Ταυτότητα

Kid Icarus: Uprising

Kid Icarus: Uprising

Edition: N/A Genre: Action Διάθεση: Nortec
Αριθμός παικτών: 1-6 Ανάπτυξη: Project Sora Ημ. Έκδοσης: 23/03/2012
PEGI: 12 Εκδότης: Nintendo Πλατφόρμες: Nintendo 3DS


Back from the dead

Πώς επαναφέρεις ένα franchise τόσα πολλά χρόνια μετά την τελευταία του εμφάνιση; Δεν είναι κανένα τρομερό μυστικό πως οι ρυθμοί εξέλιξης της βιομηχανίας ήταν, και συνεχίζουν να είναι, ιλιγγιώδεις. Με συνέπεια, αυτό που κάποτε βρίσκονταν στην “αφρόκρεμα”, πλέον να θεωρείται σχεδόν σαν μια δημιουργία ενός άλλου, “ξεχασμένου” μέσου. Η τελευταία φορά που ένα παιχνίδι της σειράς Kid Icarus έκανε την εμφάνισή του, ήταν το μακρινό 1992, στον “προπάππου” του σημερινού φορητού της Nintendo. Και από τότε, ο Pit και το περίεργο σύμπαν του είχαν μπει στο “ψυγείο”.

Όπως συνοπτικά αναφέραμε και στο πρόσφατο review μας για την ανανεωμένη επανέκδοση του αρχικού Kid Icarus του 1986, παρ’ όλες τις εμφανείς σχεδιαστικές του αρετές και τις έξυπνες ιδέες του, είναι σχεδόν αδύνατον να “κρύψει” την ηλικία του και να “σταθεί” με τα σημερινά δεδομένα.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_01-thumb.jpgΠως λοιπόν επαναφέρεις ένα franchise που φαίνεται να βρίσκεται “έξω από τα νερά” των σημερινών trends και ο σχεδιασμός του στηρίζεται σε ιδέες εικοσαετίας; Την απάντηση την δίνει με εμφατικό τρόπο ο κύριος Sakurai –δημιουργός των Super Smash Bros- και η ομάδα του: κρατώντας μόνο τα απολύτως απαραίτητα και επαναπροσδιορίζοντάς το για τη σημερινή εποχή. Και το αποτέλεσμα; Ένα εκρηκτικό μίγμα παλιού και νέου, που δεν πρόκειται να “εκτοξεύσει” το franchise στη σημερινή εποχή, αλλά ενισχύει την cult υπόστασή του με μια εμπειρία που δεν μοιάζει με τίποτε άλλο “εκεί έξω” και εκπλήσσει με την μοναδικότητά του.

Vintage

Αποκωδικοποιώντας το DNA της σειράς, ο κύριος Sakurai είναι φανερό πως θεώρησε το shooting ως τον βασικό πυλώνα του gameplay και έχει μεταφέρει όλη την έμφασή του στο κομμάτι αυτό. Εξάλλου, η συλλογή καρδιών από τους εξουδετερωμένους εχθρούς και η χρησιμοποίησή τους ήταν η ειδοποιός διαφορά του πρώτου παιχνιδιού, και εδώ πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_02-thumb.jpgΑπό την ιδιοσυγκρασιακή ταυτότητα του πρώτου τίτλου το μόνο που απουσιάζει παντελώς είναι το platform στοιχείο, μιας και η μετάβασή του στις τρεις διαστάσεις απαιτούσε μια διαφορετική προσέγγιση για να διατηρήσει τον πυρήνα του gameplay –action shooting δηλαδή- που ο δημιουργός επέλεξε. Τελικώς, έχουμε ένα παιχνίδι που χωρίζεται ουσιαστικά στη μέση. Κάθε κεφάλαιο ξεκινάει στον ουρανό, όπου το gameplay θυμίζει on-rails shooter παλιάς κοπής, και καταλήγει στο έδαφος όπου τα πράγματα είναι λίγο πιο… περίεργα.

Η συνταγή λειτουργεί στην εντέλεια όσο ο Pit –κεντρικός χαρακτήρας- βρίσκεται στους αιθέρες και παρουσιάζει αρκετά θέματα όταν προσγειώνεται στο έδαφος, κυρίως γιατί ο Sakurai επιχειρεί να μεταφέρει την ίδια σχεδιαστική φιλοσοφία σε ένα action-shooter παιχνίδι τρίτου προσώπου. Και αυτό είναι εμφανές στον αλλόκοτο χειρισμό του. Ο παίκτης ελέγχει την κίνηση του Pit με τον αναλογικό μοχλό, στοχεύει με το stylus και πυροβολεί με την αριστερή σκανδάλη.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_03-thumb.jpgΣτον αέρα, όλα κυλούν ομαλά και όμορφα. Στο έδαφος προστίθενται ορισμένες συνισταμένες που περιπλέκουν τα πράγματα, με κυριότερη την κάμερα. Ο έλεγχος της κάμερας δυσκολεύει τα μέγιστα στις κινήσεις μας, αφού ελάχιστα “δραστηροποιείται” από μόνη της και μένει συνεχώς καρφωμένη πίσω από το χαρακτήρα. Για να την ελέγξουμε θα πρέπει να τηn κατευθύνουμε με το stylus, πράγμα διόλου πρακτικό και γρήγορο. Πολλές φορές βέβαια, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ενασχόληση με την κάμερα, και έτσι, το παιχνίδι γίνεται και πάλι ένα παραδοσιακό shooter, όπου παίκτης αποφεύγει τα πυρά και επιτίθεται έχοντας σχεδόν “φιξ” το πεδίο βολής μπροστά του.

Τις στιγμές όμως, όπου στο παιχνίδι οι απειλές έρχονται από όλες τις κατευθύνσεις, η κάμερα μετατρέπεται στο μεγαλύτερο “εχθρό” μας. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στην –όποια- προσπάθειά μας για εξερεύνηση των περιβαλλόντων, αλλά και στις διάφορες “rollercoaster” φάσεις όπου γλιστράμε πάνω σε μια ράμπα και ο προσανατολισμός μπορεί να αλλάξει απότομα. Ιδιαίτερος είναι και ο τρόπος που ελέγχουμε τον Pit αφού το dash –η απότομη κίνηση διαφυγής προς μια κατεύθυνση- γίνεται και αυτό με τον αναλογικό μοχλό όπως και η κανονική κίνησή του.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_04-thumb.jpgΈτσι, πολλές φορές το εκτελούσαμε ακούσια, χάνοντας τον έλεγχο, και στις – λιγοστές, ευτυχώς- περιπτώσεις που γίνεται να πέσουμε στο κενό, αυτό μπορεί να γίνει ιδιαίτερα εκνευριστικό. Αυτός ο περίεργος χειρισμός, παρόλο που στην πορεία συνηθίζεται σε μεγάλο βαθμό, δεν κατάφερε σε κανένα σημείο να μας γίνει “δεύτερη φύση” και για ένα παιχνίδι που επιβραβεύει και “προωθεί” την ικανότητα και την αφοσίωση του παίκτη, αυτό δεν είναι ιδιαίτερα καλό. Από την άλλη όμως, με το πέρασμα του χρόνου και όσο “γλυκαίνεται” ο παίκτης από το εθιστικό και βαθύ gameplay, μπορεί όχι μόνο να συγχωρέσει την παραξενιά του αυτή, αλλά και να τη θεωρήσει ως αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας.

Η απλότητα, σε συνδυασμό με το βάθος των μηχανισμών που ουσιαστικά στηρίζονται στην αποφυγή των αντίπαλων πυρών, το charging των επιθέσεών μας με καλό timing και στον συνδυασμό κοντινών χτυπημάτων και από απόσταση, σώζουν τελικώς το παιχνίδι από τις ατασθαλίες στον χειρισμό.

{PAGE_BREAK}

I believe I can fly…

Δεν το λέμε πολύ συχνά αυτό, ιδιαίτερα για φορητά παιχνίδια, αλλά το Kid Icarus Uprising είναι ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι. Το συμπέρασμα αυτό δεν εξάγεται από ένα απλό άθροισμα των ωρών ενασχόλησης ούτε από την αποτίμηση των πολλών επιλογών παιχνιδιού. Εξάγεται από τη γενικότερη αίσθηση που αποκομίζει ο παίκτης όσο περισσότερο ασχολείται με το παιχνίδι. Οι λέξεις “εξαντλητικό” και “ξέφρενο” έρχονται στο νου για να περιγράψουν πιο εύστοχα τον “πανικό” που συχνά-πυκνά συμβαίνει στην οθόνη -ιδιαίτερα στις υψηλότερες βαθμίδες δυσκολίες. Η έντονη δράση συνοδεύεται συνεχώς από διασκεδαστικούς διαλόγους μεταξύ των βασικών χαρακτήρων, αλλά και οπτικά “εδέσματα”, σε σημείο που πολλές φορές είναι δύσκολο να ακολουθήσουμε. Κανείς δεν φαίνεται να “βάζει γλώσσα μέσα” και έτσι ο αριθμός των διαλόγων εντυπωσιάζει για τίτλο της Nintendo όσο και η γενικότερη ποιότητα της γραφής.

Όλο το παιχνίδι το περνάμε παρέα τουλάχιστον με έναν ακόμα χαρακτήρα, που εκτός από το να προωθεί την πλοκή, λειτουργεί και ως tutorial, μας δίνει συμβουλές όταν κολλάμε, χαρίζει ρυθμό και ζωντάνια στα τεκταινόμενα, ενώ το απαλλάσσει από την ανάγκη ύπαρξης πολλών cut scenes και πρακτικά καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την εύθυμη ατμόσφαιρα του τίτλου. Ανάλαφρες ατάκες, αναφορές στο παρελθόν και αυτό-αναφορές δίνουν και παίρνουν, με το παιχνίδι να μην παίρνει ποτέ τον εαυτό του πιο σοβαρά απ’ ότι χρειάζεται.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_05-thumb.jpgΤο σενάριο δεν είναι κανένα αριστούργημα –περιέχει και μπόλικα δάνεια από την ελληνική μυθολογία- αλλά είναι ταιριαστό στο ανάλαφρο ύφος και ευχάριστο με την αφελή απλοϊκότητα του. Πέρα από αυτά, το κάθε κεφάλαιο έχει και κάτι συναρπαστικό να επιδείξει. Μια αναπάντεχη τροπή, ένα ωραίο boss battle, ένα εντυπωσιακό σκηνικό ή και πολλές φορές, όλα αυτά μαζί. Ελάχιστα πράγματα φαίνονται σαν περιττά fillers και έτσι όταν έρχονται οι τίτλοι τέλους, το συναίσθημα είναι αυτό της ολοκλήρωσης και όχι της απογοήτευσης. Εξάλλου, διαθέτει πολλούς σοβαρούς λόγους για να ξανα-ασχοληθεί κάποιος μαζί του, οπότε οι τίτλοι μόνο "τέλους" δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.

Στο κλασικό στυλ του Sakurai, το gameplay είναι απλό και κερδίζει βάθος μέσω διάφορων άλλων επιλογών. Πρώτα απ’ όλα, ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τη δυσκολία είναι υποδειγματικός. Ο παίκτης καλείται να επιλέξει πόσες καρδιές –που όπως είπαμε κερδίζονται με την εξουδετέρωση εχθρών- θα “ποντάρει” για να ανεβάσει τη δυσκολία. Μεγαλύτερη δυσκολία, μεγαλύτερες αμοιβές.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_06-thumb.jpgΑν ο παίκτης χάσει, τότε οι πόντοι – καρδιές που έχει μαζέψει γίνονται μισοί και η δυσκολία πέφτει σχεδόν κατά μια μονάδα. Υπάρχουν κάποιες πύλες που ανοίγουν μόνο μετά από ένα συγκεκριμένο βαθμό δυσκολίας και φυσικά διαθέτουν αμοιβές όπως όπλα και αντικείμενα. Έτσι, η δυσκολία είναι καθαρά θέμα επιλογής του παίκτη, με ξεκάθαρες συνέπειες αλλά και ανταμοιβές. Οπότε, το παιχνίδι είναι βατό για όποιον απλά θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος και απαιτητικό για όποιον έχει διάθεση να το εξαντλήσει. Μια ισορροπία που επιτυχημένα εφάρμοσε η Nintendo και στο πρόσφατο Super Mario 3D Land.

Ιδιαίτερα βαθύ είναι και το σύστημα όπλων που διαθέτει το Kid Icarus Uprising, αφού πέρα από τον τεράστιο αριθμό αυτών, επιτρέπει στον παίκτη να συγχωνεύσει δύο διαφορετικά όπλα, συνδυάζοντας τις ιδιότητές τους. Στις υψηλότερες δυσκολίες αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, μιας και το κατάλληλο όπλο για την περίσταση μπορεί να βοηθήσει πολύ. Τέλος, όπως και στα Smash Bros, έτσι και εδώ η εμμονή του Sakurai με τα collectibles είναι εμφανής.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_07-thumb.jpgΟ παίκτης μαζεύει αυτοκόλλητα, σπάει αυγά (!) για να κερδίσει μικρές φιγούρες, ενώ μπορεί και να προσφέρει καρδιές στη Θεότητα του παιχνιδιού για να... πλησιάσει στην οθόνη. Αυτό το τελευταίο, ειλικρινά, δεν ανακαλύψαμε αν έχει κάποια χρησιμότητα ή αν πρόκειται απλά για ειρωνική φάρσα του κυρίου Sakurai. Επίσης, υπάρχουν και οι AR κάρτες, που προσφέρονται μαζί με το παιχνίδι, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μονομαχίες αλλά και για απόκτηση φιγούρων.

Multiplayer Frenzy

Αν μπορεί ένα πράγμα να εγγυηθεί η παρουσία του “μυαλού” της σειράς Smash Bros, αυτό είναι σίγουρα ένα καλό multiplayer. Και παρόλο που για την ορθή κρίση του απαιτούνται πολλές ώρες ενασχόλησης, που όπως φαντάζεστε δεν μπορέσαμε να διαθέσουμε, αρχικά τουλάχιστον τα πράγματα φαίνονται ωραία και ισορροπημένα. Τα όπλα εδώ λειτουργούν ως τα εργαλεία που θα καθορίσουν τη στρατηγική μας, αφού το καθένα μας χαρίζει διαφορετικές ιδιότητες, ενώ η πιθανή αδυναμία τους εναντίον άλλων, εξισορροπείται μέσα από τις συνέπειες του θανάτου μας.

Kid_Icarus_Uprising_Screen_08-thumb.jpgΠαραδείγματος χάρη, σε ένα ομαδικό παιχνίδι –όπου η κάθε ομάδα έχει μια μπάρα ενέργειας που μειώνεται με το θάνατο κάποιου μέλους της- όταν πεθαίνει κάποιος παίκτης με ισχυρότερο όπλο από τους υπόλοιπους, η επίπτωση στη μπάρα είναι μεγαλύτερη, και πάει λέγοντας. Φυσικά, οι επιλογές για παραμετροποίηση των αναμετρήσεων είναι πολλές -όπως ακριβώς και στα Smash Bros- και το ουσιαστικό ερώτημα που θα πρέπει να θέσουμε είναι το κατά πόσο το ίδιο το gameplay του προσφέρεται για διασκεδαστικό παιχνίδι πολλών παικτών. Κατά την άποψή μας, το Kid Icarus Uprising δεν μπορεί ούτε κατά διάνοια να αγγίξει τα επίπεδα της προηγούμενης δημιουργίας του Sakurai.

Λίγο ο περίεργος χειρισμός με τη “δύσκολη” κάμερα, λίγο το ίδιο το gameplay που δεν φτάνει ποτέ στα χαοτικά επίπεδα των Smash Bros, το κάνει στα μάτια μας να φαίνεται λιγότερο ελκυστικό απ’ το fighting αριστούργημα της Nintendo. Χωρίς φυσικά αυτό να μειώνει στο ελάχιστο τα επιτεύγματα και τη φροντίδα με την οποία έχει σχεδιαστεί ο συγκεκριμένος τομέας του παιχνιδιού.

{PAGE_BREAK}

Μην πλησιάζεις, μπορεί να καείς…

Ο τεχνικός τομέας είναι, με μια λέξη, εντυπωσιακός. Η πληθώρα των όσων συμβαίνουν στην οθόνη χωρίς το frame rate να πέφτει ούτε στο ελάχιστο, είναι ένα πραγματικό επίτευγμα. Τα textures μπορεί να μην εντυπωσιάζουν με την ανάλυσή τους, αλλά τα εμπνευσμένα set pieces -σε συνδυασμό με την έξυπνη σκηνοθεσία- δημιουργούν καταστάσεις που εξιτάρουν τις αισθήσεις. Θάλασσες που ανοίγουν στα δύο, βόλτες ανάμεσα στα αστέρια, πτώσεις που κόβουν την ανάσα, ηλιοβασιλέματα, τυφώνες και καταιγίδες, σουρεαλιστικά σχήματα και όλα αυτά με επιτυχημένες ρυθμικές εναλλαγές μεταξύ τους. Αυτό είναι το πλεονέκτημα των on-rails εμπειριών, βρίσκεσαι στα χέρια των δημιουργών για μια αξέχαστη βόλτα, και εδώ οι σχεδιαστές έκαναν εξαιρετική δουλειά.

Το ότι αισθητικά, κάποιες φορές μας θύμισε το αριστουργηματικό στον τομέα El Shaddai, μόνο θετικό μπορεί να είναι. Αν δεν υπήρχε και το περίεργο animation του Pit όταν περπατάει –σαν να … καλπάζει- , θα έπαιρνε άριστα. Το 3D του Uprising είναι καλό, αλλά ο ιδιαίτερος χειρισμός και η ξέφρενη δράση του, μας δυσκόλευε στο να κρατάμε σταθερή την κονσόλα και να απολαύσουμε με άνεση το εφέ.

Το ίδιο επιτυχημένο είναι το αποτέλεσμα στον ηχητικό τομέα, με το επικό soundtrack να δεσπόζει και τα voice overs να είναι ανέλπιστα καλά. Δεν κουραστήκαμε ποτέ να ακούμε τόσες γραμμές διαλόγων και αυτό φανερώνει την επιτυχία τους. Πριν κλείσουμε, οφείλουμε να αναφέρουμε και τον αριστουργηματικό σχεδιασμό των μενού, που είναι ξεκάθαρα και ωραία χωρισμένα σε τομείς, όμορφα στο μάτι και κάνουν πολύ εύκολη την περιήγηση μας σε αυτά. Ένα πραγματικό παράδειγμα προς μίμηση.

Αναγέννηση

Το Kid Icarus Uprising, στην τελική, είναι ένα παιχνίδι που θα διχάσει. Είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία με τις τρανταχτές αδυναμίες της και μοναδικές στιγμές της. Ο χειρισμός, στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, μπορεί να αποθαρρύνει και να εκνευρίσει μερικούς, αλλά όσοι επιδείξουν υπομονή και τον “κατακτήσουν”, θα βιώσουν μια ανάλαφρη στο ύφος αλλά hardcore στην ουσία, πολλή διασκεδαστική εμπειρία. Οφείλουμε να βγάλουμε το καπέλο στον κύριο Sakurai για την άγνοια κινδύνου με την οποία επανέφερε το Kid Icarus στο προσκήνιο.

Το Uprising έχει την αυτοπεποίθηση να είναι ένα πολύ ιδιαίτερο shooter με τις παραξενιές και την ξεχωριστή προσωπικότητά του, που κρύβει από πίσω της το συγκεκριμένο όραμα ενός δημιουργού. Είναι η φροντίδα με την οποία έχει δημιουργηθεί και η προσοχή στη λεπτομέρεια που μας κέρδισε, ενώ μας υπενθύμισε μια Nintendo που θα θέλαμε πολύ να ξαναδούμε στο μέλλον. Μια Nintendo που δεν διστάζει να πάρει δημιουργικά ρίσκα σε ένα μη εδραιωμένο franchise και να τα στηρίξει μέχρι τέλους. Έτσι λοιπόν επαναφέρεις μια σειρά που βρισκόταν στην “κατάψυξη” για είκοσι χρόνια. Την αναγεννάς από την ίδια της τη στάχτη.

Γιώργος Πρίτσκας

Θετικά

  • Απλό Gameplay που κερδίζει βάθος όσο ξεδιπλώνονται οι επιλογές του με τον χρόνο
  • Εντυπωσιακά, έξυπνα και εμπνευσμένα “σκηνικά” σε κάθε κεφάλαιο
  • Καλογραμμένοι, αστείοι και γεμάτοι αναφορές οι διάλογοι που είναι αξιολάτρευτα “ελαφριοί”
  • Τεχνικός τομέας
  • Πολλές επιλογές

Αρνητικά

  • Ο χειρισμός στο έδαφος απ’ όποια μεριά και αν το δούμε, απλά δεν είναι καλός…

Βαθμολογία

Σχόλια Χρηστών (30 σχόλια)
  • SetaShouji SetaShouji 11 Ιουνίου 2012  | 03:32

    Ίσως ο καλύτερος τίτλος(μετά τα Kingdom Hearts και Crisis Core :P ) που έχω παίξει σε handheld κονσόλα και από τους καλύτερους που έχω παίξει γενικά. Δεν ξεκολλάω από πάνω του <3

  • MetalSkull MetalSkull 08 Ιουνίου 2012  | 05:26

    αψογο παιχνιδι και με ωραιο soundtrack ο χειρισμος παντως εμενα δεν με δυσκολεψε τοσο μαλον εμαθα απο το dillons rolling western :P

  • Finarfin Finarfin 02 Απριλίου 2012  | 17:14

    MUST BUY!!! Οτι καλυτερο ειναι στην αγορα για ONLINE απο 3DS!!!
    Και το σολο του ειναι απλα γαμάτο!!!

  • Dark_K1ng Dark_K1ng 30 Μαρτίου 2012  | 22:42

    θελω 3DS!!! φενεται φοβερο game

  • darksoul darksoul 30 Μαρτίου 2012  | 16:18

    άλλο ένα must have για το 3ds.θα πάρω τον δύστροπο χειρισμό σαν πρόκληση κ με την πρώτη ευκαιρία θα τον τιμήσω τον τίτλο.η nintendo ξέρει πολύ καλά να αναβιώνει κ να εξελίσει τα παιχνίδια της.κ με βάση αυτο (κ ας με φάνε αρκετοί), περιμένω πολλά πολλά sequels κ σε αυτό το franchise της!!!!

  • TolisDown TolisDown 30 Μαρτίου 2012  | 14:55

    Μπράβο στην Nintendo αρχίζει να αξιοποιεί την κονσόλα της στο μέγιστο. Το 3Ds μόλις ξεκίνησε...

  • kairisg kairisg 30 Μαρτίου 2012  | 12:03

    Ωραιότατο το review του Γιώργου Πρίτσκα, must αγορά για κατόχους 3DS , ανυπομονώ να το ξεκινήσω !

  • leontokardos leontokardos 30 Μαρτίου 2012  | 03:21

    σιγουρη αγορα :P

  • klonis klonis 30 Μαρτίου 2012  | 03:20

    Aυριο αγοραζω αυτη την παιχνιδαρα μαζι με ενα cosmos black 3DS!!!

  • saturn 32 saturn 32 30 Μαρτίου 2012  | 03:18

    Χαχαχαχαχα ξέχασα να πω ότι η βάση ώρες ώρες μου θυμίζει virtual boy κατάσταση ..... Δηλαδή φορητο....... Που δεν είναι και τόσο φορητο :) :(

  • TheMastas TheMastas 30 Μαρτίου 2012  | 03:16

    Ωραίο shooter απλοικό μεν αλλά κάνει αρκετά καλά απο οτι φαίνεται αυτά που έχει σχεδιαστεί για να κάνει,κάτι τέτοια παιχνίδια τα φαντάζομαι σε next Gen πιθανός σε 3D τηλεόραση με HD γραφικά και με καλύτερο χειρισμό και λέω πως αν είχανε το ίδιο μεράκι όπως στίς handheld τότε αυτή η πιο "ενήλικη" έκδοση του ίσως να αγγίζε την τελειότητα :)

  • Nikolasimo Nikolasimo 30 Μαρτίου 2012  | 02:46

    Ήμουν σίγουρος ότι θα τα έσπαγε!!Μέσα στον Απρίλη το έχω τσιμπήσει σταντέ! :D

  • KTI_23 KTI_23 30 Μαρτίου 2012  | 02:13

    that's right Σακη..αλλος ενας πολυ καλος τιτλος σε ωραιο πακετακι...ο περιεργος χειρισμος λιγο με προβληματιζει αλλα δεν νομιζω πως υπαχει μεγαλο θεμα..το παιχνιδι φαινεται πληρες και το βαζει και αυτο στην wishlist μου...Πριτσκα,βοηθησε καθολου η βαση στο να ξεκουραζονται τα χερια ή να βλεπεις το 3D πιο ανετα?..πολυ αναλυτικο το review παντως!

    Υ.Γ μας χρωστατε και ενα MGS review..:)

  • BraVeHeart BraVeHeart 30 Μαρτίου 2012  | 02:09

    Το 3DS βρίσκεται σε killing spree...

  • DarkAspros DarkAspros 30 Μαρτίου 2012  | 02:06

    In Sakurai we trust ! Το είχα παίξει στο event της Nintendo για το 3DS πέρσι στο Mall και με είχε εντυπωσιάσει και χαίρομαι που το τελικό προΪόν βγήκε τόσο καλό.

  • NikeFerrari NikeFerrari 30 Μαρτίου 2012  | 01:54

    Άλλο ένα διαμαντάκι για το 3DS. Ευτυχώς μας σκέφτηκαν και μας τους αριστερόχειρες. Δεν χάνεται!

  • pekinoua pekinoua 30 Μαρτίου 2012  | 01:42

    Το καλύτερο παιχνίδι του 3DS. Το μόνο αρνητικό είναι ο χειρισμός, που στην αρχή είναι αρκετά δύσκολος και κουράζει. Άμα το συνηθίσεις όμως δεν έχεις απολύτως κανένα πρόβλημα. Το 3D προσωπικά δεν με κούρασε και είναι το μόνο παιχνίδι που παίζω κυρίως με το 3D ανοιχτό. Βέβαια, στο online απλά δεν γίνεται γιατί οι αντίπαλοι εκεί δεν θα σου συγχωρήσουν καμιά καθυστέρηση. Η ιστορία πάντως είναι ότι καλύτερο. Ίσως είναι η καλύτερη ιστορία σε παιχνίδι της Nintendo εδώ και κάποια χρόνια. Μόνο αυτό λέω. Πραγματικά μην την μάθετε από spoilers και περιμένετε να την ζήσετε με το παιχνίδι.

    Στο έδαφος πιστεύω πάντως πως είναι μια χαρά. Υπάρχουν μυστικά στις πίστες(Zodiac Chambers, Intensity Gates) αλλά μπορείς κάλλιστα να κάνεις και τα Speed Runs που είναι απαραίτητα για τα ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ πολλά Achievements. Αν το παιχνίδι είναι τόσο γεμάτο, δεν φαντάζομαι πόσο περιεχόμενο θα έχει το Super Smash Bros. 4

    Also, ούτε εγώ ακόμα δεν κατάλαβα την προσφορά στην θεά... Έχω δώσει μέχρι στιγμής πολλές καρδιές αλλά απλά έχει βρεθεί πιο κοντά. Το να δώσω γιγαντιαία ποσά δεν παίζει. :P

  • K850stratos K850stratos 30 Μαρτίου 2012  | 01:19

    @Saturn32 Δημήτρηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη πάρε την SEGA γιατί καιγόμαστεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

  • Jimaruto Jimaruto 30 Μαρτίου 2012  | 01:19

    Το έχω αγοράσει ήδη! Μένει να βρω χρόνο μόνο να το παίξω! :D

  • saturn 32 saturn 32 30 Μαρτίου 2012  | 01:18

    Tο εχω τερματησει εδω και μερες και μπορω να πω οτι ,αν και μας αργησε πολυ ο pit, οτι η επιστροφη του ειναι επικη,ποιοτικη,χορταστικη και πανω απο ολα απολαυστικη.
    Εχει γινει πολυ καλη δουλεια στον τομεα των γραφικων αλλα και των μουσικων κομματιων που θυμιζουν εντονα της προγενεστερης φορητης εκδοσης ,1991 στο gameboy,επισης απολαυστικες ειναι οι μαχες στον αερα αλλα σωστα γραφει ο Γιωργος στο εδαφος ηθελε πιο πολυ δουλεια(και αλλη.....??? 21 χρονια περιμεναμε :) :) :) ).
    Πολη καλη παρουσιαση φιλε Γιωργο οπως παντα.

  • konstantinio konstantinio 30 Μαρτίου 2012  | 01:17

    Φαινεται τρομερο παιχνιδι... αλλα δεν παιζουν λεφτα, εχω κανει ηδη προπαραγγελια και το RAYMAN ORIGIN (ασχετα που μας το καθυστερουν το παιχνιδι 2 μηνες ακομα ) ... οποτε οπως λεει και ο Gamer-cy οταν πεσει η τιμη του η αν κερδισουμε κανα στοιχημα...

  • Gamer-cy Gamer-cy 30 Μαρτίου 2012  | 01:03

    Πολύ ωραίο ακόμα να το πάρω δυστυχώς ,το σκέφτομαι για το καλοκαιράκι όταν πέσει λίγο τιμή του, εκτός αν κάποιο παιδί το βρει κάπου φθηνά να με ενημέρωση, ωραίος Γιώργο

  • vasilas432 vasilas432 30 Μαρτίου 2012  | 01:01

    Πολύ καλό review! Μπράβο!!

  • teleiotis teleiotis 30 Μαρτίου 2012  | 00:52

    Καλύτερα να το παίξετε χωρίς 3d , ή να κάνετε συχνά breaks γιατι η επληψία είναι σίγουρη. Ακόμα και με σταθερή τη κονσόλα εξασφαλίζεται σκληρός πονοκέφαλος αν παίξεις μια ώρα σερί (προφανώς λόγο ταχύτητας). Το πέταγμα μου θύμησε κλόνο του ανώτερου sin and punishment για το wii, και οι πίστες εδάφους με κάνουν να θέλω να παίξω xbox. Βέβαια είμαι ακόμη στη μέση και το βρίσκω...απλά διασκεδαστικούλι. Ελπίζω να αλλάξω γνώμη στη πορεία γιατι όταν το πήρα ήμουν ανάμεσα σε 'αυτό και στο RE:P

  • vasilas432 vasilas432 30 Μαρτίου 2012  | 00:50

    Το παιχνιδάκι φαίνεται φοβερό! Θα το πάρω σίγουρα

  • Μίλτος_Κούτρας Μίλτος_Κούτρας 30 Μαρτίου 2012  | 00:49

    ο φενετε πολι καλο για φοριτεσ. αραγε να ειναι μεγαλο αν ειναι σιγρι αγορα

  • Sky333 Sky333 30 Μαρτίου 2012  | 00:31

    πρέπει να είναι μεγάλη παιχνιδάρα.

  • Gepris Gepris 30 Μαρτίου 2012  | 00:30

    @ Solid7 Απ' όσο γνωρίζω το circle pad pro απλά θα προσφέρει επιλογή για αριστερόχειρες... Αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος!

  • K850stratos K850stratos 30 Μαρτίου 2012  | 00:24

    Παιχνιδάρα για όσους έχουν 3DS!

  • Solid7 Solid7 30 Μαρτίου 2012  | 00:23

    Γιώργο, μήπως με το δεύτερο αναλογικό μοχλό βελτιώνεται ο χειρισμός;