Όντως, η Ανατολή των Εφιαλτών μας...

Όταν η Microsoft παρουσίασε στo TGS 2010 μια σειρά αυστηρά "mature" τίτλων που θα έρθουν για το Kinect, το κοινό του Xbox 360 πήρε μια βαθιά ανάσα ανακούφισης. Καλή και όμορφη ήταν η παρουσίασή τους στην Ε3 2010 αλλά μην γελιόμαστε, αφορούσε κυρίως το μελλοντικό καταναλωτικό κοινό της Microsoft, τα παιδιά και τους γονείς τους, καθώς τους δελέαζε με χνουδωτά ζωάκια, χορευτικά τερτίπια και ζεστά χρώματα. Δεν μπορούμε να φανταστούμε όμως τους γαλουχημένους Halo fans να χοροπηδούν από τη χαρά τους όταν είδαν το Dance Central και το Kinectimals!

Το Rise of Nightmares ιδιαίτερα, αποτέλεσε αντικείμενο μεγάλης συζήτησης από τους παίκτες και σίγουρα συγκαταλεγόταν στους πιο αναμενόμενους. Πώς ήταν δυνατόν άλλωστε να αντισταθεί το κοινό όταν οι υποσχέσεις ήταν τόσο γλυκές;

Η SEGA υποσχόταν ένα νέου τύπου House of the Dead τίτλο, που όμως θα είχαμε ελεύθερη κίνηση στο χώρο, δεν θα περιοριζόμασταν σε απλό... μπαμ μπαμ, θα μας δίνονταν πολλαπλές επιθέσεις σώμα με σώμα και, φυσικά, η δυνατότητα να εργαστούμε ως μαθητευόμενος χασάπης ζόμπι! Ο πιο γλυκός και τρυφερός πόθος κάθε splatter fan. Ένα χρόνο μετά, το Rise of Nightmares έχει πλέον φτάσει στα χέρια μας και μπορούμε να πούμε πως όλες οι υποσχέσεις εκπληρώθηκαν στο έπακρο. Το πώς εκπληρώθηκαν όμως, είναι αλλού... εξορκιστή ευαγγέλιο.

Η χαρά του Ed Wood - Σενάριο & Ατμόσφαιρα

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Το σενάριο του παιχνιδιού είναι ακριβώς ό,τι θα περιμένατε από έναν House of the Dead τίτλο. Με λίγα λόγια, ανύπαρκτο, αδιάφορο και με πολλά κενά στην αφήγηση. Η ιστορία ξεκινάει με εμάς να χειριζόμαστε τον Josh, ένα νεαρό αλκοολικό που ταξιδεύει με την γυναίκα του Kate κάπου στην Ανατολική Ευρώπη.

Η σχέση σας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο και το γεγονός πως ούτε στις διακοπές δεν αφήσατε κάτω το φλασκί σας, ποσώς βοηθάει να ηρεμήσετε τη σύζυγο. Ακόμα ένας καυγάς ξεσπάει και η Kate αηδιασμένη παρατάει τον Josh και τρέχει μακριά του. Σα να άκουσε την ευχή της, ο τρελός επιστήμονας της περιοχής εκτροχιάζει το τρένο σας και την απαγάγει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αφήνει πίσω του μια λεγεώνα από νεκροζωντανούς για να σας εμποδίσουν να την πάρετε πίσω. Αν το παιχνίδι σε εκείνο το σημείο έδινε την επιλογή να την παρατήσετε και να πάτε για clubbing στο Βουκουρέστι, η ιστορία πιθανότατα να ήταν καλύτερη!

Και το λέμε αυτό, διότι πρακτικά δεν υπάρχει ιδιαίτερη ιστορία. Πολύ απλά, υπάρχει ο στερεοτυπικός κακός επιστήμονας που θέλει να καταστρέψει τον κόσμο και ο αφανής ήρωας που θα τον σώσει στο τέλος. Υπάρχουν ευτυχώς ορισμένες ενδιαφέρουσες ανατροπές και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες που εμφανίζονται προσθέτουν μια ποικιλία στο παιχνίδι, αλλά και πάλι, ομίχλη πυκνή καλύπτει το σενάριο.

Από την άλλη, η... ευλαβική τυπικότητα του σεναρίου καταφέρνει να δημιουργήσει αυτό το γλυκό συναίσθημα που μόνο τα πολύ κακά B-Movies μπορούν να προσφέρουν. Παίζοντας το Rise of Nightmares νιώθεις σαν να έχεις περάσει διαμέσου χρονοδίνης στο 1980 και να πρωταγωνιστείς σε μια πολύ κακή ταινία, η οποία όμως επειδή είναι τόσο κακή, καταφέρνει να δημιουργεί ένα ευχάριστο κλίμα σαχλαμάρας και γέλιου. Αυτό δυστυχώς, όμως, σημαίνει πως ο φόβος και ο τρόμος απουσιάζουν πλήρως από το παιχνίδι της SEGA AM1, καθώς τα κλισέ δίνουν και παίρνουν και μπορείτε να μυριστείτε τις απότομες σκηνές από μίλια μακριά. Β-Movie Splatter ατμόσφαιρα λοιπόν, γεγονός που είτε θα σας χαροποιήσει, είτε θα σας διώξει μακριά από τον τίτλο.

Σε όλο αυτό το θέμα της ατμόσφαιρας έρχεται να δέσει και ο τεχνικός τομέας. Τα περιβάλλοντα είναι 100% προβλέψιμα, με το τυπικό στοιχειωμένο κάστρο, τα πλούσια δωμάτιά του, τα μπουντρούμια, τους υπονόμους, τις αυλές και τα μυστικά εργαστήρια. B-Movie είπαμε, όλα πρέπει να είναι κλισέ! Αλλά χωρίς τρόμο ή πανικό φυσικά, καθώς ακόμα και στις σκοτεινές κατακόμβες ο φωτισμός είναι τόσο έντονος, που σε άλλο παιχνίδι θα νομίζατε πως ήσασταν σε εξωτερικό χώρο. Προσθέστε σε αυτά το τραγελαφικό voice acting, με ηθοποιούς που προσπαθούν να μιμηθούν προφορές Ρουμανίας, Γαλλίας και Αγγλίας και να ακούγονται σαν από το τελευταίο κορφοβούνι και θα καταλάβετε πόσο αστείο είναι το αποτέλεσμα. Ωστόσο, για άλλη μια φορά, το αποτέλεσμα είναι θέμα αγάπης/ μίσους ανάλογα με τα γούστα του καθενός.

{PAGE_BREAK}

H ζυγαριά της λήθης – Τεχνικός τομέας & Χειρισμός

Βλέποντας όμως τα πιο αντικειμενικά σημεία και για να πούμε τα πράγματα σταράτα, οπτικά το παιχνίδι θυμίζει τίτλο Wii και PS2, όχι Xbox 360. Τα μοντέλα των περισσότερων χαρακτήρων είναι γεμάτα γωνίες, οι περιοχές αρκετά άδειες και για retail τίτλο που κοστίζει 50 ευρώ το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εκτός εποχής. Από την άλλη, η μουσική επένδυση του τίτλου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, με ενορχηστρώσεις που προκαλούν αγωνία σε σημεία και ενισχύουν τη δράση σε άλλα. Κάπου εδώ, βέβαια, θα ήταν καλό να σταματήσουμε την τραμπάλα μεταξύ b-movie και horror και να περάσουμε στην τραμπάλα του χειρισμού του παιχνιδιού.

Η SEGA, εκμεταλλευόμενη το γεγονός πως ο τίτλος χρησιμοποιεί αποκλειστικά το Kinect, κατάφερε να δημιουργήσει ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον σύστημα χειρισμού. Όπως όμως και κάθε άλλο σημείο του παιχνιδιού, έτσι και εδώ το αποτέλεσμα είναι μία του ύψους του Ολύμπου και μία του βάθους των Ταρτάρων. Ευτυχώς, ο τομέας αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και το σύστημα μάχης ανήκει στην πρώτη κατηγορία και τα αποτελέσματα είναι αρκετά εντυπωσιακά.

Θα σκαρφαλώσετε σε σκάλες σκαλί-σκαλί, θα κλωτσήσετε πόρτες για να ανοίξουν, θα τραβήξετε σκοινιά και μοχλούς, θα πηδήξετε και θα σκύψετε για να περάσετε εμπόδια -οι εφαρμογές του Kinect είναι πολλές και δεν ήταν λίγες οι στιγμές που θυμηθήκαμε το Disaster: Day of Crisis του Wii, το μόνο άλλο παιχνίδι στην αγορά με τέτοια αλληλεπίδραση παίκτη-περιβάλλοντος. Το σύστημα μάχης είναι και αυτό ιδιαίτερα ευχάριστο, καθώς θα χρησιμοποιήσετε πάρα πολλά όπλα και το καθένα από αυτά έχει διαφορετικό τρόπο χειρισμού αλλά και χρηστικότητα.

Θα κόψετε, θα σπάσετε, θα χτυπήσετε, θα πετάξετε, θα ρίξετε γροθιές, θα αμυνθείτε και γενικά θα ιδρώσετε με την ψυχή σας. Κάπου εδώ όμως αρχίζουν και θολώνουν τα νερά και τα προβλήματα ξεπροβάλουν σαν λασποτέρατα του βάλτου. Και ας αρχίσουμε με το πιο βασικό από αυτά, την κίνηση μέσα στο χώρο. Στη θεωρία, βάζοντας το ένα πόδι μπροστά ή πίσω προχωράμε προς την επιθυμητή κατεύθυνση και στρίβουμε δεξιά ή αριστερά κουνώντας τους ώμους μας.

Στην πράξη, το Kinect τη μία δεν θα αναγνωρίζει το πόδι, την άλλη θα το δει για λίγο και θα προχωράμε με ρυθμό χελώνας. Τη μία θα στρίβουμε πολύ λίγο και την άλλη πάρα πολύ. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πως θα κατανοήσετε τη μοίρα μίας μπάλας στο φλιπεράκι, γιατί θα χτυπήσετε τόσους τοίχους και εμπόδια άθελά σας, που θα σας πιάσει πονοκέφαλος. Η ομάδα της SEGA, πολύ σοφά, χρησιμοποίησε ένα σύστημα αυτόματης κίνησης που προχωράει τον παίκτη προς το επόμενο checkpoint. Ωστόσο, όταν θελήσετε να βρείτε άλλα όπλα, να ελιχθείτε σε μάχη ή να τριγυρίσετε για να βρείτε διακόπτες και λοιπά μυστικά, η υπομονή σας θα εξατμιστεί πιο γρήγορα από σταγόνα νερού στη Σαχάρα.

Συμπεράσματα

Τελειώνοντας το Rise of Nightmares, το Deadly Premonition ήταν το παιχνίδι που μας ήρθε κατευθείαν στο μυαλό. B-Movie σενάριο, ανύπαρκτη ατμόσφαιρα τρόμου και κακός τεχνικός τομέας. Και όμως, το δεύτερο κατάφερε να αγαπηθεί από πολλούς παίκτες για ακριβώς αυτούς τους λόγους, γιατί ήταν τόσο επιτηδευμένα κακό σε αυτά τα σημεία, που αναγνώριζες τη "γλύκα" που έκρυβε από πίσω του. Το Rise of Nightmares είχε τα φόντα να καταφέρει κάτι παρόμοιο, σε μικρότερη πάντα κλίμακα, καθώς το σαχλό setting και οι έξυπνες ιδέες του φρεσκάρουν επιτυχώς το "χορευτικό" Kinect.

 

Δυστυχώς όμως, το πρόβλημα της κίνησης αποτελεί πραγματικό εφιάλτη και μειώνει σημαντικά την ποιότητα ενός τίτλου, που σε budget price θα αποτελούσε σίγουρη αγορά. Ως έχουν τα πράγματα, μπορούμε να το προτείνουμε μόνο σε φανατικούς οπαδούς των slasher/ thrasher b-movies μιας και αυτοί θα μπορέσουν να αντέξουν κάπως τα προβλήματα και να χαρούν το παιχνίδι έτσι όπως θα έπρεπε. Οι υπόλοιποι, καλά θα κάνουν να το αποφύγουν, εκτός φυσικά και αν έχετε όρεξη να πιάσετε ένα ζόμπι και να το καρφώσετε με κομπρεσέρ, να το διαλύσετε με βαριοπούλα, να το κάψετε και τέλος να το τεμαχίσετε με ένα αλυσοπρίονο για να το σερβίρετε σε σαντουιτσάκια για το φθινοπωρινό πικ νικ της Umbrella Corp!

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Ταυτότητα παιχνιδιού

Edition: N/AGenre: HorrorΔιάθεση: Zegetron
Αριθμός παικτών: 1Ανάπτυξη: SEGA AM1Ημ. Έκδοσης: 09/09/2011
PEGI: 18Εκδότης: SEGAΠλατφόρμες: Xbox 360

Θετικά

  • Διασκεδαστικότατο τεμάχισμα εκατοντάδων ζόμπι με μεγάλη ποικιλία όπλων
  • B-Movie ατμόσφαιρά που θυμίζει τις εποχές των arcades
  • Πολλές κινήσεις για μάχη και δράση με το περιβάλλον που αναγνωρίζονται σωστά από το Kinect...

Αρνητικά

  • ...αλλά όσον αφορά την κίνηση στον χώρο, το αποτέλεσμα είναι κακό
  • B-Movie ατμόσφαιρά με κλισέ σενάριο και απουσία φόβου
  • Μετριότατα γραφικά και voice acting

Βαθμολογία

Αρχιτέκτων και συντηρητής ιστορικών κτιρίων κατ' επάγγελμα, μόλις πέσει η νύχτα φοράει την καμπαρντίνα του και σουρτουκεύει σε αναζήτηση μιας νέας περιπέτειας. Ταξιδιώτης και ονειροπόλος, με κλινικά κολλήματα σε Fantasy και Sci-Fi, gaming backstory από τα 80s και mantra τη φράση «η ιστορία και οι γρίφοι πάνω απ’όλα», δεν χαρίζει κάστανο σε νεοτερισμούς υπερβολικής ευκολίας. Αν είσαι adventure, RPG ή strategy, είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχετε περάσει πολλές γλυκές νύχτες μαζί…

Σχετικά άρθρα βάσει tags

Ο Ιούνιος στο Xbox Live Gold
Hackers, assassins και κυνηγοί δράκων!
Υπό ανάπτυξη η συνέχεια του Life is Strange
Με την ίδια ομάδα στο τιμόνι.
Πρώτες επίσημες πληροφορίες για το PES 2018
Ημερομηνία κυκλοφορίας και teaser trailer για τον τίτλο.
Προσφορές σε Backward Compatible τίτλους του Xbox One
Πάνω από 275 τίτλοι σε προσφορά.
Ανακοινώθηκαν τα Games with Gold για τον Μάιο
Giana Sisters, Lara Croft για το One και Star Wars παιχνίδια για το 360.
Ξεκίνησε το Spring Sale της Microsoft
Με προσφορές για Xbox One, Xbox 360 και Windows 10.
Live event για το Destiny
Γιορτάζοντας την Εποχή του Θριάμβου.
Αποκαλύφθηκε το Xbox Game Pass
Η νέα συνδρομητική υπηρεσία του Xbox.
Ανακοινώθηκαν τα Games with Gold για το Μάρτιο
Layers of Fear, Evolve Ultimate Edition, Borderlands 2, Heavy Weapon.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

Πρέπει να συνδεθείς για να σχολιάσεις

Άτομα σε αυτή τη συζήτηση

  • Πλάκα φαίνεται να έχει...για καθαρή διασκέδαση χωρίς προβληματισμούς.

  • To περιμενα ακομα χειροτερο. Αν ειχα kinnect θα το αγοραζα στο 20ευρο...

  • Δεν εχω Kinect οποτε δε θα το δοκιμασω. Παντως εχει τα προβληματακια του ο τιτλος απ'οτι φαινεται...

  • Το περίμενα για 4,5 αλλά ντάξει.Αυτή η b movie ατμόσφαιρα πρέπει να έχει πολύ γέλιο αλλά δεν υπάρχει χρόνος ούτε τώρα τώρα στις αρχές του 2012 για κάτι τέτοιο...

  • Αφού το παιχνίδι είναι Χόρορ και βάση του τίτλου παίρνει ένα 3 τουλάχιστον.Αποτυγχάνει να αποδώσει φόβο?Στα μπετάα

  • Δεν συμφωνώ HeavyRain γιατί είναι άλλο είδος.
    άλλο τα Sillent Hill και Amnesia που βασίζονται στον φόβο, άλλο τα RE και Dead Space που σε τρομάζουν και άλλο τα House of the Dead και Deadly Premonition που ανήκουν στο ίδιο ακριβώς στυλ με το παιχνίδι. αυτά που τα βάζεις, σκουπίδια ή διασκέδαση; Τονίζω λοιπόν κάτι σημαντικό για ακόμα μια φορά. Το παιχνίδι είναι για τα άτομα που αγαπάνε το συγκεκριμένο είδος, οι υπόλοιποι μένουν μακριά του.

    Για να το κάνω ακόμα πιο απλό, το Rise of Nightmares είναι για τα video games ότι είναι "Το Κακό" για τις ταινίες ζόμπι. corny, cheesy, συνηθισμένο, γεμάτο προβλήματα, αλλά και γεμάτο στυλ, αστεία και ατμόσφαιρα.

  • όταν πέσει στα 15 ευρώ αγορά για καθαρά λόγους ψυχαγωγίας και χαβαλέ...

  • Φαίνεται καλό στο gameplay στο καθάρισμα των εχθρών και στο γεγονός οτι έχει ποικιλία στο τι μπορείς να κάνεις με εξαίρεση την κίνηση στον χώρο που φαίνεται οτι ακόμα δεν έχουνε πετύχει σωστά.Η ατμόσφαιρα φαίνεται αρκετά πετυχημένη με κάφρικο Β movies στύλ :) τα γραφικά βέβαια μπορούνε να βελτιωθούνε αρκετά αλλά λόγο kinect έγιναν λογικά κάποιες παραχωρήσεις αν είχα kincet θα το έπερνα,νομίζω οτι ενα 2ο μέρος πιο βελτιωμένο θα ήτανε κάτι πραγματικά αξιόλογο :)

  • Μία από τις σπουδαιότερες και με τεράστια ιστορία, εταιρία, αναλώνει πόρους σε τέτοιες αηδίες, την ώρα που θα μπορούσε να αναβιώσει δεκάδες κορυφαία franchise της. Συγχαρητήρια SEGA!

  • Δεν ειναι ασχημο, θα το κοιταξω οταν πεσει η τιμη του φυσικα, ωραιο review Αλεξανδρε μπραβο

  • oκ απογοητευτικα μπορει με αυτον τον τιτλο να επερνα kinect αλλα μπαα δεν τα αξιζει τα λεφτα του να πασει η τιμη του πρωτα και μετα βλεπουμεεε

  • Από τη μία, τουλάχιστον η Microsoft το έχει πάρει λίγο πιο ζεστά από την Sony το όλο motion gaming, αλλά από την άλλη δεν ξέρω ποιος από τους δύο είναι πιο έξυπνος, καθώς από ότι φαίνεται στο motion gaming συνολικά ισχύει το ρητό "όταν εσύ ακόμα ερχόσουν, εγώ γύριζα".

    Πάντως, ακόμα κι αν τελικά το Kinect καταλήξει στο "αξεσουάρ του Dance Central" (μία καλή ατάκα που ακούστηκε στην Ε3), θα είναι αρκετά βήματα μπροστά από το Move, που μία που βγήκε και μία που δεν ξανα-ακούστηκε πουθενά.

    Παρόλα αυτά, μάλλον θα συμφωνήσω με το σχόλιο του braveheart, αν και η SEGA έχει μάλλον κακό track record σε ότι αφορά την ιστορία και της προσδοκίες των fan της.

  • φαινεται ωραια καφριλα... :P

  • Όταν πέσει η τιμή του θα το τσιμπήσω,ωραίο review.

  • 10άρι από μένα.Μόλις πέσει η τιμή θα το τσιμπήσω.Κινέκτ να δω που θα βρω.:P
    Alex άψογο review. ;)

  • Μαρεσει , το περιμενα πως και πως !!!

Απόστολε στα θετικά δεν αναφέρεις την Harley Quinn. Πολύ όμορφη την έχουν κάνει ρε παιδιά. Δηλαδή......
Injustice 2 σε K2
Πολύ ωραίο φαίνεται το game, σίγουρα αγορά στο μέλλον όταν πέσει η τιμή. Καινούριος έρωτας η Harley ...
Ωραια νεα και φαινεται υποσχομενο και το game master mode που το δειχνουν σε προηγουμενο video, και ...
Βλέπω μια προσπάθεια να προωθηθεί η ατμόσφαιρα , το σενάριο (το όποιο σενάριο ενδιαφέρον ή μούφα θα ...
Ποιο αδιάφορο και από διαφήμιση σερβιέτας..
Μετά το 3, όλα μου φαίνονται αδιάφορα. Αν ήταν σε καμιά Άγρια Δύση πιθανόν να ψηνόμουν...
Φιλε Sleeper Stone, έχεις δίκιο φυσικά, οπότε προσπερνώ τα του εκνευρισμού κτλ.
Απλώς να προσθέσω μ...
Πολύ ενδιαφέροντα τα video που κάνετε. Ελπίζω στο μέλλον και για άλλες θεματολογίες.