Ταυτότητα

Call of Juarez: The Cartel

Call of Juarez: The Cartel

Edition: N/A Genre: Action, FPS Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-8 Ανάπτυξη: Techland Ημ. Έκδοσης: 22/07/2011
PEGI: 18 Εκδότης: Ubisoft Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Call of Juarez. 2006 - 2011

Ζώντας και αναπνέοντας πλέον σε μία βιομηχανία θεάματος, ολοένα και περισσότερες εταιρίες αποφασίζουν να ακολουθήσουν τα μονοπάτια που προστάζει η μόδα της εποχής. Οι τίτλοι, με χαμηλό πνευματικό επίπεδο, με φθηνές "ποζεριές" και πιασάρικες θεματολογίες, αυξάνονται δραματικά. Μπράτσα, όπλα, αίμα, βία, ναρκωτικά, πορνό, είναι το θέμα και πάνω σε αυτά στηρίζονται ολόκληρα σενάρια. Το οξύμωρο της κατάστασης είναι όταν εταιρίες που στο παρελθόν έχουν δώσει αξιοπρεπέστατες προτάσεις στην αγορά, ξαφνικά βουλιάζουν μέσα σε αυτόν το βούρκο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με την Techland, το πολωνικό στούντιο που είναι υπεύθυνο για το πολύ καλό Call of Juarez και για το εξίσου εξαιρετικό sequel, Call of Juarez: Bound in Blood. Οι δύο τίτλοι, μπορεί να είχαν τα προβλήματά τους, ωστόσο έμπαιναν άνετα στη λίστα με τα καλύτερα western παιχνίδια των τελευταίων ετών. Πέραν του πανέμορφου τεχνικού τομέα, η Techland είχε κάνει πολύ καλή δουλειά με το σενάριο, ειδικότερα στο δεύτερο μέρος, με την ιστορία των τριών αδερφών.

Call of...Ganstaz

Ένα τρίτο μέρος ήταν κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτο. Μάθαμε ότι το νέο Call of Juarez, με τον υπότιτλο "The Cartel", ετοιμάζεται. Η πρώτη ψυχρολουσία έρχεται όταν συνειδητοποιούμε ότι το σκηνικό, από την Άγρια Δύση της Βόρειας Αμερικής, μεταφέρεται στο μοντέρνο Λος Άντζελες, όπου βασιλεύουν συμμορίες, gangsters, ακριβά αυτοκίνητα, ναρκωτικά, όπλα και ημίγυμνες κοπέλες.

The_Cartel_Review_01-thumb.jpg"Δε μπορεί, Techland είναι" αναλογιστήκαμε. "Μπορεί η μεγάλη αλλαγή να μοιάζει άκυρη, αλλά τουλάχιστον θα παίξουμε ένα καλό παιχνίδι" είπαμε, διατάζοντας το υποσυνείδητό μας να πάψει να κάνει κακές σκέψεις. "Έχουμε εμπιστοσύνη στους Πολωνούς" καταλήξαμε, περιμένοντας την 22η του περασμένου Ιούλη, όπου ο τίτλος θα ανέβαινε στα ράφια των καταστημάτων. Εμείς τον "καπνό" τον βλέπαμε όμως και η "φωτιά" επιβεβαιώθηκε όταν το δισκάκι του The Cartel μπήκε για πρώτη φορά στην κονσόλα μας. Τα πρώτα λεπτά η λέξη "Όχι!" ήταν η μοναδική που μπορούσε να βγει από τα χείλη μας. Ας προσπαθήσουμε όμως να δούμε τον τίτλο ψύχραιμα -όσο μας επιτρέπεται δηλαδή.

Όπως προαναφέραμε, το σενάριο ξεκινάει στο σημερινό Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν μία Μεξικανική συμμορία που κάνει μεγάλη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, βομβαρδίζει τα γραφεία του τμήματος της Δίωξης στο αστυνομικό τμήμα της πόλης. Αμέσως, σχηματίζεται ένα ατρόμητο τρίο καταδίωξης, από τους Ben McCall -απόγονος της φαμίλιας των McCall που γνωρίσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια- Eddie Guerra και Kimberly Evans. Οι τρεις αστυνομικοί, που εκπροσωπούν μεγάλες υπηρεσίες της χώρας (FBI, DEA), ξεκινούν το ταξίδι τους στον υπόκοσμο της παρανομίας και του μαύρου χρήματος.

The_Cartel_Review_02-thumb.jpgΠριν το παιχνίδι πάρει μπροστά, ζητείται από τον παίκτη να επιλέξει ποιον από τους τρεις χαρακτήρες θέλει να ελέγχει, δίνοντας στην AI ή σε δύο παίκτες -μέσω online co-op- τον έλεγχο των υπόλοιπων χαρακτήρων. Κατά το δικό μας playthrough, παίξαμε ως McCall, ο πιο σκληροτράχηλος εκ των τριών, με τις over-the-top ατάκες και τις ασυγχώρητες διαθέσεις. Θα κάναμε τον κόπο να δοκιμάζαμε και τους άλλους δύο αστυνομικούς, αλλά αφενός το campaign παραμένει το ίδιο -δεν αλλάζει δηλαδή η δομή του-, αφετέρου όλοι οι χαρακτήρες είναι τόσο αδιάφοροι και τόσο αντιπαθητικοί που η δική τους οπτική γωνία των πραγμάτων περνάει απαρατήρητη.

Sandbox dreams

Το The Cartel έχει μερικές sandbox ψευδαισθήσεις, όπου πριν ξεκινήσει η κυρίως δράση, ο παίκτης πρέπει να ερευνήσει μερικές τοποθεσίες της πόλης ή να πάρει συνεντεύξεις (της μίας ερώτησης φυσικά) από πόρνες και τυχαίους πολίτες, για να αποσπάσει τις πληροφορίες που χρειάζεται. Κατά τ' άλλα, φθηνές και κλισέ σκηνές δράσης ανταλλαγής ατελείωτων πυροβολισμών, αλλά και αρκετά ανθρωποκυνηγητά με αυτοκίνητα μονοπωλούν το ενδιαφέρον του παίκτη στις οκτώ περίπου ώρες που διαρκεί η κυρίως ιστορία -παίξαμε σε hard, οπότε σε normal επίπεδο δυσκολίας η διάρκεια ενδέχεται να είναι μικρότερη.

The_Cartel_Review_04-thumb.jpgΕπιπροσθέτως, υπάρχει και η Secret Agenda, ένα σύστημα δευτερευουσών αποστολών που ζητάει από τον παίκτη να ολοκληρώσει μερικά challenges κατά τη διάρκεια των επιπέδων. Κάθε χαρακτήρας, παράλληλα με το βασικό του στόχο, έχει κρυφές συνομιλίες με κάποια πρόσωπα, τα οποία, μέσω τηλεφώνου, ζητούν τις χάρες τους. Οι χάρες αυτές περιορίζονται, είτε στην κλοπή κάποιου κινητού τηλεφώνου ή κάποιου πορτοφολιού, είτε στην κλοπή κάποιου πορτοφολιού ή κάποιου κινητού τηλεφώνου. Το πιάσατε το νόημα...

{PAGE_BREAK}

Εμείς, προσπαθώντας να ξεχάσουμε ότι κάποτε αυτή η σειρά καταπιανόταν με την Άγρια Δύση, ότι τα γεγονότα του τρίτου μέρους "ντύνουν" μία αδιάφορη και χιλιοειπωμένη χολιγουντιανή ιστορία, θα προσποιηθούμε να διώξουμε όλες τις αρνητικές σκέψεις. Το πρόβλημα όμως με το The Cartel, παραδόξως, δεν είναι στο σενάριο ή στο setting του, αλλά στο gameplay και κυρίως στα ατελείωτα τεχνικά παραπτώματα. Ως ένα παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου και έχοντας προκατόχους που στο shooting μέρος τα πήγαν περίφημα, έπρεπε τουλάχιστον να διαπρέψει. Όχι απλά δεν το κάνει το ίδιο καλά, αλλά το κάνει τελείως λάθος. Η στόχευση είναι σκέτος εφιάλτης, που αν δεν υπήρχε το έντονο aim-assist τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο δύσκολα. Μη ξεχάσουμε να αναφέρουμε πως οι developers μετέφεραν αυτούσιο το πλέον αναγκαίο (;) slow-motion εφέ, που διαρκεί ελάχιστα δευτερόλεπτα και δίνει μία κινηματογραφική (;) πινελιά στη δράση.

Το focus effect (το θόλωμα των αντικειμένων/μοντέλων, που καθορίζεται από την περιφερειακή όραση) από την πλευρά του, κάνει ότι του "καπνίσει". Αντί να καθορίζει ο παίκτης πού πρέπει να εστιάσει η κάμερα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Υπήρχαν στιγμές που ολόκληρη η οθόνη ήταν καλυμμένη από θoλά pixels, με την ορατότητα να είναι σχεδόν μηδενική.

"Α.Ι." ή αλλιώς "hey, hi!"

The_Cartel_Review_03-thumb.jpgΗ τεχνητή νοημοσύνη των συμμάχων αλλά και των αντιπάλων, είναι πιθανότατα χαμηλότερη ή το ίδιο έξυπνη με έναν τετράχρονο...πίθηκο. Είναι εμφανές, ότι υπάρχει μία φτωχή ρουτίνα που δίνει σε όλους τους npcs περιορισμένες επιλογές. Θέλετε ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοούμε; Προς το τέλους του παιχνιδιού, οι τρεις αστυνομικοί έπρεπε να κινηθούν σε ένα στενό σοκάκι. Από δεξιά και αριστερά αυτής της διαδρομής, ξεφύτρωναν gansters που έπρεπε να εξοντώσουμε. Οι gansters για έναν απίθανο λόγο, πάντα πυροβολούσαν εναντίον του παίκτη που ελέγχαμε. Στον αντίποδα, οι σύμμαχοί μας, προχωρούσαν ανενόχλητοι, προσπερνούσαν τους επιτιθέμενους gansters, οι gansters αδιαφορούσαν για αυτούς -ακόμη και αν βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη των δύο μέτρων- και το παιχνίδι περίμενε από εμάς να τους εξοντώσουμε. Πανέξυπνο, έτσι δεν είναι;

Το τελευταίο καρφί στο φέρετρο, βάζει ο τεχνικός τομέας. Μπορεί ο τίτλος να χρησιμοποιεί την Chrome Engine 5 -υποτείθεται ότι είναι η βελτιωμένη μηχανή γραφικών που χρησιμοποιούσε το πανέμορφο Bound in Blood- ωστόσο τα γραφικά προκαλούν πονοκέφαλο. Μετριότατος σχεδιασμός στα επίπεδα, χαμηλής ανάλυσης υφές, μοντέλα χωρίς λεπτομέρεια και ένα δήθεν HDR effect αναστατώνουν τη ψυχική ηρεμία του παίκτη. Το draw distance φτάνει εκεί που μπορεί να φτάσει το μάτι ενός...ενενηντάχρονου άντρα, ενώ το animation προκαλεί, το λιγότερο, γέλιο και μας ταξιδεύει πολύ πίσω στο παρελθόν. Ουδέν σχόλιο για το πραγματικά τραγικό lip-sync.

The_Cartel_Review_06-thumb.jpgΚάποιος επιτήδειος, εισέβαλε στα αρχεία ήχου και μουσικής του Bound in Blood και αντέγραψε, τόσο τα ηχητικά εφέ, όσο και τις μουσικές του προηγούμενου τίτλου των Πολωνών. Μη σας φανεί παράξενο αν ακούσετε το εφέ της σφαίρας που τόσο χαρακτηριστικά ακούγονται σε ταινίες του Sergio Leone, να παράγονται το ίδιο πειστικά από τις σφαίρες ενός...uzi. Με άψυχες φωνές και πολύ κακές ερμηνείες, τα voice overs των ηθοποιών δεν πείθουν ούτε δευτερόλεπτο. Το πεντάγραμμο είναι αναμενόμενα μπερδεμένο. Πότε θέλει να παίξει τη "μαύρη" μουσική του Λος Άντζελες, πότε θέλει να γυρίσει στις αρχές του αιώνα με country νότες, πότε να μετατραπεί σε ένα rave party.

Θα είμαστε ειλικρινής. Ο τίτλος περιέχει και ανταγωνιστικό multiplayer mode, αλλά και multiplayer συνεργατικό mode (co-op). Αν και προσπαθήσαμε πολλές φορές, δεν καταφέραμε να βρούμε παίκτες για να τα δοκιμάσουμε. Η απάντηση από τους servers ήταν πάντα αρνητική. Για την ιστορία, modes τύπου "κλέφτες κι αστυνόμοι" ή το απλό Team Deathmatch είναι διαθέσιμα.

"Σε στησαν σε μια γωνιά"

The_Cartel_Review_05-thumb.jpgΗ Techland, πήρε τη σειρά Call of Juarez από το χέρι, την οδήγησε σε έναν τοίχο και την εκτέλεσε στα δύο μέτρα. Όλες οι επιλογές των Πολωνών ήταν πέρα για πέρα λανθασμένες. Η σειρά έπρεπε να παραμείνει στο ξεχωριστό western ύφος της και όχι για χάρη της ανόητης μόδας του σήμερα, να μεταφερθεί στο σύγχρονο και "ότι να' ναι" Λος Άντζελες. Από τη στιγμή που δεν είχαν όρεξη να δουλέψουν πάνω στην Chrome Engine 5, ας χρησιμοποιούσαν την έτοιμη μηχανή του Bound in Blood, που είναι και πανέμορφη. Ενσωμάτωσαν online co-op στο πολύ κακό The Cartel, την ώρα που τα προηγούμενα παιχνίδια, με μία τέτοια προσθήκη θα απογειωνόντουσαν. Στην τελική, αφού η Techland ασχολείται με την ανάπτυξη του Dead Island, ας μην κυκλοφορούσε τώρα το νέο Call of Juarez. Επενδύστε με δικιά σας ευθύνη.

Σάκης Καρπάς

Θετικά

  • Κάποιες ενδιαφέρουσες στιγμές στην ιστορία
  • Ικανοποιητική διάρκεια

Αρνητικά

  • Ικανοποιητική διάρκεια
  • Μετριότατος και προβληματικός τεχνικός τομέας
  • Τεχνητή νοημοσύνη προηγούμενων δεκαετιών
  • Αδιάφοροι και αντιπαθητικοί πρωταγωνιστές
  • Το co-op έπρεπε να υπήρχε στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς και όχι στο συγκεκριμένο

Βαθμολογία

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...