Ταυτότητα

Xenoblade Chronicles

Xenoblade Chronicles

Edition: N/A Genre: RPG Διάθεση: Nortec
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: Monolith Soft Ημ. Έκδοσης: 19/08/2011
PEGI: 12 Εκδότης: Nintendo Πλατφόρμες: Wii


Μία δροσερή πνοή ζωής πριν το τέλος του Wii

Δύσκολοι καιροί για τα ιαπωνικά παιχνίδια ρόλων. Δύσκολοι, και σε πολλές περιπτώσεις αμείλικτοι. Θα ήταν θέμα μιας τεράστιας συζήτησης, το πώς το είδος των παιχνιδιών που οδήγησε το gaming στις οικιακές κονσόλες στον κολοφώνα της δόξας του, λιμνάζει σε στάσιμα νερά εδώ και αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Με ορισμένα λαμπρά παραδείγματα που αποτελούν δυστυχώς εξαιρέσεις να προσπαθούν να σώσουν την παρτίδα, το κάστρο που κάποτε φάνταζε απόρθητο, φαίνεται να έχει από καιρό πέσει. Το κρίσιμο ερώτημα λοιπόν είναι εάν αυτό το πάλαι ποτέ άπαρτο φρούριο μπορεί να ξανακερδηθεί, όχι απαραίτητα εποφθαλμιώντας τη δόξα του παρελθόντος, αλλά χαράζοντας νέες κατευθύνσεις προς φρέσκα και ζωντανά οράματα που θα κερδίσουν και πάλι το ενδιαφέρον και την αγάπη των gamers.

Δε γνωρίζουμε αν ο Tetsuya Takahashi απασχολούσε το μυαλό του με τέτοια βασανιστικά ερωτήματα κατά τη διάρκεια και διαδικασία σύλληψης και ενσάρκωσης του Xenoblade, το θέμα είναι όμως ότι ακόμα και άθελά του, δίνει απάντηση σε κάποια από αυτά, ευτυχώς με μια αισιόδοξη προοπτική που θα χαροποιήσει όλους τους φίλους τους είδους, αλλά και αυτούς που κάνουν τα πρώτα δειλά βήματα σε αυτή την κατηγορία παιχνιδιών.

xenoblade-chronicles-screen-01-thumb.jpgΣυνολικά, και αφηνόντας στην άκρη την εμπειρία που αποκομίζει κανείς παίζοντας το Xenoblade, γίνεται φανερό ότι εκ μέρους της Monolith, έγινε μία τεράστια προσπάθεια ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή ισορροπία μεταξύ των στοιχείων που και τους οπαδούς του είδους θα ικανοποιήσουν και τους φίλους της πιο δυτικής νοοτροπίας θα θέλξουν. Και όλα αυτά χωρίς να γίνονται συμβιβασμοί στο όραμα, στο οποίο οι δημιουργοί επιθυμούν να δώσουν σάρκα και οστά μέσα από την ιστορία και την αφήγηση του παιχνιδιού. Αναπόφευκτα, και έχοντας κατά νού τους παράγοντες που εξύψωσαν ή καταβαράθρωσαν σημαντικούς JRPG τίτλους κατά την τρέχουσα γενιά, γίνονται και οι αναπόφευκτες συγκρίσεις και βγαίνουν και οι αντίστοιχες διαπιστώσεις.

Και εκεί που άλλοι δημιουργοί επένδυσαν στην φανφαρολογία και τον τεχνολογικό εντυπωσιασμό, καθώς και στην άκριτη αφαίρεση στοιχείων για να γίνουν φιλικότεροι προς το ανυποψίαστο καταναλωτικό κοινό, το Xenoblade υπερτερεί κατά κράτος, διότι παραμένει ένας πάμπλουτος σκληροπυρηνικός τίτλος που παρά τις αδυναμίες του, εκπλήσσει με την αμεσότητά του και την πληθώρα των εμπειριών που μπορεί κανείς να αντλήσει από αυτό.

“Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες όμορφα να σήκωνα σαν να 'ταν επιβάτες ...”

xenoblade-chronicles-screen-16-thumb.jpgΈχοντας συνηθίσει στη δημιουργία και παρουσίαση ευφάνταστων κόσμων που συχνά χάνουν τη συνοχή τους λόγω... υπερβολικής φαντασίας, κανένας δεν είναι προετοιμασμένος για την υπέροχη έμπνευση της εξύφανσης της ιστορίας του Xenoblade πάνω στο σώμα του Τιτάνα Bionis, ο οποίος βρίσκεται για αιώνες σε ακινησία μετά τη μάχη με τον αντίπαλο Τιτάνα Mechonis που βρίσκεται μαρμαρωμένος απέναντί του. Το σώμα του Bionis είναι ένας ολόκληρος κόσμος αποτελούμενος από δεκάδες οικοσυστήματα και κατοικούμενος από μία τεράστια ποικιλία όντων μεταξύ των οποίων και οι Homs (άνθρωποι).

Περιορισμένοι αυτοί σε Αποικίες και συνεχώς σε επιφυλακή απέναντι στο περιβάλλον που τους περιτριγυρίζει, απειλούνται από τις μηχανικές μορφές ζωής τους Mechons, που εξαπολύουν κατά καιρούς επιθέσεις εναντίον των αποκομμένων μεταξύ τους αποικιών. Ένα χρόνο μετά από μια μεγάλη μάχη στο Sword Valley και την απώθηση των εχθρικών δυνάμεων, βρίσκουμε τον πρωταγωνιστή μας (Shulk) να περνάει τις μέρες του στην Αποικία 9, ψάχνοντας ανταλλακτικά από τις κατεστραμμένες εχθρικές μηχανές και προσπαθώντας να αποκαλύψει τα μυστικά του Xenoblade: ενός σπαθιού με την ονομασία Monado που στα χέρια του θαρραλέου πολεμιστή Dunban ήταν το μοναδικό αποτελεσματικό όπλο ένα χρόνο πριν εναντίον των Μηχανών.

xenoblade-chronicles-screen-03-thumb.jpgΗ ευκαιρία να το χρησιμοποιήσει του δίνεται όταν οι Μηχανές επιτίθενται στην Αποικία 9 προκαλώντας μεγάλες καταστροφές και σκοτώνοντας πολλά αγαπημένα πρόσωπα. Τότε, και με τη συντροφιά του φίλου του Reyn (ο... Schwarzenenger της υπόθεσης) ο Shulk ξεκινά μία επική αποστολή με σκοπό να εκδικηθεί το χαμό των προσφιλών του προσώπων, αλλά και να δώσει μια και καλή τέλος στη συνεχή απειλή, αποκαλύπτοντας την πηγή προέλευσης των μηχανών και το σκοπό τους, και καταστρέφοντάς τις. Αχώριστος σύντροφός του το Monado, που σταδιακά θα ξεδιπλώνει όλο και περισσότερο τις δυνάμεις του και θα αίρει το πέπλο που αποκρύπτει τη μυστηριώδη προέλευσή και σκοπό του.

Το πολύ θετικό στην ιστορία του Xenoblade είναι ότι παρουσιάζεται στον παίκτη με ομαλή και ρυθμική ροή χωρίς να επιχειρεί να γίνει περίπλοκη χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Δε δημιουργούνται αναπάντητα ερωτηματικά και εκεί που εμφανίζονται απαντώνται ικανοποιητικά και σύντομα. Υπάρχει ένας σχετικά μικρός αριθμός χαρακτήρων που βοηθούν στην πλοκή και είναι εύκολο για κάποιον να τους παρακολουθήσει, αν και ομολογουμένως, υπήρχαν πολλά ακόμα περιθώρια ώστε να δοθεί περισσότερο βάθος στη σκιαγράφησή τους.

{PAGE_BREAK}

Παρότι κομμάτι μιας ενδιαφέρουσας ιστορίας οι κεντρικοί χαρακτήρες δεν ιντριγκάρουν τον gamer, ο οποίος απλά τους παρακολουθεί ως ένα ουδέτερο κομμάτι της αφήγησης. Από την άλλη, δεν υπάρχουν φτηνά κόλπα που να προσπαθούν να ενδυναμώσουν το ενδιαφέρον για a priori αδιάφορες καταστάσεις. Δεν υπάρχουν απότομες ανατροπές προς επίτευξη φθηνών και βραχυπρόθεσμων συναισθηματικών φορτίσεων. Ο τίτλος στηρίζεται πλήρως στις δυνάμεις του ως προς το κατά πόσο ο παίκτης συνδέεται ή όχι με τους ήρωές μας. Η θεματολογία του παιχνιδιού ούτως ή άλλως δεν είναι βαθυστόχαστη, και συγχωρεί τις όποιες ατασθαλίες στη ροή της αφήγησης και κάποια σεναριακά ευρήματα που δείχνουν περιττά.

Έτσι, οι φίλοι του είδους που ικανοποιούνται από μία όμορφα δομημένη ιστορία θα ικανοποιηθούν και σε αυτή την περίπτωση, ενώ αυτοί που περίμεναν πιο πολυεπίπεδους χαρακτήρες και εμβάθυνση στην ψυχογραφία τους θα πρέπει να αντλήσουν την ικανοποίησή τους από άλλους τομείς του παιχνιδιού.

xenoblade-chronicles-screen-05-thumb.jpgΔεν μπορούμε δυστυχώς να αφήσουμε ασχολίαστες κάποιες επιλογές που δε βοηθούν την ιστορία και τη συναισθηματική σύνδεσή μας με αυτή να απογειωθούν. Αναφερόμαστε από τη μία στα animation των χαρακτήρων (ανεξάρτητα από τα άσχημα, χαμηλού αριθμού πολυγώνων μοντέλα τους) κατά τις σκηνές που είναι εκτός πραγματικού χρόνου και προωθούν την πλοκή. Lipsync δεν υφίσταται, ενώ τα μοντέλα των ηρώων πραγματοποιούν τρεις ή τέσσερις επαναλαμβανόμενες κινήσεις που δεν απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν κωμικές.

Επιπλέον, η κατάσταση επιβαρύνεται από σωρεία στιχομυθιών που απλά επαναλαμβάνουν πράγματα που έχουν ειπωθεί προηγουμένως πολλές φορές. Οι διάλογοι είναι σχεδόν απλοϊκοί και μοιάζουν παράταιροι με το επικό πνεύμα που επιχειρεί να ανυψώσει το παιχνίδι. Μία πιο σφιχτή δομή σε αυτόν τον τομέα και περισσότερο φειδωλή χρήση των σκηνών αυτών σίγουρα θα ήταν ευεργετική για τον τίτλο.

Χίλιες και μία... μάχες

xenoblade-chronicles-screen-04-thumb.jpgΑλλά ο πυρήνας του παιχνιδιού δεν είναι άλλος από το Gameplay του και το κατά πόσο αυτό εκμεταλλεύεται τον υπέροχο και τεράστιο κόσμο που δημιούργησαν οι άνθρωποι της Monolith. Στον τομέα αυτόν έχουν γίνει αρκετές ρηξικέλευθες επιλογές που αβίαστα οδηγούν σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σύστημα μάχης, που αν χρησιμοποιηθεί σωστά, διατηρεί την έντασή του μέχρι το τέλος του παιχνιδιού. Ο παίκτης, εμπλέκεται με τον εχθρό (που στο 99% είναι η δύστυχη πανίδα του Bionis) σε πραγματικό χρόνο και εφόσον εκείνος το επιλέξει. Εξαίρεση αποτελούν εχθροί που επιτίθενται αν ακούσουν τους ήρωες μας, ή αν τους δουν, αλλά αυτό είναι ξεκάθαρο από τη «σήμανσή» τους, και γίνεται αντιληπτό από τον παίκτη.

Χειριζόμαστε έναν από τους τρεις ήρωες της παρέας μας, χωρίς δυστυχώς να μπορούμε να ορίσουμε την τακτική των υπολοίπων, αν και η αλήθεια είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη τους είναι αρκετά εξελιγμένη και λίγες είναι οι περιπτώσεις που δεν κάνουν αυτά που πρέπει. Τον ποιον ήρωα χειριζόμαστε το ορίζουμε εμείς εκτός μάχης και έτσι έχουμε την ικανότητα να εξοικειωθούμε με όλους τους χαρακτήρες και τις δυνάμεις – ικανότητές τους.

xenoblade-chronicles-screen-06-thumb.jpgΤο πιο πιθανό πάντως είναι ότι, εκτός κάποιων ιδιαίτερων περιπτώσεων, θα καταλήξουμε σε ένα σχήμα που θα το χρησιμοποιούμε στη συντριπτική πλειοψηφία των μαχών. Και ενώ η μάχη εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο, ο παίκτης ορίζει τις δυνάμεις που ενεργοποιεί ο επικεφαλής της ομάδας (Arts) και που χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλία και εξειδίκευση ανά χαρακτήρα. Επιθετικές, παθητικές, θεραπευτικές, buffs ή debuffs κτλ. Κρίσιμη είναι η στιγμή και η θέση στην οποία βρισκόμαστε ώστε να επιτευχθεί το μεγαλύτερο δυνατό χτύπημα (critical hit) ή ώστε να γίνει σωστός συνδυασμός κινήσεων για να δεχτεί πλήγμα ο εχθρός.

Φερ’ ειπείν, με συνδυασμό δύο χτυπημάτων του Shulk και του Reyn από σωστές θέσεις, ο εχθρός κλονίζεται ή ζαλίζεται κ.ο.κ. Τέτοιοι συνδυασμοί υπάρχουν πολλοί και κατάλληλοι κάθε φορά για διαφορετικά είδη εχθρών, οπότε ο παίκτης πρέπει να ακολουθήσει συγκεκριμένες τακτικές ώστε να γίνει αποτελεσματικότερος. Σημειωτέον ότι υπάρχει μία ολόκληρη κατηγορία από Arts ειδικά για το Monado, που χρησιμοποιεί αποκλειστικά ο Shulk σε ένα πολύ μεγάλο μέρος του παιχνιδιού.

{PAGE_BREAK}

Στη διάρκεια της μάχης μπορούμε επίσης να ενθαρρύνουμε τους συναγωνιστές μας, αλλά και να επιτύχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα αυξάνοντας την Έντασή μας (Heat) και πετυχαίνοντας καλό συγχρονισμό σε συγκεκριμένες στιγμές, ανάλογα με την ποιότητα στις σχέσεις μεταξύ των μελών της ομάδας (κάτι αντίστοιχο με το «δαχτυλίδι» στο Lost Odyssey). Απώτατος στόχος είναι να γεμίσει η μπάρα της ομάδας ώστε να είναι δυνατή μία αλυσιδωτή επίθεση (chain attack), η οποία πολλές φορές είναι και η μόνη λύση ώστε να δεχτούν σοβαρό πλήγμα κάποιοι ισχυροί εχθροί.

Συνολικά, λοιπόν, πρόκειται για ένα πολύ ευχάριστο, ρυθμικό και καλοστημένο σύστημα μάχης με το απαιτούμενο βάθος ώστε να μη καταντήσει σύντομα μονότονο. Σε αυτόν ακριβώς τον τομέα η Monolith θα έπρεπε να βοηθήσει λίγο παραπάνω, αλλά φαίνεται ότι έμεινε πιστή σε μια πιο παραδοσιακή λογική. Και ενώ υπάρχουν στοιχεία στη δομή του τίτλου που αναδεικνύουν εκθαμβωτική θαμπωτική λάμψη, αρκετή από την ενέργεια του παίκτη καταναλώνεται στο ανελέητο, ασταμάτητο, αφηνιασμένο και ατελεύτητο σφάξιμο οποιουδήποτε πλάσματος κινείται ή αναπνέει.

xenoblade-chronicles-screen-07-thumb.jpgΟι Ιάπωνες έχουν δημιουργήσει έναν μοναδικό κόσμο με πάμπολλες κρυφές πτυχές, αλλά δυστυχώς το μερίδιο του λέοντος του χρόνου που καταναλώνουμε στον κόσμο αυτό ανήκει στο ανηλεές grinding. To οποίο παρεμπιπτόντως είναι και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται τα περισσότερα side quests. Έτσι, ο παίκτης θα κληθεί να εξολοθρεύσει επαναλαμβανόμενα Χ αριθμό όντων ή συγκεκριμένα τέρατα που βρίσκονται σε ειδικές τοποθεσίες. Ή θα κληθεί να συλλέξει Χ αριθμό συστατικών ή υλικών που υπάρχουν διάσπαρτα σε κάθε τοποθεσία. Το πρόβλημα είναι ότι μετά τη λήψη των απανωτών side quests, αυτά ολοκληρώνονται με οργιώδη ρυθμό χωρίς να ξέρουμε κάθε φορά ποιο πραγματοποιούμε, απλά και μόνο διότι σφάζουμε ό,τι κινείται και αναπνέει.

Υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις σε αυτόν τον μονότονο κατάλογο, όπως για παράδειγμα μία σειρά από quests κάπου στη μέση του παιχνιδιού για να βοηθήσουμε στην αναστήλωση της Αποικίας 6 οπότε και το παιχνίδι αποκτά έναν αέρα Sim City. Ή μία σειρά από quests που «ξεκλειδώνουν» τοποθεσίες όσο περισσότερο εμβαθύνουμε σε αυτά και όσο περισσότερο επικοινωνούμε με τους NPCs του παιχνιδιού, στα πρότυπα του Zelda ή της σειράς Fable.

xenoblade-chronicles-screen-08-thumb.jpgΚαι όπως και στο παράδειγμα των παιχνιδιών του Molyneux, πολλές φορές οι παράπλευρες αυτές αναζητήσεις μας μέσα σε υπέροχους χάρτες, που τους μαθαίνουμε σπιθαμή προς σπιθαμή, συχνά είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσες και ευχάριστες από την κύρια ιστορία. Είμαστε απολύτως βέβαιοι, ότι για κάποια στοιχεία για τα οποία πολλοί μπορεί να δυσανασχετήσουν, υπάρχουν πολλοί φίλοι του είδους οι οποίοι θα τα λατρέψουν. Μπορούμε να θυμηθούμε το Grand Pulse του FFXIII, στο οποίο υποτίθεται αναδεικνυόταν η RPG φύση του τίτλου και παρεχόταν στον παίκτη η δυνατότητα να περιηγηθεί ανεμπόδιστα σε ένα τεράστιο πεδίο.

Ε, λοιπόν, στο Xenoblade Chronicles υπάρχουν όχι μία, όχι δύο, αλλά οκτώ τέτοιες περιοχές, ατελείωτης εξερεύνησης και δεκάδων μυστικών. Το ερώτημα είναι γιατί σε ένα τέτοιο δημιουργικό επίτευγμα να θριαμβεύει η λογική του grinding, όταν το παιχνίδι έχει απροκάλυπτα δείξει τα δόντια του σε πολύ πιο εμπνευσμένες ιδέες και πρωτοβουλίες. Αλλά όπως προαναφέραμε, δεν είναι δυνατό να αγνοήσουμε την προσπάθεια να επιτευχθούν κάποιες γενναίες ισορροπίες και ως κομμάτι της ισορροπίας αυτής, θα αποδεχτούμε και το grinding στο παιχνίδι.

xenoblade-chronicles-screen-09-thumb.jpgΟύτως ή άλλως όμως, το Xenoblade είναι δίκαιο σε αυτόν τον τομέα. Δεν απαιτεί από τον παίκτη την υπερβολή προκειμένου να προχωρήσει στο επόμενο Boss και να είναι σε θέση να το αντιμετωπίσει. Και μόνο οι μάχες που θα πραγματοποιήσει ο παίκτης κατά την εξερεύνηση μιας περιοχής και η ολοκλήρωση (αναπόφευκτη πολλές φορές) ορισμένων βασικών quests, μπορεί να αποδειχθούν ικανές να δώσουν τον απαιτούμενο αριθμό επιπέδων ώστε να είναι έτοιμος για την επόμενη μεγάλη σύγκρουση.

Με δεδομένο βεβαίως ότι θα γίνει εκ μέρους του σωστή διαχείριση των δυνατοτήτων που του παρέχονται είτε σε ό,τι αφορά την αναβάθμιση των δυνατοτήτων του (κατανομή των Arts Points) είτε των ικανοτήτων του (Skill Points) και τον καταμερισμό τους και στους συντρόφους του, είτε με το σωστό εξοπλισμό ο οποίος είναι πλούσιος στο παιχνίδι και συνεχώς αναβαθμιζόμενος.

{PAGE_BREAK}

Εκατοντάδες είναι τα αντικείμενα στο inventory του παίκτη αλλά ευτυχώς είναι προσεγμένη η διαχείρισή τους, αν και χωρούν πολλές βελτιώσεις στο χειρισμό του οπλοστασίου (π.χ. η σύγκριση επιμέρους στοιχείων με ή χωρίς κρυστάλλους, η εμφάνιση όλων των equipped αντικειμένων σε κοινό παράθυρο κ.τ.λ.). Και πάλι όμως έχει γίνει αξιοθαύμαστη δουλειά αν σκεφτεί κανείς ότι η διαχείριση των αντικειμένων και του εξοπλισμού είναι σχετικά βολική ακόμα και με το Wii Remote. Επιπλέον στοιχεία που εμπλουτίζουν το gameplay είναι η καλοδεχούμενη προσθήκη ενός συστήματος διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ των μελών της ομάδας αλλά και με τους NPCs του παιχνιδιού, που έχει επιπτώσεις στην αποτελεσματικότητα του party κατά τη μάχη, το οποίο όμως βρίσκεται σε εμβρυϊκό στάδιο.

Δεν είναι πάντα ελέγξιμο τι αποτέλεσμα θα έχει η ανάληψη ή ολοκλήρωση διαφόρων quests, ενώ αυτό που επιχειρείται να παρουσιαστεί ως σύστημα επιλογών σε συγκεκριμένους διαλόγους δεν είναι τίποτα άλλο από μία ψευδαίσθηση και μάλιστα όχι καλοσερβιρισμένη. Αποτελεί, όμως, αυτό ακόμα ένα λόγο να εξερευνηθεί ο υπέροχος κόσμος του Bionis, και να ξεδιπλωθούν κάποιες πτυχές του.

xenoblade-chronicles-screen-02-thumb.jpgΤέλος, το σύστημα crafting οδηγεί στη δημιουργία κρυστάλλων από τη ζωοδότρια ουσία του κόσμου, τον Αιθέρα, που ενισχύουν τον εξοπλισμό των ηρώων μας και η σωστή χρήση του μπορεί να επιφέρει πολύ εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ξεχωριστή μνεία θα έπρεπε ίσως να γίνει στη φύση του σπαθιού Monado, το οποίο ξεδιπλώνει σταδιακά τις αρετές του, μεταξύ των οποίων είναι και η δυνατότητα που προσφέρει στο χρήστη του να βλέπει σκηνές από το μέλλον είτε αυτές αφορούν την εξέλιξη της ιστορίας, είτε την ολοκλήρωση διαφόρων αποστολών, είτε την έκβαση της μάχης.

Στην τελευταία περίπτωση μιλάμε για ένα πολύ πρωτότυπο στοιχείο του παιχνιδιού, όπου ο παίκτης «προβλέπει» μία πολύ δυνατή κίνηση του εχθρού και έχει ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο πρέπει να δράσει (είτε αμυνόμενος, είτε προειδοποιώντας ένα σύντροφο, είτε αντεπιτιθέμενος), προκειμένου να την αποφύγει.

Ποιο Grand Pulse;

xenoblade-chronicles-screen-10-thumb.jpgΓια τον κόσμο του Bionis τι να πρωτοπούμε; Ό,τι πιο ευφάνταστο και πλούσιο έχουμε δει στο Wii, και σίγουρα ένας από τους πιο εμπνευσμένους κόσμους σε παιχνίδι εδώ και χρόνια. Τεράστια επίπεδα με πολυποίκιλο σχεδιασμό, εξαιρετική αισθητική, εύκολα στην εξερεύνηση αλλά και με πολλές περιοχές που απαιτούν επιμονή και προσπάθεια προκειμένου να αποκαλυφθούν και να χαρίσουν τους θησαυρούς τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο παίκτης έρχεται αντιμέτωπος με έναν καταιγισμό χρωμάτων, με πολυποίκιλη χλωρίδα και πανίδα και πανέμορφες εικόνες εξαιρετικής αρχιτεκτονικής σύλληψης.

Με δεδομένο ότι η ιστορία εκτυλίσσεται στο σώμα του Τιτάνα Bionis, στον κόσμο υπάρχει πληθώρα γκρεμών με ιλιγγιώδες βάθος και αχανή θέα προς άλλα τμήματα του Τιτάνα ή προς τον αντίπαλο Τιτάνα Mechonis, του οποίου η απειλητική σιλουέτα στοιχειώνει πολλές φορές τον ορίζοντα. Η εναλλαγή μέρας - νύχτας αλλάζει τα χρώματα και το τοπίο και ο καταγάλανος ουρανός αντικαθίσταται από τον φαντασμαγορικό έναστρο θόλο.

xenoblade-chronicles-screen-15-thumb.jpgΤα τροπικά δάση δίνουν τη θέση τους σε καταπράσινες πεδιάδες με μεγαλιθικό ορίζοντα και οι δαιδαλώδεις σπηλιές σε απειλητικά ομιχλώδη έλη. Το βάθος του ορίζοντα είναι αχανές και δεν αφήνει τίποτα στη φαντασία ή θύμα της τεχνητής ομίχλης. Οι τεχνικές επιδόσεις σε αυτόν τον τομέα είναι αξιοθαύμαστες είτε μιλάμε για το Wii είτε όχι. Και σε αυτό το πλαίσιο, άλλο ένα δείγμα της τεχνικής αρτιότητας του τίτλου είναι η σχεδόν στιγμιαία μετακίνηση της ομάδας μεταξύ συγκεκριμένων σημείων του ιδίου χάρτη (Landmarks). Όταν δε μιλάμε για δύο διαφορετικούς χάρτες, η μετακίνηση μας κοστίζει μόλις λίγα δευτερόλεπτα.

Σε αντιδιαστολή, τα μοντέλα των χαρακτήρων και το animation τους (εκτός της περίπτωσης της μάχης που είναι ικανοποιητικότατο) αποτελούν ένα τεράστιο ερωτηματικό. Δεν μπορούμε να αντιληφτούμε γιατί σε ένα τέτοιο κόσμημα βλέπουμε μοντέλα που θα θεωρούνταν άσχημα και παράταιρα ακόμα και για το Sudeki που είναι τίτλος έξι ετών σε κονσόλα προηγούμενης γενιάς. Τα υπέροχα χρώματα, το απεριόριστο draw distance, τα καλοφτιαγμένα effects της μάχης και το ακούραστο frame rate που δεν πέφτει ούτε στιγμή, βρίσκουν σε έναν ανεξήγητης κατασκευής κυματοθραύστη. Το μελανό όμως αυτό σημείο, δε μπορεί να επισκιάσει όλη την αξιέπαινη δουλειά που έχει γίνει σε επίπεδο ποικιλίας και έμπνευσης, και βρίσκεται για αυτή τη γενιά στο επίπεδο που βρίσκονται τίτλοι όπως τα Fable και Twilight Princess.

{PAGE_BREAK}

Σε πολύ υψηλά επίπεδα ποιότητας κυμαίνεται και ο ηχητικός τομέας του παιχνιδιού. Υπάρχουν όμορφα ηχητικά θέματα για κάθε περίσταση και κάθε κατάσταση. Από μυστηριακά θέματα σε μυστικές τοποθεσίες και υπόγειες στοές, μέχρι έντονα θέματα με ηλεκτρική κιθάρα στη μάχη και αισιόδοξες μελωδίες στις περιπλανήσεις σε ανοικτές εκτάσεις. Ο ήχος στη μάχη διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο, αφού πέραν των εφέ, πληροφορούμαστε τις κινήσεις των συντρόφων μας. Τα αγγλικά voiceovers είναι σχετικά φροντισμένα αν και ξαφνιάζουν ελαφρώς κάποιες προφορές που ίσως τελικά είναι μοιραίο να υπάρχουν σε τέτοιου είδους μεταφορές. Αυτό που σίγουρα κουράζει είναι οι απόλυτα επαναλαμβανόμενες ατάκες κατά την τελική έκβαση μιας μάχης, που δυστυχώς δεν έχουν κάποια επιλογή ώστε να απενεργοποιηθούν. Εδώ το ιαπωνικό voiceover κρίνεται απαραίτητο!

Άλλοι διερωτώνται για τα JRPGs, άλλοι συνεχίζουν να παίζουν

Στην περίπτωση του Xenoblade μιλάμε για ένα παιχνίδι με τεράστιο περιεχόμενο, πολλές πρωτοποριακές ιδέες που έχουν σοβαρό αντίκτυπο στο κατά πόσο διασκεδαστική είναι η μάχη και το gameplay γενικά, υπέροχο σχεδιασμό και αρκετά αρνητικά ή μάλλον αναχρονιστικά στοιχεία, που όμως δεν το κρατούν σιδηροδέσμιο. Περισσότερο θα λέγαμε ότι αποτελούν έναν ομφάλιο λώρο με τον τροφοδότη πλακούντα αυτής της κατηγορίας παιχνιδιών, από τον οποίο το Xenoblade δεν επιθυμεί (όχι δε μπορεί) να αποκοπεί και αυτό θα πρέπει να γίνει σεβαστό ακόμα και από αυτούς που δεν αρέσκονται σε τόσο παραδοσιακές συνταγές.

Το παιχνίδι σέβεται απόλυτα τον gamer που θα καταθέσει τον οβολό του επιθυμώντας να τον εξαργυρώσει σε ώρες διασκέδασης και αποκόμισης ενδιαφερόντων εμπειριών. Σέβεται επίσης τον gamer που δεν είναι απόλυτα εξοικειωμένος με αυτήν την κατηγορία παιχνιδιών, προσφέροντας ένα περιβάλλον όσο το δυνατό φιλικότερο ώστε να επιτύχει τη μέγιστη εξοικείωση. Έχει όμως ένα πολύ μεγάλο αρνητικό στοιχείο που καλό θα είναι να αποφευχθεί. Θα πυροδοτήσει ατελείωτες συζητήσεις για το πού βρίσκονται πλέον τα JRPGs και προς τα πού θα πρέπει να κατευθυνθούν αν θέλουν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς της υπόλοιπης βιομηχανίας. Εμείς θα σφυρίξουμε κλέφτικα και θα αποφύγουμε τέτοιες κουβέντες προκειμένου να απολαύσουμε στο μέγιστο αυτό το εξαιρετικό πόνημα. Ίσως μίαν άλλη φορά.

Σάββας Καζαντζίδης

Θετικά

  • Από τους καλύτερους τίτλους του Wii και σίγουρα ο εντυπωσιακότερος τεχνικά
  • Φιλικό gameplay ακόμα και προς τους αδαείς και εντυπωσιακό σύστημα μάχης
  • New Game Plus για όσους θέλουν ένα δεύτερο playthrough με νέες εκπλήξεις
  • Καταπληκτικός κόσμος. Τελεία και παύλα.
  • Ιαπωνικά voiceovers κατ’ επιλογή.

Αρνητικά

  • Αναπόφευκτο grinding (ως ένα βαθμό) και πληθώρα αποστολών που ολοκληρώνονται... αυτόματα
  • Άσχημα μοντέλα χαρακτήρων και animation στις κινηματογραφικές σκηνές
  • Χλιαροί χαρακτήρες και διάλογοι

Βαθμολογία

Σάββας Καζαντζίδης

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Συμμετεχουν

  • Μεγα Review για ενα μεγαλο παιχνιδι!Ο κοσμος του Xenoblade μου αρεσει ιδιαιτερα!

  • καλα στην τεταρτη παραγραφο τη κακια βγαζει ο σαββας για το final fantasy 13!!!!!!!!
    πολυ ωραιο review

  • Το περιμένω από μέρα σε μέρα. Για να δούμε.

  • Φαίνεται πολύ καλό αλλά πότε θα το προλάβω να πάρει η οργή;

  • Μπραβο για το review Σαββα.
    Απο οτι καταλαβα το grinding που αναφερεις δεν ειναι απαραιτητο για να συνεχισεις το main story.Θεωρω πως ειναι αναποφευκτο και προσωπικα αναγκαιο να εχει "grinding" τετοιας εκτασης παιχνιδι.Για αλλη μια φορα δεν μπορω να καταλαβω απο ποτε το grinding (και μαλιστα οχι του απαραιτητου για την συνεχεια) εγινε μειονεκτημα.
    Οσων αφορα τον ομφαλιο λωρο...το παιχνιδι ειναι jrpg,δεν χρειαζεται να κοψει απο τις ριζες του για να αρεσει σε ολο τον κοσμακι και οσοι προσπαθησαν ειδαμε ολοι τα αποτελεσματα τους.
    Κατι που με κανει να σκεφτω οτι ισως θα επρεπε να γινει το review απο καποιον ο οποιος εχει παραπανω εμπειρια στο ειδος (χωρις να θελω να θιξω τον Σαββα,τον οποιο εκτιμω και σεβομαι τις αποψεις του) διοτι παραδοσιακα στοιχεια της κατηγοριας δεν γινεται να θεωρουντε μειονεκτημα.
    Οσων αφορα τον τελευταιο προβληματισμο, θα ηθελα να δω αποψεις στο forum και μην το αναλυσουμε εδω.


    Εγω θα ηθελα να πω ενα ευχαριστω στην Monolith που εδωσε εναν τιτλο που ξανα αναψε την σπιθα στη κατηγορια και εδωσε ενα τετοιο επος.Αντε με καλο και τα Last Story και Pandora's Tower.

  • Και εκεί που διαβάζω ένα ωραιότατο άρθρο βλέπω συγκρίσεις με το Fable.Εντάξει δε λέω γνώμες είναι αυτές αλλά κάπως μου κάθεται.
    JRPG παιχνιδάρα και 9+ από μένα την οποία για κάποιο λόγο η Nintendo αποφάσισε να μην εκδώσει στην Αμερική παρά μόνο στην Ευρώπη!Οπότε καλό θα ήταν να την στηρίξουμε.

  • Μια μικρή επισήμανση σε ό,τι αφορά το σχόλιο του φίλου μου Jehuty. Νομίζω ότι είναι λίγο άδικο να αναφέρουμε ότι ίσως έπρεπε να αναλάβει το κείμενο κάποιος με περισσότερη εμπειρία στο είδος, όταν ο Σάββας σεβάστηκε απόλυτα το παιχνίδι -για το οποίο αφιέρωσε δεκάδες ώρες την τελευταία εβδομάδα και έγραψε τελειώνοντάς το- και τους αναγνώστες αφού με 5 σελίδες (κατά την ταπεινή μου γνώμη) κάλυψε τον τίτλο σε όλο το εύρος του και παρέδωσε κάτι πολύ προσεγμένο. Αλλά εντάξει, απόψεις είναι αυτές.

  • Και εσύ ρε Σάββα. Βάλε 9 και κανείς δεν θα έκανε παράπονα για την εμπειρία σου στα JRPGs. Τς τς τς... εγώ πρέπει να σας τα μαθαίνω τα κόλπα; Σας έφαγε η ειλικρίνεια...

  • Χορταστικοτατο και ακρως κατατοπιστικο πιστευω review (εγω προσωπικα δεν περιμενω ποτε κατι λιγοτερο απ'τον σαββα, του οποιου θαυμαζω και τα κειμενα και τον λογο) για ενα παιχνιδι-παραμυθι σαν κι αυτα που βλεπουμε ολο και πιο σπανια πλεον.Οσον αφορα τον τομεα του grinding, οσο κι αν αποτελει μερος της φιλοσοφιας των jrpg, πιστευω οτι ειναι μηχανισμοι που θα επρεπε κι αυτοι να εξελιχθουν, οπως συμβαινει με αντιστοιχους μηχανισμους αλλων παιχνιδιων.Καποτε γουσταραμε τρελα να μπαινουμε σε αμετρητα dungeons και να σκοτωνουμε τονους αραχνων η σκορπιων, προκειμενου να φτασουμε το πολυποθητο level...Tα χρονια ομως εχουν περασει και το gaming εχει παει μπροστα.Ακομα και το pacman αλλαξε σοφα την δομη του, προκειμενου να μπορει να σταθει στην εποχη μας, δινοντας ετσι μια νεα πνοη στον τιτλο και στο gameplay του.Κατι αναλογο (οσο ατυχες κι αν ειναι το παραδειγμα πιστευω πως εγινα κατανοητος) πιστευω πρεπει να γινει και με το grinding....

  • @admin Γιωργο, ειμαι σιγουρος οτι ο Σαββας το χαρηκε,το σεβαστηκε και ισως του αρεσε οσο λιγα παιχνιδια,εξου και οι 5 σελιδες review.Δεν ηθελα ουτε να ριξω,αλλα ουτε να κακολογισω κανεναν.Απλα πιστευω οτι το παιχνιδι θα ειχε αλλη αντιμετωπιση απο καποιον ο οποιος εχει παιξει κατι παραπανω (και σημαντικους) τιτλους του ειδους,ποσο μαλλον οταν θεωρειται απο πολλους παιχνιδι-αναγεννηση της κατηγοριας,κατι που θα το αναγνωριζε καποιος που εχει δει περισσοτερα πραγματα.
    Προσωπικα νομιζω οτι το review θα επρεπε να εχει και μια 2η αποψη.
    @VonCroy Δεν ειναι θεμα βαθμολογιας.

  • θα συμφωνησω με τον jehuty αυτο το review θα ηταν καλυτερο να το κανει ο nick οχι οτι του σαββα δεν ηταν καλο αλλα ο nick εχει μεγαλητερη εμπειρια στα jrpg

  • @Αdalon
    Mε το Fable κάνω σύγκριση σε έναν και μόνο τομέα. Στο ότι ξεκινάς έναν χάρτη, μιά περιοχή ας πούμε, και λες "έλα μωρέ, αυτός είναι? δυο λιβάδια, τρεις λιμνούλες, άντε και καμια σπηλια". Και καταλήγεις μετά το τέλος του παιχνιδιού να έχεις ανακαλύψει ότι η κάθε περιοχή και ο κάθε χάρτης έχει δεκαπλάσιο περιεχόμενο από αυτό που πίστευες. Έτσι περίπου γίνεται και στο Xenoblade όπου πρέπει να κυνηγήσεις side quests για να ανακαλύψεις τον πλούτο τους. Καλόπιστα σε παροτρύνω να παίξεις τα Fable (και τα τρία, αλλά κυρίως το 2) και να διαπιστώσεις και μόνος σου πόσο σπουδαία είναι σε αυτόν τον τομέα.
    @Jehuty
    Δε μιλάω για μειονεκτήματα στην περίπτωση του grinding. Ούτε παραπονιέμαι, διόιτι θα ήταν σαν ένας μη σχετικός με τη Bioware να γκρίνιαζε που τα παιχνίδια της έχουν πολλούς διαλόγους. Απλά, όταν με το καλό δεις το Xenoblade (ιδίως τους 2-3 τελευταίους χάρτες) είμαι σίγουρος ότι κι εσύ μέσα σου θα επιζητήσεις το κάτι επιπλέον από το να τριγυρνάς και πάλι να σφάζεις ανελέητα. Αν είχε αυτό το κάτι παραπάνω ( πχ πιο "ψαγμένα side quests που θα εμπλούτιζαν και το ψιλοανύπαρκτο lore) θα μιλούσα για υπεραριστούργημα.Αλλά δεν πειράζει. Είναι εξαιρετικό και έτσι όπως είναι δομημένο.

  • Δε συμφωνώ ότι το review πρέπει σώνει και καλά να το κάνει κάποιος που έχει μεγάλη εμπειρία σε JRPGs. Από τη στιγμή που ο συντάκτης δεν είναι κολημένος σε κάποιο είδος και το review απευθύνεται σε όλους και όχι μόνο στους fans των JRPGs, καλό είναι να υπάρχει μία φρέσκια άποψη. Όπως και να χει το review ήταν καλογραμμένο, άκρως κατατοπιστικό και ευχάριστο στην ανάγνωση.

  • @gfreeman
    Δεν μπορω να εχω αποψη για κατι τοσο συγκεκριμενο εφοσον δεν το εχω παιξει το παιχνιδι,αλλα νομιζω οτι αυτο δεν ειναι αρνητικο διοτι φανταζομαι προς το τελος πλεον οι μαχες ειναι το πιο σημαντικο στοιχειο και ο παικτης πρεπει να δινει περισσοτερο βαρος.Τα side-quests ποτε δεν ηταν τοσο ψαγμενα ουτως η αλλως σε αυτα τα παιχνιδια (με καποιες μικρες εξαιρεσεις).Προφανως το σεναριο να ηταν λιγο meh, η πολυ "Ιαπωνεζιλα' που να μην σου τραβηξε τοσο το ενδιαφερον και να επιζητουσες να βρεις λιγο ενδιαφερον στα side-quests.
    Επισης οι χαρακτηρες απ'οτι ξερω ειναι αρκετα ξεχωριστοι και δεν ειναι πολυ cliche.

  • Συγχαρητήρια Σάββα για το εξαιρετικό review για άλλη μια φορά. Στα υπόλοιπα θα συμφωνήσω με τον Ranaghast.

  • ωραιο το review και ισως το κατατοπιστικότερο που εχω διαβασει για το xenoblade μεχρι τωρα καθως εξηγει πολλα πραγματα για τους μηχανισμους του game.....παρολα αυτα μου εκανε τρομερη εντυπωση που εκανε το review ο σαββας.....οσο να πεις εδω γνωριζομαστε μεταξυ μας και ο σαββας εχει δηλωσει ουκ ολιγες φορες οτι τα jrpg δεν ειναι και η αδυναμια του και οτι εχει παιξει ελαχιστα....πιστευω οτι θα ηταν καλυτερο να γινει το review απο το nick τη στιγμη που αυτος κανει σχεδον ολα τα reviews για jrpg....αν μη τι αλλο με τον τροπο αυτο επιτυγχανεται και μια καποια συνοχη εντος του site.....προφανως και ο σαββας αφιερωσε πολλες ωρες στο παιχνιδι και αυτο φαινεται απο το κειμενο του ... το να λεει ο σαββας καλο λογο για jrpg λεει πολλα αλλωστε.... θα βοηθουσε ομως ενας καλυτερος γνωστης του genre για να βοηθησει στο συγκριτικο κομματι καθως η μονη συγκριση που γινεται στο review ειναι με το XIII ειτε ευθεως ειτε εμμεσα......μιας και μιλαμε για τιτλο xeno πχ θα ηταν σημαντικο να δουμε πώς στεκεται διπλα στο xenogears και το xenosaga........τεσπα αυτα ειχα να πω προσωπικα ..

  • Ηθελα κατι ακομα να με ψησει για να το παρω και τελικα αυτο ηταν το ιαπωνικο dub!

  • Το review ειναι κατατοπιστικο και πολυ αναλυτικο αλλα και εγω θα ηθελα να το κανει ενας γνωστης των jrpg απλα για μια πιο "εκ βαθους συγκριση" με τα υπολοιπα jrpg χωρις ομως να μειώνω την δουλεια του σαββα που αλλωστε φαινεται πως ειναι προσεγμενη.
    Το παιχνιδι ειναι ενας απο τους λογους που αγορασα wii (αν οχι ο μεγαλυτερος) και οσα διαβασα με ικανοποιησαν.

  • @bahamut zero Να συγκριθει με τα xenogears και xenosaga λιγο δυσκολο.Εχουν τελειως διαφορετικο συστημα μαχης και φιλοσοφια.Αντε να συγκρινεις το σεναριο, που απ'οτι διαβαζω, δεν ειναι και κανενα αριστουργημα χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν εχει τιποτα να πει.Οποτε δεν πιανει τα xenosaga και σε καμια περιπτωση το xenogears,σε αυτον τον τομεα τουλαχιστον.

  • jehuty κι εγω μαζι σου αλλα νταξει , ο Σαββας σταθηκε στο υψος των περιστασεων με ενα πληρεστατο σε περιεχομενο review.

    Comeback λοιπον απο τους Ιαπωνες και το ειδος το οποιο ανεδειξε τις κονσολες και ελπιζω (ναι μεν οχι HD, υπερπαραγωγη ομως δε απο αποψη κλιμακας και απ'οτι μαθαινω εχει πουλησει και παρα πολυ καλα) αυτο να συνεχιστει και με το xillia και το versus και με οποιαδηποτε αλλη ευχαριστη εκπληξη προκυψει.

Δείξε μου και άλλα...