Ταυτότητα

Proteus

Proteus

Edition: N/A Genre: Adventure Διάθεση: Ψηφιακή διανομή
Αριθμός παικτών: N/A Ανάπτυξη: Ed Key και David Kanaga Ημ. Έκδοσης: N/A
PEGI: N/A Εκδότης: Ed Key και David Kanaga Πλατφόρμες: PC


Μόνοι σε έναν «πιξελιασμένο» παράδεισο

Σύμφωνα με τη Wikipedia, το όνομα Πρωτέας είναι μια αρχαία λέξη, που σημαίνει «πρώτος», «πρωτόγονος» και «πρωτογέννητος». Αν συνδέσουμε αυτές τις έννοιες με την ικανότητα του Πρωτέα να παίρνει όποια μορφή θέλει, τότε φτάνουμε στη βαθύτερη κατανόηση του μύθου. Ότι δηλαδή, ο Πρωτέας είναι μια πρώτη μορφή ύλης, που διαδοχικά μεταμορφώνεται και δημιουργεί όλες τις άλλες μορφές που αποτελούν τον κόσμο.

Έτσι και στο φερώνυμο παιχνίδι, θα βρεθούμε σε ένα μικρό νησί που βρίσκεται στη μέση του ωκεανού και θα κληθούμε να το εξερευνήσουμε, μέσα από τις διαφορετικές μορφές που παίρνει καθώς περνά ο χρόνος. Προχωρώντας μέσα από τις τέσσερις εποχές του χρόνου, το περιβάλλον αλληλεπιδρά μαζί μας μέσω διαφορετικών μουσικών θεμάτων και διαφορετικών χρωματικών συνδυασμών.

Proteus-image-01.png

Πέρα όμως από αυτή την αλληλεπίδραση, δε θα χρειαστεί να κάνουμε τίποτε άλλο, καθώς ούτε μπορούμε να συλλέξουμε αντικείμενα, ούτε μπορούμε να πυροβολήσουμε, αλλά ούτε και να λύσουμε κάποιο γρίφο. Αυτό που μας δυσαρέστησε περισσότερο, είναι η μη ύπαρξη δυνατότητας για save. Όμως, αυτό ίσως μπορεί να δικαιολογηθεί, αφού οι δημιουργοί θέλησαν να ρίξουν όλο το βάρος στην εξερεύνηση και την παρατήρηση του περιβάλλοντος, η οποία διαρκεί περίπου 30 με 40 λεπτά.

Για να προχωρήσουμε στο Proteus, θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι να έρθει η νύχτα. Τότε εμφανίζονται πολλά αστέρια (θα μπορούσαν να είναι και λουλούδια) και σχηματίζουν μια κυκλική διάταξη. Μπαίνοντας στη μέση αυτής, θα μεταφερθούμε αυτόματα σε μια άλλη εποχή. Η άνοιξη και το καλοκαίρι θα μας καλωσορίσουν με ζεστά χρώματα και χαρούμενη μουσική, ενώ το φθινόπωρο και ο χειμώνας θα μας υποδεχτούν με πιο μουντές αποχρώσεις και ήχους, που μας έκαναν να νιώσουμε αισθήματα μοναξιάς και στεναχώριας.

Proteus-image-04.png

Τα γραφικά του Proteus μοιάζουν με αυτά του Minecraft, αν και θα λέγαμε ότι είναι ακόμη πιο μινιμαλιστικά. Προσπαθούν να εξομοιώσουν το φυσικό περιβάλλον -πχ. τα δέντρα, τον ήλιο, τη θάλασσα και οποιαδήποτε μορφή ζωής υπάρχει γύρω-, αλλά λόγο της απλότητάς τους είναι δυσδιάκριτη η ακριβής ταυτοποίηση μερικών αντικειμένων. Εντύπωση επίσης μας έκανε το γεγονός, ότι δεν υπήρχε καμία άλλη ένδειξη ανθρώπινης ύπαρξης –αν βέβαια υποθέσουμε ότι βλέπουμε μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου.

Μόνο κάποιοι πάσσαλοι στην κορυφή ενός βουνού, με κάποιες ασαφείς φιγούρες, μας έβαλαν σε σκέψεις για πιθανή ύπαρξη ζωής πριν φτάσουμε στο νησί. Σε γενικές γραμμές, θα λέγαμε ότι τα 8-bit γραφικά του τίτλου προσπαθούν να αποδώσουν μια ιμπρεσιονιστική αισθητική, χρησιμοποιώντας ζωντανά χρώματα, αποτυπώνοντας έτσι την άμεση εντύπωση που προκαλεί ένα αντικείμενο ή μια καθημερινή εικόνα.

Η μουσική έχει τον κυρίαρχο ρόλο σε όλη τη διάρκεια του Proteus. Καθώς οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη και εμείς εξερευνούμε το φυσικό τοπίο του νησιού, η μουσική εναλλάσσεται ανάλογα με το τι συμβαίνει γύρω μας κάθε φορά. Βέβαια, δε μπορούμε να πούμε ότι μας άρεσαν όλα τα μουσικά θέματα, όμως τα βρήκαμε αρκετά συμπαθητικά. Η μουσική, όπως είναι αναμενόμενο, δε θα μπορούσε να μην ακολουθεί την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, προσφέροντας μινιμαλιστικούς ηλεκτρονικούς τόνους.

Το παιχνίδι προσπαθεί να δώσει μια καλλιτεχνική πνοή σε κάθε του πτυχή, κάνοντάς το αυτομάτως μια ιδιαίτερη πρόταση. Το Proteus μπορεί να μην είναι κάτι επαναστατικό, όμως μοιάζει σα μια ταινία μικρού μήκους, σαν ένα καλοφτιαγμένο μαθητικό project. Σίγουρα είναι ένας τίτλος που είτε θα αγαπηθεί από την αρχή ή θα μισηθεί, μιας και είναι δύσκολο να υπάρξει μέση οδός. Για αυτούς που θα αγαπήσουν το Proteus, κάθε φορά που θα επισκέπτονται τον κόσμο του θα αποτελεί μια μοναδική εμπειρία, ενώ για τους υπόλοιπους μια βαρετή εξερεύνηση χωρίς σκοπό και ουσία.

Μαρία Γούναρη

Θετικά

  • Ξεχωριστός τεχνικός τομέας
  • Σε γενικές γραμμές, είναι ένας ιδιαίτερος τίτλος

Αρνητικά

  • Απουσία gameplay
  • Μικρή διάρκεια

Βαθμολογία

Σχόλια Χρηστών (7 σχόλια)
  • knut knut 19 Μαρτίου 2013  | 04:52

    Μαρία μάλλον δεν είδες ότι, κατά τη νύχτα του φθινοπώρου, αν κάτσεις για λίγο στη μέση από τα τοτέμ που βρίσκονται στη μία κορυφή, εμφανίζεται ένας τυπάκος τον οποίο μπορείς να... κυνηγήσεις. Μόνο ψυχεδέλειες.
    LSD η κατάσταση

  • Gamer-cy Gamer-cy 06 Φεβρουαρίου 2013  | 23:05

    Ιδιαίτερη πρόταση ναι μεν μεγάλα αρνητικά η απουσία gameplay και μικρή του διάρκεια

  • IronMaiden666GR IronMaiden666GR 06 Φεβρουαρίου 2013  | 19:09

    Αν δεν έχει gameplay τι το κάνει "videogame"?

  • NikeFerrari NikeFerrari 06 Φεβρουαρίου 2013  | 19:06

    Με ιντρίκαρες Μαρία. Θα το έχω υπόψη στο iOS.

  • auron12 auron12 06 Φεβρουαρίου 2013  | 17:54

    Lovesfool θα διαφωνισω με μερικα πραγματα που λες.Αρχικα ειναι υπεροχο να μπορουν και μικροι δημιουργοι να βγαζουν το πονημα τους γιατι αυτο μονο εξελιξη και προοδο μπορει να χαρακτηριστει σε μια ζωνη οπου τα μεγαθηρια κυριαρχουν και προβαλλουν νεες μοδες και καθοριζουν τα προτυπα πανω στην βιομηχανια των games.Μετα τι παει να πει "ποσα dear esther να καταναλωσω;"Οσα fps εχουν καταναλωσει αμετρητοι αλλοι,οσα dance "ταδε" εχουν αγορασει αλλοι τοσοι, αν ειναι δυνατον, να κρινουμε τοσο αυστηρα κατι τετοιο οταν η βιομηχανια βγαζει πλεον τοσο μαζοποιημενο "πραγμα" που ακομα και οι πιο φανατικοι φανς τους εχουν αρχισει και μπουχτιζουν.
    Επισης απο την στιγμη που τα παντα αντιμετωπιζονται μονο και μονο σαν μια απλη "επενδυση" εχε υποψιν σου οτι το τελος δεν αργει να ερθει. τουλαχιστον για τους σκεπτομενους ανθρωπους και κατ επεκταση η παρακμη ενος χωρου που ξεκινησε σαν χομπι και κατεληξε σαν βιομηχανια παραγωγης εκατομμυριων δολλαριων.

  • VonCroy VonCroy 06 Φεβρουαρίου 2013  | 17:35

    Μου αρέσει σαν ιδέα αλλά...

  • lovesfool lovesfool 06 Φεβρουαρίου 2013  | 14:59

    Στο Thirty Flights of Loving γράφεις για διάρκεια 15 λεπτών. Στο Proteus τώρα, γράφεις για απουσία gameplay.
    .
    Αναρωτιέμαι, γιατί παιδεύονται και δεν βγάζουν τέτοια project σαν μινι ταινίες και πρέπει ντε και καλά να τα "βαφτίζουν" video games; Η αλήθεια είναι ότι τελευταία, λίγο επειδή έχουν βελτιωθεί, λίγο από προσωπική ανάγκη καθώς ο ελεύθερός μου χρόνος έχει συμπιεστεί στο απροχώρητο, έχω αρχίσει και παίζω όλο και περισσότερα indie και συχνά πιο ανάλαφρα παιχνίδια, αλλά νομίζω ότι στον βωμό της έλλειψης άλλων ιδεών για monetization των project τους, κάποιοι βγάζουν video games στην ευρύτερη σκηνή των indie (κυρίως PC, που δεν απαιτεί καμία απολύτως επιπλέον επένδυση, παρά σε iOS ή Android) που μόνο video games δεν είναι.
    .
    Πολύ ενδιαφέρον οπτικά. Πολύ ενδιαφέρον εικαστικά. Πολύ ενδιαφέρον σαν εμπειρία ή σαν έμπνευση, αλλά πόσα Dear Esther (αν κι εκεί ήταν ΚΑΙ interactive ΚΑΙ είχε μία υποτυπώδη διάρκεια για τα λεφτά που ζητούσε, ειδικά αν συνυπολογιστεί και το replayability) να καταναλώσω;