Ταυτότητα

Of Orcs and Men

Of Orcs and Men

Edition: N/A Genre: Action, RPG Διάθεση: CD Media
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: Cyanide Studio Ημ. Έκδοσης: 12/10/2012
PEGI: 16 Εκδότης: Focus Home Interactive Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3, PC


Trolls κανείς;

Αφού εκτέλεσε -ερμηνεύστε ελεύθερα- το έργο της δημιουργίας ενός RPG βασισμένου στο Game of Thrones, το γαλλικό studio Cyanide επιστρέφει δριμύτερο με ένα ακόμη RPG μέσα στην ίδια χρονιά, το Of Orcs and Men. Ο βαρύγδουπος τίτλος αποτελεί αναφορά στο κλασικό έργο της Αμερικανικής λογοτεχνίας “Of Mice and Men” του John Steinbeck, ενώ οι δύο πρωταγωνιστές του παιχνιδιού, Arkail και Styx, παραπέμπουν νοερά στους Lennie και George του βιβλίου.

O Arkail είναι ένα “ντούκι” θερμοκέφαλο ορκ, που ανήκει στην φατρία ελίτ ορκ πολεμιστών “Bloodjaw” κι ο Styx ένα πολυμήχανο μικροκαμωμένο goblin κι ο μοναδικός εκπρόσωπος του είδους του που παρουσιάζει... ικανότητα λόγου κι ευφυΐα. Το αταίριαστο αυτό δίδυμο βρίσκεται σε αποστολή να δολοφονήσει τον αυτοκράτορα των ανθρώπων, πριν αυτός συνάψει μία συμμαχία με τα ξωτικά και τους νάνους, έτσι ώστε να προωθήσει το σχέδιό του για τον ολοκληρωτικό αφανισμό των ορκ και των goblins. Βλέπετε, σε μία ευχάριστη ανατροπή των high fantasy κλισέ, στον κόσμο του Of Orcs and Men τα “καλά τέρατα” είναι θύματα της θηριωδίας των... κακών ανθρώπων.

Μία επική ιστορία... καφρίλας

of-orcs-and-men-image-01-thumb.jpgTo concept της υπόθεσης του Of Orcs and Men, έτσι όπως αποδίδεται, είναι αρκετά πρωτότυπο: Μετά από χρόνια πολέμου ανάμεσα στην αυτοκρατορία των ανθρώπων και τις φυλές των ορκ, οι αριθμοί των δεύτερων έχουν μειωθεί δραματικά. Οι -πιο ανεπτυγμένοι πολιτισμικά- άνθρωποι, έχτισαν ένα τεράστιο τείχος για να κατοχυρώσουν τα σύνορά τους και, πλέον, σκλαβώνουν τα ορκ και τα χρησιμοποιούν σε καταναγκαστικά έργα, διαπράττοντας αργά αλλά μεθοδικά μία γενοκτονία κατά όλων των πλασμάτων με πράσινο δέρμα (τους greenskins). Τα ορκ του Of Orcs and Men θυμίζουν σε εμφάνιση και ψυχοσύνθεση τον... Hulk, με ύψος που ξεπερνά τα δύο μέτρα, χοντρούς μύες και ζωώδη ένστικτα.

Όπως θα καταλάβατε, η επιτομή των χαρακτηριστικών αυτών είναι ο Arkail, ένας σκληροτράχηλος πολεμιστής, με αίσθηση τιμής και καθήκοντος, που δεν του αρέσουν τα πολλά λόγια κι έχει πρόβλημα διαχείρισης του θυμού του. Ο Styx είναι “το αστέρι του σόου” και το ακριβώς αντίθετο από τον Arkail: O πονηρός goblin μισθοφόρος/ δολοφόνος, που κοιτάει πάνω απ'όλα το συμφέρον του, ενώ λατρεύει να σαρκάζει τις καταστάσεις αλλά και τους χαρακτήρες που συναντά (κι ειδικά τον μπουνταλά ορκ φίλο του).

of-orcs-and-men-image-02-thumb.jpgΚι ενώ οι δύο ήρωες αποτελούν -κατά την προσωπική άποψη του γράφοντος- ένα από τα καλύτερα πρωταγωνιστικά δίδυμα των τελευταίων ετών, η εξέλιξη της πλοκής είναι ασαφής, ενώ η αφήγηση ένας αχταρμάς, που ούτε καταφέρνει να στηρίξει το ενδιαφέρον concept, ούτε βέβαια να μας πείσει πως έχουμε να κάνουμε με ένα προσεγμένο καθώς πρέπει RPG. Η βασική αιτία είναι η έλλειψη production values, η οποία γίνεται αισθητή σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού. Ο τίτλος δεν προσπαθεί να χτίσει τον κόσμο του με lore και backstories -δεν έχει και πολλά άλλωστε- αλλά βασίζεται στην αναγνωρισιμότητα των κλισέ που καταχράζεται.

Το ανώνυμο αυτό φανταστικό σύμπαν δεν διαθέτει έστω έναν υποτυπώδη χάρτη για να δούμε πού τοποθετούνται τα μέρη για τα οποία ακούμε, ενώ μεταφερόμαστε στις νέες περιοχές μέσα από οθόνες με αφήγηση πάνω από μία στατική ζωγραφιά ή loading screens. Το θετικό είναι πως η ιστορία συχνά μας εξέπληξε με τη σοβαρότητά της, καθώς δεν φοβάται να θίξει θέματα ρατσισμού, διώξεων και βασανισμών αλλά και να κάνει -εμμέσως- κάποιες ιστορικές αναφορές.

of-orcs-and-men-image-03-thumb.jpgΣτον αντίποδα όμως, οι διάλογοι είναι ως επί το πλείστον κακογραμμένοι, ενώ το voice acting -πλην των φωνών των πρωταγωνίστων- είναι τόσο κακό που προκαλεί το γέλιο, με τη βοήθεια πάντα του κακού lip-sync και των λιγοστών χοντροκομμένων animations. Επιπλέον, οι χαρακτήρες εκτοξεύουν βρισιές με τέτοια συχνότητα, που προδίδουν την υπερπροσπάθεια των σεναριογράφων να τους κάνουν να φαίνονται επιτηδευμένα "cool". Γενικότερα, όμως, το παιχνίδι δεν εντυπωσιάζει στον τομέα της παρουσίασης, με τα γραφικά να είναι μεν ικανοποιητικά αλλά τα επίπεδα άδεια και ανέμπνευστα και τη μουσική να περνάει αδιάφορη.

Τέλος, το art direction δεν έχει τίποτα να επιδείξει, ενώ τα περιβάλλοντα είναι κλειστοφοβικά και επαναλαμβενόμενα. Το καλό είναι, όμως, πως το Of Orcs and Men δεν παίρνει και πολύ στα σοβαρά τον εαυτό του κι έτσι ενώ η ιστορία μοιάζει συχνά με παρωδία, τουλάχιστον είναι διασκεδαστική, σαν να παρακολουθούμε b-movie.

of-orcs-and-men-image-04-thumb.jpgΣε ένα βαθμό αυτό έχει να κάνει με τις επιλογές που μας δίνονται μέσα από ένα σύστημα διαλόγων αλά Mass Effect, που μας επιτρέπει να προσεγγίσουμε κάποιες σκηνές με τον brutal τρόπο του Arkail ή με την πονηριά, τη δυσπιστία και το “ιδιαίτερο” χιούμορ του Styx. Ακόμα και τα achievements έχουν μια δόση χαβαλέ, ενώ κάποιες ανατροπές και σκηνικά που συμβαίνουν είναι τόσο αστεία ή απρόβλεπτα, που σε συνδυασμό με τις ατάκες του Styx, κατάφεραν να μας κρατήσουν μέχρι τα credits. Γιατί η αλήθεια είναι πως από μόνο του το gameplay δεν θα το κατάφερνε με τίποτα αυτό....

{PAGE_BREAK}

Βαρετό stealth, γραμμικότητα κι ένα action-rpg που δεν λειτουργεί

Το gameplay του Of Orcs and Men έχει στηθεί γύρω από τους δύο πρωταγωνιστές, με τον Arkail να είναι ο warrior-tank που χρησιμοποιεί σπαθιά, ρόπαλα και τσεκούρια κι ο Styx ο rogue, που χρησιμοποιεί τα daggers του για ranged και melee επιθέσεις. Ανά πάσα στιγμή μπορούμε να αλλάζουμε ανάμεσα στους δύο ήρωες πατώντας το Υ, για να αναλάβουμε τον χειρισμό του ενός με τον άλλο να μας ακολουθεί. Έτσι, διασχίζουμε κενούς διαδρόμους, μέχρι που φτάνουμε σε έναν πιο ανοιχτό χώρο με φρουρούς, που σηματοδοτεί την αρχή ενός εντελώς απλοϊκού και βαρετού stealth sequence με τον Styx.

Kάνοντας κλικ στον αριστερό αναλογικό μοχλό, ενώ έχουμε τον έλεγχο του goblin, μπαίνουμε σε stealth mode κι ο Arkail σταματά να μας ακολουθεί. Όταν είναι σε stealth mode, ο Styx γίνεται σχεδόν αόρατος και κινείται αργά και αθόρυβα. Αποφεύγοντας το line of sight των εχθρών, πρέπει να βρεθούμε από πίσω τους για να τους μαχαιρώσουμε με ένα πάτημα του A, προσέχοντας να μην μας καταλάβουν, γιατί τότε γινόμαστε στιγμιαία ορατοί.

of-orcs-and-men-image-05-thumb.jpgΟ Styx μπορεί να σκοτώσει έτσι μέχρι ένα συγκεκριμένο αριθμό εχθρών ανά περιοχή -και συνήθως με προκαθορισμένη σειρά- χωρίς να αποκαλυφθεί, ενώ για να διασχίσει και ο Arkail το χώρο θα πρέπει αναγκαστικά να αποκαλύψουμε την παρουσία μας στους υπόλοιπους και να πολεμήσουμε. Εδώ να αναφέρουμε πως λόγω της δυσκολίας του παιχνιδιού (περισσότερα παρακάτω) πρέπει οπωσδήποτε να ξεπαστρέψουμε όσους περισσότερους εχθρούς γίνεται με stealth, διαφορετικά θα είναι αδύνατο να κερδίσουμε την επερχόμενη μάχη.

Όμως, το παιχνίδι δεν μας επιβραβεύει για την προσπάθειά μας, τουναντίον, κάθε εχθρός που δολοφονούμε σημαίνει χαμένο XP που θα κερδίζαμε αν τον πολεμούσαμε κανονικά. Το stealth κομμάτι προφανώς προστέθηκε βεβιασμένα στο παιχνίδι. Είναι άξιο απορίας πώς ένας εχθρός μπορεί να περνάει δίπλα από πτώματα σκοπών χωρίς να αντιδρά, κάτι που μας κάνει να πιστεύουμε πως οι κακοί μάλλον υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα ακοής και όρασης, καθώς πότε αγνοούν φόνους που γίνονται δυο βήματα παραπέρα κι άλλες μας μυρίζονται από χιλιόμετρα.

of-orcs-and-men-image-06-thumb.jpgΈνα ακόμη παράπονο που έχουμε, είναι ότι στις μάχες ο Styx μπορεί να πετάει αποτελεσματικά τα μαχαιράκια του από απόσταση αλλά στο stealth mode απλά το ξεχνάει... Για να τελειώσουμε με το stealth sequence, συνήθως σκοτώνουμε έναν τελευταίο εχθρό σε κοινή θέα κι αφήνουμε τους υπόλοιπους να μας επιτεθούν, για να ξεκινήσει το action/ RPG gameplay. Περιέργως, οι εχθροί με το που αντιληφθούν την παρουσία του Styx, θα εντοπίσουν αυτόματα και τον Arkail, άσχετα αν είναι κρυμμένος πιο πίσω.

Στις μάχες του Of Orcs and Men (που θυμίζουν αρκετά το Game of Thrones) η Cyanide έχει φτιάξει ένα σύστημα με το οποίο η δράση μπαίνει σε slow motion και μέσα από κυκλικά μενού διαλέγουμε με ποιά σειρά οι ήρωες μας θα χρησιμοποιήσουν τα skills τους, τα οποία καταναλώνουν “Concentration Points”, αδειάζοντας τη σχετική μπάρα κάτω από το εικονίδιο του κάθενος. Το σύστημα αυτό φτιάχτηκε προφανώς με γνώμονα το χειριστήριο κι όχι το keyboard και παρόλο που ο χειρισμός είναι όντως άμεσος, στην πράξη τίποτα δεν λειτουργεί όπως θέλουμε.

of-orcs-and-men-image-07-thumb.jpgΟ παίκτης έχει να χειριστεί δύο χαρακτήρες και πηδώντας από τον έναν στον άλλο να επιλέγει στόχους και skills, παγώνοντας και ξεπαγώνοντας συνεχώς το χρόνο. Ταυτόχρονα, οι εχθροί επιτίθενται αψυχολόγητα, μας περικυκλώνουν και μας χτυπούν ανελέητα απ' όλες τις μεριές. Οι ήρωές μας αρνούνται να χτυπήσουν το στόχο που υποδεικνύουμε κι αν αφήσουμε κάποιον “απρόσεχτο” για λίγο, θα τον δούμε να κινείται από μόνος του για να επιτεθεί σε έναν απομακρυσμένο εχθρό, ενώ οι άλλοι τον κυνηγάνε και τον χτυπάνε στην πορεία.

Κι ενώ προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο τις δυνατότητες του Styx που κάνουν bleed, stun και poison τους εχθρούς, ο Arkail (το tank) δεν μπορεί να αμυνθεί από μόνος του, κι έτσι αν δεν πατήσουμε εμείς την επιλογή για defencive stance, θα τον δούμε στην άλλη άκρη της οθόνης να κάθεται και... να τις τρώει.

of-orcs-and-men-image-08-thumb.jpgΟι εχθροί γενικά κάνουν υπερβολικά μεγάλο damage και για κάποιο απροσδιόριστο λόγο μπορούν να μας βαρέσουν με σπαθιά και δόρατα από τα 50 μέτρα, ενώ οι ήρωες μας bug-αρουν, κολλάνε σε τοίχους, γωνίες και σκαλοπάτια. Προσθέστε και την προβληματική κάμερα, και το αποτέλεσμα είναι ένας εκνευριστικός αχταρμάς... Παίζοντας στο normal βαθμό δυσκολίας, συχνά οι μάχες κινούνταν στα όρια του unplayable, αναγκάζοντάς μας να γυρνάμε στο easy. Μάλιστα, αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι όσο περισσότερο προσπαθούσαμε να ελέγξουμε την κατάσταση, τόσο χειρότερα κάναμε τα πράγματα.

Έτσι, από ένα σημείο και μετά απλά αναθέταμε skills στα γρήγορα κι αφήναμε τις μάχες να εξελιχθούν ελπίζοντας πως όλα θα πάνε κατ' ευχήν...

{PAGE_BREAK}

Κι έχει και συνέχεια...

Η αλήθεια είναι πως η κατάσταση με τις μάχες εξομαλύνεται σημαντικά μετά τα μισά του παιχνιδιού, οπότε κι έχουμε ξεκλειδώσει κι αναβαθμίσει κάποια πολύ χρήσιμα skills, αλλά δυστυχώς το Of Orcs and Men έχει κι άλλα προβλήματα που δυστυχώς δεν λύνονται. Κατ'αρχάς, το παιχνίδι είναι γραμμικό σε σημείο που νομίζαμε ότι από την αρχή μέχρι το τέλος διασχίσαμε μία μεγάλη ευθεία, γεμάτη κλειστές πόρτες, αόρατους τοίχους, άδειους διαδρόμους κι ούτε μια υποψία level design. Τα δύο hubs που συναντάμε στο παιχνίδι είναι δωμάτια με 4-5 NPCs, που το μόνο που προσφέρουν είναι στιγμές ανάπαυλας από τη γραμμικότητα και βαρετούς διαλόγους.

Τα side quests είναι ελάχιστα, αδιάφορα και συνήθως παράλληλα με την “ευθεία” του main quest. Τα σεντούκια με loot είναι λιγοστά, όπως εξάλλου και οι επιλογές εξοπλισμού. Το όλο σύστημα leveling δεν φαίνεται να έχει κάποιον αντίκτυπο στο gameplay κι απλά υπάρχει “για να υπάρχει”. Τα animations και τα εφέ των ειδικών επιθέσεων είναι παρωχημένα και σε συνδυασμό με το ότι δεν έχουμε κάποιο εντυπωσιακό spell στη διάθεσή μας, οι μάχες φαίνονται τόσο βαρετές όσο παίζονται.

of-orcs-and-men-image-09-thumb.jpgΈνα ακόμη αρνητικό είναι το rage mode, στο οποίο μπαίνει ο Arkhail, αφού δεχτεί πολλά απανωτά χτυπήματα. Ουσιαστικά, ο ήρωας βγαίνει από τον έλεγχό μας κι αρχίζει να βαράει ό,τι κινείται - ακόμα και τον Styx- προκαλώντας τεράστιο damage. Υποτίθεται ότι παρατηρώντας τη μπάρα του rage mode μπορούμε να το προβλέψουμε ή να το προκαλέσουμε στρατηγικά, αλλά στην πράξη αυτό δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ. Μάλιστα, στο τέλος του rage mode ο Arkail μένει ακίνητος και ευάλωτος σε επιθέσεις για 5 δεύτερα. Φανταστείτε τώρα να βλέπετε τον ήρωα σας να σφάζει τα πάντα εκτός από έναν εχθρό με αντοχή ενός hit και στο τέλος να χάνει από αυτόν.

Επιπλέον, το γεγονός πως δεν υπάρχουν potions στο παιχνίδι, αλλά οι πρωταγωνιστές μας μπορούν να αναστήσουν ο ένας τον άλλον (ή ο Styx να γιατρέψει τον Arkail), το “να γυρίσουμε” μία μάχη είναι τις περισσότερες φορές αδύνατο.

Επικήδειος (εχμ... Επίλογος)

Το Of Orcs and Men είναι ένα κακό παιχνίδι, που σίγουρα δεν έχει λόγο ύπαρξης ανάμεσα στους RPG τίτλους που έχουν κυκλοφορήσει για υπολογιστές και κονσόλες τα τελευταία χρόνια -πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μεγαθήρια τύπου Witcher, Skyrim και Dark Souls, από τα οποία απέχει έτη φωτός. Το gameplay δεν έχει να προσφέρει κάτι στον παίκτη πέρα από βαρεμάρα κι εκνευρισμό, ενώ ο χαρακτηρισμός “great role-playing game” στο πίσω μέρος του κουτιού, μάλλον αποτελεί προσβολή για το είδος.

Οι ελλείψεις και τα προβλήματά του θυμίζουν ένα παιχνίδι από το μακρινό παρελθόν, αλλά αυτός ο χαρακτηρισμός θα ήταν άδικος, καθώς μπορούμε να θυμηθούμε πολλά RPGs δεκαετίας που είναι κάτι παραπάνω από καλύτερά του. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορούμε να προτείνουμε το Of Orcs and Men, παρά την -υποκειμενικά- συμπαθητική ιστορία του. Σίγουρα τα χρήματα και ο χρόνος σας αξίζουν να επενδυθούν αλλού κι όχι σε ένα παιχνίδι που αποτυγχάνει παταγαδώς στην προσπάθεια του να αγγίξει τη μετριότητα....

Νίκος Αδάμης

Θετικά

  • Το δίδυμο Styx-Arkail και η αναπάντεχα διασκεδαστική ιστορία
  • Η προσευχή “μακάρι να λειτουργήσουν οι μηχανισμοί του gameplay” ως μηχανισμός gameplay είναι άκρως καινοτόμα ιδέα
  • Έρχονται φοβερά παιχνίδια μέχρι τα Χριστούγεννα

Αρνητικά

  • Δεν υπάρχει αρκετός χώρος...
  • Στο παιχνίδι σκοτώνουμε τόσα πολλά σκυλιά που καταντά ενοχλητικό
  • Ακόμα πιο ενοχλητικό είναι να βλέπεις ένα παντοδύναμο ορκ να πεθαίνει από δυο-τρία σκυλιά....
  • Το τέλος αφήνει υπόνοιες για sequel

Βαθμολογία

Συμμετεχουν