Ταυτότητα

Ace Combat: Assault Horizon

Ace Combat: Assault Horizon

Edition: N/A Genre: Action Διάθεση: Namco-Bandai Partners
Αριθμός παικτών: 1-16 Ανάπτυξη: Project Aces Ημ. Έκδοσης: 14/10/2011
PEGI: 16 Εκδότης: Namco-Bandai Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3


Στους αιθέρες και... ακόμα παραπέρα

Περνώντας αρκετές ώρες συντροφιά με το Ace Combat: Assault Horizon και κατόπιν πολλών καταρρίψεων αλλά και έντονων αερομαχιών, ο καθένας μπορεί να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους τα σκληροπυρηνικά και απαιτητικά flight simulators ανήκουν στο παρελθόν. Η Namco συνεχίζει να βελτιώνει τη γνωστή σειρά, που για πολλούς χαρακτηρίζεται ως μια από τις πλέον αγαπημένες, και με προσεκτικά βήματα προσπαθεί να την κρατήσει πάντοτε φρέσκια. Αλλά με το σκεπτικό να είναι πάντοτε το ίδιο. Σκοπός είναι η διασκέδαση και μάλιστα από το πρώτο δευτερόλεπτο, χωρίς να απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις του αντικειμένου. Και μάλλον αυτό είναι κάτι που οι κάτοχοι κάποιας κονσόλας επιθυμούν.

Η νέα πρόταση χαρακτηρίζεται από πολλές προσθήκες, οι οποίες φλερτάρουν επικίνδυνα με ενότητες δημιουργιών που ανήκουν σε εντελώς διαφορετικές κατηγορίες, αλλά το θετικό είναι πως το όλο σύνολο παρουσιάζεται ιδιαίτερα συμπαγές και προσεγμένο. Ωστόσο, το Assault Horizon, όπως ακριβώς και το Fires of Liberation πριν από αυτό, ακολουθεί ένα μονότονο μοτίβο από την αρχή μέχρι το τέλος και τελικά δύσκολα θα κερδίσει νέους φίλους. Αλλά όταν η κοινότητα μετρά εκατομμύρια μέλη σε παγκόσμια κλίμακα, η Namco μάλλον δεν θα πρέπει να ανησυχεί.

Σενάριο και χαρακτήρες

ace-combat-assault-01-thumb.jpgΗ πρώτη εμφανής διαφορά του Assault Horizon εντοπίζεται στο σενάριο και γενικότερα στην προσπάθεια της Project Aces να ασχοληθεί με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Με τα χρονικά γεγονότα να μεταφέρονται στην αφρικανική ήπειρο και συγκεκριμένα στο έτος 2015, οι παίκτες αναλαμβάνουν τον έλεγχο του Υποσμηναγού William Bishop. Η ταλαιπωρημένη από εφιάλτες φιγούρα του, θα οδηγήσει την 108η Task Force στην αναζήτηση μιας τρομοκρατικής οργάνωσης, που όπως όλα δείχνουν, έχει στην κατοχή της ένα όπλο μαζικής καταστροφής. Ο Bishop θα έρθει αντιμέτωπος με μια γνωστή φιγούρα από το παρελθόν, τον παλιό του φίλο και συνάδελφο Andrei Markov, ο οποίος θα στοιχειώνει συνεχώς τόσο τα όνειρά του, όσο και τις εναέριες περιπλανήσεις του.

Η Namco μας ενημερώνει πως το σενάριο έχει αναλάβει ο Jim DeFelice, ο οποίος έχει προσφέρει αρκετές πολεμικές -και μάλιστα βραβευμένες- sci-fi νουβέλες. Βέβαια, τα όσα εκτυλίσσονται στο Assault Horizon δεν χαρακτηρίζονται για την πρωτοτυπία τους, αλλά ακόμα και έτσι καταφέρνουν να συνθέσουν ένα πειστικό και –δυστυχώς- αρκετά κοντά στην πραγματικότητα σύνολο.

ace-combat-assault-02-thumb.jpgΓια πρώτη φορά για τα δεδομένα της σειράς, η ομάδα ανάπτυξης προσπαθεί να εμβαθύνει περισσότερο στους χαρακτήρες και έτσι αυτοί θα έχουν τις δικές τους στιγμές στο σενάριο, αν και πρακτικά ο παίκτης δεν αναλαμβάνει ποτέ τον άμεσο χειρισμό τους. Ουσιαστικά η περιπλάνηση στο έδαφος ή, πιο σωστά, στη βάση της Task Force, θα γίνεται αυτόματα, με τον παίκτη να μπορεί να μετακινήσει μόνο την κάμερα. Η οπτική βρίσκεται σε πρώτο πρόσωπο, και παρά τους τραγικούς διαλόγους, αυτές οι στιγμές αποτελούν τον ιδανικό συνδετικό κρίκο της μιας αποστολής με την επόμενη.

Απογείωση και μάλιστα γρήγορα

Η πρώτη αερομαχία θα εκκινήσει με συνοπτικές διαδικασίες και οι φίλοι της σειράς θα βρεθούν σε γνώριμα μονοπάτια. Από την εποχή του Air Combat μέχρι σήμερα, ο χειρισμός παραμένει σε γενικές γραμμές ο ίδιος, έχοντας πάντοτε σαν γνώμονα την ακρίβεια αλλά και τη διασκέδαση. Οι arcade μηχανισμοί είναι διάχυτοι παντού και πώς θα μπορούσε να συμβαίνει το αντίθετο, όταν αυτό είναι το συστατικό της επιτυχίας εδώ και τόσα χρόνια.

ace-combat-assault-03-thumb.jpgΚαι κάπου εδώ ξεπροβάλλουν οι νέες προσθήκες της ομάδας ανάπτυξης, που αν μη τι άλλο, κάνουν τη διαφορά. Όταν δύο αντίπαλοι βρεθούν σε κοντινή απόσταση, με το πάτημα των ανάλογων πλήκτρων η κάμερα θα αλλάξει θέση, θα μετακινηθεί κοντά στο αεροσκάφος που ελέγχουμε και θα εκκινήσει ένα Dogfight. Πλέον, ο έλεγχος του αεροπλάνου φεύγει από τα χέρια του παίκτη, ο οποίος θα μετακινεί το σταυρόνημα επί της οθόνης και όταν ανάψει η ανάλογη ένδειξη, θα πρέπει να εξαπολύσει την επίθεσή του. Αν ο συγχρονισμός είναι σωστός, η cpu αναγνωρίζει από πριν ότι το χτύπημα θα είναι επιτυχημένο και η κάμερα θα ακολουθήσει τους πυραύλους που μόλις πυροδοτήθηκαν.

Κατά τη διάρκεια μιας αερομαχίας και όταν τα εχθρικά αεροσκάφη δέχονται χτυπήματα, λάδια αλλά και κομμάτια μετάλλου θα πλημμυρίζουν την οθόνη, ενώ όταν ένα Dogfight λήξει με επιτυχημένο τρόπο, το φινάλε θα είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Η κάμερα θα εκτελέσει zoom-in στους αντιπάλους και ακολουθώντας slow motion ταχύτητες, ο παίκτης θα παρακολουθεί τα εχθρικά αεροπλάνα να καταστρέφονται με έναν μοναδικό για τα δεδομένα της κατηγορίας τρόπο.

ace-combat-assault-04-thumb.jpgΒέβαια, σε μια αερομαχία, θα πρέπει ο καθένας να φυλάει τα νώτα του και ευτυχώς το Assault Horizon διαπρέπει και σε αυτόν τον τομέα. Όταν κάποιος αντίπαλος βρεθεί σε θέση βολής ή ακόμα χειρότερα εξαπολύσει έναν πύραυλο, ξεκινάει ένα -κατά μια έννοια- mini game, με τον παίκτη να πρέπει να εκτελέσει κοφτές κινήσεις αλλά και να αυξομειώσει την ταχύτητά του ώστε να γλιτώσει. Η… φιγουρατζίδικη φύση του τίτλου είναι και εδώ παρούσα, οπότε πιέζοντας την κατάλληλη στιγμή τα L2 και R2 –η δοκιμή βασίστηκε στην έκδοση του PlayStation 3- τα αεροσκάφος θα εκτελέσει επί τόπου μια περιστροφή και θα βρεθεί αυτόματα πίσω από τον αντίπαλο.

Η Project Aces καταβάλει φιλότιμες προσπάθειες ώστε να γεμίσει ευχάριστα τις ώρες των υποψήφιων πιλότων και φυσικά να δημιουργήσει την αίσθηση πως όντως βρίσκεται κάποιος μέσα σε ένα πολεμικό αεροσκάφος. Σε αυτό συμβάλει ο όμορφος σχεδιασμός του εσωτερικού αυτών των πανίσχυρων πολεμικών μηχανών, ενώ οι απογειώσεις-προσγειώσεις, οι εκτινάξεις σε περίπτωση καίριου χτυπήματος όσο και οι επίγειοι βομβαρδισμοί, συνθέτουν μια όμορφη και εθιστική εμπειρία.

{PAGE_BREAK}

Ελικόπτερα, βομβαρδιστικά και πολλές ζαλάδες

Για πρώτη φορά για τα δεδομένα της σειράς, η ομάδα ανάπτυξης εισάγει κεφάλαια στα οποία δεν πρωταγωνιστούν τα αεροπλάνα ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, ο παίκτης δεν έχει τον άμεσο έλεγχό τους. Μεταξύ των κυρίως αποστολών, θα παρεμβάλλονται ορισμένες, όπου ο κύριος χαρακτήρας δίνει τη θέση του σε άλλους, όχι τόσο προβεβλημένους αλλά το ίδιο αποτελεσματικούς. Η θέση του πολυβολητή σε ένα ελικόπτερο Black Hawk είναι ανέλπιστα διασκεδαστική, όπως και η αντίστοιχη σε ένα AC-130, με τις ομοιότητες με τη σειρά Call of Duty να είναι εμφανέστατες.

Δυστυχώς, όμως, για κάποιο περίεργο λόγο ο παίκτης σε αρκετές αποστολές θα βρεθεί στο πιλοτήριο ενός ελικοπτέρου Apache και όταν θα συμβαίνει αυτό, πολλές θα είναι οι φορές που θα δοκιμαστεί η αντοχή των νεύρων του. Επιλέγοντας την εξωτερική οπτική παρακολούθησης, η στόχευση θα είναι πρακτικά αδύνατη, με την κάμερα να μην μπορεί να αποφασίσει σε πιο σημείο της οθόνης θα τοποθετήσει το ελικόπτερο.

ace-combat-assault-05-thumb.jpgΗ κατάσταση διορθώνεται ελαφρώς αν κάποιος επιλέξει την οπτική πρώτου προσώπου, αλλάι συνολικά το πρόβλημα δεν λύνεται. Πάντως φαίνεται πως ο συγκεκριμένος τομέας απασχόλησε ιδιαίτερα την ομάδα ανάπτυξης, η οποία τελικά αποφάσισε να εισάγει ένα auto-aim ώστε να σώσει κάπως την κατάσταση. Αυτό που εκπλήσσει με το Ace Combat: Assault Horizon είναι η συνολική του διάρκεια, κάτι που φυσικά προκύπτει από τις αρκετές μακροσκελείς αποστολές του. Μερικές από αυτές ξεπερνούν τη μισή ώρα -ευτυχώς την εμφάνισή τους κάνουν τα checkpoints- ενώ κατά τη διάρκειά τους, ο παίκτης καλείται να πάρει γρήγορες αποφάσεις και να δράσει άμεσα.

Όμως από ένα σημείο και έπειτα, το στοιχείο της επανάληψης κάνει δυναμική εμφάνιση και, έτσι, όσο η ιστορία φτάνει προς το τέλος της, αντί η δράση να κορυφώνεται, μάλλον κουράζει. Παράλληλα, η κάθε αποστολή έχει τον ίδιο σκοπό, ενώ οι νέες ιδέες στον συγκεκριμένο τομέα δείχνουν να απουσιάζουν και απλά να αναπαράγονται σκηνές και καταστάσεις από προηγούμενα επεισόδια της σειράς.

Δικτυακή και οπτική απόλαυση

ace-combat-assault-06-thumb.jpgΕντυπωσιακός είναιο τομέας του multiplayer, όπου μέχρι και 16 παίκτες θα είναι σε θέση να βρεθούν ταυτόχρονα σε μια αερομαχία. Τα modes είναι ευτυχώς αρκετά και, μεταξύ άλλων, συμπεριλαμβάνεται μια διαφορετική έκδοση του capture the flag ή για ακόμα πιο απαιτητικές καταστάσεις, θα πρέπει η κάθε ομάδα να διασφαλίσει την ακεραιότητα του εναέριου χώρου που της αναλογεί, εξουδετερώνοντας τους αντίπαλους εισβολείς.

Άλματα προόδου σημειώνει και ο τεχνικός τομέας και ειδικά τα γραφικά, με τα αεροσκάφη να είναι όσο ταλαιπωρημένα πρέπει, ενώ και τα διάφορα εφέ είναι ιδιαιτέρως προσεγμένα. Εντύπωση προκαλεί η οπτική όσο και ηχητική απόδοση των εκρήξεων, ενώ και τα κτίρια στο έδαφος είναι αρκετά σωστά σχεδιασμένα.

ace-combat-assault-07-thumb.jpg Στις αποστολές που ο παίκτης ελέγχει κάποιο αεροσκάφος, έχουν γίνει ορισμένες παραχωρήσεις στην απόδοση του εδάφους, αλλά κρίνοντας με βάση την έκταση των επιπέδων, αυτές δεν ενοχλούν. Ίσα ίσα, που θέτουν νέα δεδομένα για την κατηγορία. Σε όλες τις υπόλοιπες, όπου οι ταχύτητες αλλά και το υψόμετρο είναι πιο μικρά σε κλίμακα, οι λεπτομέρειες είναι σαφέστατα περισσότερες, ενώ ακόμα και οι επίγειες δυνάμεις παρουσιάζονται πολύ όμορφα.

Ο ήχος της μετάκαυσης αδυνατεί να πείσει για τον χρόνο που αφιέρωσε η Project Aces, ενώ αν αναλογιστεί κανείς πως και οι διάλογοι είναι υπερβολικά κουραστικοί, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως μόνο τα εφέ των εκρήξεων έλαβαν καλύτερης μεταχείρισης.

Ένα Ace Combat για τους φίλους της σειράς

Συγκεντρώνοντας τις σκέψεις μας γύρω από το Ace Combat: Assault Horizon και με τη ζαλάδα κατόπιν των αμέτρητων Dogfights να μην έχει ακόμα κοπάσει, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι αρκετά απλό. Παρά τα σοβαρά λάθη σε επίπεδο ποικιλίας των αποστολών, οι φίλοι της σειράς θα μείνουν αναμφίβολα ικανοποιημένοι. Οι έντονες αερομαχίες, όπως τις γνωρίσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες, ενώ και η επιλογή Dogfight είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή αλλά και αποτελεσματική.

Για όλους τους υπόλοιπους, η πλέον ενδεδειγμένη κίνηση είναι η δοκιμή του demo που υπάρχει τόσο στο Xbox Live όσο και στο PlayStation Store. Το Assault Horizon ακολουθεί σε γενικές γραμμές το μονοπάτι των προκατόχων του, προσφέροντας μια arcade εμπειρία που απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό.

Γιώργος Τσακίρογλου

Θετικά

  • Εντυπωσιακός οπτικός τομέας
  • Η παρουσία του Dog Fight
  • Οι αποστολές με τα Black Hawk και AC-130
  • Χορταστική διάρκεια

Αρνητικά

  • Ορισμένες αποστολές επαναλαμβάνονται επικίνδυνα
  • Ο μέτριος χειρισμός του Apache
  • Τραγικοί διάλογοι

Βαθμολογία

Γιώργος Τσακίρογλου

Τα videogames για τον Γιώργο δεν είναι τρόπος ζωής. Η μεγάλη αγάπη του παραμένουν οι δύο τροχοί και -αναπάντεχα- ό,τι ψηφιακό προσπαθεί να τους μοιάσει. Τα χρόνια πέρασαν και πλέον τα "παιχνίδια" αποτελούν ένα ευχάριστο διάλειμμα από την καθημερινότητα, αλλά πάντα ένα αναπόσπαστο κομμάτι της, όπως είναι η μουσική, οι βόλτες, τα ταξίδια και... οι σούζες (και μετά σου λέει πως μεγάλωσε).

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...