Ταυτότητα

Game of Thrones: The Game

Game of Thrones: The Game

Edition: N/A Genre: RPG Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: Cyanide Studio Ημ. Έκδοσης: 08/06/2012
PEGI: 16 Εκδότης: Focus Home Interactive Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Προς ανεύρεση κατάλληλης ατάκας

Με ποιον τρόπο θα ήταν εφικτό η Cyanide, με τελευταίο της τίτλο το Confrontation, να μπορέσει να διαχειριστεί το σύμπαν του Game of Thrones (και επεκτείνοντας, αυτό του “A Song of Ice and Fire”) και μάλιστα υπό τη μορφή ενός RPG; Η απάντηση είναι απλή και αποσαφηνιστική: με κανέναν. Το τι οδηγεί τις εταιρείες διαχείρισης μεγάλων franchises να εναποθέτουν τη μοίρα σειρών, βιβλίων και ταινιών σε μη έμπειρες ομάδες ανάπτυξης, μας διαφεύγει προς το παρόν, αλλά το γεγονός είναι ένα.

Ότι μία σειρά-φαινόμενο, που μετά από χρόνια έκανε εκατομμύρια τηλεθεατές ανά τον κόσμο να παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα ένα καθαρό έργο Ηρωικής Φαντασίας, άξιζε πολύ καλύτερης μεταχείρισης από αυτούς που κρίνουν το ποιος αναλαμβάνει τι.

Κυνηγώντας το Σιδερένιο Θρόνο

game_of_thrones_the_game_image_01-thumb.jpgΤο Game of Thrones δεν είναι τυχαίο ως φαινόμενο. Δεν πρόκειται για μία ακόμα σειρά φαντασίας, που τελικά δεν είναι τίποτε άλλο από μία σαπουνόπερα με σπαθιά και πέτσινα εσώρουχα. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο, που εν τέλει φτάνει με περισσή φροντίδα και αγάπη στον τηλεθεατή. Το παιχνίδι της Cyanide, από την άλλη, δεν είναι. Η εταιρεία διάλεξε (σοφά ίσως σε αυτά τα πρώτα στάδια επαφής με το όλο εγχείρημα) να ασχοληθεί με γεγονότα που «τρέχουν» λίγο πριν αλλά και παράλληλα με τα αντίστοιχα που διαδραματίζονται στην τηλεοπτική σειρά.

Λίγο πρίν, λοιπόν, το θάνατο ή δολοφονία του John Ahryd, του «Χεριού του Βασιλιά», και την ανάληψη των καθηκόντων από τον Eddard Stark, παρακολουθούμε την πορεία δύο πρωταγωνιστών, του βετεράνου της φρουράς Nightwatch, Mors Westford και ενός ιερέα, του Alester Sarwyck, που μετά από χρόνια γυρίζει στον οίκο του (που βρίσκεται υπό την εξουσία του οίκου των Lannisters) για να βρει δολοφονημένο τον πατέρα του, εξαφανισμένο και κατηγορούμενο τον αδελφό του και αίολη την τύχη της αδελφής του.

game_of_thrones_the_game_image_02-thumb.jpg Μέχρι του σημείου που οι δύο ήρωες συναντώνται, οι ιστορίες τους παρουσιάζονται υπό μορφή κεφαλαίων και εναλλάξ, επιλογή που αποπροσανατολίζει και δρα εγκληματικά εναντίον του όποιου ρυθμού φιλοδοξούσε να έχει το παιχνίδι. Οι δύο ήρωες συναντώνται κατά την αναζήτηση του ίδιου, μυστηριώδους προσώπου, μίας γυναίκας, που παίζει κομβικό ρόλο σε μία ενδιαφέρουσα πτυχή του σύμπαντος του Game of Thrones, που όμως, υπό τη διάτρητη και σκουριασμένη αιγίδα του παιχνιδιού, χάνει πολύ πρώιμα το ενδιαφέρον της.

Το Game of Thrones: The Game θεωρητικά είναι RPG και μάλιστα μεγάλης διάρκειας (20-25 ώρες). Η εντύπωση, όμως, αυτή είναι άκρως παραπλανητική, αφού πολύ γρήγορα ο παίκτης θα πιαστεί στα δίχτυα ενός απόλυτα ευθύγραμμου τίτλου με κίβδηλα RPG στοιχεία, που τον οδηγεί από την αρχή του κάθε κεφαλαίου στο τέλος του, μέσα από ατέρμονους διαλόγους, ατελείωτα σεναριακά γεμίσματα χωρίς κανένα ενδιαφέρον, δύο τρεις άνευρες μάχες μηδενικής πρόκλησης και μία τελική μάχη που μπορεί να σπάσει πολλά χειριστήρια. Αυτή είναι ως επί το πλείστον η δομή του κάθε κεφαλαίου μέχρι το τέλος του παιχνιδιού και οι όποιες εξαιρέσεις αντικαθιστούν τις ελάχιστες μάχες με ακόμα περισσότερους ανούσιους διαλόγους.

RPG= "Really Problematic Game"

game_of_thrones_the_game_image_03-thumb.jpg"Παικτικά", υπάρχουν μια-δυο καλές ιδέες, που δυστυχώς χρησιμοποιούνται απόλυτα κατευθυνόμενα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού σε σημεία που "φωνάζουν" ότι πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Φερειπείν, η μετενσάρκωση του Mors στο σκύλο του, που ψάχνει ίχνη για την ολοκλήρωση ενός quest, ή η έκτη αίσθηση του Alester για την ανακάλυψη μυστικών περασμάτων και μοχλών.

Η διαχείριση του Inventory είναι η βασικότερη που θα μπορούσε να υπάρχει και κάθε χαρακτήρας έχει και ένα δικό του δέντρο ικανοτήτων (που αποκτώνται με κάθε level που κερδίζεται) πέρα από αυτό των τριών αρχικών επιλογών (ας πούμε warrior, ranger και assassin χονδρικά) -o Mors με ειδικές κινήσεις και ικανότητες ενός έμπειρου πολεμιστή, και ο Alester με κάποιες πιο απόκρυφες λόγω της ιδιότητάς του ως ιερέως του R’hlorr.

{PAGE_BREAK}

Οι ικανότητες και οι ειδικές κινήσεις ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της μάχης, που είναι ένα υβρίδιο real time και turn based κινήσεων, με τον παίκτη να μπορεί να προγραμματίσει μέχρι και τρεις κινήσεις, με τον χρόνο να κυλάει πιο αργά (όχι να παγώνει) και με την εμφάνιση του κυκλικού μενού. Όπως περίπου στο Witcher 2 δηλαδή. Ίσως θα μπορούσε να ήταν κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από αυτό το άνευρο τελικό αποτέλεσμα που μας παρουσιάζει η γαλλική εταιρεία, αλλά ακόμα κι έτσι να ήταν, η αραιή και χωρίς ρυθμό εμφάνιση των ευκαιριών για μάχη, αφαιρεί και την τελευταία ικμάδα από το σύνολο.

H εξερεύνηση στο χώρο δεν έχει κανένα ειδικό βάρος, αφού το μοναδικό αντάλλαγμα είναι εξοπλισμός προς πώληση και λίγα νομίσματα. Κατά τα άλλα, οι άχρωμοι και χωρίς καμία σχεδιαστική προσωπικότητα χώροι, καλύτερα να μένουν ανέγγιχτοι και να λειτουργούν μόνο ως background των κουραστικών διαλόγων. Ανύπαρκτα είναι εν πολλοίς και τα δευτερεύοντα quests, τα οποία περιορίζονται σε κάποια πολύ στοιχειώδη, εκ των οποίων τα περισσότερα χάνονται με την πάροδο των κεφαλαίων.

game_of_thrones_the_game_image_05-thumb.jpgΤεχνικά, ο τίτλος της Cyanide -με όρους και δεδομένα  του 2012- ανήκει σε άλλη εποχή, με αδιάφορα περιβάλλοντα, κακό σχεδιασμό χαρακτήρων και έννοιες όπως textures, φωτισμός, animation και ειδικά εφέ, να ακούγονται ως κομμάτια μια μακρινής πραγματικότητας. Κυρίως, χάνεται η χρυσή ευκαιρία που είχε η ομάδα ανάπτυξης να χρησιμοποιήσει δημιουργικά τοποθεσίες και εικόνες από την ίδια την τηλεοπτκή σειρά. Ούτε αυτό το καταφέρνουν οι Γάλλοι, και χάνουν και σε αυτό το γύρο με συντριπτική διαφορά. 

Συμπέρασμα

Το Game of Thrones είναι ένα κακό παιχνίδι. Αναρωτιόμαστε γιατί έστω και σε έναν τομέα θα έπρεπε να κάνουμε μια προσπάθεια να αμβλύνουμε τις εντυπώσεις. 'Ενας τίτλος, που μετά από 4-5 ώρες φαντάζει αγγαρεία για τον παίκτη και το κάθε λεπτό που περνάει είναι επίπονο και βασανιστικό, δε θα έπρεπε να έχει καμία τύχη, από όποια εταιρεία και αν προέρχεται, όποιο franchise και αν εκπροσωπεί.

Αν ψάχνετε για "companion" σε βιβλίο και σειρά, τολμήστε, οι υπόλοιποι δεν έχετε τίποτα να βρείτε εδώ.

Σάββας Καζαντζίδης

Θετικά

  • Το όποιο ενδιαφέρον μπορεί να έχει μία άγαρμπα δοσμένη παράπλευρη ιστορία του Game of Thrones που υπό άλλες συνθήκες θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον
  • H μουσική

Αρνητικά

  • Αποτελεί "companion" της τηλεοπτικής σειράς και του βιβλίου...;

Βαθμολογία

Σάββας Καζαντζίδης

O Σάββας δεν παίζει videogames από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Δεν ξέρει πως είναι από κοντά ένα NES πόσο μάλλον ένα SNES. Παρόλα αυτά καταφέρνει και ανέχεται τον εαυτό του ως gamer και που και που, μεταξύ Heavy Metal και Χέβι Μέταλ, παίζει και κανένα παιχνίδι. Επίσης είναι ερωτευμένος με τη Liara T’soni και θα ήθελε κάποια στιγμή να μετακομίσει σε μία καλύβα κοντά στη Firelink Shrine, ένα τσιγάρο δρόμο από τις Κατακόμβες αν και δεν καπνίζει.

Συμμετεχουν

  • ίσως μείνουμε στις καλές αναμνήσεις της σειράς τότε ...

  • αναμενόμενο...καμία έκπληξη.

  • Πως θα γίνει να δείρουμε το Τζόφρι Μπαράθεον;

  • @braveheart δε θα γίνει ποτέ αυτό. αν καταφέρεις και τον ξετρυπώσεις από κανα δωμάτιο θα πάθει ανακοπή και θα πνιγεί από το κλάμα ταυτόχρονα ... ΔΥΣΤΥΧΩΣ

  • Μπορώ να πω πως δεν το περίμενα τόσο κακό!

  • τι 4???
    μέτρια γραφικά
    σχετικά βαθύ σύστημα μάχης και ανάπτυξης χαρακτήρα αν και παλιομοδίτικο
    ΤΕΡΑΣΤΙΑ cutscenes και μάλλον μιλάμε για καταπληκτικό σενάριο..
    αν γουστάρετε βιβλία σειρά κλπ. οι αναφορές είναι μπόλικες.
    Γενικα οσοι γουστάρουνε υπόθεση δολοπλοκίες κλπ με δόσεις RPG και σε μεγάλο βαθμό ολο κόσμο του game of thrones γιαυτούς θα είναι αρκετά καλό, για αυτούς που θέλουνε γρήγορη δράση και λίγους διαλόγους μάλλον θα απογοητευτούνε.
    Προσωπικα το καταευχαριστηθηκα και συνεχιζω μιας δε το εχω τελειωσει ακομα
    νομιζω πως θαφτηκε αδικα απο τις κριτικες

  • Το lore μου αρέσει.Δεν περίμενα κάτι το καταπληκτικό αλλά ο χαμηλός βαθμός δεν με πτωεί από το να του ρίξω τουλάχιστον μια ματιά.

  • Εγω εχω βαλει στο ματι ολη την φαμιλια των Lannister....μονο ο Tyrion θα την βγαλει καθαρη....

  • Κανείς δε ζητάει "λίγους διαλόγους" φίλε Generalassault. Ζητάμε διαλόγους που να μην είναι κατά 90% άχρηστοι και βαρετοί μέχρι θανάτου.
    Και κάτι που μου προξένησε πραγματική απορία... "Σχετικά βαθύ σύστημα μάχης" ???
    Με 3 resistances και 5 special moves? Δεν το νομίζω καθόλου μα καθόλου.

  • braveheart ο τζόφρι δεν είναι Μπαράθεον(αιμομικτικό μπασταρδάκι) :P . Αλλά αν τον είχα μπρωστά μου θα είχα εφεύρει καινούργια βασανιστήρια !!!! Όσο για το παιχνίδι μεγάλη απογοήτευση...

  • Knuknarot μπορει να μην έχουν δει τη σειρά κάποιοι και να μη θέλουν να το μάθουν αυτο

  • Μήπως είναι λίγο αυστηρή η βαθμολογία ;το gamespot του έβαλε 7 πάντως.

  • knuknarot, σαφώς και το γνωρίζω. Απλά εγώ τον ανέφερα έτσι όπως αναφέρεται στη σειρά.

  • Σάββα μπράβο για το κείμενο, όμως θα ήθελα να μου πεις τι γνώμη σου για κάποιες διαφωνίες μου. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε 20 ώρες παιχνιδιού και δεν έχω βαρεθεί στιγμή, κατ' αρχάς. Πέρα αυτού, παραξενεύομαι που ουσιαστικά προσπερνάς το σενάριο του τίτλου που θα μου επιτρέψεις να πω ότι μέχρι το σημείο που ο παίχτης δεν γνωρίζει τη σχέση μεταξύ των δύο ηρώων, είναι πολύ καλό και σε κρατάει.

    Όσο για τα απότομα κοψίματα μεταξύ των chapters, πιστεύω ότι αποτελούν μία πολύ καλή τεχνική για να κάνουν τον παίχτη να θέλει να συνεχίσει. Την ίδια τεχνική χρησιμοποιεί και ο Martin στα βιβλία όπου σε φτάνει σε cliffhanger και ξαφνικά σε αποπροσανατολίζει κρατώντας σου το ενδιαφέρον.

    Στον τεχνικό τομέα, ο τίτλος όντως μένει στο 2007. Όμως, μιλάμε κατ' αρχάς για τίτλο της Cyanide. Και όντως, αυτό ίσως να μην αποτελεί δικαιολογία αλλά μιλάμε για ένα rpg με -όπως βλέπω- καλύτερο τεχνικό τομέα από το Oblivion που παρόλα αυτά μπορείς να το παίξεις ευχαρίστως ακόμα και σήμερα.

    Οι μηχανισμοί του rpg αδυνατώ να καταλάβω γιατί σε απογοήτευσαν. Προσωπικά πιστεύω ότι στον συγκεκριμένο τομέα έχει γίνει άριστη δουλειά με προσεγμένα αρκετά πράγματα. Αυτό θα ήθελα να μου το ξεκαθαρίσεις.

    Εν τέλει, πιστεύω ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι παιχνίδι του 4. Η πλοκή και το σενάριο θα μπορούσαν να συγκριθούν κατά κάποιο τρόπο με το βιβλίο/σειρά. Η ατμόσφαιρα, όχι. Πριν καν ξεκινήσω να παίζω είχα την αίσθηση ότι θα είναι αποτυχία λόγω των μεταφορών αντίστοιχων περιπτώσεων σε videogames. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι διαψεύστηκα και εάν διάβαζα το review σου, θα σχημάτιζα την χειρότερη γνώμη για τον τίτλο.

  • Day 1! :LOL: Μιλάμε θα δω και την σειρά τώρα! :LOL: Η σειρά γνωρίζω ότι είναι καλή αλλά προέχουν 100αδες παιχνίδια για μένα.

  • Λυπαμε τους προγραμμαστες που δημιουργησαν αδικα αυτον τον τιτλο.
    Οταν πεσει η τιμη του στα 5 ευρω ισως να το σκεφτω.

  • Σάκη το ξέρω πως το ξέρεις έχεις πει και στο vidcast αν δεν κάνω λάθος ότι τελείωσες την πρώτη σεζόν.Απλά τους Σταρκ και Μπαράθεον τους έχω σε μεγάλη υπόλειψη και δεν μπορώ να ακούω αυτόν το τσόγλανο να φέρει το όνομα αυτό.
    nikos1608 σιγά το spoiler από το δεύτερο επεισόδιο και μετά , αρχίζεις να έχεις υποψίες. :P

  • Το περιμένω να έρθει, ξέρω ότι δεν είναι κάτι φοβερό αλλά σαν οπαδός των βιβλίων έπρεπε να το δω.

  • 4 ? Μα τον Μέγα Σέπτιμ ! τα πέρνετε απο τους Lanister, για να μην τους δείρουμε ( και απο τους καινούργιους θεούς και τους παλιούς) :)

  • Θάψτε το παιχνίδι μαζί με το πτώμα του Joffrey!

Δείξε μου και άλλα...