Ταυτότητα

Borderlands 2

Borderlands 2

Edition: N/A Genre: FPS, RPG Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1-4 Ανάπτυξη: Gearbox Ημ. Έκδοσης: 21/09/2012
PEGI: 18 Εκδότης: 2K Games Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Bigger, better, more bad ass!

Το αρχικό Borderlands ήταν ένα παιχνίδι που πέρασε από αρκετές δυσκολίες μέχρι να διατεθεί στο κοινό. Αλλαγές στο σχεδιασμό, αλλαγές στο art direction, καθυστερήσεις και αβεβαιότητα για το μέλλον του -τότε- φιλόδοξου project ήταν κάποια από τα στοιχεία που το συνόδευσαν κατά την ανάπτυξή του, αλλά όταν τελικά η Gearbox το ολοκλήρωσε και το προσέφερε στο κοινό, διαπιστώσαμε ότι όλες οι επιλογές της ήταν σωστές, αφού παρέδωσε ένα άκρως εθιστικό και πρωτότυπο “shoot and loot” παιχνίδι, το Diablo των FPS. Τέτοια επιτυχία δεν θα μπορούσε να μείνει ανεκμετάλλευτη, και τρία χρόνια μετά το αρχικό παιχνίδι, το Borderlands 2 έρχεται μεγαλύτερο, καλύτερο και πιο.. αλήτικο, για να προσφέρει τεράστια ποσά ικανοποίησης σε όσους αγάπησαν το πρώτο μέρος.

borderlands-2-new-image-01.jpg

Το Borderlands 2 ελάχιστα διαφέρει ως προς τη δομή και τη φιλοσοφία από τον προκάτοχό του. Σενάριο δεν υπάρχει, πάλι... Ακόμα και οι ίδιοι οι δημιουργοί αυτοσαρκάζονται στο εισαγωγικό video και δηλώνουν ότι οι Vault Hunters (και όχι οι παίκτες “per se”) στο πρώτο παιχνίδι είδαν μετά το ατελείωτο κυνήγι για την αλήθεια “ένα πράγμα με πλοκάμια και... τέλος”.

Αυτή τη συνιστώσα, λοιπόν, οι άνθρωποι της Gearbox τη βγάζουν από την εξίσωση γρήγορα γρήγορα και ξεκαθαρίζουν ότι το Borderlands 2 είναι ένα παιχνίδι loot, χρήσης παλαβών όπλων και εξερεύνησης παράξενων περιοχών στον πλανήτη Pandora. Και η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο ως δικαιολογία για να ασχοληθεί κάποιος με αυτό το παιχνίδι. Ναι, το σενάριο στα παιχνίδια το έχουμε εκθειάσει ουκ ολίγες φορές στο GameOver και το “ταξίδι” θεωρείται το Α και το Ω, αλλά λίγη άμυαλη δράση, με απεριόριστο εθισμό και τρελή διασκέδαση ποτέ δεν έκανε κακό...

borderlands-2-new-image-02.jpg

Ξεκινάμε, λοιπόν, επιλέγοντας έναν από τους τέσσερις διαθέσιμους χαρακτήρες -με τη δυνατότητα πλέον να εφαρμόσουμε ένα τυπικό customization στην εμφάνισή τους (με περισσότερες επιλογές αν το παιχνίδι βρει αρχείο αποθήκευσης από το πρώτο Borderlands)- αντίστοιχων classes. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο αγαπημένος Mordecai (hunter class) έχει αφαιρεθεί, και στο δεύτερο παιχνίδι έχουμε τις classes Siren, Commando, Assassin και Gunzerker (psychic δυνάμεις, all-around, stealth και ισχυρός οπλισμός αντίστοιχα).

borderlands-2-new-image-07.jpg

Αλλά το Borderlands 2 δεν είναι RPG, τουλάχιστον όπως είναι τα κλασικά, δυτικά RPGs μεσαιωνικού/ high fantasy περιβάλλοντος. Και για να γίνει σαφές αυτό, οποιοσδήποτε χαρακτήρας μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε όπλο με τα ίδια αποτελέσματα. Οι διαφορές εδώ έρχονται στα ειδικά skills, όπου ο κάθε χαρακτήρας εφαρμόζει βαθμούς σε ένα ειδικό “tree”, ούτως ώστε να βελτιώσει/ εξελίξει το χαρακτήρα του ανάλογα με το στυλ μάχης που προτιμά.

Εδώ έρχεται να προστεθεί και μια νέα δυνατότητα, που ακούει στο όνομα “Bad Ass Rank”. Αυτή η λειτουργία βασίζεται στα challenges που είχαμε δει και στο πρώτο παιχνίδι, μόνο που εδώ κάθε ολοκλήρωση challenge προσφέρει ένα Bad Ass token, το οποίο “εξαργυρώνουμε” για να βελτιώσουμε stats επάνω στο βασικό skill tree.

{PAGE_BREAK}

Μέσα σε όλα τα προαναφερθέντα προσθέστε όπλα, πολλά όπλα, χιλιάδες όπλα, τόσο πρωτότυπα και καλοσχεδιασμένα (και κανένα ίδιο με το προηγούμενο, δεδομένου ότι όλα είναι random generated από τη μηχανή του παιχνιδιού), που δεν έχουμε δει -και μάλλον ούτε πρόκειται να δούμε στο κοντινό μέλλον- σε άλλο παιχνίδι. Και εδώ είναι που το Borderlands διαπρέπει και αρχίζει να γίνεται επικίνδυνα εθιστικό. Κανένα όπλο στο παιχνίδι της Gearbox δεν θα γίνει “αγαπημένο”, αφού λίγα λεπτά μετά την εύρεση ενός παντοδύναμου πιστολιού για παράδειγμα, θα βρούμε ένα άλλο, που θα μας βάλει στον πειρασμό να μελετήσουμε τα stats του, τα elemental effects του και να το τοποθετήσουμε στο inventory μας, αντικαθιστώντας με χαρά το προηγούμενο μόνο μέχρι να βρούμε το επόμενο...

borderlands-2-screen-01.jpg

Για να διατηρηθεί αυτό το φρενήρες gameplay και η συνεχής εναλλαγή όπλων, ανάλογα έχουν προσαρμοστεί και οι εχθροί, που στο Borderlands 2 είναι εξυπνότεροι, ταχύτεροι και διαθέτουν αντίσταση σε ορισμένα elemental effects, αναγκάζοντας έτσι τον παίκτη να αλλάζει συνεχώς τον οπλισμό του, να κινείται με περισσότερη τακτική από ό,τι στο πρώτο παιχνίδι και να παίρνει από το παιχνίδι ό,τι έχει να του δώσει από άποψη οπλισμού, ειδικών δυνάμεων και συστήματος μάχης.

Με τον ίδιο τρόπο είναι δομημένοι οι χάρτες στο νέο παιχνίδι της Gearbox, που επίσης είναι πιο ποικίλοι, μεγαλύτεροι και με σαφώς πιο σωστά κατανεμημένα side quests από εκείνα του αρχικού τίτλου. Ανούσια fetch quests, που αυξάνουν τεχνηέντως την ήδη μεγάλη διάρκεια, υπάρχουν μεν, αλλά αυτή τη φορά είναι πιο σωστά τοποθετημένα μέσα στους χάρτες και συνήθως πιο κοντά στο main quest της εκάστοτε περιοχής.

borderlands-2-screen-02.jpg

Περνώντας στα της τεχνολογίας, είδαμε αρκετές βελτιώσεις στην απεικόνιση, με εντονότερα πλαίσια στην cel shaded τεχνοτροπία που χρησιμοποιείται, ένα ελαφρώς πιο “κόμικ” εικαστικό, περισσότερα μουσικά θέματα, ακόμα και στις μάχες -που αλλάζουν ανάλογα με την περιοχή- και, φυσικά, άκρως χιουμοριστικές ομιλίες και ατάκες από κάθε χαρακτήρα που κάνει την εμφάνισή του (ο Claptrap, φυσικά, δίνει ρεσιτάλ για μια ακόμα φορά). Σε γενικές γραμμές, το “κάφρικο”, αλήτικο ύφος του πρώτου τίτλου πέρασε αυτούσιο στο sequel.

 

Μετά τα προαναφερθέντα πρέπει να έχει γίνει σαφές ότι το Borderlands 2 είναι μια πραγματική βελτίωση του πρώτου παιχνιδιού, το project που “μέστωσε” μετά το αρχικό πείραμα και το feedback του κοινού που τόσο το αγάπησε. Έτσι, είναι γεγονός ότι ο τίτλος της Gearbox βελτιώθηκε δραματικά (ακολουθώντας πάντα τη γραμμή του πρώτου παιχνιδιού) σε όλα τα σημεία.

Με περισσότερο και καλύτερο οπλισμό, βελτιωμένο skill tree, τεράστια διάρκεια (όχι μόνο για τα δεδομένα του σήμερα...), πανέμορφα γραφικά, νέους εχθρούς και περιοχές και ένα συνεργατικό gameplay -και net code- για σεμινάριο, το Borderlands 2 αποτελεί το πρώτο αριστούργημα της νέας σεζόν. Αν δεν βρήκατε κάτι ενδιαφέρον στο πρώτο παιχνίδι, η Gearbox δεν έκανε τίποτα για εσάς στο sequel. Αν όμως το αγαπήσατε, οι τρελοτεξανοί του Randy Pitchford έκαναν τα πάντα για να σας αφήσουν ικανοποιημένους.

Γιώργος Καλλίφας

Θετικά

  • Ό,τι καλό υπήρχε στο πρώτο Borderlands -σχεδόν- επί δύο

Αρνητικά

  • Δεν υπάρχει σενάριο (αν αναζητούσατε κάτι τέτοιο σε αυτό το παιχνίδι)

Βαθμολογία

Γιώργος Καλλίφας

Ήταν το 1982, όταν ο πατέρας μου, μου χάρισε έναν "κλώνο" κονσόλας Atari που ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα. Σήμερα, αν και με δύο παιδιά βρίσκουμε χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, ενώ τις νύχτες ανοίγουμε και κανένα βιβλίο high fantasy ή βλέπουμε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Α, και ακούμε classic rock...

Συμμετεχουν

Δείξε μου και άλλα...