Ταυτότητα

Journey

Journey

Edition: N/A Genre: Adventure Διάθεση: PSN
Αριθμός παικτών: 1-2 Ανάπτυξη: Thatgamecompany Ημ. Έκδοσης: 14/03/2012
PEGI: 7 Εκδότης: Sony Computer Entertainment Πλατφόρμες: PlayStation 3


"Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε"

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια φίλοι μου, θα παρουσιάσω ένα κείμενο γραμμένο στο πρώτο πρόσωπο. Οπότε εκ των προτέρων, ζητώ συγνώμη αν ξεφεύγω λιγάκι από τα πρότυπα των κειμένων που δημοσιεύουμε στο GameOver. Παίζοντας όμως ένα "παιχνίδι" σαν το Journey, τα συναισθήματα που νιώθεις είναι τέτοια, που σου απαγορεύουν να τηρήσεις τους όποιους κανόνες γραφής έχεις μάθει, και "υποχρεούσαι" έως ένα βαθμό, να ακολουθείς. Καταρχάς, η ανάθεση ενός τέτοιου review, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Είναι όμως μία πρόκληση, μία δοκιμασία. Η περιγραφή μίας τέτοιας δημιουργίας σε τρίτους, ενδεχομένως θα με βοηθήσει στην κατανόηση του απώτερου μηνύματος που θέλει να περάσει. Μου ήταν φοβερά δύσκολο να κρατήσω τους γνωστούς τύπους και αποφάσισα να σας παρουσιάσω τον τίτλο, με λόγια που βγαίνουν από μέσα μου, μήπως κι έτσι γίνω λιγάκι πιο κατανοητός. Άλλωστε, ο Αϊνστάιν είχε πει πως αν δεν μπορείς να το εξηγήσεις με απλά λόγια, τότε ούτε κι εσύ ο ίδιος το κατάλαβες.

Πριν περάσουμε όμως στην εμπειρία μου με το Journey, ας δούμε εν συντομία, τους δημιουργούς του. Η thatgamecompany είναι μία ομάδα από τη Καλιφόρνια που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει τα flOw και Flower -οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται και το Cloud. Η εταιρία προσπαθεί μέσω των δημιουργιών της, να περάσει κάποια μηνύματα στους αποδέκτες, χωρίς όμως να πρέπει να τους "πει" πολλά. Προσπαθεί να ξυπνήσει κάποια συναισθήματα που όλοι μας, λίγο-πολύ, κρύβουμε στις καρδιές μας. Τόσο το flOw, όσο και το Flower, είναι δύο εξαιρετικές δημιουργίες που σας προτείνω ανεπιφύλακτα να δείτε.

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να’ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

journey-review-1-thumb.jpgΔε σας κρύβω πως το Journey ήταν ένα από τα πιο αναμενόμενα παιχνίδια για εμένα. Τα όσα έχω διαβάσει και παρακολουθήσει για τον τίτλο -και βάσει αυτών που έχω διαπιστώσει ότι μπορεί να κάνει το studio- ερέθισαν την ευαίσθητη και πιο "αόρατη" πλευρά του gamer μέσα μου. Γιατί ως γνωστόν, υπάρχουν δύο gamers μέσα μας. Αυτός που παίζει για να παίξει, για να περάσει την ώρα του ευχάριστα, χωρίς να χρειαστεί να συμμετάσχει ψυχολογικά, αλλά στοχεύει στην χειροπιαστή ανταμοιβή μέσα στο παιχνίδι. Και αυτός που ταξιδεύει, που νιώθει ότι εκείνη τη στιγμή μέσα του συμβαίνει κάτι ξεχωριστό, τα συναισθήματά του βγαίνουν στην επιφάνεια και η καρδιά του φτερουγίζει. Κάποιοι, τον δεύτερο gamer μέσα τους δεν τον έχουν ανακαλύψει και δεν πιστεύουν πως υπάρχει. Κάποια στιγμή στη ζωή τους όμως, είτε σε βιντεοπαιχνίδι, είτε στην πραγματικότητα, θα τον ανακαλύψουν.

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη

Έβαλα το download του review κώδικα να ξεκινήσει. Τα, σχεδόν 600MB κατέβηκαν σχετικά γρήγορα, ίσα που πρόλαβα να κάνω ένα ζεστό καφέ. Με το Dualshock 3 ανά χείρας, κάθισα αναπαυτικά στον καναπέ μου, δυνάμωσα τον ήχο της τηλεόρασης και πάτησα το "X" για να ξεκινήσω. Το λογότυπο της Santa Monica -που βοήθησε στην ανάπτυξη- συνοδεύτηκε από αυτό της thatgamecompany. Ο απαλός ήχος του ανέμου άρχισε να χαϊδεύει τα τύμπανα των αυτιών μου. Πριν καλά-καλά ξεκινήσει, είχα ήδη εισπράξει τη μινιμαλιστική αίσθηση του τίτλου και ήμουν σίγουρος πως ακόμη μία φορά θα βιώσω κάτι ξεχωριστό.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

journey-review-3-thumb.jpgΗ κάμερα, από μία πιο πανοραμική οπτική, ήρθε και στάθηκε πίσω από ένα μικρόσωμο πλάσμα και μετά από λίγα δευτερόλεπτα συνειδητοποίησα ότι μου έδωσε τον έλεγχό του. Φάνηκε σαν να "βούτηξα" μέσα του. Είμαι μια λεπτεπίλεπτη φιγούρα, ντυμένη στα ζωηρά κόκκινα χρώματα της κάπας μου. Κουνώντας τον αναλογικό μοχλό του χειριστηρίου, σηκώθηκα. Ακόμη δεν είχα καταλάβει αν είμαι αγόρι ή κορίτσι, αλλά δεν έχει και πολύ σημασία. Η χρυσή άμμος της ερήμου που βρισκόμουν, έπαιζε με το φως του καυτού ήλιου που τη ζέσταινε από ψηλά. Ο άνεμος, σήκωνε μερικούς κόκκους της και τους άφηνε λίγα μέτρα παραπέρα, αλλάζοντας τη μορφολογία του εδάφους. Ήταν σα να έβλεπα μία θάλλασα από άμμο. Όλα σε πραγματικό χρόνο.

Το μόνο που έβλεπα, ήταν οι ψηλοί και στρογγυλοί αμμόλοφοι, που έμοιαζαν με μεγάλα τσουνάμια. Στην οθόνη, εκτός από εμένα και το χρυσό τοπίο, δεν υπήρχε τίποτα άλλο. Ούτε γράμματα, ούτε huds, ούτε βελάκια, ούτε χάρτες. Αφού γύρισα την κάμερα με τη βοήθεια του γυροσκοπίου του SISAXIS, διαπίστωσα ότι στο βάθος αχνοφαίνονται κάποια αντικείμενα. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ξεκίνησα προς το μέρος τους. Τα παράξενα, αδύνατά μου πόδια, αρχίζουν να χαράζουν αυλακώματα στην άμμο. Έφτασα στους πρόποδες του λόφου και ήμουν μόλις λίγα μέτρα πριν αντικρίσω αυτό κρύβεται από πίσω του. Άρχισα να ανεβαίνω, με δυσκολία και σαφέστατα μικρότερη ταχύτητα, αλλά τα κατάφερα. Ένα πελώριο βουνό στεκόταν στο μακρινό τοπίο απέναντί μου και από μέσα του ανέβλυζε μία έντονη λωρίδα φωτός. Αυτός ήταν ο προορισμός μου. Έπρεπε να κάνω το ταξίδι...

Να εύχεσαι να’ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Να εύχεσαι να’ναι μακρύς ο δρόμος

journey-review-8-thumb.jpgΤα ταξίδι μου στο Journey ήταν σχετικά σύντομο, μιας και οι τίτλοι τέλους έπεσαν σε περίπου τρεις ώρες. Μέσα σε αυτές τις ώρες, πολλά εμπόδια προσπάθησαν να με καθυστερήσουν, ωστόσο τίποτα δε μπόρεσε να με σταματήσει. Έπρεπε να φτάσω σε εκείνο το βουνό. Δε μου εξήγησε κανένας τι πρέπει να κάνω για να φτάσω εκεί. Σύμμαχο είχα μόνο τα μάτια μου, τα αυτιά μου και τα καχεκτικά μου πόδια. Δεν υπάρχει αφήγηση της ιστορίας εδώ. Όλα πρέπει να τα ζωγραφίσω εγώ στο μυαλό μου. Αυτός είναι και ο στόχος, ο καθένας μας να δώσει ζωή στον κόσμο αυτό με τη δικιά του πινελιά.

{PAGE_BREAK}

Στο πίσω μέρος της κάπας του χαρακτήρα μου, υπάρχει ένα φουλάρι, το οποίο μαζεύοντας κάποια φωτεινά αντικείμενα που είναι διάσπαρτα στον κόσμο γύρω μου, αρχίζει να φωτίζεται και να μεγαλώνει. Όταν το φουλάρι είναι φωτεινό και αναλόγως του μάκρους του, ο χαρακτήρας έχει τη δυνατότητα να πετάει για ελάχιστα δευτερόλεπτα. Με αυτόν τον τρόπο οι μισογκρεμισμένες γέφυρες και οι πλατφόρμες των κτηρίων που συνάντησα, προσπεράστηκαν σχετικά εύκολα. Σε σημεία, έπρεπε να λύσω και μικρούς γρίφους, ώστε να ανοίξει κάποιο πέρασμα μπροστά μου. Το φωτεινό, κίτρινο σκηνικό της ερήμου, μέχρι να φτάσω στην κορυφή εκείνου του βουνού, άλλαξε ραγδαία, πήρε άλλο χρώμα, άλλη υφή. Κάποια πλάσματα με βοήθησαν να φτάσω σε ψηλότερα σημεία. Κάποια άλλα με κυνήγησαν, έπρεπε να κρυφτώ για να γλυτώσω. Με χτύπησαν, με πέταξαν από ψηλά. Αλλά δεν το έβαλα κάτω. Έπρεπε να συνεχίσω. Δεν πρόκειται να σας πω περισσότερα για τις περιπέτειές μου όμως, γιατί θέλω κι εσείς να τις ζήσετε όπως τις έζησα κι εγώ, με παρονομαστή το άγνωστο.

journey-review-5-thumb.jpgΣε κανένα σημείο του παιχνιδιού δε δίνεται η παραμικρή πληροφορία, είτε για το σενάριο, είτε για τον επόμενο στόχο (ας το πούμε objective). Οδηγός μου είναι το ένστικτο, οι εικόνες και η μουσική. Ενώ δεν υπάρχουν λέξεις για να μου αφηγηθούν τα γεγονότα, τα συναισθήματα είναι τόσο πολλά, λες και διάβασα βιβλία ολόκληρα ή άκουσα με τις ώρες κάποιον να μου τα αφηγείται. Το δέσιμο του παίκτη με το χαρακτήρα είναι πρωτόγνωρο. Νιώθουμε ότι είμαστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι και θέλουμε το ίδιο πολύ να δούμε τι κρύβεται σε εκείνο το βουνό, εκει ψηλά.

Πάντα στον νου σου να’χεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Aλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου

Μπορεί σε ένα τέτοιο δημιούργημα ο τεχνικός τομέας να μην αποτελεί αυτοσκοπό, στο Journey βοηθάει εξαιρετικά στην διατύπωση αυτών που θέλει να δείξει και να "πει". Σας ενημερώνω πως ο τίτλος είναι ένα από τα ομορφότερα πράγματα που έχω δει σε ψηφιακό κόσμο. Τα γραφικά, οι υφές, τα physics είναι τόσο ξεχωριστά, όσο και το ίδιο το παιχνίδι. Η Naughty Dog, για το Uncharted 3, έπρεπε να συμβουλευτεί τη thatgamecompany πως κάνουν μία έρημο "ζωντανή" και αληθοφανή. Το πεντάγραμμο από τη δικιά του γωνιά, ντύνει τα συναισθήματα που πηγάζουν από τις εικόνες. Απαλό, ρομαντικό, δραματικό και αθόρυβο εκεί που χρειάζεται, βάζει τη δική του πινελιά σε αυτό το έργο τέχνης.

Η thatgamecompany, μπαίνει και σε άγνωστα "χωράφια" για εκείνη, μιας και το Journey υποστηρίζει ένα παράξενο είδος multiplayer παιχνιδιού. Μην τρομάζετε, δεν είναι αυτό που νομίζετε. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σας -και εφόσον είστε συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο- ενδέχεται να συναντήσετε και άλλους παίκτες, που και αυτοί κάνουν το "δικό" τους ταξίδι. Μπορείτε να τους βοηθήσετε ή και να βοηθηθείτε όταν και αν χρειάζεται, ενώ υπάρχει και ένα είδος επικοινωνίας με ήχους. Δεν υπάρχει δυνατότητα να επιλέξετε εσείς με ποιον παίκτη θέλετε να συνεργαστείτε, ούτε φυσικά είστε υποχρεωμένοι να ανεχτείτε ή να ακολουθήσετε κάποιον που έτυχε να βρείτε στο δρόμο σας. Η εταιρία ήθελε να κρατήσει την ανώνυμη επαφή, γι' αυτό και το username του παίκτη ή των παικτών που συνεργαστήκατε, το μαθαίνετε αφού τελειώσει το session μαζί του/τους. Εγώ κατάφερα και ήρθα σε επαφή με ελάχιστα άτομα και αυτό δεν ξέρω αν οφείλεται στο ότι είμαστε ελάχιστοι αυτοί που έχουμε πρόσβαση από τόσο νωρίς στο Journey. Το σίγουρο είναι ότι αυτά τα άτομα, με βοήθησαν στο να νιώσω λιγάκι καλύτερα, να αισθανθώ μια παρηγορά ότι δεν είμαι μόνος σε αυτό το ταξίδι.

...ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν

journey-review-4-thumb.jpgΗ εμπειρία μου με το Journey ήταν ακριβώς όπως την περίμενα: μοναδική. Η βαθμολογία και μερικά σχόλια που κάνω στις προηγούμενες γραμμές, είναι τυπικά και συμβολικά. Καμία γλώσσα του κόσμου, είτε εκφράζεται γραπτώς είτε προφορικώς, δε δύναται να περιγράψει ορισμένα πράγματα. Παιχνίδια όπως το Journey δεν περιγράφονται με ευκολία και για να εκτιμηθούν πρέπει να τα βιώσει κάποιος. Ο θρίαμβος της thatgamecompany είναι πως μέσα από το πάντρεμα της αισθητικής με την αλληλεπίδραση, της εικόνας με τον ήχο και της κίνησης με την αίσθηση, μας πηγαίνει ένα ταξίδι τόσο αρχετυπικό, απέριττο και μεστό, που θα «φωλιάσει» στον καθένα απο τους ταξιδιώτες του με διαφορετικό τρόπο. Εγώ, έχω το δικό μου μήνυμα που εισέπραξα μέσα από το Journey. Αλλά θα το κρατήσω για τον εαυτό μου γιατί δεν έχει καμία απολύτως αξία για εσάς. Εσείς έχετε το δικό σας ταξίδι να κάνετε...

Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια. 

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

Καλό σας ταξίδι...

Σάκης Καρπάς

Θετικά

  • Διαβάστε το κείμενο

Αρνητικά

  • Ομοίως

Βαθμολογία

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...