Ταυτότητα

Le Tour de France 2012

Le Tour de France 2012

Edition: N/A Genre: Sports Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: N/A Ανάπτυξη: Cyanide Studio Ημ. Έκδοσης: 21/06/2012
PEGI: 3 Εκδότης: Focus Home Interactive Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3


Διεκδικητής του χειρότερου ή καλύτερου τίτλου του 2012; Μαντέψτε!

Είστε φαν του ετήσιου και ιστορικού ποδηλατικού Γύρου της Γαλλίας; Σας αρέσει η άθληση της ποδηλασίας γενικότερα; Τότε το Le Tour De France 2012 δεν έρχεται για να σας βοηθήσει να βρείτε ένα υποκατάστατο του πάθους σας. Το δίχως άλλο η φετινή πρόταση της Cyanide πολύ δύσκολα θα προσεγγίσει τους οπαδούς του δημοφιλούς και εξαιρετικά απαιτητικού τουρνουά ποδηλασίας, ενώ είναι αδύνατο να προκαλέσει το ενδιαφέρον των αμύητων. Ο χαμηλός προϋπολογισμός που υπήρχε για την ανάπτυξη του τίτλου είναι εμφανέστατος σε κάθε τομέα του, με το τελικό αποτέλεσμα να δείχνει αξιοπερίεργη την εμφάνισή του στις προθήκες των καταστημάτων και όχι στις online υπηρεσίες των Xbox 360 και PlayStation 3.

tour-de-france-12-image-01.jpg

Ήδη από την εισαγωγή η κατάσταση είναι δυσοίωνη, όταν το βίντεο που παρακολουθούμε δείχνει σκηνές από τους κανονικούς αγώνες χωρίς ίχνος από το gameplay. Το λιτό μενού του δεν βοηθάει στην αρχική εικόνα, αλλά τουλάχιστον η απαραίτητη ενότητα του tutorial περιέχει εκτενείς πληροφορίες για τις ορολογίες που χρησιμοποιούνται, τους κανόνες και τον πολυεπίπεδο τρόπο βαθμολόγησης. Δεδομένου ότι ο γράφων δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ συστηματικά αυτούς τους αγώνες, οι πληροφορίες αυτές κρίθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες για την κατανόηση του τρόπου βαθμολογίας, αλλά και των διαφόρων στρατηγικών που μπορούν να εφαρμοστούν μεταξύ των διαφόρων ομάδων. Αν και ήταν σαφέστατα ενδιαφέρον να μάθουμε για το βάθος που διακατέχει αυτούς τους αγώνες, οι διάφορες στρατηγικές που μπορούν να εφαρμοστούν υπάρχουν μεν ως επιλογές αλλά κάθε άλλο παρά εφαρμόσιμες είναι δε.

tour-de-france-12-image-02.jpg

Αν και η συνολική απόσταση που πρέπει να καλύψουν οι ποδηλάτες είναι περίπου 3500 χιλιόμετρα, χωρισμένα σε 21 διαδρομές, όπως είναι φυσικό η γαλλική ομάδα ανάπτυξης δε θα μπορούσε να σχεδιάσει το συνολικό μέγεθός τους. Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο εξομοιώνει την πλήρη διαδρομή είναι ο πλέον άκομψος. Κάθε μία από τις 21 διαδρομές, λοιπόν, που μπορεί να έχουν μήκος που φτάνει έως και τα 200 χιλιόμετρα, χωρίζεται σε επιμέρους κομμάτια για τις ανάγκες του παιχνιδιού. Το πρόβλημα εμφανίζεται αφενός από την εμφάνιση της οθόνης του loading σε κάθε επιμέρους κομμάτι και αφετέρου από την αφαίρεση του ελέγχου του ποδηλάτη μας σε εκτενή κομμάτια της διαδρομής.

tour-de-france-12-image-03.jpg

Σε πολλά σημεία, λοιπόν, χάνουμε τον έλεγχο, με το παιχνίδι να λαμβάνει υπόψη, θεωρητικά, την ως τότε επίδοσή μας, εξομοιώνοντας ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής για να μας δώσει αργότερα και πάλι τον έλεγχο του ποδηλάτη στην κατάταξη που θεωρεί ότι θα είχαμε εάν συνεχίζαμε να παίζαμε. Σε πολλές περιπτώσεις, ενώ είχαμε καταφέρει να ξεφύγουμε από μεγάλα γκρουπ ποδηλατών, μετά από την “εξομοίωση” μέρους της διαδρομής, βρίσκαμε τον ποδηλάτη μας ανάμεσα από δεκάδες αντιπάλους, κάτι που φυσικά κατέστρεφε την προσπάθεια που μπορεί να είχαμε καταβάλει προκείμενου να αποκτήσουμε απόσταση από τους υπόλοιπους.

{PAGE_BREAK}

Εκτός όμως του προαναφερθέντος προβλήματος, το αμιγώς gameplay κομμάτι του τίτλου παρουσιάζει σοβαρά θέματα. Προκειμένου να αυξάνουμε την ταχύτητα του ποδηλάτη μας, χρειάζεται να πατάμε επανειλημμένως το ανάλογο κουμπί και στη συνέχεια να το έχουμε κρατημένο προκειμένου να διατηρήσει την ταχύτητα που έχει αναπτυχθεί. Όπως είναι φυσικό, δε γίνεται να τρέχουμε πάντα με τη μέγιστη δυνατή ταχύτητα, καθώς τρεις μπάρες ενέργειας μάς οδηγούν στην κατάλληλη διαχείριση της αντοχής του αθλητή μας. Η κόκκινη μπάρα αφορά την ικανότητα που έχουμε για ξαφνικά sprints, η κίτρινη αφορά την αντοχή του ποδηλάτη για το συγκεκριμένο κομμάτι που τρέχουμε και η πράσινη την ολική αντοχή για το σύνολο της διαδρομής.

tour-de-france-12-image-04.jpg

Η διαχείριση της αντοχής, αλλά και η κατάλληλη εναλλαγή των δύο ταχυτήτων, αποτελεί ουσιαστικά και το μοναδικό βάθος που υπάρχει στο παιχνίδι, αν αναλογιστεί, μάλιστα, κανείς ότι αν αφήσουμε τον μοχλό ο ποδηλάτης μας στρίβει αυτόματα στις στροφές. Ανάλογα με την κλίση του εδάφους, λοιπόν, θα πρέπει να αποφασίζουμε πόση προσπάθεια θα καταβάλουμε στα πεντάλ. Υπάρχει η δυνατότητα για απόδοση εντολών στους υπόλοιπους οχτώ ποδηλάτες της ομάδας μας, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να δώσουμε τις κατάλληλες εντολές όταν δεν μπορούμε να γνωρίζουμε που βρίσκονται, ενώ ακόμα πιο δύσκολο είναι να δούμε τις εντολές μας να εκτελούνται με επιτυχία.

Ο τεχνικός και ηχητικός τομέας αποτελούν την πλέον εμφανή ένδειξη του χαμηλού προϋπολογισμού του τίτλου. Τα γραφικά δείχνουν πραγματικά σαν να προέρχονται από κακές εποχές του PS2, απεικονίζοντας φτωχά περιβάλλοντα με πολύ κακό draw distance. Το πλήθος του κόσμου που παρακολουθεί τον αγώνα είναι -απλά- άσχημα σχεδιασμένο, με τα animations τους να είναι τραγελαφικά, κάτι που ισχύει και για τους ποδηλάτες που δείχνουν σαν να αποτελούν άκαμπτες κούκλες επάνω στα ποδήλατά τους, τα οποία από μακριά φαντάζουν σαν να γλιστρούν επάνω σε πάγο.

Οι κραυγές του κόσμου, με τη σειρά τους, επαναλαμβάνουν, σε σημείο εκνευρισμού, τις ίδιες δύο ατάκες ενώ το γεγονός ότι η χαλαρωτική μουσική του μενού είναι η ίδια που θα ακούμε στο σύνολο του Γύρου της Γαλλίας, αποτελεί ίσως από μόνη της ένδειξη της ποιότητας του τίτλου. Με λίγα λόγια, λοιπόν, το Le Tour de France 2012 είναι ο πλέον λάθος τρόπος για να πάρει μία πρώτη γεύση οποιοσδήποτε για αυτόν τον εντυπωσιακό αγώνα αντοχής.

Νικόλας Μαρκόγλου

Θετικά

  • Αβίαστο γέλιο από τα animations του κοινού

Αρνητικά

  • Γραφικά
  • Ήχος
  • Gameplay

Βαθμολογία

Νικόλας  Μαρκόγλου

Η αγάπη του Νικόλα για το gaming ξεκίνησε από πολύ νωρίς χάρη στο Atari 2600. Έκτοτε, το πάθος του για τα βιντεοπαιχνίδια αυξήθηκε με γεωμετρικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη έμφαση στο console gaming και ιδίως στα FPS, action-adventure και οτιδήποτε έχει την indie “ταμπέλα”. Ο κινηματογράφος έρχεται στην πολύ κοντινή δεύτερη θέση στα χόμπι του, παρακολουθώντας ένα μεγάλο εύρος ταινιών από την αξεπέραστη εποχή του ασπρόμαυρου σινεμά μέχρι τα blockbusters του “ψηφιακού” Hollywood.

Συμμετεχουν