Ταυτότητα

Resistance 3

Resistance 3

Edition: N/A Genre: FPS Διάθεση: Sony Hellas
Αριθμός παικτών: 1-16 Ανάπτυξη: Insomniac Games Ημ. Έκδοσης: 09/09/2011
PEGI: 18 Εκδότης: SCEE Πλατφόρμες: PlayStation 3


Η αντίσταση συνεχίζεται! O δρόμος όμως είναι ακόμα μακρύς...

Μπορεί το franchise του Resistance να γεννήθηκε στο PlayStation 3, εντούτοις, βρισκόμαστε ήδη στη δεύτερη συνέχειά του, υπενθυμίζοντάς μας –με πολύ καλό τρόπο- ότι έχουμε διαγράψει αρκετά μεγάλη πορεία στα συστήματα αυτής της γενιάς. Δεδομένου μάλιστα ότι η Insomniac είχε την ευχέρεια (ή τύχη) να μην εξαναγκάζεται να παράγει σε ετήσια βάση τα sequel (όπως συμβαίνει σε… άλλες περιπτώσεις) συμβάλλει σημαντικά στην παραπάνω εύλογη αίσθηση, πως έχουμε στην κατοχή μας για ένα σεβαστό χρονικό διάστημα τις παρούσες κονσόλες. Το θετικό στοιχείο που προκύπτει από αυτή τη διαπίστωση είναι πως, παρότι έχουμε ήδη διανύσει περισσότερα από πέντε χρόνια σε αυτήν τη γενιά, οι νέοι τίτλοι που αποκτούμε συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν αλλά και να αποφεύγουν τη δημιουργία οποιασδήποτε εντύπωσης ότι έχουμε φτάσει σε κάποιο τέλμα, τουλάχιστον όσον αφορά καθαρά στον τομέα της τεχνολογίας.

Η σειρά Resistance αποτελεί μία πολύ καλή ένδειξη για τον παραπάνω συλλογισμό χάρη στη σημαντική βελτίωση που δέχεται με τα sequel της. Μπορεί το δεύτερο sequel που έχουμε στα χέρια μας να μην έχει την τόσο ραγδαία βελτίωση όσο το Resistance 2 αλλά δεν παύει να μας υπενθυμίζει ότι δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο σημείο της αναζήτησης ενός δυνατότερου hardware.

Όταν το ταξίδι είναι καλύτερο από τον προορισμό

resistance-3-screen-new-01-thumb.jpgΑν και ο γενικότερος άγραφος κανόνας θέλει τα βιντεοπαιχνίδια (ανάλογα με τις ταινίες) να ολοκληρώνουν την κεντρική τους ιστορία με το πέρας της εκάστοτε τριλογίας, η σειρά των Resistance μάλλον δε φαίνεται να συμφωνεί με αυτήν τη νόρμα. Θα θέλαμε να είμαστε σε θέση να γράψουμε πως το νέο κεφάλαιο της σειράς έρχεται να δώσει ένα κλείσιμο και απαντήσεις –επιτέλους- σχετικά με την εξωγήινη απειλή των Chimera, εντούτοις, δεν αποτελεί παρά μία “θολή” αποστολή καταστολής της αυξανόμενης δύναμης των Chimera.

Το σενάριο του Resistance 3 μας μεταφέρει τέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα του προηγούμενου κεφαλαίου. Η αντίσταση μάλλον δεν έχει αποφέρει τα αναμενόμενα σε αυτό το διάστημα, καθώς πληροφορούμαστε ότι πλέον το 90% του πληθυσμού της Γης έχει αφανιστεί. Όσοι θυμούνται το βίντεο τερματισμού του δεύτερου Resistance, θα κατανοήσουν άμεσα την –ίσως άδικη- ατιμωτική απόλυση του Joseph Capelli από τον στρατό, ο οποίος αποκτά εδώ το ρόλο του πρωταγωνιστή, έχοντας πλέον εγκατασταθεί σε έναν οικισμό της Οκλαχόμα μαζί με τη γυναίκα και τον μικρό του γιο.

resistance-3-screen-new-02-thumb.jpgΌμως, κανένα μέρος δεν είναι πλέον ασφαλές και, αναμενόμενα, ο καταυλισμός σύντομα θα δεχθεί επίθεση, οδηγώντας στην αναγκαστική εκκένωσή του. Προκειμένου να μπορέσει να προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένειά του, ο Joseph θα αναγκαστεί να ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη, μαζί με τον δόκτορα Fyodor Malikov, έπειτα από την αποκάλυψη πως οι Chimera έχουν ανοίξει στην εν λόγω πόλη μία πύλη στο διάστημα, η οποία εικάζεται πως χρησιμοποιείται για να ενώσει χωροχρονικά τον εξωγήινο πλανήτη τους με τη Γη, κάτι που θα σημάνει και το τέλος της ανθρωπότητας.

Αν και αρχικά μας δημιουργήθηκε η πεποίθηση πως εν μέσω αυτής της αποστολής θα δοθούν διάφορες απαντήσεις για τη μυθολογία των Chimera, τελικά η κατάληξη του τίτλου είναι αρκετά χλιαρή και δείχνει μάλλον απότομη ενώ σίγουρα δεν αποτελεί κλείσιμο της τριλογίας. Πολύ απλά, η απειλή των εξωγήινων συνεχίζει να υφίσταται, ελάχιστα αποδυναμωμένη μετά το πέρας της ιστορίας του Capelli.

resistance-3-screen-new-03-thumb.jpgΠαρόλο όμως το αρκετά άτονο φινάλε, το ταξίδι προς τον προορισμό αξίζει την προσοχή μας. Καθ’ όλη την πορεία προς την Νέα Υόρκη θα συναντήσουμε ενδιαφέροντες χαρακτήρες και καταυλισμούς, δίνοντάς μας με τον καλύτερο τρόπο την αίσθηση της εξαθλίωσης και της ανάγκης για επιβίωση που έχει δημιουργηθεί από τον εξαντλητικό πόλεμο με τους Chimera. Η αντιμετώπιση ενός απρόσμενου εχθρού κατά τα μέσα του τίτλου σίγουρα θα σας εκπλήξει, εντείνοντας απόλυτα επιτυχημένα την δραματική κατάσταση στην οποία έχει επέλθει η Γη.

Οι cutscenes είναι ωραία αποδομένες, με τον Capelli να αποτελεί έναν μάλλον καλύτερο και πιο συμπαθή πρωταγωνιστή από τον Nathan Hale. Ο προσωπικός του αγώνας για την διασφάλιση της οικογένειάς του αποτυπώνεται επιτυχημένα χάρη στο πολύ καλό γράψιμο του χαρακτήρα του, αλλά και στην απόλυτα ικανοποιητική δουλειά του ηθοποιού, που καταφέρνει να μεταφέρει αρτιότατα τα συναισθήματα κυρίως μέσα από ορισμένες ιδιαίτερα αξιομνημόνευτες cutscenes.

{PAGE_BREAK}

FPS μηχανισμοί σε... κρίση ταυτότητας

Τρίτος τίτλος της σειράς και η Insomniac φαίνεται να μην μπορεί να κατασταλάξει ακόμα στους gameplay μηχανισμούς. Το Resistance 2 είχε ακολουθήσει την πεπατημένη, αλλάζοντας το ύφος του πρώτου μέρους και ενσωματώνοντας το σύστημα της αυτόματης αναζωογόνησης της ενέργειας ενώ, επιπλέον, όπως συνηθίζεται πια στο είδος, δεν μπορούσαμε να έχουμε παραπάνω από δύο όπλα στον εξοπλισμό μας. Φαίνεται ότι οι παραπάνω δύο σημαντικές συνιστώσες του gameplay δεν άρεσαν τελικά στους δημιουργούς, δίνοντας την εντύπωση πως ωθήθηκαν στις παραπάνω αλλαγές προκειμένου να μην μείνουν πίσω από την “μόδα”. Αναμνήσεις από άλλη εποχή, λοιπόν, θα μας δημιουργήσει η επιστροφή της μπάρας ενέργειας στην οθόνη, η οποία γεμίζει αποκλειστικά και μόνο με την εύρεση "γιατρικών".

Η αλλαγή αυτή, τουλάχιστον κατά την κρίση μας, έρχεται να μας υπενθυμίσει πως υπάρχει λόγος που αυτό το μοντέλο ενέργειας έχει πλέον εγκαταλειφθεί από το είδος. Αρκετά συχνά σε έντονες μάχες και σε επίπεδα που επισκεπτόμασταν για πρώτη φορ,ά η ενέργειά μας έπεφτε σε μονοψήφιο αριθμό, όπου όσο και αν κρυβόμασταν η απουσία του συστήματος αναζωογόνησης μας θύμιζε ότι πλέον η προσπάθειά μας είναι σχεδόν καταδικασμένη.

resistance-3-screen-new-04-thumb.jpgΤο συνεχές ψάξιμο γιατρικών περισσότερο δημιουργούσε το αίσθημα του εκνευρισμού παρά της έντασης. Επιπροσθέτως, θα επιθυμούσαμε να νιώθουμε ανακούφιση όταν έπειτα από ξαφνικές και έντονες ανταλλαγές πυροβολισμών βρίσκαμε κάλυψη. Αντιθέτως, όταν η ενέργειά μας σε τέτοιες περιπτώσεις ήταν χαμηλή, η αίσθηση που είχαμε ήταν ότι η προσπάθειά μας ήταν σχεδόν χαμένη. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως το εν λόγω στοιχείο χαλάει τη συνολική εμπειρία του τίτλου, ωστόσο, το πλέον διαδεδομένο σύστημα ενέργειας μάλλον θα ήταν προτιμότερο.

Η αλλαγή του συστήματος εξοπλισμού λειτουργεί –ευτυχώς- πολύ καλύτερα και υπέρ της εμπειρίας. Η ποικιλομορφία του οπλοστασίου που έχουμε στη διάθεσή μας είναι απόλυτα ικανοποιητική, με ευφάνταστα όπλα τόσο σχεδιαστικά όσο και λειτουργικά, προσδίδοντάς τους πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα ανάλογα με την περίσταση. Έχοντας όλα τα όπλα διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή, είχαμε την ικανοποίηση της απόλυτης ελευθερίας της στρατηγικής χρήσης τους.

resistance 3_beta_05-thumb.jpgΤα περισσότερα όπλα, λοιπόν, επιστρέφουν με μερικές νέες προσθήκες αλλά και απώλειες. Το Wraith του δεύτερου Resistance όπως και το Splicer απουσιάζουν, ενώ στις νέες προσθήκες θα βρείτε το πανίσχυρο Atomizer, που λειτουργεί ως μία εκδοχή φλογοβόλου με ηλεκτρισμό αντί για φλόγες, και το Cryogun που μπορεί να παγώνει τους εχθρούς, με δευτερεύουσα ικανότητά του να εξαπολύει ένα ωστικό κύμα με… προφανή αποτελέσματα για τους παγωμένους εχθρούς.

Όλα τα όπλα μπορούν να αναβαθμιστούν αυτομάτως με την εκτενή χρήση τους έως και δύο φορές, προσδίδοντάς τους σημαντικές προσθήκες και αποκτώντας παράλληλα οπτικές αλλαγές. Το Carbine για παράδειγμα μπορεί να αποκτήσει μία ξιφολόγχη, ενώ η δεύτερη αναβάθμιση του χαρίζει μεγαλύτερη χωρητικότητα βομβίδων. Εν τέλει, το σύστημα αναβάθμισης μας δίνει την καλύτερη δυνατή επιβράβευση για την ποικίλη χρήση των όπλων μας.

Resistance 3: Πεδίο μάχης Version 2.0

resistance 3_beta_06-thumb.jpgΑνεξάρτητα από την υψηλή ποιότητα παραγωγής που είχαν και τα δύο προηγούμενα Resistance, δε γινόταν παρά να παραδεχθεί και ο πιο φανατικός οπαδός τους ότι η χρήση των όπλων άφηνε μία εξαιρετικά αδύναμη αίσθηση. Με –πολύ- μεγάλη μας ευχαρίστηση διαπιστώσαμε ότι η Insomniac έδωσε τη δέουσα προσοχή στο παραπάνω πρόβλημα. Πλέον, τα ηχητικά εφέ των όπλων είναι σαφώς πιο δυνατά και “γεμάτα”, προσφέροντας απολαυστική αίσθηση σε κάθε πάτημα της σκανδάλης. Επιπλέον, κάθε όπλο φέρει το δικό του ξεχωριστό και χαρακτηριστικό στόχαστρο, σε αντίθεση με τα προηγούμενα Resistance όπου απλά βλέπαμε μία “ζουμαρισμένη” εκδοχή του σταυρονήματος όποτε θέλαμε να σημαδέψουμε, συμβάλλοντας σημαντικά στην ιδιαιτερότητα του κάθε όπλου.

{PAGE_BREAK}

Εξίσου σημαντική βελτίωση, που βοηθάει καταλυτικά στην απολαυστική αίσθηση των όπλων, αφορά στις αντιδράσεις των εχθρών όποτε δέχονται πυροβολισμούς. Ενώ στους προηγούμενους τίτλους της σειράς αντιδρούσαν στο τελειωτικό τους χτύπημα, πλέον έχουν ποικίλα και καλοφτιαγμένα animations ανάλογα με το μέρος του σώματος που θα τους πετύχουμε, αλλά και το όπλο που χρησιμοποιούμε, οδηγώντας στην ακόμα πιο απολαυστική χρήση των όπλων. Η τεχνητή νοημοσύνη δείχνει με τη σειρά της αναβαθμισμένη. Μπορεί να είδαμε αρκετές φορές ορισμένους εχθρούς να μην καλύπτονται, εντούτοις, είναι αρκετά πιο δραστήριοι στις κινήσεις τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έρχονται απλά κατά πάνω μας. Η μετακίνησή τους στο περιβάλλον γίνεται με ιδιαίτερη φυσικότητα, βλέποντάς τους να πηδάνε ή να σκαρφαλώνουν με μοναδική ρευστότητα στις κινήσεις τους πάνω σε κάθε λογής επιφάνεια.

Επιπλέον, οι εχθροί παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία στον εξοπλισμό τους και στον τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να μας οδηγήσουν στην οθόνη του restart, καταφέρνοντας να διατηρούν πάντα φρέσκο το πεδίο της μάχης και να μας προσφέρουν ένα σεβαστό βαθμό πρόκλησης. Δυστυχώς, τα bosses φαίνεται ότι έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα καθώς είναι ελάχιστα και σίγουρα δεν συγκρίνονται με τις επικές συγκρούσεις που είχαμε στο προηγούμενο Resistance.

Χαζεύοντας το τοπίο στο ταξίδι Οκλαχόμα προς Νέα Υόρκη

resistance-3-screen-new-07-thumb.jpgΟπτικά ο τίτλος της Insomniac μπορεί να μην έχει την τεράστια βελτίωση που είχε το πρώτο sequel, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν καταφέρνει να προκαλέσει εντύπωση. Τα particle effects είναι τα πρώτα που κερδίζουν τις εντυπώσεις χάρη στα εξαιρετικά εφέ του καπνού που βλέπουμε από τις εκρήξεις. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα εφέ του αέρα στα πρώτα επίπεδα όπου παρακολουθούμε τον σχηματισμό αληθοφανών σύννεφων σκόνης, καθώς και κάθε λογής αντικείμενα να ταλαντεύονται με το πέρασμα του ανέμου.

Η ποικιλία στα περιβάλλοντα που θα επισκεφτούμε είναι πολύ καλή, μεταφέροντάς μας σε κατεστραμμένες πόλεις, εγκαταλελειμμένα χωριά (όπου εκτυλίσσεται ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και ανεπιτήδευτα τρομακτικά επίπεδα που έχουμε δει τον τελευταίο καιρό σε FPS) και ορυχεία μεταξύ πολλών άλλων που καλύτερα θα είναι να τα ανακαλύψετε μόνοι σας.

resistance-3-screen-new-08-thumb.jpgΟι εξωτερικοί χώροι είναι αρκετά ανοιχτοί ώστε να επιτρέπουν σε μεγάλη ελευθερία κινήσεων, ενώ και οι πιο κλειστοφοβικοί χώροι προσφέρουν διάφορες εναλλακτικές διαδρομές προς εξερεύνηση. Τα διάφορα έγγραφα και ηχογραφημένες κασέτες βρίσκονται κρυμμένα ώστε να επιβραβεύουν το ψάξιμο, με ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με τα τεκταινόμενα του κόσμου. Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, οι μοναχικοί παίκτες θα βρεθούν σε ένα πολύ ωραία δομημένο campaign, αν και –όπως είπαμε και παραπάνω- οι χάρες του κρύβονται στο ταξίδι και όχι στον προορισμό.

Μειώνοντας τους αριθμούς στο Online

Περιέργως, ενώ το multiplayer του Resistance 2 περιείχε ορισμένους εντυπωσιακούς αριθμούς, όπως μάχες μεταξύ 60 παικτών ή co-op 8 παικτών, το τρίτο μέρος της σειράς επαναφέρει αυτά τα νούμερα στα συνηθισμένα όρια των 16 παικτών για το ανταγωνιστικό κομμάτι και στους δύο παίκτες για το συνεργατικό. Αναμφίβολα, το co-op στο campaign αποτελεί μία εξαιρετικά καλοδεχούμενη προσθήκη είτε σε split screen είτε σε online επίπεδο (αν και εδώ απαιτεί από τον δεύτερο χρήστη να βρίσκεται στη friends list σας), εντούτοις το εξαιρετικά απολαυστικό co-op mode των οχτώ παικτών λάμπει δια της απουσίας του.

Επιπροσθέτως, οι έντονες μάχες μεταξύ 40 ή 60 παικτών, σε συνδυασμό με τον ιδιαίτερο οπλισμό, αποτελούσαν στοιχεία που έκαναν τον τίτλο να ξεχωρίζει από τον ανταγωνισμό. Κατεβάζοντας τον αριθμό στους 16 δείχνει να αποτελεί ένα –τουλάχιστον- αμφιλεγόμενο βήμα στον online τομέα του. Τα συνήθη multiplayer modes επιστρέφουν όπως και το σύστημα των levels, το οποίο μας επιτρέπει να ξεκλειδώνουμε νέα όπλα και δυνατότητες όσο ανεβαίνουμε επίπεδο.  

Resistance_3_Brawler-thumb.jpgΤο πόνημα της Insomniac, λοιπόν, καταφέρνει να μας θυμίσει ότι το Resistance αποτελεί ένα franchise που ακόμα δεν έχει πει την τελευταία του λέξη. Οι βελτιώσεις στον οπτικό τομέα, αν και όχι άμεσα ορατές, καταφέρνουν τελικά να μας προσφέρουν ένα άκρως ικανοποιητικό και φρέσκο αποτέλεσμα. Το σενάριο μπορεί να μην είναι αυτό που περιμέναμε, σχετικά με τον πόλεμο που μαίνεται μεταξύ της ανθρωπότητας και των Chimera, όμως αποδίδει εξαιρετικά το ταξίδι και την αγωνία του Joseph Capelli προς τον αγώνα του για την διασφάλιση της επιβίωσης της οικογενείας του.

Εν κατακλείδι, οι οπαδοί του multiplayer μάλλον θα βρουν ελλείψεις και κοινότυπα στοιχεία που πιστεύουμε πως δεν θα καταφέρουν να τους κρατήσουν το ενδιαφέρον. Από την άλλη πλευρά, το τμήμα του campaign, παρά τα κάποια προβλήματά του, τεχνικά και σεναριακά, καταφέρνει να προσφέρει μία αρκετά βελτιωμένη εμπειρία. Η αίσθηση των όπλων είναι επιτέλους απολαυστική και η άρτια αρχιτεκτονική των επιπέδων, σε συνδυασμό με την ποικιλία των εχθρών, κατάφεραν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον μας αλλά και να μας δημιουργήσουν την επιθυμία να ξαναγυρίσουμε κάποια στιγμή στο εναλλακτικό πολεμικό μέτωπο της δεκαετίας του ’60.

Νικόλας Μαρκόγλου

Θετικά

  • Επιτέλους, απολαυστική χρήση των όπλων
  • Ποικιλία στα περιβάλλοντα
  • Το ταξίδι του Joseph Capelli διατηρεί το ενδιαφέρον μας

Αρνητικά

  • Δυστυχώς, η κατάληξη του ταξιδιού δε φέρνει ουσιαστικές απαντήσεις στην τριλογία
  • Η αλλαγή του συστήματος ενέργειας δε λειτουργεί υπέρ της δράσης
  • Το multiplayer επιστρέφει σε τετριμμένα μονοπάτια

Βαθμολογία

Νικόλας  Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του “ψηφιακού” Hollywood.

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...