρα από τραπουλόχαρτα, διαστρεβλωμένα κουκλόσπιτα, υπάρχει πολύ υλικό εκεί μέσα. Ίσως να το παράκανα με τα κενά και τις αιωρούμενες πλατφόρμες, αλλά υπάρχουν και άλλα πράγματα που προσθέτουν ποικιλία. Γρίφοι ας πούμε και τμήματα δύο διαστάσεις». «Ναι, αλλά αυτά δε βλέπω να είναι πολύ καλά ενσωματωμένα στην πορεία» είπε με προβληματισμό ο Κούνελος.

«Να τον παραπέμψουμε σε Δίκη και να του κόψουμε το κεφάλι!» φώναξε ενθουσιασμένη η Βασίλισσα. «Δυστυχώς φίλε μου υπάρχουν πολλά στοιχεία ώστε να σηκώνει δίκη η κατάσταση» είπε προβληματισμένος ο Γρύπας. «Όπως;» ρώτησε ο δημιουργός. «Φερειπείν» είπε ο Βαλές «ο σχεδιασμός των επιπέδων. Μπορεί αυτός να είναι εφιάλτης της μικρής, αλλά υποπτεύομαι ότι έβαλες κι εσύ το χεράκι σου για να τα μεγαλώσεις λίγο παραπάνω απ' όσο πρέπει. Την ταλαιπωρείς έτσι, δεν το ξέρεις;».

Alice-madness-returns-15-thumb.jpg«Τι έχει να πει η υπεράσπισις» φώναξε ο Βασιλιάς. «Ναι κύριοι δικαστές και κύριοι ένορκοι, αναγνωρίζουμε το λάθος μας» είπε η Ψευτοχελώνα, «αλλά δε μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι τα επίπεδα είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένα, και η αισθητική του περιβάλλοντος ξεπερνά σε φαντασία και δημιουργικότητα πολλές κορυφαίες δημιουργίες». «Ναι, αλλά αυτό το περιβάλλον» είπε η Βασίλισσα «πολλές φορές θολώνει, και αργεί να εμφανιστεί, και έχει κάποιες άσχημες γωνίες και …κόψτε του το κεφάλι!». «Ω! μα ξέρετε πώς είναι αυτά τα πράγματα» είπε ο σχεδιαστής απολογητικά. «Τα γνωστά προβλήματα της Unreal Engine».

«Κάτι δεν αντιλαμβάνομαι εδώ αλλά εν πάσει περιπτώσει» αποκρίθηκε προβληματισμένα o Βασιλιάς. «Τουλάχιστον η μικρή θα αντιμετωπίσει ισχυρές προκλήσεις;». «Ω, μας σας είπα» έκανε ενθουσιασμένος ο σχεδιαστής. «Πανέμορφα περιβάλλοντα, ποικίλοι εχθροί, πολλά κρυμμένα μυστικά που θα την ενδυναμώσουν και θα την βοηθήσουν να βρει απαντήσεις και μία σκοτεινή ιστορία που θα σας κρατήσει όλους σε ενδιαφέρον!». «Αν και υποπτεύομαι ότι αυτή η ιστορία δεν είναι ακριβώς και για μικρά παιδιά» έκανε σκεφτικά ο Γρύπας, «θα παραδεχτώ ότι τα λάθη του κατηγορουμένου φαντάζουν ήσσονος σημασίας μπροστά σε αυτό που επιχειρεί να πετύχει. Αθώος από μένα».

«Ζήτω!» ακούστηκε από το πλήθος. «Εν τέλει κύριε, καταφέρατε παρά τις αντιξοότητες και παρά το ότι μου αρνηθήκατε την παρτίδα κρόκετ, να εξιλεωθείτε στα μάτια μας.» είπε η Βασίλισσα πονηρά. «Σας ευχαριστώ μεγαλειοτάτη» χαμογέλασε ο δημιουργός και υποκλίθηκε. «Αθώος λοιπόν και κόψτε του το κεφάλι!». «Ζήτω!» ακούστηκε και πάλι από το πλήθος και ο σχεδιαστής ανασηκώθηκε. ‘Όλοι όμως είχαν εξαφανιστεί. Μπροστά του στεκόταν μόνον ο γάτος που χαμογελούσε πιο πλατιά από ποτέ.

Alice-madness-returns-16-thumb.jpg«Πώς πήγε;» ρώτησε ο σχεδιαστής με αγωνία. «Ααα! Μην ανησυχείς καθόλου. Αν και κουράστηκε λίγο, η μικρή τα κατάφερε μια χαρά. Βοήθησες κι εσύ πολύ με τον τρόπο σου. Αυτός που ήταν να πάρει το μάθημα του το πήρε, και η Αλίκη βρήκε το δρόμο της και έδωσε απάντηση στα ερωτήματα που τη βασάνιζαν». «Ωραία… Ώστε Αλίκη τη λένε ε;… Μάλιστα. Και τώρα γάτε, θα μπορέσεις να με βοηθήσεις να φύγω από δω;». Και ο γάτος απάντησε με το χαμόγελο να γίνεται όσο μεγαλύτερο ήταν δυνατό:

«Και ποιος σου είπε ότι μπορείς να φύγεις από δω;»...

Σάββας Καζαντζίδης

Θετικά

  • Αισθητικός τομέας που ξαφνιάζει ευχάριστα και εντυπωσιάζει με τις γκροτέσκες εμπνεύσεις του
  • Πολλές αναφορές στο πρώτο παιχνίδι του American McGee
  • Ώριμη και σκοτεινή ιστορία που προβληματίζει και απαιτεί προσοχή
  • Μεστό gameplay και platforming
  • Πλούσιο περιεχόμενο με κρυμμένα μυστικά, ποικίλους αντιπάλους, γρίφους και τμήματα 2D...

Αρνητικά

  • …που όμως δε λειτουργούν πάντα καλά
  • Κουρασμένη Unreal Engine
  • Παιχνίδια της κάμερας
  • Τα επίπεδα και το platforming τραβάνε λίγο πιο πέρα απ' όσο θα έπρεπε

Βαθμολογία

Σάββας Καζαντζίδης

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...