Ταυτότητα

Michael Phelps: Push the Limit

Michael Phelps: Push the Limit

Edition: N/A Genre: Simulation, Sports Διάθεση: IGE
Αριθμός παικτών: 1-2 Ανάπτυξη: Blitz Games Ημ. Έκδοσης: 14/10/2011
PEGI: 3 Εκδότης: 505 Games Πλατφόρμες: Xbox 360


Kinect νερομπλούμ!

Η κολύμβηση είναι ένα ιερό σπορ για τη χώρα μας. Από την αρχαία Ελλάδα ακόμα, οι άνθρωποι έδιναν ιδιαίτερη προσοχή στην εκμάθησή της και αποτελούσε απαραίτητη γνώση για κάθε πολίτη. Με την καταστροφή του Βυζαντινού πολιτισμού, τον ερχομό του Μεσαίωνα αλλά και γενικότερα μέχρι και τον 18ο αιώνα, οι ανθρώπινες αντιλήψεις είχαν αλλάξει. Το μπάνιο θεωρούταν κάτι επικίνδυνο και πως βοηθούσε στις αρρώστιες, ενώ ακόμα και υπερατλαντικοί ναυτικοί αγνοούσαν το πώς να κολυμπήσουν εξαιτίας αυτής της παράλογης φοβίας.

michaelphelps-pushthelimit_01.jpg

Ευτυχώς η ανθρωπότητα ωρίμασε (ξανά) με τα χρόνια και τέτοιοι στοχασμοί αποδείχθηκαν λανθασμένοι. Η επαφή με το νερό ξαναέγινε ενδόμυχο κομμάτι της ζωής μας, ένα τελετουργικό γνώσης που περνάει από κάθε γονέα σε παιδί. Θα αναλογηθείτε τώρα γιατί μπήκαμε σε τέτοιο κόπο να κάνουμε ολόκληρη ιστορική ανάλυση για την κολύμβηση. Ο λόγος όμως ήταν απλός. Βλέποντας τίτλους όπως το Michael Phelps: Push the Limit, πρέπει να θυμόμαστε πόσο έχει προχωρήσει η ανθρωπότητα και τι κινδυνεύουμε να χάσουμε αν δεν είμαστε προσεκτικοί. Γιατί ο συγκεκριμένος τίτλος έχει τη δυνατότητα να σας κάνει να μισήσετε το νερό όπως ένας φανατικός ιερέας της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης μισούσε τους "αιρετικούς"! Ας τα πιάσουμε λοιπόν από την αρχή. Το εν λόγω παιχνίδι βασίζεται επάνω στο όνομα του Michael Phelps, πολύχρυσου Ολυμπιονίκη της Αθήνας και του Πεκίνου και ενός από τους μεγαλύτερους αθλητές της εποχής μας. Λαμβάνοντας το ρόλο του από τα σπάργανα της καριέρας του, θα κληθείτε να συμμετέχετε σε πολλούς αγώνες, έτσι ώστε να δυναμώσετε, να βελτιωθείτε και, εν τέλει, να κατακτήσετε το «πρωτάθλημα».

michaelphelps-pushthelimit_03.jpg

Δεν υπάρχουν ειδικά events, δεν υπάρχει κάποια κινητήρια δύναμη να προχωρήσετε, δεν υπάρχει κάποιος φοβερός στόχος. Απλά πηδάτε στο νερό, κολυμπάτε σαν παλαβοί και προσπαθείτε για την καλύτερη δυνατή θέση, έτσι ώστε να ξεκλειδωθεί το επόμενο event. Ξεκλειδώνοντας αρκετά, τελειώνετε την πρώτη σεζόν και περνάτε στην επόμενη, όπου κάνετε ακριβώς τα ίδια πράγματα για να περάσετε στην τρίτη και τελευταία όπου και τελειώνει ο τίτλος. Πολύ μικρό παιχνίδι και πολύ λίγα events. Αλλά θα σας πάρει πολύ, μα πάρα πολύ ώρα για να το τελειώσετε, αν βέβαια έχετε την υπομονή να το καταφέρετε. Και πιστέψτε μας, χρειάζεστε καρμικές δυνάμεις, βαθύ διαλογισμό και αυτοσυγκέντρωση αν θέλετε να μαζέψετε τα achievements ενός τέτοιου παιχνιδιού...

michaelphelps-pushthelimit_04.jpg

Καταρχάς, το tutorial του Push the Limit είναι απαράδεκτο. Ξεκινάει αυτόματα μόλις βάλετε το παιχνίδι και την πρώτη φορά δείχνει όλες τις κινήσεις μαζεμένες μέσα σε ένα λεπτό, δίχως να βοηθάει τον παίκτη να τις μάθει και δίχως να τον διορθώνει αν δεν τις εκτελεί σωστά. Και μόλις τελειώσει, πολύ απλά σας ρίχνει μέσα σε κανονικούς αγώνες και σας αφήνει να ψάχνεστε για πώς ακριβώς δουλεύουν οι μηχανισμοί του. Ακόμα και αν τους κατανοήσετε από μόνοι σας μετά από μερικούς αγώνες, δυστυχώς τα πράγματα δεν βελτιώνονται για την ψυχοσύνθεσή σας. Βλέπετε, το Push the Limit διαθέτει δαιμονικά υψηλή δυσκολία, σε σημείο που μπορεί να παίξετε 20 φορές τον αρχικό αγώνα και πάλι να μην καταφέρετε να βγείτε πρώτος. Υποτίθεται πως, αγώνα με τον αγώνα, ο χαρακτήρας μας δυναμώνει στα stats του και καθίσταται όλο και πιο ταχύς. Στην πράξη, αυτές οι βελτιώσεις είναι τόσο μικρές, που θα νομίζετε ότι αντί του Michael Phelps είστε εσείς οι ίδιοι μέσα στην πισίνα απέναντι σε επαγγελματίες αθλητές.

{PAGE_BREAK}

Το υδρόβιο αερόμπικ του παραλόγου, όμως, συνεχίζεται εξαιτίας του ίδιου του Kinect. Ένα παιχνίδι κολύμβησης με συμβατικό χειριστήριο, μπορεί να ήταν κάπως απλοϊκό και λιτό, αλλά τουλάχιστον θα είχε μηχανισμούς που θα δούλευαν σωστά. Εδώ, ο τίτλος απαιτεί να στεκόμαστε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, να κρατάμε όλο το σώμα μας σταθερό και να κουνάμε τα χέρια μας σαν να μην υπάρχει αύριο. Ανάλογα με το event που διαγωνιζόμαστε (κρόουλ, πεταλούδα, πρόσθιο και ύπτιο), θα πρέπει να κουνάμε τα χέρια μας με το σωστό τρόπο αλλά και το σωστό χρόνο. Υπάρχει μία μπάρα στο κάτω μέρος της οθόνης, η οποία δείχνει ακριβώς πότε να κουνήσουμε το κάθε χέρι, έτσι ώστε να επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Τα προβλήματα, όμως, είναι πολλά. Από τη μία έχουμε το lag του Kinect, το οποίο καθιστά αδύνατη την ακρίβεια και από την άλλη το γεγονός ότι υπάρχει ένα όριο στο τι θα κάνει το σώμα μας.

michaelphelps-pushthelimit_02.jpg

Οι απαιτούμενες κινήσεις είναι τόσο γρήγορες και απότομες, που μετά από λίγη μόλις ώρα θα αρχίσουμε να ακούτε τα «κρακ» στις κλειδώσεις μας. Όλο το σύστημα του παιχνιδιού, λοιπόν, μπορεί να αποβεί μοιραίο για έναν παίκτη καθώς οι πιθανότητες διαστρέμματος ή άλλο παρόμοιου τραυματισμού είναι ανησυχητικά υψηλές. Τα δε μικρά gimmicks, όπως το χοροπήδημα για να "ανεβάσουμε" το κοινό και η επίκυψη για την εκκίνηση, μάλλον κουράζουν παρά βοηθάνε. Όσoν αφορά στον τεχνικό τομέα, τα πράγματα παραμένουν και εδώ στην αβυσσαλέα μετριότητα του τίτλου. Τα 3D μοντέλα των χαρακτήρων είναι σχεδιασμένα σε ύφος body builder (αλά Gears of War), με τον παίκτη να αδυνατεί να δει οτιδήποτε άλλο εκτός από υπερφουσκωμένους μυς, από τις γάμπες μέχρι τα... ρουθούνια. Τα δε κολυμβητικά κέντρα είναι αρκετά μουντά και ακόμα και αν υποτίθεται πως αλλάζουμε παραστάσεις, μοιάζουν υπερβολικά το ένα με το άλλο. Ακόμα και ο ηχητικός τομέας είναι "ξεφτισμένος", με το πιστόλι της εκκίνησης να ακούγεται ως απλό... δυναμιτάκι, τον εκφωνητή στεγνό αναγνώστη ενός κακού script και το κοινό σχεδόν να απουσιάζει μιας και ο ήχος του θυμίζει 5 και όχι 500 άτομα στις κερκίδες.

Με αυτό τον τίτλο, η 505 Games πιθανότατα να προσπαθούσε να αναδεύσει τα νερά και να κερδίσει λίγο από το κοινό του επιτυχημένου της Zumba Fitness. Το αποτέλεσμα όμως είναι τουλάχιστον κατακλυσμιαίο. Κάκιστος χειρισμός, μηδενική πραγματική διάρκεια -καθώς θα κρατήσει ώρες μόνο εξαιτίας της υπερβολικής δυσκολίας και του χειρισμού-, ανύπαρκτο βάθος και μηδενική ποικιλία. Σπάνια βλέπει κανείς ένα τόσο άσχημα σχεδιασμένο πακέτο, ένα δείγμα προς αποφυγή από κάθε παίκτη ή δημιουργό. Δεν μπορούμε να αναλογιστούμε ποιος ήταν αυτός που είχε την έμπνευση για αυτό τον τίτλο, αλλά μετά το τελικό αποτέλεσμα που έχουμε στα χέρια μας, η γλυκιά και ευγενική μας πρόταση είναι να αναλογιστεί μια αλλαγή καριέρας, ίσως στον τομέα των φαλάφελ. Θα γλιτώσει και εμάς και τον εαυτό του από μεγάλη ψυχολογική ταλαιπωρία στο μέλλον.

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Θετικά

  • Πολύ σκληρή εκγύμναση στα άνω άκρα…

Αρνητικά

  • ...που είναι κακοσχεδιασμένη και πιθανώς θα προκαλέσει τραυματισμούς αντί χτίσιμο μυών
  • Απουσία σωστού tutorial
  • Υπερβολικά μικρό
  • Γελοία 3D models
  • Υψηλότατη δυσκολία, από «κακία» του παιχνιδιού αλλά και lag του Kinect

Βαθμολογία

Αλέξανδρος Μιχαλιτσιάνος

Αρχιτέκτων και συντηρητής ιστορικών κτιρίων κατ' επάγγελμα, μόλις πέσει η νύχτα φοράει την καμπαρντίνα του και σουρτουκεύει σε αναζήτηση μιας νέας περιπέτειας. Ταξιδιώτης και ονειροπόλος, με κλινικά κολλήματα σε Fantasy και Sci-Fi, gaming backstory από τα 80s και mantra τη φράση «η ιστορία και οι γρίφοι πάνω απ’όλα», δεν χαρίζει κάστανο σε νεοτερισμούς υπερβολικής ευκολίας. Αν είσαι adventure, RPG ή strategy, είναι σχεδόν σίγουρο ότι έχετε περάσει πολλές γλυκές νύχτες μαζί…

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...