Ταυτότητα

Grand Slam Tennis 2

Grand Slam Tennis 2

Edition: N/A Genre: Sports Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-4 Ανάπτυξη: EA Sports Ημ. Έκδοσης: 09/02/2012
PEGI: 3 Εκδότης: Electronic Arts Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3


Love Game;

Από το καλοκαίρι του 2007, που ο έμπειρος Peter Moore ανέλαβε τα ηνία της EA Sports, η τελευταία βρίσκεται σε μια συνεχόμενη, εντυπωσιακή άνοδο, τόσο από πλευράς ποιότητας όσο και εμπορικής επιτυχίας. Το ήδη εδραιωμένο Madden διατήρησε το πολύ υψηλό επίπεδό του και συνέχισε να πουλάει με αμείωτους ρυθμούς, τα Tiger Woods PGA Tour παρομοίως, η σειρά FIFA αναρριχήθηκε στην κορυφή της δημοφιλέστατης κατηγορίας της, τα casual EA Sports Active, αν και αντιπαθητικά για μεγάλο μέρος του “παραδοσιακού” κοινού, μόνο επιτυχημένα μπορούν να θεωρηθούν, ενώ, προσπάθειες όπως το πρόσφατο Fight Night έδωσαν έναν αέρα “δροσιάς” με την εναλλακτική τους προσέγγιση.

Η στροφή της εταιρίας προς την ποιότητα αντικατοπτρίζεται και στην απόφαση της να αναβάλλει, τη χρονιά που μας πέρασε, την κυκλοφορία του NBA Elite καθώς το τελικό αποτέλεσμα δεν ανταποκρινόταν στις υψηλές προσδοκίες της. Εδώ που τα λέμε, η 2K Sports με την Visual Concepts δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια λάθους, οπότε θα ήταν ανόητο εκ μέρους της, να “κάψει” το νέο της χαρτί πριν καλά καλά αποκτήσει ουσιαστική υπόσταση.

grand-slam-tennis-2-01-thumb.jpgΕπιπλέον, μέσα σε όλα αυτά, η EA Sports ήταν και η πρώτη που κλήθηκε το 2009 να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες του –τότε- νέου Wii Motion Plus, έχοντας στα χέρια της μια σπάνια από πλευράς Nintendo αποκλειστικότητα για την εισαγωγή του νέου περιφερειακού στην αγορά. Οι δύο τίτλοι που κυκλοφόρησαν το καλοκαίρι του 2009 ήταν το Tiger Woods PGA Tour 10 και το Grand Slam Tennis, με το δεύτερο να είναι φυσικά αυτό που μας ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση.

Το review του GameOver για τον τίτλο, που είχε αναλάβει ο γράφων και τότε, καταλήγει με φράσεις όπως “… πρόκειται για έναν εξαιρετικό τίτλο που θα μπορούσε κάλλιστα να σταθεί από μόνος του στην αγορά ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια αντισφαίρισης που κυκλοφορούν, ανεξαρτήτως κονσόλας” και “ ανυπομονούμε να δούμε τι μπορεί να καταφέρει η ΕΑ στην επόμενή της προσπάθεια με το συγκεκριμένο franchise”.

grand-slam-tennis-2-02-thumb.jpgΝα‘ μαστέ, λοιπόν, πάλι εδώ για να δούμε αν είναι σε θέση να δικαιώσει αυτήν την ανυπομονησία μας το Grand Slam Tennis 2, αλλά και αν μπορεί να μεταφέρει την εξαιρετική εμπειρία του προκάτοχου του στο παραδοσιακό χειριστήριο του Xbox 360. Στο σημείο αυτό, οφείλουμε να τονίσουμε πως το παιχνίδι κυκλοφορεί και για το PS3, και υποστηρίζει το Playstation Move, ωστόσο, δυστυχώς, δεν είχαμε την τύχη να το δοκιμάσουμε μιας και η έκδοση που στάλθηκε για το review είναι αυτή του Xbox 360.

Τι Wii, τι Xbox 360…

Παρόλο που λανσάρεται ως sequel του πρώτου Grand Slam Tennis του Wii, στην πραγματικότητα, αυτός ο τίτλος μόνο κολακευτικός δεν είναι για το παιχνίδι. Στην πράξη, περισσότερο μοιάζει με μια εμπλουτισμένη μεταφορά του πρώτου παιχνιδιού για τις δύο HD κονσόλες, παρά σαν κάτι που “χτίζει” στον πρόγονό του για να εμβαθύνει και να βελτιώσει σε όλους τους τομείς. Και αυτό διότι, πολλές από τις τρανταχτές αδυναμίες που ταλάνιζαν τον αρχικό τίτλο, δηλώνουν εμφατικά παρούσες και εδώ.

grand-slam-tennis-2-03-thumb.jpgΑς τα πάρουμε από την αρχή. Όσον αφορά το χειρισμό, το Grand Slam Tennis 2 χρησιμοποιεί ένα ολοκαίνουργιο σύστημα ονόματι “total racquet control”, το οποίο βασίζεται αποκλειστικά στους δύο αναλογικούς μοχλούς. Ο αριστερός ελέγχει την κίνηση του εικονικού μας αθλητή και ο δεξιός τα χτυπήματα της ρακέτας. Προσπαθώντας να αναπαραστήσουν όσο πιο πειστικά τις κινήσεις των πραγματικών χτυπημάτων και ελέω της απουσίας του motion gaming –δεν υποστηρίζει Kinect- οι σχεδιαστές της EA Canada κατέληξαν στην μεταφορά των κινήσεων στο δεξιό αναλογικό μοχλό για την επιθυμητή αμεσότητα.

Τα χτυπήματα, όπως και στο πρώτο, χωρίζονται στα τρία βασικά του tennis: flat –“ξερό”, επίπεδο κυρίως επιθετικό χτύπημα- , top spin –πολλές στροφές στη μπάλα, ιδανικό για φαρμακερές γωνίες-, slice –κοφτό χτύπημα που δίνει ανάποδες στροφές στη μπάλα, συνήθως για άμυνα. Το κάθε χτύπημα απαιτεί και διαφορετική κίνηση του δεξιού αναλογικού μοχλού. Λόγου χάρη, για το top spin ο παίκτης πρέπει να κατεβάσει τον αναλογικό προς τα κάτω –όση περισσότερη ώρα τον κρατάει, τόση περισσότερη δύναμη θέτει- και την κατάλληλη στιγμή να τον ανεβάσει προς την κατεύθυνση που επιθυμεί να στείλει την μπάλα.

Τgrand-slam-tennis-2-04-thumb.jpgις πλείστες των περιπτώσεων το σύστημα λειτουργεί σωστά και δίνει μια εύστοχη αίσθηση και του ρυθμού και της κινησιολογίας του κάθε χτυπήματος, χωρίς βέβαια να συγκρίνεται με τα όσα προσέφερε το παιχνίδι στο Wii. Είναι πολύ πιθανό στο PS3, με τη βοήθεια του Move, τα αποτελέσματα να είναι εξίσου συναρπαστικά, αλλά επαναλαμβάνουμε, δεν είχαμε την τύχη να ασχοληθούμε με τη συγκεκριμένη έκδοση. Ο συγκεκριμένος τρόπος χειρισμού απελευθερώνει την κατεύθυνση του χτυπήματός μας από τον αριστερό μοχλό –που ελέγχει και το τρέξιμο του αθλητή- και κάνει πιο άκοπα τα χτυπήματα με αντίθετη κατεύθυνση από τη φορά του αθλητή μας.

{PAGE_BREAK}

Οι στιγμές που δεν καταφέραμε να κάνουμε το χτύπημα που επιθυμούσαμε ήταν λιγοστές αλλά υπαρκτές. Αυτές οι αδυναμίες έκαναν την εμφάνισή τους κυρίως στην προπόνηση, όπου ο παίκτης καλείται να πετύχει με συγκεκριμένα χτυπήματα ορισμένες περιοχές του court με ακρίβεια. Η “ατασθαλία” αυτή έγινε λίγο εκνευριστική όταν συνειδητοποιήσαμε πως στο career mode, η προπόνηση χρησιμεύει για τη βελτίωση των ικανοτήτων του αθλητή μας, και σε περίπτωση αποτυχίας δεν μπορεί να επαναληφθεί άμεσα. Παρόλα αυτά όμως, ο χειρισμός κρίνεται επιτυχημένος, για τον απλούστατο λόγο πως είναι εμφανώς πιο απολαυστικός και άμεσος από τον κλασικό με τα κουμπιά.

Κανείς δεν θα θέλει να επιστρέψει στο παραδοσιακό σύστημα που φαίνεται πλέον, όχι απαραίτητα “arcade”, όπως τον ονομάζει το παιχνίδι, αλλά κάπως παρωχημένος ως προς την αίσθηση που προσφέρει. Εν κατακλείδι, επιτυχημένη η ιδέα και η υλοποίησή της, παρά τα λιγοστά της προβλήματα, αλλά όπως και να’ χει, στη σύγκριση με το motion gaming βγαίνει χαμένη.

Καριέρα στην εποχή της κρίσης…

grand-slam-tennis-2-05-thumb.jpgΣε επίπεδο single player το βάρος πέφτει στην επιλογή career, όπου ο παίκτης μπορεί να δημιουργήσει το δικό του τενίστα και να ξεκινήσει μια δεκαετή πορεία στον επαγγελματικό χώρο του τένις. Στα θετικά συμπεριλαμβάνεται χωρίς αμφιβολία η κατοχή των δικαιωμάτων όλων των μεγάλων Grand Slam του αθλήματος καθώς και των μεγαλύτερων αστέρων, όχι μόνο των ημερών μας, αλλά και της ιστορίας του αθλήματος. Έτσι, τα Roland Garos, Wimbledon, U.S. Open και Australian Open είναι διαθέσιμα με κάθε επισημότητα, παρέα με όλη την αφρόκρεμα των αθλητών, από τον Bjorn Borg και τον Pete Sampras, μέχρι την Navratilova και τους τωρινούς Federer, Nadal, Djokovic.

Το παιχνίδι φαίνεται και είναι πλήρες σε αυτό το επίπεδο. Αντιθέτως, η εικονική “καριέρα” μας μόνο πλήρης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Πέρα από τα τέσσερα μεγάλα τουρνουά που αναφέραμε, δεν υπάρχουν και πολλά άλλα για να κάνουμε. Ένα ακόμα (τουρνουά) πριν από κάθε grand slam για προετοιμασία στην ανάλογη επιφάνεια, η προπόνηση που περιγράψαμε πιο πάνω και ορισμένα παιχνίδια επίδειξης, που μπορούν να προσφέρουν ανταμοιβές όπως εξοπλισμό ή και πόντους για την βελτίωση του παίκτη μας.

grand-slam-tennis-2-06-thumb.jpgΠαραδόξως, πρέπει να επιλέξουμε τι από τα τρία –αγώνα επίδειξης, προπόνηση, τουρνουά προετοιμασίας- θα κάνουμε αφού και τα τρία αποκλείονται. Οι επιλογές όμως, δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού αυτό εντοπίζεται εντός του court. Η περιορισμένη τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι σε θέση να προσφέρει τις σπουδαίες συγκινήσεις ακόμα και σε μεγάλους τελικούς ή κλασικά παιχνίδια της ιστορίας του αθλήματος -περισσότερα γι’ αυτά σε λιγάκι. Πολύ γρήγορα οι κινήσεις του αντιπάλου μας γίνονται προβλέψιμες, με τις επιστροφές του να κατευθύνονται σχεδόν νομοτελειακά προς την ανοικτή πλευρά του γηπέδου μας, ενώ, η άνοδος στο φιλέ αποτελεί εγγυημένη επιτυχία σε αφύσικα υψηλό ποσοστό, ακόμα και με παίκτες που τα στατιστικά τους στον τομέα υστερούν σημαντικά.

Γι’ αυτό και οι αντίστοιχοι αντίπαλοι που χρησιμοποιούν παρόμοια τακτική -όπως ο Pete Sampras- είναι οι μόνοι άξιοι ανταγωνισμού. Τα χτυπήματά μας πολύ σπάνια καταλήγουν εκτός των γραμμών ή στο φιλέ, όπως και των αντιπάλων μας, συνθέτοντας μια εικόνα καθαρά arcade ύφους στο gameplay του τίτλου. Ποσοστά πρώτου service που αγγίζουν το 100%, ελάχιστα αβίαστα λάθη –μόνο όταν “ζορίζαμε” λίγο το slice και κάποια αδιευκρίνιστα φιλέ- απαντήσεις σε smash με σχετική ευκολία -σαν να πρόκειται για απλό χτύπημα- και ορισμένα “υπεράνθρωπα” τρεξίματα, δεν του επιτρέπουν να κάνει βλέψεις για μια πιο αυθεντική εμπειρία.

grand-slam-tennis-2-07-thumb.jpgΌσον αφορά το τελευταίο, το κακό είναι πως αρκετές φορές οι παίκτες συμπεριφέρονται αφύσικα. Τη μια, ακόμα και “θρύλοι” του αθλήματος, δεν μπορούσαν να κάνουν τα βασικά, όπως η επιστροφή στο κέντρο μετά από κάθε χτύπημα, μένοντας “παγωμένοι” στη θέση τους, και την άλλη, “όργωναν” το γήπεδο αποκρούοντας μπαλιές που έδειχναν “άφταστες”. Οι τακτικές δεν φαίνεται να αλλάζουν ιδιαίτερα ούτε ανάλογα με την επιφάνεια του court, παρά να λειτουργούν μόνο με βάση τη “στερεοτυπική” ταυτότητα που έχει προσδώσει το παιχνίδι στους παίκτες. Έτσι, ο McΕnroe θα ανεβαίνει πολύ συχνά στο φιλέ ανεξαρτήτως συνθηκών, ο Nadal το αντίθετο και οι περισσότεροι παίκτες έχουν ένα παρόμοιο στυλ μονόπλευρου και απόλυτα προβλέψιμου παιχνιδιού.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως σε επίπεδο τεχνητής νοημοσύνης, το παιχνίδι δεν απέχει σχεδόν καθόλου από τον πρόγονό του, που δεν πρέπει να ξεχνάμε, δημιουργήθηκε για ένα σύστημα πολύ πιο αδύναμο από τις κονσόλες των Microsoft και Sony. Κάπως έτσι, το Grand Slam Tennis 2, ακόμα και στο επίπεδο δυσκολίας superstar -γιατί στα υπόλοιπα είναι πανεύκολο- δεν παρουσιάζει κάποια σοβαρή πρόκληση. Ενδεικτικά, να αναφέρουμε πως κατακτήσαμε και τα τέσσερα grand slam από την πρώτη μας κιόλας χρονιά.

All time classic… πλήξη.

grand-slam-tennis-2-08-thumb.jpgΠέρα από την επιλογή της καριέρας, υπάρχει η δυνατότητα ο παίκτης να ξαναζήσει ορισμένες σπουδαίες στιγμές μεγάλων τελικών του αθλήματος. Σε αυτές δεν παίζει ολόκληρα τα παιχνίδια από την αρχή, αλλά καλείται να διεκπεραιώσει το ματς, κάνοντας κάποια ανατροπή ή ολοκληρώνοντας απλά το θρίαμβο του εκάστοτε τενίστα στον αγώνα. Οι προθέσεις είναι καλές και είναι σίγουρα ευχάριστο που υπάρχει αυτή η επιλογή στο παιχνίδι, ωστόσο, δεν καταφέρνει ποτέ να εκπληρώσει τις προσδοκίες μας γι’ αυτήν. Το χαλαρό gameplay του τίτλου, που τείνει καθαρά προς το arcade, η απουσία μεγάλης πρόκλησης με την προβλέψιμη τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και η προχειρότητα του παιχνιδιού στον τομέα της παρουσίασης και του ήχου στη συγκεκριμένη επιλογή, δεν το αφήνουν να αγγίξει τα επίπεδα των αντίστοιχων των NBA 2K λόγου χάρη.

Οι λιγοστές και επαναλαμβανόμενες ατάκες των εκφωνητών – και εδώ, είναι οι John Mcenroe και Pat Cash που πολλές φορές σχολιάζουν… τον εαυτό τους- και η φτωχή και ελλιπής οπτική απεικόνιση της εποχής των αγώνων, σε συνδυασμό με την αδυναμία του gameplay να μεταφέρει την ένταση και τις συγκινήσεις τέτοιων τελικών, μετατρέπουν την επιλογή αυτή απλά σε μια ευχάριστη προσθήκη και τίποτε παραπάνω. Η αίσθηση ότι η EA Canada δεν καταφέρνει να προσδώσει τον απαραίτητο “δυναμισμό” στα πολλά δικαιώματα που έχει στη διάθεσή της, τονίζεται περισσότερο από ποτέ εδώ, ιδιαίτερα αν φέρουμε στο νου τη δουλειά που έχει κάνει η Visual Concepts στις αντίστοιχες δικές της.

{PAGE_BREAK}

Offline mode

Τέλος, οφείλουμε να αναφέρουμε πως λόγω κάποιων ιδιαίτερων συνθηκών, δεν ασχοληθήκαμε με το multiplayer τμήμα του παιχνιδιού. Η πεμπτουσία της εμπειρίας, σε τέτοιου είδους τίτλους πολύ συχνά βρίσκεται στους αγώνες πολλών παικτών με την ανατρεπτικότητα και την αυθεντικότητα που φέρνει ο ανθρώπινος παράγοντας. Στο πρώτο Grand Slam Tennis, εκεί εντοπιζόταν η δύναμη του τίτλου όπου και αναδεικνυόταν η φοβερή δουλειά που έχει γίνει στο χειρισμό. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να πιστεύουμε πως ο διάδοχός του θα αποτελεί εξαίρεση. Παρόλο που ο χειρισμός, όπως είδαμε, δεν είναι αντάξιος, το gameplay χωρίς αμφιβολία θα επωφελείται από την αντικατάσταση της μέτριας ΑΙ με το δημιουργικό και απρόβλεπτο ανθρώπινο νου. Περαιτέρω, όμως, δεν μας επιτρέπεται να σχολιάσουμε καθώς δεν το δοκιμάσαμε οι ίδιοι.

Silence, s’ il vous plait

Τα μενού του Grand Slam Tennis 2 είναι πανομοιότυπα με αυτά του FIFA 10 αλλά δυστυχώς ο τεχνικός τομέας δεν βρίσκεται στα ίδια υψηλά επίπεδα. Ορισμένα εφέ, όπως το “τίναγμα” του γρασιδιού στα αντίστοιχα court, δίνουν λίγη ζωντάνια στην οθόνη, αλλά σε γενικές γραμμές δεν θα δείτε τίποτα το εντυπωσιακό. Συν τοι άλλοις, κάποιες αισθητές πτώσεις του frame rate κάνουν συχνά πυκνά την εμφάνισή τους με ενοχλητικά αποτελέσματα.

grand-slam-tennis-2-09-thumb.jpgΤο σημαντικότερο, που είναι η απόδοση των ιδιοτήτων της κάθε επιφάνειας, ευτυχώς γίνεται με σχετική επιτυχία, αφού στο χώμα η μπάλα αναπηδάει με σαφώς μικρότερη ταχύτητα, και στις άλλες –γρασίδι, σκληρή επιφάνεια- η διαφορά είναι μικρή αλλά υπαρκτή. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι πετυχημένα και προσεγμένα, τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες. Το animation προσδίδει σε κάθε έναν το δικό του στυλ και κάποιος που παρακολουθεί το άθλημα, θα μπορούσε με ευκολία να τους αναγνωρίσει και μόνο από τον τρόπο που χτυπάνε τη μπάλα.

Και εδώ όμως έχουμε προβλήματα και προχειρότητες: ορισμένες απότομες-αφύσικες κινήσεις σε μπαλιές που αρχικά φαίνονται εκτός της εμβέλειας του αθλητή, και προκύπτουν από την ανάγκη εκτέλεσης του προδιαγεγραμμένου animation του χτυπήματος, αλλά και η απουσία διαφορετικού animation ανάλογα με τον τύπο του χτυπήματος. Ο ήχος είναι με διαφορά το χειρότερο κομμάτι του παιχνιδιού, με τους εκφωνητές να επαναλαμβάνονται υπερβολικά, τα ηχητικά εφέ να είναι μετριότατα και η μουσική των μενού τελείως αδιάφορη. Ακόμα και ο ήχος των χτυπημάτων γίνεται πολύ γρήγορα κουραστικός.

Δεν μπορείς πάντα να κερδίζεις…

Το Grand Slam Tennis 2 φαίνεται να “κουβαλά” αυτό το νούμερο στο τέλος του τίτλου του για καθαρά επικοινωνιακούς σκοπούς. Πρακτικά, δεν βελτιώνει σχεδόν κανέναν τομέα του πρώτου παιχνιδιού αλλά εμπλουτίζει με περισσότερες -αλλά όχι αρκετές- επιλογές ένα παιχνίδι που όταν παίζεται από έναν και μόνο παίκτη, πάσχει στον πυρήνα του gameplay του. Η ρηχή και προβλέψιμη τεχνητή νοημοσύνη είναι αδιαμφισβήτητα το μεγαλύτερο πρόβλημα αλλά όχι το μοναδικό. Ο φτωχός τεχνικός τομέας με τις αδικαιολόγητες πτώσεις του frame rate, τον μέτριο προς κακό, ήχο του και το περιορισμένο animation των χτυπημάτων του, οι λιγοστές επιλογές στο career mode που σίγουρα δεν είναι αρκετές για να κρατήσουν κάποιον για δέκα σεζόν και η “χλιαρή” υλοποίηση των ESPN Grand Slam Classics, δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια.

Μια δόση arcade διασκέδασης είναι σαφέστατα εγγυημένη, και ο χειρισμός είναι πιθανότατα ο πιο άμεσος και αντιπροσωπευτικός της πραγματικότητας που θα μπορούσε να γίνει πάνω στο συγκεκριμένο μοχλό, αλλά αυτά δεν είναι αρκετά για κρύψουν τη σκληρή αλήθεια. Ότι το Grand Slam Tennis για το αδύναμο Wii, δύο χρόνια πριν, έκανε πολλά πράγματα καλύτερα από αυτή την HD έκδοση. Είναι πιθανό το multiplayer να βελτιώνει την κατάσταση σε κάποιο βαθμό, αλλά αυτό δεν αναιρεί τίποτα από τα παραπάνω.

Γιώργος Πρίτσκας

Θετικά

  • Ο πιο άμεσος και απολαυστικός χειρισμός με παραδοσιακό μοχλό για παιχνίδι του είδους
  • Έχει στην κατοχή του όλα τα μεγάλα δικαιώματα τόσο των μεγάλων αθλητών όσο και των τουρνουά
  • Τα ESPN Grand Slam Classics είναι μια ευχάριστη προσθήκη αλλά…

Αρνητικά

  • …θα μπορούσαν να έχουν υλοποιηθεί με μεγαλύτερη φροντίδα ενώ…
  • …η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι σε θέση να προσφέρει ιδιαίτερες συγκινήσεις
  • Φτωχός τεχνικός τομέας

Βαθμολογία

Σχόλια Χρηστών (21 σχόλια)
  • dennisgameon dennisgameon 16 Φεβρουαρίου 2012  | 19:29

    spawn16 λαθος δικο μου.top spin 4 ηθελα να πω.

  • djgiorgio21 djgiorgio21 16 Φεβρουαρίου 2012  | 17:59

    Το Top Spin πάλι παίζει μόνο του :P

  • NikeFerrari NikeFerrari 16 Φεβρουαρίου 2012  | 15:34

    Γιώργο, την επομένη φορά που θα βρεθούμε, να παίξουμε κανένα αληθινό ματσάκι. ;) Το demo μου άρεσε λόγω του χειρισμού και όλων των licences. Ο λόγος αυτός μου αρκεί για αγορά όταν πέσει στα 18 και την ενασχόληση μαζί του.

  • Spawn16 Spawn16 16 Φεβρουαρίου 2012  | 14:43

    To top spin είναι simulation(όχι τέλειο αλλά προς τα εκεί πάει)τα άλλα δύο είναι πολύ πιο arcade.Διαλέγεις και παίρνεις τι θες

  • Generalassault Generalassault 16 Φεβρουαρίου 2012  | 14:34

    καλυτερο το top spin ή αυτο?
    απτα demo κλεινω προς τοπ σπιν

  • KoulisHHH KoulisHHH 16 Φεβρουαρίου 2012  | 14:26

    Προσωπικά αν θα έπαιρνα κάποιο tennis game θα έπαιρνα με κλειστά μάτια αυτό της 2K.

  • Spawn16 Spawn16 16 Φεβρουαρίου 2012  | 13:55

    dennisgameon
    το 4 ειναι καλύτερο απο το top spin 3,προσωπικά μου θυμίζει πολύ περισσότερο τέννις με inside out forehands,drop shots,και πολύ πιο ρεαλιστική συμπεριφορά,ειδικα με τα slice στην άμυνα

  • dennisgameon dennisgameon 16 Φεβρουαρίου 2012  | 13:38

    to top spin tennis 3 ειναι παλθ ο βασιλιας !!!αλλα ειναι καλυτερο απο το virtual tennis.

  • Spawn16 Spawn16 16 Φεβρουαρίου 2012  | 11:48

    Καλύτερο απο το virtual tennis ίσως,απο το top spin 4 ούτε με σφαίρες...Ο βασιλιάς παραμένει στο θρόνο του,και προσωπικά επειδή δοκίμασα το demo του με απογοήτευσε με το move.Ακόμα και σήμερα το sports champion με το πινγκ πονγκ παραμένει ότι καλύτερο σε τέτοιου είδους παιχνίδια(με το move)

  • sta697 sta697 16 Φεβρουαρίου 2012  | 11:40

    νομιζω οτι το top spin ειναι οτι και το 2κ στο μπασκετ και για να κουνηθει απο το θρονο θελει θαυματα,παντως εγω ακομα κρυωνω εδω στη κρητη

  • dopa dopa 16 Φεβρουαρίου 2012  | 01:36

    Σάββα μην ψαρώνεις , έχει ντυθεί Άγιος Βασίλης για τις απόκριες , χοχοχο .

  • Gepris Gepris 16 Φεβρουαρίου 2012  | 01:36

    @ellhvas έχεις δίκιο φίλε μου, το Fifa 10 εννοούσα και γω...θα το διορθώσω!

  • zidane zidane 16 Φεβρουαρίου 2012  | 01:16

    Προσωπικη μου αποψη το top spin ειναι βασιλιας του ειδους! Θελει πολυ δουλεια για να χτυπησουν αυτον το τιτλο!

  • ellhvas ellhvas 16 Φεβρουαρίου 2012  | 01:03

    Πού να ξεπεράσει το Top Spin 4 ; Εν τω μεταξύ,πιο πολύ Menu του FIFA 10 θυμίζουν,παρά του FIFA 12. Θα μπορούσαν να το κάνουν πολύ πιο εμφανίσιμο.

    Όντως,Γιωργο,το σκουφί ξέχασες να βγάλεις.Αν και τώρα που το λέμε,τα κρύα δεν έχουν φύγει,αλλά στην Κρήτη σίγουρα μόνο κρύο δεν έχετε. ;)

  • gfreeman gfreeman 16 Φεβρουαρίου 2012  | 01:01

    Γιώργο, βγάλε το σκούφο, θα πιάσεις ψείρες.

  • Gepris Gepris 16 Φεβρουαρίου 2012  | 00:59

    @gamer-cy Δυστυχώς ο Μάρκος δεν είναι μέσα...

  • psmaniac psmaniac 16 Φεβρουαρίου 2012  | 00:46

    Μπορούσαν να εκμεταλευτούν την τεχνολογία kinect για το XBOX360...βασικά μόνο για τέτοιες τεχνολογίες είναι ένα τέτοιο παιχνίδι....αλλιώς τι να κάτσεις να παίξεις τένις? μπορεί να σε πάρει ο ύπνος παίζοντας.....

  • DragoNenth DragoNenth 16 Φεβρουαρίου 2012  | 00:15

    Κάλο το review αλλά εμένα δεν μου αρέσει το παιχνίδι γιατί δεν είναι του γούστου μου.

  • TsALiS_89 TsALiS_89 15 Φεβρουαρίου 2012  | 22:59

    Eιχα παιξει το demo πριν λιγο καιρο. Δε μου αρεσε και τοσο. Το Top Spin 4 ειναι σιγουρα μια καλυτερη προταση για καποιο που θελει να ασχοληθει με αυτη την κατηγορια.

  • kairisg kairisg 15 Φεβρουαρίου 2012  | 22:47

    Ωραίο το review Γιώργο ,απο οτι φαίνεται το top spin 4 κρατάει τα ηνία της κατηγορίας...

  • Gamer-cy Gamer-cy 15 Φεβρουαρίου 2012  | 22:38

    Μαλιστα. ξεκινω διαβασμα , edit . ωραιο review Γιωργο, δυστηχως μετριο το παιχνιδι ,οτι ειπαν πιο κατω ο Γαβριλης και ο Σταυρος , Γιωργο ενα ερωτημα ? , ο Μαρκος Παγδατης ειναι στο παιχνιδι ???