Ταυτότητα

Metal Gear Rising: Revengeance

Metal Gear Rising: Revengeance

Edition: N/A Genre: Action, Hack 'n' Slash Διάθεση: Zegetron
Αριθμός παικτών: 1 Ανάπτυξη: Platinum Games Ημ. Έκδοσης: 22/02/2013
PEGI: 18 Εκδότης: Konami Πλατφόρμες: Xbox 360, PlayStation 3


Katana Από Πλατίνα

Όταν ο Hideo Kojima ανακοίνωνε το Metal Gear Solid: Rising στην Ε3 του 2010, κανείς δεν μπορούσε τότε να προβλέψει ότι θα κυκλοφορούσε τελικά με τη σημερινή του μορφή και πόσο μάλλον με τη συμμετοχή της Platinum Games στην ανάπτυξη, που λειτούργησε ως καταλύτης για να καταφέρει να φτάσει στα ράφια το παιχνίδι. Το αρχικό Metal Gear Solid: Rising ήταν ένα project που είχε αναλάβει να φέρει εις πέρας μία ομάδα νεαρών developers μέσα στην Kojima Productions κι ως γνωστόν απέτυχε να ολοκληρώσει.

Σύμφωνα με τις λιγοστές πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότηταςν θα λάμβανε χώρα ανάμεσα στα Metal Gear Solid 2 και 4, το gameplay του θα περιείχε ένα νέο είδος “hunting stealth” και το μηχανισμό “Zan-datsu”, με τον οποίο ο Raiden θα μπορούσε να κόψει από κτίρια μέχρι κομμάτια των εχθρών. Τρία χρόνια αργότερα, το Metal Gear Rising Revengeance είναι ένα τελείως διαφορετικό concept, με την υπόθεση να τοποθετείται μετά το Metal Gear Solid 4 (το επίσημο τέλος της σειράς) κι έχοντας υιοθετήσει μία ξεκάθαρη hack 'n' slash ταυτότητα.

Metal_Gear_Revengeance_image_01-thumb.jpgΑποκομμένο όσο το δυνατόν από τα δεσμά του franchise, και πάλι το Revengeance, ως γέννημα της συνεργασίας των Kojima Productions και Platinum Games, είχε μεγάλα παπούτσια να γεμίσει. Τα ποιοτικά standards, το ιδιαίτερο ύφος κι η ιστορία των Metal Gear Solid το έθεσαν στο στόχαστρο των fans αυτού του gaming έπους. Η εξ αρχής μη ενεργή ανάμειξη του πνευματικού πατέρα της σειράς σε θέματα άναπτυξης και -το πιο σημαντικό- σεναρίου, σε συνδυασμό με την πρόσληψη της Platinum -γνωστή για την over-the-top αισθητική της- και τη νέα προσέγγιση στην υπόθεση και στο gameplay, έκαναν πολλούς MGS fans, δικαιολογημένα, να μιλούν για ασέβεια.

Κι από την άποψη, όμως, του τίτλου της Platinum υπό στενή έννοια, η κατάσταση αν και πιο ασφαλής, δεν ήταν ακριβώς ρόδινη. Κι αυτό γιατί η Platinum έχει μεν έχει αποδείξει περίτρανα ότι κατέχει “το άθλημα” hack 'n' slash, ωστόσο, έχοντας κυκλοφορήσει δύο εκπληκτικούς action τίτλους σ' αυτή τη γενιά, έχει θέσει τον πήχη των προσδοκιών πολύ ψηλά για τις δικές της δημιουργίες κι όχι μόνο. Λογικά, λοιπόν, θα περίμενε κανείς το Metal Gear Rising Revengeance να λυγίσει υπό το υπερβολικό βάρος των απαιτήσεων, όπως μία ατσαλένια katana που έχει πυρωθεί σε ακραίες θερμοκρασίες. Τί συμβαίνει όμως όταν η λεπίδα είναι φτιαγμένη από πλατίνα;

No place for spin-offs

Metal_Gear_Revengeance_image_02-thumb.jpgΣτο κοντινό 2018 (τέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα του MGS 4), ο πλανήτης βιώνει μία περίοδο σχετικής ειρήνης αλλά και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης. Οι άλλοτε πανίσχυρες εταιρίες μισθοφορικών στρατών (PMCs), που διεξήγαγαν πολέμους για οποιονδήποτε διέθετε το κατάλληλο πορτοφόλι, πλέον έχουν “αναδουλειές”, ενώ παράλληλα η τεχνολογία για τη δημιουργία πανίσχυρων cyborg στρατιωτών με ρομποτικά μέρη έχει γίνει ευρέως διαδεδομένη. Εμείς βρίσκουμε τον -βετεράνο πια cyborg ninja- Raiden να εργάζεται στη Maverick, έναν Private Security Provider (PSP κι όχι PMC), την οποία έχει προσλάβει η κυβέρνηση της Λιβερίας (πατρίδα του Raiden) για να αποκαταστήσει την ειρήνη και να εκπαιδεύσει το νέο εθνικό στρατό.

Όταν ο πρόεδρος της αφρικανικής χώρας δολοφονείται από μισθοφόρους της κακόφημης Desperado Enforcement, η Maverick ξεκινά το κυνήγι, προσπαθώντας να σταματήσει και να ξεσκεπάσει τις εγκληματικές δραστηριότητές της Desperado ανά την υφήλιο, που αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση εύφλεκτων περιοχών. Η κόντρα του με ένα από τα βασικά μέλη της Desperado, οι μνήμες από το παρελθόν κι οι αποκαλύψεις που γίνονται στην πορεία, μετατρέπουν την υπόθεση σε προσωπικό ζήτημα για τον Raiden, που ξεκινά ένα ταξίδι εκδίκησης για την απόδοση δικαιοσύνης.

Metal_Gear_Revengeance_image_03-thumb.jpgΤο σενάριο δείχνει δύο πρόσωπα ανάλογα με το αν ο παίκτης έχει ασχοληθεί ή όχι με τη σειρά Metal Gear Solid και κυρίως με τα Sons of Liberty και Guns of the Patriots, αφού τα δύο αυτά παιχνίδια έχτισαν τόσο την περσόνα του cyborg ninja Raiden αλλά και τον κόσμο του Rising. Μάλιστα, ένας γνώστης των έργων της Kojima Productions, αλλά και της Platinum, εύκολα θα διαπιστώσει παίζοντας, ότι τα δύο studio έχουν συνεργαστεί και στη δημιουργία του σεναρίου, αναγνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει το κάθετι ακόμα και σε επίπεδο σκηνής/ ατάκας.

Είναι προφανές ότι το υπόβαθρο του κόσμου, ο χαρακτήρας του Raiden αλλά και το “καλούπι” της ιστορίας είναι της Kojima Productions και -σε αντίθεση με τις δηλώσεις περί spin-off- MGS μέχρι το μεδούλι. Αντίστοιχα, οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, οι σκηνές δράσης και το κάφρικο χιούμορ είναι σε μεγάλο βαθμό της Platinum. Η σειρά MGS, βέβαια, πάντα ήταν γνωστή για τα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, τις υπερβολικές “χολυγουντιανές” σκηνές και το ιδιαίτερο -ιαπωνικού φλέγματος- χιούμορ, τομείς όπου το πάντρεμα των δύο developers λειτουργεί, όπως αναμενόταν, ιδανικά.

Metal_Gear_Revengeance_image_04-thumb.jpgΩστόσο, όντας τίτλος Metal Gear, αυτό που μπορεί να περιμένει κανείς από το Rising είναι μία σοβαρή υπόθεση γεμάτη ανατροπές, αντιπολεμικά μηνύματα, φιλοσοφικά ερωτήματα και μυστηριώδεις κακούς με όχι και τόσο ξεκάθαρα κίνητρα. Όποιος, τώρα, δεν έχει προηγούμενη επαφή με τα Metal Gear Solid, αυτό που θα δει στο Rising είναι μια sci-fi ιστορία ιαπωνικής κοπής, που ίσως δικαιολογημένα του φανεί τραβηγμένη και δεν θα μπορέσει να νιώσει τους πολλούς συμβολισμούς κι αναφορές.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν θα την κατανοήσει ή δεν θα την απολαύσει -πόσο μάλλον αν συμπαθεί τέτοιου τύπου ιστορίες- καθώς το σενάριο είναι στημένο έτσι ώστε η προϋπηρεσία στα MGS να αποτελεί σημαντικό bonus αλλά όχι προϋπόθεση.

Metal_Gear_Revengeance_image_05-thumb.jpgΟ δυισμός που προαναφέραμε περνάει και σε επίπεδο αφήγησης, καθώς -σε μία πολύ έξυπνη κίνηση- οι δημιουργοί μετέφεραν έναν σημαντικό όγκο πληροφοριών στις τηλεφωνικές συζητήσεις του Raiden με τους συνεργάτες του μέσω του Codec. Οι συζητήσεις αυτές είναι φυσικά προαιρετικές για τον παίκτη κι εξηγούν ένα σωρό πράγματα, αφαιρώντας περιττό βάρος από τα cutscenes, χωρίς όμως να κόβουν ουσία. Μπορεί κανείς να τις παραλείψει ή να ασχοληθεί μόνο στο βαθμό που επιθυμεί για να κατανοήσει περισσότερο κάποια πράγματα ή να λύσει απορίες για άγνωστες λέξεις όπως nanomachines, Patriots, SOP κλπ.

Ταυτόχρονα, μέσα από το Codec ένας βετεράνος των MGS θα λάβει πολλές απαντήσεις για το πώς εξελίχθηκε ο κόσμος και η τεχνολογία, πώς συνδέεται ο Raiden με τα μέλη της Maverick αλλά και το τί έκαναν “άλλοι χαρακτήρες” μετά το Guns of the Patriots, με ορισμένες από αυτές να αποτελούν μικρούς θησαυρούς.

{PAGE_BREAK}

Το αρνητικό εδώ είναι πως το να παρακολουθούμε μακροσκελείς διαλόγους μέσω του Codec δεν ταιριάζει καθόλου στους γρήγορους ρυθμούς του παιχνιδιού κι έτσι θα αποθαρρύνει πολλούς από το να ασχοληθούν. Σε γενικές γραμμές, η υπόθεση του Rising πετάει κάπως χαμηλότερα από τα standards των προηγούμενων Metal Gear αλλά πολύ ψηλότερα από το μέσο όρο των hack 'n' slash παιχνιδιών. Έχει τις δυνατές της στιγμές κι αρκετές εκπλήξεις, ενώ δεν διστάζει να θίξει και σοβαρά ζητήματα, όπως το εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων που συλλέγονται από ορφανά παιδιά, αλλά και να δείξει την ανθρώπινη πλευρά πίσω από το μισθοφόρο στρατιώτη.

Είναι ένα αντιφατικό σύνολο από ποζεριές, κλισέ και δραματικές σκηνές, που ως δια μαγείας “δένει” πολύ καλά. Και για να καθησυχάσουμε και τους πιο σκεπτικούς MGS fans, εμείς λίγα πράγματα εντόπισαμε ενοχλητικά και τίποτα προσβλητικό ως προς τον τρόπο που το Rising διαχειρίζεται το σύμπαν του Metal Gear, καθώς αυτό έγινε ομολογουμένως πολύ προσεκτικά αλλά όχι συμβιβασμένα.

Metal_Gear_Revengeance_image_06-thumb.jpgΑκόμα και η ομάδα της Maverick, που αποτελείται από κλισέ χαρακτήρες (πληθωρικός Ρώσος, cool Αφροαμερικανός, παρανοϊκός Ανατολικογερμανός επιστήμονας, ξανθιά για τα Save) κρύβει πολλά κάτω από την επιφάνεια. Το ίδιο ισχύει και για κάποια μέλη του team κακών της Desperado, που κλασικά παραπέμπει στις Fox Unit και Dead Cell. Αντιθέτως, ο Raiden του Rising είναι ίσως ο πιο αληθοφανής, ανθρώπινος και συμπαθητικός πρωταγωνιστής που έχουμε δει σε τίτλο της κατηγορίας και δεδομένου ότι ο παίκτης γνωρίζει καλά το παρελθόν του, θα ικανοποιηθεί από την εξέλιξή του χαρακτήρα του στη διάρκεια του παιχνιδιού.

War has changed again: Το gameplay

Με έναν φαντασμαγορικό πρόλογο, το Rising δείχνει από την αρχή τις προθέσεις του κι αυτό που ακολουθεί είναι ένα πανηγύρι για τους φίλους της -καλώς εννοούμενης- ιαπωνικής ποζεριάς στα action games. Εκ πρώτης όψης το gameplay του φαίνεται σαν μια μίξη στοιχείων και ιδεών από τα Bayonetta και Vanquish, πασπαλισμένο με μικρές δόσεις MGS. Βέβαια, η περιγραφή αυτή αδικεί το παιχνίδι, γιατί ο συνδυασμός αυτός δίνει τελικά κάτι αρκετά πρωτότυπο και ξεχωριστό.

Metal_Gear_Revengeance_image_07-thumb.jpg Ουσιαστικά πρόκειται για ένα hack 'n' slash στα πρότυπα των Bayonetta/ Devil May Cry, αλλά με μία σημαντική παραλλαγή, καθώς στο επίκεντρο του παιχνιδιού είναι η τέχνη του ιαπωνικού σπαθιού katana, που εκτός από βασικό όπλο, χρησιμοποιείται και για την άμυνα αλλά και για την αναπλήρωση ενέργειας. Το σύστημα μάχης στηρίζεται σε δύο βασικά κουμπιά για light και strong επιθέσεις, με το X και το Y αντίστοιχα, που σε συνδυασμό με την κίνηση και το άλμα του Raiden, δημιουργούν πολλά combos παρά το λιτό lay-out, που όμως αναπόφευκτα μπερδεύει λίγο στην απομνημόνευση.

Ανάλογα με τις επιδόσεις του, ο παίκτης συγκεντρώνει battle points, με τα οποία αγοράζει αναβαθμίσεις και combos. Αργότερα ξεκλειδώνουμε και το Ripper Mode, με το οποίο ο Raiden γίνεται για λίγο πανίσχυρος τεμαχίζοντας τους εχθρούς. Επιπλέον, νικώντας 3 από τα bosses του παιχνιδιού, αποκτάμε τα όπλα τους και τα χρησιμοποιούμε ως secondary weapons με το Y.

Metal_Gear_Revengeance_image_08-thumb.jpgΤα όπλα αυτά έχουν τελείως διαφορετικές ιδιότητες και χρησιμότητες, ενώ κι αυτά με τη σειρά τους αναβαθμίζονται και μας δίνουν πρόσβαση στο δικό τους σετ από εντυπωσιακά combos. Το αρνητικό εδώ είναι ότι δεν μπορούμε να τα εναλλάσσουμε με το πάτημα ενός κουμπιού στη διάρκεια της μάχης, αλλά μόνο μέσα από ειδικό μενού. Στην πράξη, τις περισσότερες φορές επιλέγουμε το secondary weapon πριν μπούμε στη μάχη και μένουμε με αυτό (και την katana) μέχρι να τελειώσει.

Μπορεί, λοιπόν, το Rising να μην διαθέτει την ελευθερία και το απύθμενο βάθος του Bayonetta στο οποίο παραπέμπει (όχι ότι αυτό πειράζει), αλλά προσφέρει ένα αρκούντως διαφορετικό και βαθύ σύστημα μάχης, που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους “hardcore” φίλους των hack 'n' slash. Πέρα από το hack 'n' slash, υπάρχουν κάποια σημεία όπου ο παίκτης μπορεί (προαιρετικά) να χρησιμοποιήσει απλοϊκές stealth τακτικές, εκμεταλλευόμενος το απλοϊκό level design, ενώ ο Raiden κουβαλάει και μία σειρά από sub-weapons -από το πατροπαράδοτο χαρτόκουτο, ως χειροβομβίδες και μπαζούκα- που περιστασιακά είναι χρήσιμα αλλά πάντα παίζουν δεύτερο ρόλο.

Metal_Gear_Revengeance_image_09-thumb.jpgΕυτυχώς, τα στοιχεία αυτά δεν βαραίνουν το παιχνίδι κι έχουν προστεθεί περισσότερο για να υπάρχει μία -τιμής ένεκεν- σύνδεση με τα παλιά Metal Gear, παρά για να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό. Αυτό που προσφέρουν, όμως, είναι τη λίγη παραπάνω ποικιλία που χρειαζόταν το pacing κι αρκετά ευχάριστα διαλείμματα από την κυρίως δράση. Μάλιστα, ένα συγκεκριμένο stealth set-piece είναι απρόσμενα καλό, με έντονη την αίσθηση της αγωνίας και της απειλής.

The art of swordplay

Ένα από τα πρωτότυπα στοιχεία του Rising είναι ο τρόπος που διαχειρίζεται την απόκρουση των χτυπημάτων που δεχόμαστε. Το parry εκτελείται όπως και μια απλή επίθεση, με μία κατεύθυνση του αριστερού αναλογικού μοχλού και το X προς την πλευρά ενός επιτιθέμενου εχθρού, κι έχει ως αποτέλεσμα ο Raiden να χρησιμοποιεί το σπαθί του σαν ασπίδα, μπλοκάροντας το χτύπημα.

Metal_Gear_Revengeance_image_10-thumb.jpgΤο ασυνήθιστο αυτό parry είναι μία τεχνική που ο παίκτης θα δυσκολευτεί να κατακτήσει, καθώς πέρα από σωστό timing, χρειάζεται μελέτη των διαφορετικών εχθρών και -για να το πούμε απλά- αυτοπεποίθηση. Υπάρχει και μία δυνατότητα για dodge, την οποία μπορούμε να αγοράσουμε νωρίς στο παιχνίδι, ωστόσο το parry είναι η βασική μας άμυνα στις επιθέσεις κι είναι απαραίτητο να το κατέχουμε καλά, ειδικά αν θέλουμε να έχουμε ελπίδα απέναντι στα bosses. Το parry λειτουργεί καλύτερα όταν έχουμε κάνει lock στον εχθρό, ωστόσο η χειροκίνητη εναλλαγή του lock στη διάρκεια της μάχης είναι δύσκολη κάποιες στιγμές λόγω των γρήγορων ρυθμών και της έντασης.

Επιπλέον, μερικές φορές η κάμερα δυσκολεύεται να ακολουθήσει τη δράση, αλλά το ότι τα καταφέρνει καλά τις περισσότερες -κι ενώ γίνεται ο κακός χαμός στην οθόνη- είναι κατόρθωμα από μόνο του. Ένα ακόμη κατόρθωμα είναι κι η συνοχή που διακρίνει το χειρισμό, που πίσω από την πολυπλοκότητα των μηχανισμών, παραμένει απίστευτα δεμένος. Έτσι, όταν εξοικοιωθούμε πλήρως με τα combos, το parry και το counter-attack, το αποτέλεσμα είναι απλά εντυπωσιακό κι η ανταμοιβή τεράστια.

{PAGE_BREAK}

Άλλη μία βασική τεχνική είναι και το Blade Mode με το Zan-Datsu (Cut and Take) concept. Όπως το Bayonetta και το Vanquish είχαν ένα είδος bullet-time, έτσι και στο Rising μπορούμε με ένα πάτημα της αριστερής σκανδάλης να παγώσουμε για λίγο το χρόνο και να κόψουμε σε κομματάκια τους εχθρούς, υπολογίζοντας τη γωνία με την οποία θα κόψει η katana με τους δύο αναλογικούς μοχλούς. Υπάρχει βέβαια κι η δυνατότητα για ένα γρήγορο κάθετο ή οριζόντιο κόψιμο (με το Υ και το Χ), που διευκολύνει πολύ τη σωστή και γρήγορη εκτέλεση του Zan-Datsu. Το σύστημα αυτό είναι ένα διαφορετικό quick-time event, χωρίς να λείπουν και τα πιο συνηθισμένα.

Η Platinum, όμως, βρήκε τον τρόπο να το ενσωματώσει στο gameplay, αφού κόβοντας τους εχθρούς σε συγκεκριμένο σημείο, ο Raiden τραβάει τη (ρομποτική) σπονδυλική τους στήλη και την “απορροφά”, αναπληρώνοντας πλήρως έτσι ενέργεια και ζωή, που είναι κι η μοναδική μας επιλόγη όταν ξεμένουμε από items (που συνήθως συμβαίνει γρήγορα). Ακόμη, κόβοντας άκρα, όπλα ή ασπίδες των εχθρών, μπορούμε να τους εξοντώσουμε ευκολότερα, ενώ κόβοντας αριστερά χέρια ξεκλειδώνουμε αναβαθμίσεις και κερδίζουμε περισσότερα Battle Points.

Metal_Gear_Revengeance_image_11-thumb.jpg Έτσι, το παιχνίδι μάς αναγκάζει όχι απλά να χρησιμοποιήσουμε το Blade Mode, αλλά που και που να κάνουμε χειρουργικά “κοψίματα”. Το Blade Mode δίνει μία εντυπωσιακή και βίαιη κλιμάκωση στις μάχες κι αν και θεωρητικά ακούγεται κάπως “gimmicky”, στην πραγματικότητα είναι πέρα για πέρα απολαυστικό και εθιστικό. Οι χαρακτηρισμοί “απολαυστικό”, “εθιστικό” και “θεαματικό” ταιριάζουν γάντι στο gameplay του Rising, που θέλει τον παίκτη να παίζει συνεχώς επιθετικά και να πετσοκόβει τους αντιπάλους με ένα πανέμορφο ρεπερτόριο κινήσεων και φινετσάτες τομές, που τελειοποιεί μέσα από την ομαλή καμπύλη εκμάθησης.

Αυτό που πέτυχαν διάνα οι developers, είναι ότι δίνουν στον παίκτη την αίσθηση πως όντως χειρίζεται μία παντοδύναμη φονική μηχανή (αυτό που είναι δηλαδή ο Cyborg Ninja στο σύμπαν του Metal Gear), αλλά δεν σταματούν να πιέζουν συνεχώς τις ικανότητές του σε νέα άκρα, ρίχνοντας τη μία πρόκληση μετά την άλλη, είτε αυτό σημαίνει είναι ένα νέο είδος εχθρού, είτε είναι ένα δυσκολότερο σετ εχθρών, είτε είναι ένα επικό boss fight.

Metal_Gear_Revengeance_image_12-thumb.jpgΤα boss fights του παιχνιδιού είναι αυτό που λέμε “ένα κι ένα” και αναδεικνύουν τη μαεστρία της Platinum σε θέματα game design. Για παράδειγμα, για ένα boss fight οι developers σκέφτηκαν: “Αφού σε όλο το παιχνίδι ο Raiden κόβει φέτες στους εχθρούς, γιατί να μην φτιάξουμε ένα boss που να είναι φτιαγμένο από φέτες που ανοίγουν για να κόβει αέρα;”. Οι μάχες με τα bosses είναι μεγαλειώδεις, επικές και συνάμα δύσκολες, καθώς οι αρχηγοί (ακόμα και στο normal) δεν χαρίζονται και μπορούν να διαλύσουν τον Raiden με την ίδια χάρη και κομψότητα.

Ταυτόχρονα, το παιχνίδι συνεχώς πιέζει τα όρια της υπερβολής σε νέα επίπεδα, στήνοντας χαοτικά set-pieces και χτυπώντας μας με ενέσεις ανδρεναλίνης. Είναι φανταστικό να παρακολουθεί κανείς καθώς μία επίθεση σε ένα πανύψηλο ρομπότ κόβει ξόφαλτσα κι ένα τρένο στη μέση ή τη δράση να παγώνει καθώς ο Raiden εκτοξεύει έναν εχθρό στον αέρα και τον πετσοκόβει, καθώς πέφτουν κι οι δύο σιγά σιγά στο έδαφος.

Metal_Gear_Revengeance_image_13-thumb.jpgΤα διάφορα σημεία του περιβάλλοντος που καταστρέφονται και τα κομματάκια που καταλήγουν οι εχθροί απλά είναι το κερασάκι στην τούρτα και προσθέτουν στο όλο θέαμα. Και το καλό της υπόθεσης είναι ότι το παιχνίδι όσο ποντάρει στην υπερβολή και το οφθαλμόλουτρο, άλλο τόσο εκπλήσσει με τη στιβαρότητα των μηχανισμών του και τις έξυπνες ιδέες του. Για παράδειγμα: Όσο τρέχουμε, ο Raiden αποκρούει αυτόματα ριπές από πολυβόλα κόβοντας τις σφαίρες - άρα καθόλου άγχος. Όταν όμως σε μία μάχη ένα ελικόπτερο, που δεν μπορούμε να φτάσουμε, μας πυροβολεί ασταμάτητα, αυτομάτως το παιχνίδι μας βάζει στο τρέξιμο και μας αναγκάζει να πολεμάμε χωρίς ανάσα.

Βέβαια, οι εναλλαγές της κάμερας και τα συνεχή σκαμπανεβάσματα του ρυθμού με την παρεμβολή τόσο των QTEs αλλά και του Zan-Datsu, μπορούν να ζαλίσουν και συχνά επισκιάζουν τη μάχη, ενώ το να χάνεις boss fight επειδή δεν εκτέλεσες σωστά ένα από αυτά είναι απλά εκνευριστικό. Αλλά το Rising είναι από εκείνα τα (σπάνια πια στις μέρες μας) παιχνίδια που απαιτούν το 100% (και κάτι παραπάνω) από τον παίκτη και δεν απογοητεύει.

Metal_Gear_Revengeance_image_14-thumb.jpgΈνα “πρώτο” playthrough του Rising διαρκεί περίπου 10 ώρες στο normal με το -πολύ αυστηρό- ρολόι του καθαρού Playtime στο τέλος του δικού μας να έχει γράψει, 6 ώρες και 41 λεπτά. Και λέμε “πρώτο”, γιατί η arcade λογική κι η σταδιακή βελτίωση των skills μας σημαίνει ότι το 2ο playthrough στο hard επιβάλλεται και το 3ο στο Revengeance (τον ανώτατο βαθμό δυσκολίας) προτείνεται εντόνως. Κι αυτό γιατί το γεγονός ότι έχουμε συγκεντρώσει τα δευτερεύοντα όπλα, αναβαθμίσεις αλλά και περισσότερη εμπειρία, σε συνδυασμό με την έξτρα πρόκληση, καθιστά ακόμη πιο διασκεδαστικά τα επόμενα playthrough.

Το replayability ενισχύεται ακόμη περισσότερο με το σύστημα τίτλων, που κερδίζουμε ολοκληρώνοντας το παιχνίδι με διάφορες παραμέτρους (όπως στο MGS4) και φυσικά με το κυνήγι του S Rank και τη συλλογή απαιτητικών achievements. Επιπλέον, υπάρχουν και 20 challenges – VR missions για να δοκιμάσει κανείς τις ικανότητές του, αλλά επειδή λαμβάνουν χώρα σε βαρετά πορτοκαλί ψηφιακά περιβάλλοντα, δυστυχώς δεν είναι και τόσο γοητευτικές.

{PAGE_BREAK}

Do you see this, Zero? - Ο τεχνικός τομέας

Το Rising είναι ένα πολύ όμορφο παιχνίδι, με τη λεπτομέρεια του μοντέλου του Raiden και τα animations του να κλέβουν την παράσταση, ενώ η μηχανή γραφικών του παιχνιδιού θυμίζει μία βελτιωμένη εκδοχή αυτής του Bayonetta. Τα διάφορα περιβάλλοντα που θα επισκεφθούμε έχουν το καθένα τη δική τους ξεχωριστή αισθητική, ωστόσο κάποια από αυτά περνάνε απαρατήρητα, ενώ εδώ κι εκεί έχουν γίνει εκπτώσεις στην ποιότητα, με μερικά χαμηλής ανάλυσης ανάλυσης textures. Το αντάλλαγμα γι'αυτό, είναι ότι το παιχνίδι τρέχει κλειδωμένο στα 60 frames per second κι η ομαλότητα της δράσης αποδεικνύει άλλη μια φορά γιατί τα 60 fps πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν το standard στα μελλοντικά action games.

Το παιχνίδι δείχνει τον καλύτερό του εαυτό όταν είναι σε κίνηση και η οθόνη γεμίζει με εφέ κι έτσι στέκεται επάξια ανάμεσα στους κορυφαίους οπτικά τίτλους της κατηγορίας κι ας έχουμε δει καλύτερα γραφικά. Το μόνο παράπονο που έχουμε είναι στο αισθητικό κομμάτι, καθώς κάποια σχέδια εχθρών δεν κολλάνε τόσο καλά με το σύμπαν των MGS, αλλά αυτό μάλλον δεν θα ενοχλήσει τους περισσότερους.

Στον ηχητικό τομέα, τώρα, τα δυναμικά κομμάτια metal μουσικής προσθέτουν ακόμη περισσότερη ανδρεναλίνη στις μάχες και δίνουν μία διακριτική και καλοδεχούμενη anime πινελιά. Το δε voice acting είναι αρκετά καλό, με τον Quinton Flynn -που δανείζει τη φωνή του στον Raiden- να ξεχωρίζει. Βέβαια, η ερμηνεία κάποιων δευτερεύοντων χαρακτήρων είναι κάπως “cheesy” και χαλάει μερικές φορές το κλίμα.

Εpilogue: Unleash the Ripper

Metal_Gear_Revengeance_image_15-thumb.jpgΜετά από πολλές ώρες ενασχόλησης με το Metal Gear Rising Revengeance, καταλήξαμε στα δύο εξής συμπεράσματα: Το πρώτο είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που προσπαθεί περισσότερο απ' όσο χρειάζεται για να πετύχει κι αυτό σε κάποια σημεία του έχει βγει σε κακό. Το δεύτερο είναι ότι η Platinum δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη αφορμή για να φτιάξει ένα εξαιρετικό hack 'n' slash τίτλο, ακόμα κι αν αυτή η αφορμή είναι το πλούσιο σύμπαν του Metal Gear κι η εμβληματική φιγούρα του cyborg ninja. Παρόλα αυτά, το Metal Gear κομμάτι της υπόθεσης τελικά δίνει πόντους στο παιχνίδι κι είναι αυτό που του χαρίζει την ιδιαίτερη προσωπικότητά του, ως ένα εξαιρετικό δημιούργημα της σύγχρονης ιαπωνικής βιομηχανίας videogames.

Μια βιομηχανία η οποία σε ένα βαθμό είναι μεν εκκεντρική κι εγκλωβισμένη, αλλά την ίδια στιγμή ιδιοφυής και ικανή να εκπλήσσει. Και το καλό είναι ότι το Rising αποδέχεται την καταγωγή του και τη φέρει περήφανα ως λάβαρο, χωρίς να φοβάται να χαρακτηριστεί γραφικό, χωρίς να διστάζει να τολμήσει το διαφορετικό και χωρίς να ενδιαφέρεται από ποιούς και σε πόσους θα γίνει αρεστό.

Metal_Gear_Revengeance_image_16-thumb.jpgΔεν είναι διόλου τυχαίο το ότι η ιστορία του κλείνει με μία έντονα αντι-αμερικανική νότα, που τονίζει ακόμα περισσότερο την πίστη στις ρίζες του. Σίγουρα δεν είναι το άψογο ή συνταρακτικό παιχνίδι κι έχει τα θέματα του σε όλους του τους τομείς. Τα πρόβληματα αυτά όμως δεν είναι παρά γρατζουνιές στην πλατινένια λεπίδα της κοφτερής katana. Ο Hideo Kojima είχε δηλώσει πως το Rising θα είναι το παιχνίδι που θα ξαναδώσει αίγλη στον τίτλο “Made in Japan” κι η αλήθεια είναι πως το τελικό αποτέλεσμα τον επαληθεύει.

Αν, λοιπόν, είστε φίλος των hardcore hack 'n' slash παιχνιδιών και μετέχετε της ιαπωνικής αντίληψης και αισθητικής, ετοιμαστείτε να τεστάρετε τις αντοχές σας σε έναν από τους καλύτερους τίτλους του είδους για τη γενιά και να μεθύσετε από ανδρεναλίνη. Η Platinum Games πάλεψε και κέρδισε επάξια το στρατιωτικό χαιρετισμό.

Νίκος Αδάμης

Θετικά

  • Ένας εξαιρετικός -Made in Japan- hack 'n' slash τίτλος
  • Το ταλέντο και η μαεστρία της Platinum Games στο gameplay
  • Η απροσδόκητα καλή (και full MGS) ιστορία
  • Πανέμορφο σε δράση
  • Ανδρεναλίνη-"hardcorίλα"-πόρωση

Αρνητικά

  • Τα θεματάκια της κάμερας, που δυσκολεύει με τη σειρά της το parry
  • Η δράση συχνά καλύπτεται από τα QTEs και το Zan-Datsu
  • Δεν είναι για όλους κι ειδικά γι'αυτούς που το "MGS" σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο

Βαθμολογία

Σχόλια Χρηστών (78 σχόλια)
  • spinoza spinoza 11 Μαρτίου 2013  | 03:28

    Συγγνωμη παιδια, αλλα αυτο δεν είναι metal gear. Μου θυμιζει κατι γιαπωνεζικα, που εχει τους ιδιους εχθρους εκατονταδες. Και αυτο το σπαθι, εγω θελω οπλα στο παιχνιδι οπως παλια. Καμια σχεση με το 4. Κριμα

  • mkmiken mkmiken 05 Μαρτίου 2013  | 11:46

    Τέλειο Review . Άμεση Αγορά ... Καλό κάψιμο παίδες

  • war war 03 Μαρτίου 2013  | 06:52

    Ναι ειναι καλο.

  • pasxalis7 pasxalis7 02 Μαρτίου 2013  | 17:30

    αν κ δεν ειμαι φαν του hack 'n' slash το παιχνιδι με κρατησε μεχρι το τελος...κ συνεχιζω!ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ MGS GROUND ZEROES!!!!!!!Γνωριζει καποιος,ποτε επιτελους θα κυκλοφορησει??????????????????METAL GEAR SOLID FOREVER!!!!!!

  • H@giG7 H@giG7 02 Μαρτίου 2013  | 01:25

    @tsakiris7
    φίλε ολυμπιακέ πιστεύω αυτό το παιχνιδι δεν είναι για να παίζεται σε easy mode.

  • Dukarelos Dukarelos 28 Φεβρουαρίου 2013  | 12:34

    Πολύ καλό

  • tsakiris7 tsakiris7 28 Φεβρουαρίου 2013  | 01:01

    EASY MODE IS ONLY 4 HOURS!!!

  • saturn 32 saturn 32 27 Φεβρουαρίου 2013  | 14:23

    Nικο φιλε μου θα συμφωνησω με ολα οσα εγραψες,αν και ειμαι στην μεση του παιχνιδου,πραγματικα εχω παθει πλακα με την πιοιτητα αυτου του παιχνιδιου που ειναι σε πολυ υψηλα επιπεδα,οσο για τα γραφικα σε κλειστους χωρους θυμιζουν ps 2...αλλα δεν παιζει ρολο αυτο,το gameplay απλα τα σπαει,επισης πολυ μικρη διαρκεια,σε 3 ωρες εφτασα στην μεση του παιχνιδιου...

  • DarkAspros DarkAspros 25 Φεβρουαρίου 2013  | 19:04

    @ καμία παρεξήγηση φίλε μου ;-)

  • StratosGK StratosGK 25 Φεβρουαρίου 2013  | 17:24

    @DarkAspros
    Εκείνη την μέρα μπήκα NeoGaf και στα καπάκια εδώ, το είδα και το ανέφερα, χαζομάρα που δεν έβαλα " :) " στο τέλος δεν ήθελα να κατηγορήσω αλλά anyway και να σε κατηγορούσα κλάιν μάιν κιόλας! :P

    @ΠατέραςΕυφραίμ
    Δεν διάβασα το review γιατί δεν με ενδιαφέρει το παιχνίδι, δεν μου αρέσουν τα hack & slash ακόμα και αν προσπαθούν να το παίξουν Metal Gear.

  • Dark souls 13 Dark souls 13 23 Φεβρουαρίου 2013  | 02:02

    Το παιχνιδι τελικα εχει σοβαρο θεμα με την καμερα,ειδικα σε κλειστους χωρους.εχοντας παιξει στο ps3 πανω απο το μισο παιχνιδι εχω να πω οτι αν και γενικα ειναι αξιολογος τιτλος που σε καμια περιπτωση δεν φτανει την ποιοτητα των Metal gear ομως ,ειναι μεγαλο σφαλμα να μην εχουν μια καμερα της προκοπης.

  • Tomasz Tomasz 22 Φεβρουαρίου 2013  | 05:08

    Cristod μηπως ζαλιζεσαι απο την γαματοσυνη και οχι απο την καμερα? :D

  • leokasper leokasper 21 Φεβρουαρίου 2013  | 22:15

    Καταραμενη αφραγκια :(

  • cristod1 cristod1 21 Φεβρουαρίου 2013  | 02:46

    α . με ζαλίζει η γρήγορη κάμερα (όχι αρκετά όμως!)
    Β . με εθίζει, είπα να το δω μια ώρα και έπαιξα 6
    γ. το demo δεν μου αρεσε !
    δ βαθμολογία 9 από εμένα
    Μπράβο στην Plantinum το παιχνίδι είναι καλό και θα αρέσει σε όσους αρέσουν τα παιχνίδια hack 'n' slash όπως το Bayonetta αν και το Bayonetta είναι καλύτερο κατά την γνώμη μου . Περιμένω πλέον με μεγάλη ανυπομονησία το Bayonetta 2

  • Mournblade Mournblade 20 Φεβρουαρίου 2013  | 23:42

    Αν και δεν είναι ότι θα ήθελα σαν φανατικός fan του MGS, τουλάχιστον είναι ένα ωραίο παιχνίδι....Τέλειο review!

  • CTR 360 CTR 360 20 Φεβρουαρίου 2013  | 21:41

    ειναι κοντο ακουσα το νοικιασα πριν λιγες ωρες αμα πεση η τιμη πιθανων να το τσιμπησω

  • ΠατέραςΕυφραίμ ΠατέραςΕυφραίμ 20 Φεβρουαρίου 2013  | 17:53

    @StratosGK
    Σαφώς, σωστή παρατήρηση, γιατί για έναν τίτλο που ο πρωταγωνιστής έχει συνεχώς μία Κατάνα, και που τον έφτιαξε η Platinum, πρέπει να διαβάζεις το NeoGaf για να το σκεφτείς. "Κατάνα από Πλατίνα". Μα είναι δυνατόν να το σκεφτούν ΔΥΟ άνθρωποι στον πλανήτη αυτό? Για όλο το ριβιού αυτό είχες να πεις?

  • DevilBringer DevilBringer 20 Φεβρουαρίου 2013  | 17:11

    Για ακομη μια φορα η Platinum παρεδωσε εναν απιστευτο τιτλο που θα αγορασει ASAP.Πολυ καλο το review Νικο.

  • nemesis1979 nemesis1979 20 Φεβρουαρίου 2013  | 17:05

    Mη με κοροιδέψετε αλλά έχω την εξης απορία! Σε PC δεν θα κυκλοφορήσει?

  • cyprus wolf cyprus wolf 20 Φεβρουαρίου 2013  | 16:55

    Οφειλω να παρταδεχτω οτι εκανα λαθος εκτιμησεις για το παιχνιδι το οποιο ειναι τελικα παρα πολυ καλο και εθιστικο

  • teleiotis teleiotis 20 Φεβρουαρίου 2013  | 15:08

    Φοβερό Revew ! Ο Gaiden , εμ εννοώ ο Raiden γίνεται επιτέλους άκρως συμπαθητικός! Τρελές στιγμές αδρεναλίνης, αν και ακόμα δεν έχω καταφέρει να το κάνω master. Απο τώρα φαντάζομαι το δεύτερο και τρίτο playthrough ενώ βρίσκομαι ακόμα στο πρώτο! Μόνο η Plantinum Μπορεί να το κάνει αυτό. Ο Τερματισμός αποτελεί την αρχή του παιχνιδιού αντί για το τέλος του. Λιώσιμο λοιπόν εν αναμονή για το Bayonetta 2.. Το παιχνίδι σέβεται πλήρως την ιστορία και Όσο για τον Raiden καθώς ξαναπαίζω παράλληλα το MGS2 HD, πρίν πάρει το Katana στο τέλος του παιχνιδιού θυμάται (ξανά) ποιος πραγματικά είναι,, Jack the Ripper, όσο για τους MGS κολημένους μη κάνετε σαν μωρά, θα βγεί και κανονικό MGS

  • DarkAspros DarkAspros 20 Φεβρουαρίου 2013  | 13:39

    @StratosGK Ειλικρινά ιδέα δεν έχω αν έχει γραφτεί στο NeoGaf γιατί σπάνια πατάω εκεί. Τον τίτλο τον σκέφτηκα όταν τερμάτισα το παιχνίδι και μου φάνηκε cool και πιασάρικος. Βέβαια είναι εύκολος συνειρμός κι ο κόσμος είναι μεγάλος, οπότε λογικό να τον έχουν σκεφτεί κι άλλοι... ;-)

    Y.Γ. Δώσε κανά link

  • mrgill69 mrgill69 20 Φεβρουαρίου 2013  | 13:09

    Εγω παντως στα αρνητικα θα εβαζα και την πολυ μικρη διαρκεια του τιτλου.Σε καμια περιπτωση δεν ειναι δεκα ωρες με οσο χαζεμα και ολες τις cut scenes μαζι.....κατα τα αλλα αυμφωνω απολυτα με το review

  • StratosGK StratosGK 20 Φεβρουαρίου 2013  | 12:43

    Το "Katana από πλατίνα" λίγο κλεμμένο από NeoGaf?

  • Dark souls 13 Dark souls 13 20 Φεβρουαρίου 2013  | 06:39

    Σημερα το ξεκινησα.Εκει το περιμενα βαθμολογικα και απο οτι φαινεται γυρω στο 8,5 ειναι γενικα η βαθμολογια του.Ενα παρα πολυ καλο παιχνιδι με καλη διαρκεια και πολυ πετσοκοψιμο.Κατι το διαφορετικο αλλα και ξεχωριστο σε σχεση με το υφος της σειρας.

  • tiflopodikas tiflopodikas 20 Φεβρουαρίου 2013  | 06:10

    Θα πάω το Σάββατο να το νοικιάσω,το ντέμο που έπαιξα μου άρεσε αρκετά.

  • blackie blackie 20 Φεβρουαρίου 2013  | 02:03

    Εγω θα το αγορασω καποια στιγμη μιας και ειμαι fan του Raiden.

  • Revanchist90 Revanchist90 20 Φεβρουαρίου 2013  | 01:41

    Το παιχνιδι αυτο δεν επρεπε να λεγεται metal gear , ειναι σαν να βγει total war με gameplay civilization , κατα τα αλλα φαινεται καλο στον οπτικο τομεα τουλαχιστον.

  • MetalSnake MetalSnake 20 Φεβρουαρίου 2013  | 00:22

    Θα το παρω σιγουρα αργοτερα!!

  • Outer Heaven Outer Heaven 19 Φεβρουαρίου 2013  | 23:58

    Είχα πάθει μόλις βγήκαν τα πρώτα trailer και είπα δεν θα το παίξω, είναι ατίμωση για το όνομα της σειράς, ασέβεια μπλα μπλα μπλα. Αλλά τα reviews μου αλλάζουν γνώμη. Φαίνεται ό,τι πρέπει για αγνή διασκέδαση