Ταυτότητα

The Darkness II

The Darkness II

Edition: N/A Genre: FPS Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-4 Ανάπτυξη: Digital Extremes Ημ. Έκδοσης: 10/02/2012
PEGI: 18 Εκδότης: 2K Games Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Όχι, δεν είναι ένα ακόμα "άμυαλο shooter"…

Ένα από τα παλαιότερα franchise αυτής της γενιάς –επιτέλους- επιστρέφει, αν και αρχικά δε γινόταν να μην το δούμε με μία αίσθηση καχυποψίας. Από τη μία πλευρά οι ταλαντούχοι Σουηδοί δεν είχαν πλέον τα ηνία της ανάπτυξης του sequel, δεδομένου ότι η Starbreeze ανέλαβε την αναβίωση του Syndicate. Επιπλέον, οι πρώτες εικόνες, με την έκδηλη Cel Shaded, τεχνική, τουλάχιστον στον υπογράφοντα, δεν ενέπνεαν εμπιστοσύνη για τη διατήρηση του σκοτεινού ύφους του πρώτου μέρους.

Το τελικό αποτέλεσμα του The Darkness II έρχεται να δικαιώσει τόσο την τεχνική που στήριξε η Digital Extremes (Dark Sector), αλλά και την όρεξη που είχε η καναδική εταιρία ώστε να μας πείσει πως τελικά θέλαμε να δούμε μία συνέχεια. Βέβαια, συνήθη προβλήματα που συναντώνται στο είδος των FPS υπάρχουν, με πρώτο και καλύτερο το γνωστό –πλέον- θέμα της διάρκειας, εντούτοις, τα θετικά στοιχεία καταφέρνουν να συνθέσουν έναν τίτλο που διαφοροποιείται αρκετά από το “σωρό”.

Τελικά το σενάριο έχει θέσει σε FPS με δράση

The_Darkness_2_screen-01-thumb.jpgΔεδομένου ότι έχουν περάσει περισσότερα από τέσσερα χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου Darkness, αποτελεί μία εύλογη προσθήκη η περίληψη των γεγονότων που προηγήθηκαν του sequel, προσφέροντας απόλυτα περιεκτικές πληροφορίες ώστε να θυμηθούμε τι συνέβη στον Jackie Estacado. Ο τελευταίος έχει αναλάβει πλέον την αρχηγία της μαφιόζικης οικογένειας, ενώ ακόμα και μετά δύο χρόνια από το θάνατο της κοπέλας του, τα συναισθήματά του και οι ενοχές του συνεχίζουν να τον στοιχειώνουν. Εξαιρετικά ευχάριστη έκπληξη για το είδος αποτελεί η ιδιαίτερη προσοχή που δόθηκε στο σενάριο, στοιχείο που είναι η αλήθεια ότι το τελευταίο καιρό (τελευταία χρόνια…;) λείπει από τα FPS.

Αν και περιμέναμε ότι η πλοκή δε θα είχε κάποιο άλλο ρόλο εκτός από το να μας δώσει μία δικαιολογία για ασταμάτητο μακελειό, τελικά η Digital Extremes έρχεται να μας (υπεν-)θυμίσει ότι ακόμα και σε έναν τίτλο που βασίζεται στην καταιγιστική δράση, η ύπαρξη καλογραμμένου σεναρίου δε θα έπρεπε να θεωρείται ως “έξτρα” χαρακτηριστικό.

The_Darkness_2_screen-02-thumb.jpgΜπορεί ορισμένες καταστάσεις να είναι προβλέψιμες, όπως και ορισμένοι χαρακτήρες της μαφίας να μην ξεφεύγουν από τα κλισέ (αλήθεια όμως, γίνεται να δημιουργηθεί μαφιόζικη ιστορία χωρίς “Fat Tony” και προφορές α λα Joe Pesci;), ωστόσο έχει γίνει ιδιαίτερα προσεγμένη δουλειά τόσο στους διαλόγους όσο και στην απόδοσή τους, διατηρώντας το ενδιαφέρον μας για την εξέλιξη των γεγονότων έως το τέλος. Επιπροσθέτως, χωρίς να θέλουμε να δώσουμε κάποιο spoiler, η παράπλευρη ιστορία που εκτυλίσσεται στο φρενοκομείο, διατήρησε την περιέργειά μας ως το τέλος σχετικά με το τι συμβαίνει σε αυτόν τον χώρο, αποτελώντας μία ιδιαίτερα έξυπνη σεναριακή ιδέα.

Επιπλέον, θα πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα στην Digital Extremes για τα αρκετά συχνά διαλείμματα από τη δράση, που μας τοποθετούν στην έπαυλη του Jackie, όπως και στο φρενοκομείο, όπου μπορούμε να περιφερθούμε και να μιλήσουμε με ένα σεβαστό αριθμό ατόμων. Όλοι οι NPCs, ανεξαιρέτως, αποδίδουν εξαιρετικά τα λόγια τους, προσφέροντας μάλιστα έναν ανέλπιστα μεγάλο όγκο διαλόγων, ενώ δε γίνεται να παραβλέψουμε το ρεσιτάλ που παραδίδει για άλλη μία φορά ο Mike Patton ως η φωνή του Darkness.

Η δυναμική επιστροφή του dual wielding

The_Darkness_2_screen-03-thumb.jpgΕάν θέλαμε να ξεχωρίσουμε ένα στοιχείο από το πρώτο The Darkness, αυτό θα ήταν η πολύ καλή αίσθηση που κατάφερε να αποδώσει η Starbreeze στο χειρισμό των όπλων, σε συνδυασμό με τη φονική χρήση των “φιδιών” του Darkness. Ευτυχώς η Digital Extremes κατάφερε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αλλά και να βελτιώσει το συνολικό σύστημα χειρισμού. Για άλλη μία φορά ο κυρίαρχος οπλισμός εντοπίζεται στα όπλα που υποστηρίζουν το dual wielding, επιτρέποντάς μας να συνδυάζουμε Uzi, διάφορα πιστόλια και υπο-πολυβόλα στα χέρια του Jackie, χωρίς βέβαια να λείπουν και οι απαραίτητες καραμπίνες και πολυβόλα με τον επώνυμο οπλισμό να βρίσκεται σε σεβαστά επίπεδα.

Η κίνηση των χεριών στο dual wielding είναι για άλλη μία φορά απολαυστική και η δύναμη όλου του οπλισμού γενικότερα αποδίδεται πολύ καλά χάρη στα πειστικά animations των εχθρών, αλλά και τα “γεμάτα” ηχητικά εφέ. Δυστυχώς, η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί παραφωνία στη συνολική εικόνα. Χωρίς να είναι απαραίτητα “κακή”, είναι ιδιαίτερα προβλέψιμη και σπάνια θα δούμε εχθρούς να αλλάζουν θέση κάλυψης, ενώ ορισμένες φορές θα τους δούμε να έρχονται χωρίς λόγο κατά πάνω μας (κάτι μάλλον παράλογο όταν βλέπουν ότι ο χαρακτήρας μας φέρει δύο τεράστια φίδια στην πλάτη του). Ευτυχώς, υπάρχουν αρκετοί τύποι εχθρών που καταφέρνουν να προσφέρουν ποικιλομορφία στο πεδίο της μάχης.

{PAGE_BREAK}

Η φονική μηχανή του Σκότους

Τα πυροβόλα όπλα, όμως, δεν είναι παρά το μισό κομμάτι της δράσης. Η εφιαλτική υπόσταση του Darkness ως δύο φίδια επιστρέφει, αυτή τη φορά περισσότερο θανατηφόρα (σε εμφάνιση και δυνατότητες). Ανάλογα με το shoulder button που πατάμε, το αριστερό φίδι μπορεί να τρώει τις καρδιές των πεσμένων θυμάτων, ώστε να αναζωογονεί την ενέργεια του Jackie, ενώ επιπλέον μπορεί να αρπάξει τους λαβωμένους εχθρούς προκειμένου να τους εκτελέσουμε. Ανάλογα με την εκτέλεση που επιλέγουμε, μπορούμε να κερδίσουμε σφαίρες ή Dark Essence, που χρησιμοποιείται για ειδικές κινήσεις, αλλά και για τη μεγαλύτερη αναζωογόνηση της ενέργειας.

Τα animations αυτών των κινήσεων είναι διαφορετικά για κάθε εκτέλεση προσφέροντας πολύ καλή ποικιλία... διαμελίσμών, σε έναν τίτλο όπου το στοιχείο της βίας ακροβατεί μεταξύ ακραίου και απαγορευτικού... Επιπρόσθετα, ανά πάσα στιγμή μπορούμε να αρπάζουμε αντικείμενα από το περιβάλλον για να τα πετάμε στους εχθρούς ή πόρτες αυτοκινήτων ώστε να τις κρατάει το αριστερό φίδι από μπροστά μας ως αυτοσχέδια ασπίδα. Το δεξί ερπετό είναι και το πιο επιθετικό, καθώς πραγματοποιεί ιδιαίτερα χρήσιμες και θανατηφόρες επιθέσεις ως ένα άλλο μαστίγιο.

The_Darkness_2_screen-04-thumb.jpgΓενικά, οι χρήσεις των φιδιών γίνονται με αμεσότητα και παρόλου που δεν προσφέρουν κάποιο συνταρακτικό βάθος στο gameplay, δεν παύουν να είναι ιδιαίτερα διασκεδαστικά στη χρήση τους δίνοντας με άψογο τρόπο το λόγο για τον οποίο επικρατεί με ευκολία ο Jackie στις ανταλλαγές πυροβολισμών. Ενδιαφέρουσα προσθήκη αποτελεί και η δυνατότητα της αναβάθμισης ποικίλων ικανοτήτων, με τη συλλογή του Dark Essence που παίρνουμε ανάλογα με τον τρόπο που εξοντώνουμε τους εχθρούς. Αυτές οι αναβαθμίσεις μπορεί να μας δίνουν απλά περισσότερες σφαίρες ή ενέργεια, αλλά και διαφορετικούς τρόπους εκτέλεσης και ειδικές ικανότητες, όπως η εκτόξευση ζωυφίων για τη σύγχυση των εχθρών.

Η τρωτότητα του Darkness από το φως, όπως είναι φυσικό, δεν έχει μειωθεί, αλλά διαδραματίζει σημαντικό ρόλο και εδώ στο gameplay. Πλέον, όμως, οι φωτεινές πηγές δεν φτάνουν σε αριθμό που κουράζει αλλά, αντιθέτως, είναι πιο στρατηγικά τοποθετημένες, ώστε να αποτελούν έναν, διαφορετικού ύφους, περιβαλλοντικό εχθρό. Διάφοροι εχθροί θα έχουν στα χέρια τους προβολείς, θα βρεθούμε σε φωτεινές ενέδρες, ενώ αλεξίσφαιρα φώτα που απενεργοποιούνται μόνο με την καταστροφή της ανάλογης γεννήτριας έρχονται ως ένας καλοδεχούμενος “κρυπτονίτης” για τη μεγάλη ισχύ του Jackie.

The_Darkness_2_screen-05-thumb.jpgΤα πολυάριθμα Darklings του πρώτου Darkness αντικαθίστανται εδώ από ένα. Πρόκειται για μία εξαιρετικά καλή επιλογή καθώς το συγκεκριμένο Darkling σφύζει από προσωπικότητα και αποτελεί έναν από τους καλύτερους χαρακτήρες του τίτλου, αποτελώντας παράλληλα την κωμική μορφή της περιπέτειας, κάτι στο οποίο συμβάλλει σημαντικά η βρετανική του προφορά. Αν και δεν έχουμε τη δυνατότητα να του δίνουμε εντολές πολύ συχνά, θα το δούμε να μας βοηθάει στη μάχη ορμώντας επάνω στους εχθρούς. Επιπλέον, σε περιπτώσεις όπου δεν μαχόμαστε, το βλέπουμε να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον, όπως να ασχολείται με ένα jukebox ή να κάθεται σε κάθε λογής έπιπλα, καταφέρνοντας με αυτές τις απλοϊκές ρουτίνες να έχει πολύ περισσότερη προσωπικότητα από ένα πλήθος “ρομποτικών” βοηθών που υπάρχουν σε άλλα FPS.

Τεχνικός τομέας και multiplayer

Σε αντίθεση με το πρώτο Darkness, εδώ η περιπέτεια είναι σαφέστατα γραμμική, επιλογή που δουλεύει αναμφίβολα υπέρ της ροής της δράσης. Τα περιβάλλοντα παρουσιάζουν αρκετά καλή ποικιλία, από σταθμούς τραίνων μέχρι λούνα παρκ, προσφέροντας ενδιαφέροντες τοποθεσίες για την εξαπόλυση του Darkness. Η Cel Shaded τεχνική έρχεται να προσφέρει τη δική της πινελιά στον ξεχωριστό χαρακτήρα του Darkness ΙΙ, με την κόμικ αισθητική της να μην βάλλει σε καμία περίπτωση στο σκοτεινό και βίαιο ύφος τους. Αντιθέτως, το συγκεκριμένο στυλ εφαρμόζεται με μαεστρία, προσφέροντας ένα ιδιαίτερα ελκυστικό και ξεχωριστό οπτικό αποτέλεσμα, που τελικά μας είχε λείψει από το είδος των FPS.

Βέβαια, αν και το campaign διαθέτει πολύ καλή ροή δράσης και σεναρίου, δεν παύει να είναι αρκετά μικρό, καθώς στην τρίτη από τις τέσσερις βαθμίδες δυσκολίας (όπου και σας προτείνουμε να ασχοληθείτε ώστε να υπάρχει κάποια πρόκληση) δεν χρειάστηκαν περισσότερες από έξι ώρες για να δούμε τους τίτλους τέλους. Ευτυχώς, υπάρχει και ένα ξεχωριστό campaign, διάρκειας τριών περίπου ωρών, με το οποίο μπορούμε να ασχοληθούμε μόνοι μας ή με τρεις άλλους παίκτες σε online επίπεδο. Οι συγκεκριμένες αποστολές έχουν τη δική τους πλοκή και καλύπτουν ορισμένα κενά του κεντρικού σεναρίου, ενώ σίγουρα αξίζουν την προσοχή σας, έστω και χωρίς τη συμμετοχή άλλων παικτών. Σε αυτό το mode μπορούμε να επιλέξουμε μεταξύ τεσσάρων χαρακτήρων -ανάμεσα από τους οποίους απουσιάζει ο Jackie- κάθε ένας με το δικό του ξεχωριστό όπλο και κινήσεις εκτελέσεων και με την πλήρη απουσία των φιδιών.  

The_Darkness_2_screen-06-thumb.jpgΑναμφίβολα, το πόνημα της Digital Extremes καταφέρνει να φέρει εις πέρας την αποστολή του, επαναφέροντας στο gaming προσκήνιο το franchise Darkness. Το καλοδουλεμένο σενάριο, από όλες τις πλευρές, αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη και έναν από τους κυριότερους λόγους που αξίζει την προσοχή τόσο των φίλων του πρώτου μέρους όσο και των οπαδών του είδους. Επιπλέον, η σκοτεινή κόμικ αισθητική του, αλλά και το στιβαρό gameplay του, καταφέρνουν να οδηγήσουν σε μία απολαυστική αν και αρκετά σύντομη εμπειρία.

Νικόλας Μαρκόγλου

Θετικά

  • Ανέλπιστα καλοδουλεμένο σενάριο
  • Ο συνδυασμός του Darkness με τα ισχυρά πυροβόλα όπλα
  • Όμορφος τεχνικός τομέας

Αρνητικά

  • Μικρή διάρκεια
  • Μέτρια τεχνητή νοημοσύνη

Βαθμολογία

Νικόλας  Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του “ψηφιακού” Hollywood.

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...