Ταυτότητα

Driver: San Francisco

Driver: San Francisco

Edition: N/A Genre: Action, Racing Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-8 Ανάπτυξη: Ubisoft Reflections Ημ. Έκδοσης: 06/09/2011
PEGI: 12 Εκδότης: Ubisoft Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


“Στο μυαλό του John Tanner”

Πολλοί θεωρούν ότι το Grand Theft Auto III αποτελούσε τον πρώτο τίτλο που μας ώθησε στα πρωτόγνωρα χωράφια των τρισδιάστατων open world σύγχρονων κόσμων. Η αλήθεια είναι ότι δύο χρόνια πριν, η τότε Reflections Interactive και νυν Ubisoft Reflections, είχε ήδη κυκλοφορήσει το -παρόμοιου ύφους και μάλλον πρωτοπόρο σε αυτό το υπο-είδος παιχνιδιών- εξαιρετικό Driver για την πρώτη κονσόλα της Sony. Ο λιτά ονομασμένος τίτλος δεν χρειαζόταν άλλη λέξη για να περιγραφεί πιο εύστοχα, σε μία περιπέτεια όπου το τιμόνι του αυτοκινήτου αρκούσε για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος. Εξαιρετικός χειρισμός και πρωτόγνωρα κυνηγητά μέσα σε απόλυτα ανοιχτές πόλεις, κατάφεραν να μας προσφέρουν μία αξέχαστη εμπειρία.

Το πρώτο sequel μπορεί να ήταν αμφιλεγόμενο, εντούτοις το τρίτο μέρος της σειράς αποτελούσε μία μεγάλη απογοήτευση. Η ελάχιστη ποικιλία στις αποστολές, η απαράδεκτη δράση στις εκτός αυτοκινήτου αποστολές και τα κάθε λογής bugs έριχναν κατά πολύ την ποιότητα, σε έναν τίτλο όπου τουλάχιστον το μοντέλο οδήγησης έδειχνε πως η Reflections δεν είχε χάσει εντελώς το ταλέντο της.

Driver_SF_screen-07-thumb.jpgΤο Parallel Lines μπορεί να διόρθωνε κάπως την κατάσταση, αλλά με μόλις ένα χρόνο στην ανάπτυξη δεν μπορούσε να διορθώσει τα μέτρια επίπεδα όπου βρισκόταν πλέον η σειρά Driver. Ίσως αυτό που χρειαζόταν η Reflections ήταν η αλλαγή στον παραγωγό, καθώς μετά τη μετάβασή της από την Atari στη Ubisoft, η βρετανική εταιρία δείχνει να βρήκε το απαραίτητο χρονικό διάστημα αλλά και την υποστήριξη ώστε μετά από πέντε χρόνια να καταφέρει να επιστρέψει δυναμικά στο είδος που πρωτοπόρησε.

Πετώντας πάνω από το San Francisco

Η λειτουργία του Shift αποτελούσε ένα πραγματικά επίφοβο στοίχημα, το οποίο -κατά την κρίση μας- πιστεύουμε ότι κερδήθηκε επάξια, καταφέρνοντας από τις πρώτες ώρες ενασχόλησης να αποβάλλει πλήρως τις οποιεσδήποτε αμφιβολίες μας για τη λειτουργικότητά του. Τι είναι το Shift, λοιπόν. Ως ένας εντελώς εξωπραγματικός μηχανισμός, σε έναν κατά τα άλλα “προσγειωμένο” στην πραγματικότητα τίτλο, επιτρέπει οποιαδήποτε στιγμή στον πρωταγωνιστή να βγαίνει από το σώμα του ώστε να εισέλθει στο σώμα οποιουδήποτε άλλου οδηγού.

Driver_SF_screen-01-thumb.jpgΌποτε βγαίνουμε από το σώμα του John Tanner λοιπόν, περιφερόμαστε ως... η ψυχή του στο San Francisco, στοιχείο που μας δίνει το ελεύθερο να πετάμε σε διάφορα επίπεδα πάνω από την πόλη. Το εντυπωσιακότερο ίσως στοιχείο αυτού του μηχανισμού αποτελεί η αμεσότητα με την οποία εξερχόμαστε και εισερχόμαστε σε κάθε αμάξι. Είναι πραγματικά άξια προσοχής η δουλειά της Reflections σε αυτό τον τομέα καθώς, ακόμα και όταν βρισκόμαστε δεκάδες μέτρα πάνω από το έδαφος, η έντονη κίνηση στους δρόμους δε μειώνεται.

Επιπλέον, ακόμα και αν θελήσουμε να εισχωρήσουμε σε ένα αυτοκίνητο στην άλλη άκρη του San Francisco (μία πόλη δεκάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων), η διαδικασία θα πραγματοποιηθεί χωρίς την παραμικρή ένδειξη loading, διατηρώντας τη δράση αμείωτη. Προς αποφυγή του φόβου για όσους περιμένουν έναν καθαρά racing τίτλο, η συχνότητα χρήσης του Shift βρίσκεται, ως επί το πλείστον, στην κρίση του παίκτη.

Driver_SF_screen-02-thumb.jpgΟι αποστολές που απαιτούν αποκλειστικά τη χρήση του εν λόγω μηχανισμού είναι ελάχιστες, ενώ σε άλλες είναι καθαρά προαιρετική. Παραδείγματος χάρη, σε αγώνες ταχύτητας μπορούμε να επιλέξουμε να οδηγήσουμε “καθαρά” ή να πάρουμε τον έλεγχο αυτοκινήτων του αντίθετου ρεύματος ώστε να εμβολίσουμε τους αντιπάλους μας. Όμως, ακόμα και οι ελάχιστες αποστολές που απαιτούν τη χρήση του, καταφέρνουν να είναι διασκεδαστικές, όπως οι στιγμές που θα πρέπει να πάρουμε τον έλεγχο του αντίθετου ρεύματος ώστε να αναχαιτίσουμε εχθρικά αυτοκίνητα.

Η ποικιλία των αποστολών στο Driver San Francisco είναι πραγματικά τεράστια. Το single player τμήμα του τίτλου περιέχει έναν ικανοποιητικό αριθμό κεντρικών αποστολών, που πλαισιώνεται από έναν τεράστιο αριθμό δευτερευουσών που ξεκλειδώνονται έπειτα από το πέρας κάθε κεντρικής αποστολής. Ορισμένες από αυτές περιέχουν μικρά υποτυπώδη σενάρια μεταξύ οδηγού και συνοδηγού, όπως δύο ασιάτες που παίρνουν μέρος σε αγώνες δρόμου προκειμένου να μαζέψουν τα απαραίτητα λεφτά για τις σπουδές τους (θα συμβουλεύαμε τους φοιτητές αναγνώστες μας να δοκιμάσουν πρώτα εναλλακτικές μεθόδους...).

Driver_SF_screen-11-thumb.jpgΤα ζητούμενα των αποστολών ποικίλουν σε ένα σεβαστό βαθμό ενώ και οι παράμετροί τους αλλάζουν συνεχώς ώστε να μην φτάνουν σε σημείο πλήρης επανάληψης. Θα βρεθούμε σε απλούς αγώνες ταχύτητας με άλλους αντιπάλους, θα χρειαστεί να ανεβάσουμε τους παλμούς του συνοδηγού μας μέσω επικίνδυνης οδήγησης, να τρέχουμε πάνω από κάποιο όριο ταχύτητας χωρίς να συγκρουστούμε και διάφορα άλλα που κατάφεραν να κρατήσουν το ενδιαφέρον μας για πάρα πολλές ώρες, πριν φτάσουμε στο σημείο να αρχίσουμε να νιώθουμε κάποια σημάδια επανάληψης.

{PAGE_BREAK}

Σενάριο: “Μα όλο αυτό το διάστημα ήμουν σε κώμα;”

Παρόλο όμως που ο μηχανισμός του Shift λειτουργεί τελικά άψογα και –απρόσμενα- υπέρ του ύφους του τίτλου, η εισαγωγή του στη σειρά Driver δεν έγινε χωρίς κάποιο τίμημα. Είναι εμφανές ότι πρωταρχικό μέλημα της Reflections ήταν η ενσωμάτωση του εν λόγω μηχανισμού και στη συνέχεια να δημιουργήσουν ένα σενάριο γύρω του και όχι να εντοπίσουν μηχανισμούς και πλοκές που να παντρεύονται με φυσικότητα. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν έγινε καμία εργασία στον τομέα του σεναρίου, αλλά ας δούμε καλύτερα πως δικαιολογείται το Shift. Ο John Tanner των πρώτων τριών Driver επιστρέφει και πάλι στο τιμόνι έπειτα από το Driv3r. Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του Jericho από τη φυλακή -μια εγκληματική μορφή που συνεχώς πρέπει να κυνηγάει ο Tanner- η συνοδεία του δέχεται επίθεση, γεγονός που οδηγεί στην απόδραση του μεγαλο-εγκληματία.

Όπως είναι φυσικό, ο Tanner θα σπεύσει στη σύλληψή του με τη βοήθεια του πανέμορφου (οπτικά και ηχητικά) Dodge Challenger R/T. Ωστόσο, το κυνηγητό δε θα έχει ευτυχή κατάληξη. Τη στιγμή που θα βγάλει τον Jericho από το δρόμο, το αυτοκίνητο του Tanner θα δεχθεί ένα ισχυρό χτύπημα από φορτηγό ρίχνοντάς τον σε κώμα.

Driver_SF_screen-03-thumb.jpgΗ συνέχεια του σεναρίου, λοιπόν, θα μας βρει στο μεγαλύτερο κομμάτι της μέσα στο υποσυνείδητο του Tanner. Βρισκόμενος στην πραγματικότητα στο κρεβάτι του νοσοκομείου, ο Tanner θα ξυπνήσει στο San Francisco του μυαλού του, ενώ ο ίδιος θα νομίζει ότι βρίσκεται στον πραγματικό κόσμο. Ο Tanner δε θα αργήσει να αντιληφθεί ότι μπορεί να μεταφέρεται στους διάφορους οδηγούς της πόλης, προσπαθώντας έπειτα να χρησιμοποιήσει αυτή τη δυνατότητα ώστε να συλλάβει τον –φανταστικό πλέον- Jericho. Το κυριότερο πρόβλημα του σεναρίου εντοπίζεται στην τοποθέτησή του σε έναν πλήρως φανταστικό κόσμο.

Το γεγονός ότι όλα όσα συμβαίνουν δεν έχουν κανέναν απολύτως αντίκτυπο στον πραγματικό κόσμο, χωρίς επίσης οι επιτυχείς αποστολές να βοηθούν τον Tanner να βρει τις αισθήσεις του, μας δημιουργεί ιδιαίτερη δυσκολία στο να ενδιαφερθούμε για αυτό το... κυνήγι μαγισσών.

Driver_SF_screen-04-thumb.jpgΔεδομένων των παραπάνω, ευτύχημα είναι ότι η Reflections δεν παρέδωσε εντελώς στη μοίρα του το σενάριο, εντούτοις, φαίνεται έντονα η προσπάθειά της για την απόδοση μίας εφικτής ιστορίας που να μπορεί να λειτουργήσει στα πλαίσια του κόσμου όπου διεξάγεται, έχοντας παράλληλα το ανάλαφρο ύφος που απαιτείται. Πολλές είναι οι φορές όπου θα δούμε πληροφορίες από την τηλεόραση στο δωμάτιο του νοσοκομείου να μεταφέρονται/ μεταφράζονται με απρόσμενο τρόπο στο υποσυνείδητο του Tanner, ενώ και ορισμένα μεταφυσικά γεγονότα μάς οδηγούν σε ορισμένες αξιομνημόνευτες αποστολές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα CGI βίντεο είναι υψηλότατης ποιότητας απεικονίζοντας τα πρόσωπα με μεγάλη λεπτομέρεια. Οι ηθοποιοί κάνουν πολύ καλή δουλειά και κυρίως ο συνδυασμός παρουσιαστικού, φωνής και χαρακτήρα του Tanner συνθέτουν μία ιδιαίτερα συμπαθή προσωπικότητα.

Οδηγώντας ως ένας άλλος Steve McQueen

Driver_SF_screen-12-thumb.jpgΜπορεί το Shift να διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο στο gameplay, εντούτοις, την περισσότερη ώρα στο Driver δε θα την καταναλώσουμε στους αιθέρες, χειριζόμενοι την ψυχή (;) του Tanner, αλλά πίσω από το τιμόνι μίας άκρως ικανοποιητικής λίστας αυτοκινήτων. Οποιαδήποτε προβλήματα και αν είχαν τα προηγούμενα κεφάλαια του franchise δεν έπαυαν να έχουν ένα πάρα πολύ καλό μοντέλο οδήγησης. Η ποιότητα σε αυτόν τον τομέα συνεχίζεται και στο νέο μέρος της σειράς, χαρίζοντάς μας μία απολαυστική οδηγική εμπειρία.

Το San Francisco δεν προσπαθεί να προσφέρει εξομοίωση, αλλά αντίθετα δοκιμάζει –και πετυχαίνει- να είναι όσο το δυνατόν πιστότερο στο ύφος της οδήγησης που παρακολουθούσαμε στις παλαιότερες ταινίες δράσης όπως οι Bullitt, French Connection, Vanishing Point κ.λπ. (όταν τα stunts ήταν αληθινά και όχι ψηφιακά ή τραγικά μονταρισμένα).

Driver_SF_screen-05-thumb.jpgΤα σπιναρίσματα δεν έχουν σταματημό, ενώ όταν συνηθίσετε τη συμπεριφορά των οχημάτων το χειρόφρενο θα γίνει ο καλύτερος σύμμαχος ώστε να εισέρχεστε σε στροφές. Επιπλέον, μέσω του χειρισμού δίνεται άπταιστα η αίσθηση του βάρους των διαφορετικών τύπων αυτοκινήτων, με τις συμπεριφορές να ποικίλουν ανάλογα με το είδος και το μοντέλο τους. Η οδήγηση λοιπόν καταφέρνει το στόχο της, πείθοντάς μας ότι οδηγούμε σε κάποια “χολιγουντιανή” παραγωγή.

Φυσικά, καταλυτικό ρόλο στην πολύ καλή εμπειρία που είχαμε από τον τίτλο διαδραματίζει και η ύπαρξη 140 συνολικά αυτοκινήτων και φορτηγών που αποτελούν πραγματικά μοντέλα (ευρωπαϊκά και αμερικάνικα), προσδίδοντας πολλούς βαθμούς στην αυθεντικότητα του τίτλου. Εν ολίγοις, είναι πολύ πιο απολαυστική η αίσθηση να οδηγούμε μία Ford Gran Torino ή μία McLaren SLR, από το να είχαμε στα χέρια μας ένα φανταστικό αυτοκίνητο.

{PAGE_BREAK}

Κάτω από το καπό

Ο σχεδιασμός των μοντέλων είναι λεπτομερής και απόλυτα ικανοποιητικός ενώ πρέπει να αναφέρουμε ότι εξαιρετική δουλειά έχει γίνει στην εσωτερική κάμερα. Το εσωτερικό κάθε αυτοκινήτου είναι πιστό αντίγραφο των κανονικών, ενώ ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε να κουνιούνται τα χέρια στις αλλαγές ταχυτήτων, στο στρίψιμο του τιμονιού και στο τράβηγμα του χειρόφρενου, μας μεταφέρει με μοναδικό τρόπο τη νευρικότητα της επικίνδυνης οδήγησής μας. Τουλάχιστον όσον αφορά τον γράφοντα, ήταν το μόνο παιχνίδι του είδους όπου ένα μεγάλο μέρος του καταναλώθηκε στην εσωτερική κάμερα.

Γενικότερα, βέβαια, η Reflections αξίζει τα εύσημα για τον τεχνικό τομέα του τίτλου, καθώς βρίσκεται πραγματικά σε πολύ υψηλά επίπεδα. Μπορεί η πόλη να μην έχει την εξαιρετική λεπτομέρεια που έχουμε δει σε άλλους τίτλους και τα μοντέλα των πεζών να είναι μέτρια σχεδιασμένα, αλλά από την άλλη μεριά, κοιτώντας πέρα από τον αμιγώς οπτικό τομέα, κρύβονται άλλες χάρες στη μηχανή γραφικών.

Driver_SF_screen-13-thumb.jpgΤα ακατέβατα 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο, χωρίς την παραμικρή πτώση τους σε κανένα σημείο της πολύωρης ενασχόλησής μας, χαρίζουν μία μοναδική ομαλότητα στην οδήγηση που δεν έχουμε ξαναδεί σε open world τίτλο. Εντυπωσιακή είναι και η κίνηση που επικρατεί στους δρόμους, απεικονίζοντας δεκάδες αυτοκίνητα, όπου -ιδίως στους τεράστιους κεντρικούς δρόμους- μας μεταφέρουν απολύτως εύστοχα την έντονη κινητικότητα που παρατηρείται στις μεγαλουπόλεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το draw distance είναι απόλυτα ικανοποιητικό, επιτρέποντάς μας να βλέπουμε σε τέτοιο μήκος όπου κανένα pop up δε γίνεται αισθητό.

Όλα τα παραπάνω με loading του ενός δευτερολέπτου αποκλειστικά όταν μπαίνουμε και βγαίνουμε από αποστολές ενώ –όπως προείπαμε- δεν υπάρχει το παραμικρό loading κατά τη χρήση του Shift. Εντυπωσιακές είναι και οι απόλυτα ομαλές εναλλαγές από in-game γραφικά σε προσχεδιασμένα υψηλής ανάλυσης βίντεο στις διάφορες cutscenes.

Multiplayer και τελικά συμπεράσματα

Και στο multiplayer κομμάτι του τίτλου η Reflections δείχνει ότι έδωσε το απαραίτητο βάρος ώστε να προσφέρει μία απολαυστική εμπειρία. Ένας τεράστιος αριθμός από modes προσφέρει την απαραίτητη ποικιλία. Οι απλοί αγώνες ταχύτητας δεν λείπουν, όμως, η πραγματική ουσία του online βρίσκεται όταν μπαίνει στην εξίσωση η λειτουργία του Shift. Στην πληθώρα των modes το γεγονός ότι κάθε αυτοκίνητο στο δρόμο μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποτελέσει κάποιον αντίπαλο, προκαλεί ένα πρωτόγνωρα απρόβλεπτο χάος στους δρόμους.

Καλύτερο παράδειγμα αποτελεί το mode "Tag", όπου ένας από τους οκτώ παίκτες είναι σημαδεμένος, με τους υπόλοιπους να τον κυνηγάνε ώστε να πάρουν το σημάδι του, προκειμένου να επαυξήσουν τους πόντους τους. Οποιαδήποτε στιγμή μπορεί ένα αυτοκίνητο από το αντίθετο ρεύμα να καταληφθεί από κάποιον αντίπαλο, για να πέσει κατά πάνω μας διατηρώντας αμείωτη την ένταση. Αξίζει να σημειωθεί ότι προσφέρεται και η δυνατότητα για split screen σε ορισμένα από τα modes, αν και τα καρέ ανανέωσης σε αυτές τις περιπτώσεις πέφτουν στα 30.

Driver_SF_screen-14-thumb.jpgΕν κατακλείδι, έπειτα από πέντε χρόνια η Reflections κατάφερε να επαναφέρει τη σειρά της σε υψηλά επίπεδα ποιότητας, προσφέροντάς μας την “Driver” εμπειρία που ζητούσαμε. Το μοντέλο οδήγησης επιτρέπει να οδηγούμε με την “κινηματογραφική” ευκολία που επιθυμούσαμε μέσα σε ένα San Francisco που είναι γεμάτο από –φαινομενικά- ατελείωτες αποστολές, σε έναν τίτλο που πλαισιώνεται άψογα από έναν εξαιρετικό τεχνικό τομέα και έναν καινοτόμο μηχανισμό που καταφέρνει να είναι απρόσμενα λειτουργικός. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα θέλαμε να ξαναδούμε στο μέλλον την επιστροφή του Tanner. Με μία προϋπόθεση όμως. Την επόμενη φορά να τον δούμε να πατάει στα πόδια του και όχι να βρίσκεται στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Νικόλας Μαρκόγλου

Θετικά

  • Εξαιρετικός τεχνικός τομέας
  • Η λειτουργία του Shift είναι απρόσμενα καλή
  • Πολύ καλό “κινηματογραφικό” μοντέλο χειρισμού
  • Ένας εξαιρετικά συμπαθής πρωταγωνιστής…

Αρνητικά

  • ...που όμως θα θέλαμε να τον δούμε σε μία ιστορία όπου οι πράξεις του θα έχουν πραγματικό αντίκτυπο στον κόσμο

Βαθμολογία

Νικόλας  Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του “ψηφιακού” Hollywood.

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...