Ταυτότητα

Prototype 2

Prototype 2

Edition: N/A Genre: Action Διάθεση: Dionic
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: Radical Entertainment Ημ. Έκδοσης: N/A
PEGI: 18 Εκδότης: Activision Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3


Πρωτοτυπία...μηδέν

Υπάρχει μία πολύ συγκεκριμένη κατηγορία παιχνιδιών στην οποία ανήκουν τίτλοι όπως το Crackdown 2 και το Rainbow Six Vegas 2. Από μόνοι τους είναι εξαιρετικά παιχνίδια που όμως δεν προσφέρουν τίποτα περισσότερο από τους αντίστοιχους πρωτότυπους τίτλους. Και όταν λέμε τίποτα, το εννοούμε. Σε τέτοιες περιπτώσεις, περιμένει κανείς έστω μία βελτίωση και εμπλουτισμό των μηχανισμών. Αντιθέτως, όχι μόνο αυτά λείπουν αλλά και τα παιχνίδια αυτά στερούνται ενός νευραλγικού παράγοντα. Του παράγοντα “έκπληξη”. Εκεί που οι πρώτοι τίτλοι έρχονται και προσφέρουν προοδευτικά τα νέα στοιχεία, διατηρώντας φρέσκο το παιχνίδι για πολύ ώρα, στις συνέχειές τους, το γνωστό πακέτο προσφέρεται μονομιάς και βέβαια θεωρείται και δεδομένο από τον παίκτη. Ακριβώς τέτοια είναι και η περίπτωση του Prototype 2.

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό ενασχόλησης μαζί του, προσφέρει, είτε ελαφρώς παραλλαγμένα, είτε (συχνότερα) πανομοιότυπα, αυτά που προσέφερε το Prototype του 2009. Κινείται συνεχώς εκ του ασφαλούς, και ενώ σχεδόν όλα όσα κάνει σαν free roam τίτλος καταστροφής, τα κάνει άριστα, δεν μπορεί να απαγκιστρωθεί από τη συνολική μετριότητα.

Τι Mercer, τι Heller...

screen1_large-thumb.jpgΒρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη, λίγα μόλις χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου τίτλου, και η πόλη είναι χωρισμένη σε ζώνες ανάλογα με το βαθμό μόλυνσης της κάθε περιοχής από τον πειραματικό ιό που εξαπέλυσαν οι μυστικές παραστρατιωτικές και συνωμοτικές οργανώσεις και ο οποίος είχε μολύνει και τον πρωταγωνιστή του Prototype, Alex Mercer. O νέος πρωταγωνιστής, James Heller, είναι ένας στρατιώτης που έχοντας χάσει την οικογένειά του, βρίσκεται σε μία επιχείρηση του στρατού στην πλέον μολυσμένη ζώνη του Manhattan, όταν και στη συνάντησή του με το Mercer, προσβάλλεται από τον ιό και αποκτά αντίστοιχες και πιο εξελιγμένες δυνάμεις. Από κει και πέρα, ξεκινά μία ιστορία εκδίκησης που μέσα από τόνους αίματος και παραμορφωμένης σάρκας, ρίχνει και κάποιες λιγοστές αχτίδες φωτός στη συνολική συνωμοσία, με την απαραίτητη δόση ανατροπών που όμως είναι τόσο προβλέψιμες, που παύουν να είναι ανατροπές εν τη γενέσει.

Παρά την αξιοπρεπή γραφή και απόδοση του σεναρίου από τους ηθοποιούς, η ιστορία κινείται σε επίπεδα που δεν τα πιάνει το ραντάρ της ποιότητας, και παραμένει όπως και σε πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις, η δικαιολογία για να εξαπολυθεί το απόλυτο χάος, σε μία ήδη χαοτική Νέα Υόρκη.

Μεταλλαγμένος Σούπερ Ήρωας

screen11_large-thumb.jpgΣε έναν ανοικτό και πάλι χάρτη, αυτόν της Νέας Υόρκης, ο Heller κινείται με την άνεση super ήρωα, χάρη στην ικανότητά του να πηδάει ψηλά, να ολισθαίνει στον αέρα, να τρέχει με μεγάλη ταχύτητα και να εκτοξεύεται κατά βούληση. Οι ικανότητές του αυτές, όπως και κάθε άλλη ιδιότητα του, μέσα από έναν RPG σχεδιασμό που κρατάει μόνο τα βασικά (και καλά κάνει), βελτιώνονται σταδιακά, μέχρι σημείου που ο ήρωας γίνεται ανίκητος. Ο σχεδιασμός του παιχνιδιού, παρά τον open world χαρακτήρα του, είναι άρρηκτα συνδεδεμένος και αυστηρά καθορισμένος με βάση τις αποστολές. Παράλληλα με τις κύριες που προωθούν την ιστορία, τρέχουν και δευτερεύουσες αποστολές που ανταμείβουν τον Heller με νέες Μεταλλάξεις, ή και βελτιώσεις αυτών που ήδη έχει. Την ίδια στιγμή, ο χάρτης είναι διάσπαρτος με ευκόλως εντοπιζόμενα collectibles που επίσης ανταμείβουν πλουσιοπάροχα σε δυνάμεις και ικανότητες.

Ο Heller είναι μία πολεμική μηχανή που σκορπάει το χάος. Οι μεταλλάξεις, τον μετατρέπουν άλλοτε σε κινούμενη σφύρα, άλλοτε σε θεριστική μηχανή και άλλοτε σε έναν φονικό ψαλιδοχέρη που με περισσή ευκολία μπορεί να χειριστεί και συμβατικά όπλα, άρματα και ελικόπτερα. Υπάρχουν και περιστάσεις που το μόνο που απαιτείται είναι η stealth προσέγγιση μιας κατάστασης, αλλά πρέπει να τονίσουμε ότι δε μιλάμε για stealth μηχανισμούς παρά για ένα mini game έως ότου να πετύχουμε το στόχο μας. Σε όλες τις περιπτώσεις ο χειρισμός είναι πολύ καλός και η αίσθηση της μάχης ικανοποιητική, παρότι συχνά, το πλήθος των εχθρών και το χάος το οποίο δημιουργείται δεν επιτρέπουν στον παίκτη να χαρεί ξεχωριστά μία μία τις ικανότητές του.

screen6_large-thumb.jpg

Οι εχθροί, είτε είναι μεταλλαγμένοι, είτε στρατιώτες, κυμαίνονται μεταξύ ανίσχυρων που απλά τρέφουν την πείνα του Heller και γεμίζουν τις μπάρες των ειδικών δυνάμεών του, και ισχυρότερων που απαιτούν πιο συγκεκριμένες στρατηγικές. Όπως και να’ χει το πράγμα, ο παίκτης δε θα μείνει παραπάνω από ένα λεπτό χωρίς μάχη μέσα στο παιχνίδι αν και αυτό μπορεί να αποδειχθεί κουραστικό σε κάποιες περιπτώσεις που το μόνο που θέλει κάποιος είναι να μετακινηθεί.

{PAGE_BREAK}

Το πρόβλημα με το gameplay του παιχνιδιού είναι το ίδιο με αυτό του πρώτου Prototype. Η ανακύκλωση των ίδιων ζητουμένων και των ίδιων μηχανισμών. Ουσιαστικά, πράγματα που ο παίκτης κάνει κατά την ελεύθερη μετακίνησή του στο χάρτη, ή στις δευτερεύουσες αποστολές, μακιγιάρονται με επιπλέον cinematics, ώστε να γίνουν τμήματα των βασικών αποστολών. Σε ένα παιχνίδι που από τη φύση του αυτά που έχει να προσφέρει, μέχρι να εξαντληθεί πλήρως το περιεχόμενό του, είναι 100% στοχευμένα και γνωστά, είναι μοιραίο αυτή η δομή να κοστίσει στο ρυθμό και στο κατά πόσο δε βαριέται ο παίκτης. Και ίσως είναι ευχής έργον που το Prototype 2 στην καλύτερη περίπτωση δεν υπερβαίνει τις 10 – 12 ώρες. Σε άλλες περιπτώσεις μία τέτοια διάρκεια φαντάζει μικρή για open world τίτλο, έχουμε όμως την εντύπωση ότι το Prototype δεν είναι ακριβώς Open World, ή καλύτερα, μεταμφιέζεται σε τέτοιο, ενώ από τη φύση του είναι ευθύγραμμο και προκαθορισμένο.

Τοπίο στην Ομίχλη

Το Prototype προσπαθεί, και εν μέρει επιτυγχάνει να αποδώσει την αίσθηση του χάους στο οποίο έχει περιπέσει η Νέα Υόρκη. Και αν στο πρώτο παιχνίδι αυτή η εικόνα σχηματιζόταν σταδιακά, εδώ ο παίκτης εισάγεται απευθείας στην κατεστραμμένη πόλη. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι, είτε από απελπισμένο και αλλόφρον πλήθος, είτε από εκατοντάδες μεταλλαγμένους που αποτελούν εύκολη βορά στα νύχια-δρεπάνια-σφυριά του Heller. Σε αυτήν την κατάσταση, ένα είναι το πολύ απλό. Να δημιουργηθεί επιπλέον πανικός. Η δε ευκολία της κίνησης του ήρωα και η ταχύτητα μεταμφίεσης του, ουσιαστικά αναιρεί όλον εκείνον τον μηχανισμό του πρώτου παιχνιδιού που ο παίκτης προσπαθούσε να αποφύγει τον εντοπισμό του και όταν δεν το πετύχαινε, είχε να αντιμετωπίσει ισχυρές ομάδες καταδίωξης.

screen5_large-thumb.jpgΓια κάποιο λόγο, και η διαφυγή από τους καταδιώκοντες, και η αντιμετώπισή τους, έχει γίνει πολύ εύκολη υπόθεση στο Prototype 2. Τουτέστιν, το τίμημα για τον εντοπισμό από το στρατό, είναι μηδενικό. Μετά τη μέση, δε, του παιχνιδιού, είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που ο παίκτης δίνει σημασία στο αν εντοπίστηκε ή όχι. Δε βλέπουμε το λόγο γιατί να υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός που το ίδιο το παιχνίδι αίρει την αναγκαιότητα της ύπαρξής του.

Τεχνικά, υπάρχουν βελτιώσεις σε σχέση με το Prototype ‘09, καθώς και η εντυπωσιακή και πάλι ύπαρξη χιλιάδων χαρακτήρων (με τη μορφή μεταλλαγμένων) στους δρόμους της πόλης. Παρόλα αυτά, και παρά την ικανότητα του Heller να φτάνει πανεύκολα στα ψηλότερα σημεία της πόλης, οι εικόνες που προσλαμβάνει ο παίκτης, δεν είναι ούτε όμορφες ούτε εντυπωσιακές. Έχουν γίνει πολλές εκπτώσεις στον οπτικό τομέα με βασικότερη το ότι η πόλη ακόμα και στις λιγότερο μολυσμένες περιοχές και κατά τη διάρκεια της μέρας, καλύπτεται λιγότερο ή περισσότερο από ομίχλη, η οποία χειροτερεύει στην καρδιά της πόλης όπου θα επιθυμούσαμε να έχουμε και καλύτερη θέα.

Γενικά, μολονότι έχουν περάσει τρία χρόνια από το Prototype, δεν έχουν γίνει τα βήματα προς τα μπρός που θα επιθυμούσαμε, πείθοντάς μας ακόμα περισσότερο ότι η Radical κινήθηκε συνολικά εκ του ασφαλούς, στηριζόμενη σε έτοιμες και βολικές συνταγές.

Πρωτοτυπία...μηδέν

screen13_large-thumb.jpgΣτον παίκτη που δεν ασχολήθηκε με το πρώτο παιχνίδι της σειράς, το Prototype 2, συστήνεται ανεπιφύλακτα, ως ένα διασκεδαστικό free roam παιχνίδι με πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο που δεν απαιτεί ατελείωτες περιπλανήσεις, αφού εξαντλείται σε καθορισμένο χρονικό διάστημα. Με δεδομένο όμως ότι δεν κάνει απολύτως τίποτα διαφορετικά ή βελτιωμένα σε σχέση με τον προκάτοχό του, θα είμαστε πιο αυστηροί όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Crackdown 2. Εν πάσει περιπτώσει, τρία χρόνια μετά δεν είναι αποδεκτή η εικόνα ενός τίτλου που περισσότερο θυμίζει expansion παρά αυτόνομη κυκλοφορία.

Σάββας Καζαντζίδης

Θετικά

  • Ικανοποιητικοί gameplay μηχανισμοί – ικανοποιητική μάχη
  • Διασκεδαστική περιπλάνηση στην πόλη χωρίς περίπλοκο χειρισμό
  • Ποικιλία στο οπλοστάσιο και καλός χειρισμός – απόκριση

Αρνητικά

  • Μία επανάληψη του Prototype ‘09
  • Επαναλαμβανόμενες αποστολές και μικρή ποικιλία collectibles
  • Η ομίχλη στην πόλη δεν επιτρέπει να απολαύσουμε τα τοπία

Βαθμολογία

Σάββας Καζαντζίδης

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Συμμετεχουν

  • Αηδία...

  • Διαβάζοντας το Review και τη φράση " Πρωτοτυπία...μηδέν",απογοητεύτηκα γιατί το 1ο Prototype ήταν αρκετά καλό και είχε κάτι νέο να προσφέρει.Είχε μειονεκτήματα,που από ότι φαίνεται δε διορθώθηκαν τελείως... Ωραίο είναι να πολεμάς,αλλά αν δε χαζεύεις και λίγο την πόλη,τότε ποιος ο λόγος να το αποκαλείς Open World ;

  • Αηδία δεν το λες, αφού η βαθμολογία είναι πάντα εν συναρτήσει με το κατά πόσο δικαιολογεί το "2" στον τίτλο του.
    Εγώ για παράδειγμα που δεν έχω ασχοληθεί με το πρώτο, ψήνομαι να το τσιμπήσω κάποια στιγμή σε χαμηλή τιμή.

  • Δεν εχει να προσφερει τιποτα παραπανω απο το πρωτο prototype.
    Αγορα στα 20-30 ευρω και αν.

  • @pSyChOChRiS Χρήστο εμένα γενικά δεν μου άρεσε ούτε το 1 όυτε αυτό εδώ που έπεξα λίγο.

  • Με κάλυψε απόλυτα ο Σάββας στο review του.
    Θα συμφωνήσω με την φράση του Σάββα "Στον παίκτη που δεν ασχολήθηκε με το πρώτο παιχνίδι της σειράς, το Prototype 2, συστήνεται ανεπιφύλακτα, ως ένα διασκεδαστικό free roam παιχνίδι" και με τους περιορισμούς και τα αρνητικά βέβαια που αναφέρει.
    Μπορεί να είναι επαναλαμβανόμενο στις αποστολές του , ομως είναι αρκετά διασκεδαστικό , κοντεύω να το τερματίσω. Για τους λάτρεις των action παιχνιδιών και τους λάτρεις των free roaming τίτλων θα έλεγα οτι μπορεί να προσφέρει διασκέδαση , χωρίς βέβαια να έχουν προσδοκίες για κάτι το φοβερό.

  • η επικεφαλίδα "Τοπίο στην Ομίχλη" ταιριαζει απολυτα στό παιχνίδι!!!! Σάββα καλο το Review!!!!!

  • εχει καλη διαρκεια πραγμα σπανιο σε παιχνιδια πλεον.

  • σε ποιον αρεσει να μαζευει τα collectibles πραγματικα?????χωρις να το κανει για τα trophies/achievements

  • εγώ ειχα παιξει το πρώτο αλλα αυτο μαρεσε, οχι απο αποψη στορυ, αλλα γενικα κανεις οτι θες.Ανεβαινεις πολυκατοικιες,πετας οτι θες,εχει καποιες ωραιες μαχες, αλλα πχ με secondary ουτε που ασχοληθηκα.Ενα tip τα πρώτα upgrades να τα κανετε στη movement για να κανετε τη ζωη σας πιο ευκολη

  • Πραγματικά θεωρώ πως τέτοια παιχνίδια όταν βγάζουν το 2ο μέρος, αρχίζουν τα προβλήματα. Στο 1ο αυτό που μετρούσε ήταν όχι το στόρι, αλλά οι δυνάμεις και πως μπορούσες να πάρεις όλο και περισσότερες. Το replayability πάνω σ' αυτές βασιζόταν,άλλωστε. Πάντως όλα τα παιχνίδια τέτοιου είδους (crackdown, infamous) άξιζε μόνο το 1ο μέρος κι αυτό υπό προϋποθέσεις.

  • Γαβρίλη, συστήνεται έγραψα? Γράψε λάθος. Συνίσταται.
    Ρε συ Στράτο, είπαμε, όχι και αηδία.

  • @pochi2000 σε τετοια παιχνιδια ειναι αναγκαιο να υπαρχουν collectibles....open world που δεν κρυβει μυστικα και collectibles που ξεκλειδωνουν αντικειμενα ή εμπλουτιζουν το story του παιχνιδιου κανουν πολλους να μην ενδιαφερονται να εξερευνησουν τον κοσμο του...ενα μερος της μαγειας των open world για μενα περα απο την ελευθερια που προσφερουν ειναι να εξερευνεις τον κοσμο του και τα collectibles(με νοημα) βοηθανε σε αυτο....

  • Το συμπέρασμα για μένα είναι ότι δεν την βλέπω καλά την Νέα Υόρκη.
    Εισβολές εξωγήινων, καταστροφικοί ιοί, κορεάτες που θέλουν να την κατακτήσουν ( όλο τον κόσμο σε αυτή την περίπτωση ).. να δω τι άλλο θα πάθει!!!

  • Μαλιστα.. Απορω πως καποιοι τολμησαν να συγκρινουν το συγκεκριμενο τιτλο με το InFamous.. Το πρωτο δεν μπηκα καν στον κοπο να το τερματισω, αυτο δεν μπαινω καν στον κοπο να το αγορασω! Το θετικο για μενα, οπως λεει και ο Σαββας, ειναι η ποικιλα στις δυναμεις και τα οπλα! Αυτο ομολογω ειναι διασκεδαστικο.

  • @zikekoos, τι πάει να πει "πως τόλμησαν"; Και τα δύο παιχνίδια είναι open world seek and destroy τίτλοι με υπερδυνάμεις. μοιαζουν υπερβολικά.
    Προσωπικά, το Prototype 1 μου άρεσε περισσότερο από το Infamous. υστερούσε πολύ σε γραφικά αλλά επειδή οι δυνάμεις του ήταν πολύ πιο τρελές και εντυπωσιακές, το gameplay του με τράβηξε πάρα πολύ.
    Τώρα για το 2, δεν ξέρω αν θα το πάρω να πω την αλήθεια γιατί πλέον έχω ελλάχιστο χρόνο για gaming και προτειμώ να παίζω τα απαραίτητα.

  • Αυτό θα έλεγα, το πρώτο είναι καλύτερο από το πρώτο Infamous!

  • To πρώτο μου άρεσε πάρα πολύ. Μάλλον θα μείνω με τις αναμνήσεις του και θα μείνω μακριά από το 2.

  • Για 30 ευρω θα το αγοραζα και θα ειμουν ευχαριστημενος.Προσωπικα πρωτο infamous ειναι καλυτερο και απο το πρωτο prototype ειδικα στην ιστορια.Το μονο που μ αρεσε ηταν οτι το prototype ειχε αληθινη πολη NYC και οτι μπορουσες να παρεις τη μορφη καθε πολιτη.

  • Ο πρωταγωνιστής του πρώτου ήξερε να κρατάει το στόμα του κλειστό και άφηνε τις πράξεις να ''μιλάνε''....ο καινούργιος περισσότερο σε καρικατούρα του Kratos μου έκανε παρά σε έναν αδύναμο (να αναλάβει τις ευθύνες του) αντι-ήρωα!
    Ενώ το πρώτο μου άρεσε πολύ για το 2ο δεν ήμουν καθόλου hyped! :/

    @gfreeman
    Με πρόλαβες +1000

Δείξε μου και άλλα...