Ταυτότητα

Yoshi's New Island

Yoshi's New Island

Edition: N/A Genre: Platformer Διάθεση: Nortec
Αριθμός παικτών: 1-2 Ανάπτυξη: Arzest Ημ. Έκδοσης: 14/03/2014
PEGI: 3 Εκδότης: Nintendo Πλατφόρμες: Nintendo 3DS


It’s me… Nintendon’t


Το Yoshi’s Island, που κυκλοφόρησε στα «τελειώματα» του Super Nintendo, το 1995, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα 2D platforming από την αρχή... του σύμπαντος. Αυτό που το έκανε τόσο μοναδικό ήταν οι καινοτομίες που εισήγαγε στο κλασικό gameplay των Mario, δημιουργώντας μια αυθεντική, νέα ταυτότητα. Την εποχή εκείνη το Yoshi’s Island ήταν κάτι φρέσκο και πρωτοποριακό. Το σημερινό Yoshi’s Island για το Nintendo 3DS, παρότι παρεμβάλλει μια μικρή λεξούλα -που τυγχάνει να σημαίνει «νέο»- ανάμεσα στον τίτλο του, μόνο τέτοιο δεν είναι.

Η κουβέντα για την τύχη και την κατάσταση της Nintendo βρίσκεται στο ζενίθ τον τελευταίο καιρό, λόγω της κακής πορείας του Wii U και μεταξύ των πιο τρανταχτών επιχειρημάτων είναι πως η εταιρία του Kyoto θρέφεται υπερβολικά από το παρελθόν της, σε σημείο που να αδυνατεί να κοιτάξει μπροστά. Το Yoshi’s New Island, δυστυχώς, ενσαρκώνει σε απόλυτο βαθμό αυτό το επιχείρημα. Δηλαδή, μιας εταιρίας που συχνά φαίνεται απλά να βουτάει την καλά διαμορφωμένη σφραγίδα της σε διαφορετικό μελάνι, δημιουργώντας συνεχώς την ίδια στάμπα, σε διαφορετικά χρώματα. Φυσικά, οι «στάμπες» της είναι σχεδόν πάντα κορυφαίες ποιοτικά, γι’ αυτό και διατηρείται τόσα χρόνια στην κορυφή του gaming, υπάρχουν όμως και στιγμές που αυτή η «στάμπα» της βγαίνει λίγο... θολή. Και όταν είναι και «στάμπα» και «θολή», τότε διπλό το κακό.

Yoshis-new-island-screen-01

Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια, το Yoshi’s New Island αναπτύχθηκε από την Arzest, μια ομάδα αποτελούμενη κυρίως από βετεράνους της χρυσής εποχής της SEGA και όχι εσωτερικά από τη Nintendo. Ίσως γι’ αυτό πολλές φορές να φαντάζει σαν απόπειρα «πλαστογράφίας» παρά σαν κάτι νέο, δυναμικό, δημιουργικό. Όπως και να ‘χει, τα πράγματα έχουν ως εξής: Το gameplay είναι πανομοιότυπο με αυτό του προ εικοσαετίας πρόγονου του. Το Yoshi’s New Island όχι μόνο δεν εκμεταλλεύεται ούτε στο ελάχιστο τις δυνατότητες του 3DS, αλλά δεν προσπαθεί ιδιαίτερα ούτε σε σχεδιαστικό επίπεδο.

Ο Yoshi, το συμπαθητικό αυτό «ζαχαρωτό» πλασματάκι, με τους μωρουδίστικους ήχους όλο γλύκα, κουβαλάει στην πλάτη του το βρέφος-Mario, με σκοπό να το παραδώσει στον επόμενο Yoshi -σαν σκυτάλη- στο τέλος της πίστας, ούτως ώστε να συνεχίσουμε στην επόμενη. Υπάρχει και μια ιστοριούλα στο background, κάτι με μια απαγωγή του Luigi και έναν κακό μάγο Kamek, αλλά ποιος ασχολείται; Ελπίζουμε κανείς. Όταν ο Yoshi έρχεται σε επαφή με κάποιον εχθρό, χάνει τον Mario από την ράχη του και πρέπει να τον επανακτήσει προτού τελειώσει ο χρόνος –που μπορεί να κυμαίνεται από 10 μέχρι 30 δευτερολεπτα ανάλογα με το πόσα μικρά αστεράκια που βρίσκονται κρυμμένα στην πίστα, έχει συλλέξει ο παίκτης. Υπάρχουν και μερικές περιπτώσεις που ο Yoshi πεθαίνει ακαριαία, όπως όταν πέφτει στο κενό ή όταν έρχεται σε επαφή με λάβα ή αγκάθια, αλλά παρουσιάζονται εμφανώς αραιότερα στο σχεδιασμό των επιπέδων.

Yoshis-new-island-screen-02

Επιπλέον, ο Yoshi έχει την ικανότητα να σέρνει μαζί του και να εκτοξεύει αβγά, ενεργοποιώντας μυστικά, διακόπτες, εξουδετερώνοντας εχθρούς και πάει λέγοντας. Σ’ αυτό το πλαίσιο βρίσκεται και μια από τις λιγοστές καινοτομίες του παιχνιδιού, με την εισαγωγή γιγάντιων αβγών που είτε παρασέρνουν σχεδόν τα πάντα στο διάβα τους, είτε μας βουλιάζουν στο βυθό για ορισμένες –λιγοστές- υποθαλάσσιες βόλτες. Η χρήση τους, πέρα από αραιή, είναι και τελείως επιφανειακή και τετριμμένη και στην ουσία δεν προσθέτουν κάτι το ουσιαστικό. Η ιδέα δεν είναι κακή, αλλά δεν εξελίσσεται σχεδόν καθόλου κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Αυτό όμως δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του παιχνιδιού. Οι κεντρικοί μηχανισμοί είναι δοκιμασμένοι και «εγγυημένοι». Αυτό που δεν καταφέρνει, λοιπόν, να δώσει την απαραίτητη πνοή σε αυτούς τους μηχανισμούς είναι το level design: ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε platformer. Ο σχεδιασμός των κόσμων είναι σχεδόν πάντα «επίπεδος», πάσχοντας εμφανώς από ρυθμό, την απουσία πρόκλησης μέχρι και τους τελευταίους κόσμους, τα «παιδικά» bosses, τα πανομοιότυπα εμπόδια και τις μηδαμινές εκπλήξεις. Δεν υπάρχει τίποτα το πραγματικά καινούριο για όσους γνωρίζουν τα platformers της Nintendo, πέρα από κάποιες ωραίες ιδέες της στιγμής που όμως δεν αρκούν. Το τελευταίο βασικό στοιχείο που δεν αναφέραμε, η περιστασιακή μεταμόρφωση του Yoshi σε διάφορα οχήματα, συνοδεύεται από ένα απλοϊκό gameplay –τύπου “σύγχρονα mobile games”- που τη μετατρέπει σε έναν απλό περισπασμό από τους βασικούς μηχανισμούς και τίποτε άλλο. Το μόνο που μένει τελικώς, για να δώσει λίγο βάθος στο παιχνίδι, είναι τα διάφορα collectables που είναι διασκορπισμένα στους πολύχρωμους κόσμους και μας κρατάν λίγο σε εγρήγορση.

Yoshis-new-island-screen-03

Ακόμα και αυτά όμως, πολλές φορές στηρίζονται σε ορισμένα φθηνά σχεδιαστικά τρικ –trial and error, μη αναστρέψιμες καταστάσεις, απλή... τύχη- που νιώθουμε πως πρωτίστως προσπαθούν να προσθέσουν «με το στανιό» replay value σε ένα παιχνίδι που δεν το αξίζει, παρά εξυπηρετούν σχεδιαστικές αξίες όπως ο πειραματισμός και η εξερεύνηση. Η αλήθεια είναι πως το έχει ανάγκη κιόλας, γιατί αν θέλει, με 5-6 ώρες ο παίκτης έχει δει τίτλους τέλους και στους 6 κόσμους του, ενώ, σίγουρα τα αδιάφορα mini games για δυο παίκτες, δεν αρκούν σε καμία περίπτωση για να δικαιολογήσουν μια full price αγορά. Για να μην είμαστε άδικοι και τα ισοπεδώνουμε όλα βέβαια, το παιχνίδι είναι ένα ευχάριστο passatempo, και ιδιαίτερα η φιλικότητα προς τον παίκτη και η χαμηλή πρόκληση το καθιστούν ιδανικό για νεότερους παίκτες. Ωστόσο, λείπει αυτή η «σπίθα», η δημιουργικότητα, οι συγκινήσεις που θα του έδιναν το κάτι παραπάνω.

Προσπαθούμε να θυμηθούμε εικόνες και καταστάσεις από τις ώρες που περάσαμε μαζί του, και δεν μας έρχεται τίποτα το ιδιαίτερο. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως έχουμε να κάνουμε με ένα κακό παιχνίδι, απλά με ένα αδιάφορο. Τουλάχιστον γι’ αυτούς που έχουν παραστάσεις από παιχνίδια της Nintendo. Στα τεχνικά, ο οπτικός τομέας, με τα παστέλ χρώματα και τη χειροποίητη, ζωγραφιστή υφή του –σήμα κατατεθέν της σειράς- χωρίς να εντυπωσιάζει, είναι πολύ ευχάριστος στο μάτι και ένα από τα ατού του παιχνιδιού. Παρόλο που το 3D, όπως και όλες οι υπόλοιπες ιδιαίτερες λειτουργίες του φορητού, είναι διακοσμητικό. Τα ίδια ισχύουν και για τον ήχο, με τη μουσική να κινείται στα παραδοσιακά, ικανοποιητικά επίπεδα αν και θα προτιμούσαμε μεγαλύτερη ποικιλία στις συνθέσεις.

Yoshis-new-island-screen-04

Εν κατακλείδι, το Yoshi’s New Island ξεκινούσε έχοντας ως παρακαταθήκη ένα στιβαρό και δοκιμασμένο gameplay. Δυστυχώς γι΄ αυτό και για μας, το level design του δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, δεν έχει να παρουσιάσει πολλές ενδιαφέρουσες νέες ιδέες και αυτές που έχει, δεν τις εξελίσσει ποτέ, ενώ η «παιδική» δυσκολία του και η μικρή διάρκεια το καθιστούν το πιο αδύναμο παιχνίδι με πρωταγωνιστή το συμπαθές δεινοσαυράκι που έχουμε παίξει. Από την άλλη, αυτή η φιλικότητα προς τον παίκτη, ο χαλαρός ρυθμός και ο «πολύχρωμος» οπτικοακουστικός τομέας, το καθιστούν ως μια αρκετά αξιόλογη πρόταση για τους νεότερους σε ηλικία παίκτες.

Γιώργος Πρίτσκας

Περισσότερο Υλικό

Θετικά

  • Ευχάριστος, γλυκύτατος οπτικοακουστικός τομέας.
  • Κλασικοί μηχανισμοί, «δοκιμασμένο» gameplay που...

Αρνητικά

  • ... δυστυχώς δεν υποστηρίζεται κατάλληλα από ένα κορυφαίο level design.
  • Μικρή διάρκεια, χαμηλή πρόκληση.
  • Αδύναμα εκτελεσμένες οι λιγοστές νέες ιδέες του, οπότε είναι...
  • ...σαν να το έχεις ξαναπαίξει.
  • Το mode των δύο παικτών, απλά υπάρχει.

Βαθμολογία

Συμμετεχουν

  • οχι ρε συ, πολύ κρίμα. ήθελα να δω ένα νέο καλό platform στο 3ds κ είχα πολλές ελπίδες αλλά με γονάτισαν τα reviews...

  • Κλασσικό παιχνίδι που κάποια στιγμή θα αγοραστεί στο έμμεσο μέλλον, άπλα με απογοητεύει η μικρή διάρκεια και πρόκληση που φαίνεται να έχει το game γενικώς και μια μικρή παρατήρηση το σαν να το έχεις ξαναπαίξει που αναφέρετε ως αρνητικά μπορείς να το πεις για τα πιο πολλά ip της nintendo τα οποία κινούνται στα ίδια μοτίβα και απλά παρέχουν μια φρεσκάδα στην retro αίσθηση που είχαν, οπότε ως αρνητικό δεν υφίσταται από την άποψη ότι ήταν αναμενόμενο τουλάχιστον ότι θα κινείτε στα ίδια πλαίσια με τους προκατόχους του, έτσι το βλέπω εγώ :)

  • εγω συμφωνω σε ολα , απλα θελω να πω μια σκεψη μου... ζηταμε πολλες φορες , περαν των νεων τιτλων και καποια rewind (δε λεω οτι ζηταμε ολοι yoshis island) , κυριως η νιντεντο εχει ξανα κανει remake πολλων τιτλων που ισως να θελαμε και οχι με ενα απλο πορτ.Και παλι βλεπω τον κοσμο που ζηταει remakes να δυσανασχετει με τα remakes και δε μπορω να το καταλαβω αυτο... τελικα δε ξερουμε τι θελουμε...και παλι ευχψαρισοτυμε για το review

  • Ήμουν στο τσακ να το πάρω...Σε πτώση τιμής πάει για αγορά.

  • @patrikV85. αυτο που λες ειναι μια γενικευση που τριγυρνάει αλλα δεν ισχύει.
    τα δύο προβλήματα ειναι:
    α. οτι η nintendo βασίζεται υπερβολικά στα ips της δίχως να δοκιμάζει συχνά να βγάλει καινουργια ΑΑΑ ips.
    β. οτι τα παιχνίδια παραείναι ίδια μεταξύ τους. Εδω ειναι που υπάρχει το ερώτημα που λες.
    δυο παραδείγματα που θα βοηθήσουν.
    1. Baldur's Gate 1 και Baldur's Gate 2. ίδιοι μηχανισμοί, σαφέστατα πιο βελτιωμένοι, μεγαλύτερο παιχνίδι, καλύτερα γραφικά, καλύτερη ιστορία, καλύτερο σε όλα. Αυτό δείχνει ένα παιχνίδι που έμεινε ίδιο με το παλιό κ βελτιώθηκε.
    2. New Super Mario Bros 1 - 2. μπορει να έχει νέες πίστες αλλά στην ουσία δεν βελτιώθηκε το παιχνίδι όσο έπρεπε.

    δεν νομίζω κανείς να θέλει μια σειρά να κάνει θεαματικές αλλαγές καθώς αυτό σπάνια πετυχένει (Metroid Prime ναι, εξαιρετικό παράδειγμα. Fallout 3, μπορεί να άρεσε σε πολύ κόσμο κ να πούλησε τρελά κ να ειναι επιτυχία, αλλά για τους οπαδούς της σειράς ειναι απλά απαράδεκτο).

    Εν κατακλείδι, αυτό που θέλει ο κόσμος είναι είτε να αφήσεις μια σειρά στην άκρη αρκετά χρόνια μέχρι να μπορέσεις να σκεφτεις κάτι καινούργιο για να την επαναφέρεις (Kid Icarus, Shadowgate), είτε να κάνεις τολμηρά βήματα φρεσκαρίσματος (Super Mario Galaxy) δίχως ομως να επαναπαυεσαι εκεί (οπως έγινε στο νέο 3d Mario στο wii u που αν κ καλό, δεν είχε impact).

    Το να βγάζεις τα ίδια κ τα ίδια (Assassin's Creed, Call of Duty κλπ), όσο καλά κ αν είναι, ειναι μαθηματικά βέβαιο πως κάποια στιγμή θα κάψουν τη σειρά (Sonic, Crash Bandicoot), ή τουλάχιστον, θα σταματήσουν να έχουν τη μεγάλη βαρύτητα όπως παλιά.

  • @sky333 βασικα εγραψες οσα πιστευω και ηθελα να πω, αλλα λογω εργασιας τα γραψα λιγο αρπα-κολλα. τεσπα, συμφωνω απολυτα μαζι σου.οσον αφορα το παιχνιδι τωρα, οταν και αν πεσει η τιμη του , τοτε θα το τιμησω αναλογα...

  • Εντάξει δεν είναι το τέλειο παιχνίδι ρε παιδιά αλλά ρε Γιώργο το χαντάκωσες. Γιατί πρέπει να είναι κακό ένα παιχνίδι να έχει παιδική δυσκολία; Και κάτι που θέλω να μάθω και δεν το είδα στο κείμενο σου, όταν έπαιζες δεν πέρασες καλά δεν ήταν ευχάριστος ο χρόνος που αφιέρωσες στον τίτλο; (ή το μου ήταν αδιάφορο εκφράζει την εμπειρία σου;) Από προσωπική εμπειρία από ανιψάκια αλλά και από εμένα που το είδα είναι πολύ ωραίο παιχνίδι και το προτείνω σε όλους ειδικά σε μικρότερες ηλικίες. Το πρόβλημα της Nintendo δεν είναι που επαναλαμβάνεται αλλά που έχει βάλει τον πύχη ψιλά αλλά δεν γίνεται να ισοπεδόνουμε έτσι τίτλους επειδή δεν ήταν κορυφέοι.

  • Το πρώτο είναι μέσα στα top 10 αγαπημένα μου όλων των εποχών. Ο πήχης ήταν ψηλά για αυτό αλλά δεν παραδίδει κάτι αντάξιο της κληρονομιάς και να το πάει ένα βήμα παράπερα. Λίγο το Studio που το έφτιαξε, λίγο η διάρκεια και έλλειψη φαντασίας, το θεωρώ αρκετά μεγάλη χαμένη ευκαιρία.
    Παρόλα αυτά παραμένει ευχάριστο και ωραίο platformer και αγαπάμε Yoshi, οπότε θα παιχτεί σίγουρα.

  • Θυμάμαι που έπαιζα το συγκεκριμένο παιχνίδι στο super nintendo όταν ήμουν μικρός , είναι ένα πάρα πολύ καλό παιχνίδι και πρέπει όσοι δεν το έχουν παίξει να το δοκιμάσουν

  • Θα ήθελα πολύ να το παίξω...

  • Όσοι αγαπάνε Yoshi θα το λατρέψουν και αυτό ..!!! ^^

  • @Anoroah Αν διαβάσεις προσεκτικά το κείμενο, θα δεις οτι απαντάω στα θέματα που θίγεις. Ναι το παιχνίδι είναι ένα "ευχάριστο passatempo" και δεν αμφιβάλλω, οπως τονίζω και στο τέλος, πως είναι μια αξιόλογη πρόταση για νεαρούς σε ηλικία παίκτες. Ωστόσο, αυτό δεν είναι δικαιολογία για τα προβλήματα και την "τεμπελιά" στον σχεδιασμό του. Δεν πρέπει να ξεχνάς πως η Nintendo παραδοσιακά διέθετε (και διαθέτει) την ικανότητα να δημιουργεί εμπειρίες που απευθύνονται με την ίδια επιτυχία σε όλες τις ηλικίες και η συγκεκριμένη σειρά ήταν -μέχρι αυτό το παιχνίδι- ένα τρανό παράδειγμα. Τέλος, όσον αφορά τον πήχη που αναφέρεις, νομίζω πως ένα παιχνίδι που αποτελεί μέρος μιας σειράς, δεν μπορεί να μην κρίνεται και σε συνάρτηση του παρελθόντος. Οπότε σίγουρα δεν μετράει υπέρ του.

  • @Gepris Το "ευχάριστο passatempo" το θεωρώ αρνητικό χαρακτηρισμό. Προσοπικά διαφωνώ. Τα παιχνίδια καλό είναι να τα κρίνουμε σαν μεμονομένες περιπτώσεις και σαν ένα μέσω ψηχαγογίας. Οπότε βάζοντας κάτω το πόσο καλά πέρασα εγώ αλλά και παιδιά και άτομα που είδα να το παίζουν δεν μπορώ να το χαρακτιρίσω ούτε αδιάφορο ούτε και passatempo. Ναι θα μπορούσε να είναι καλήτερο ναι είναι τέρμα έυκολο αλλά αυτά από μόνο τους δεν αρκούν για να πεις ότι ένας τύτλος είναι "dont". Και έχοντας σαν στόχο κοινό (pegi 3) πιστεύω ότι καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό αυτά που θα έψαχνε κάποιος σε αυτή τι κατηγορία.

  • Πολύ καλό και κατατοπιστικό το review. Είναι δύσκολο εγχείρημα να προσπαθείς να βελτιώσεις και να εκσυγχρονίσεις έναν τόσο καλό τίτλο όπως το Yoshi's Island. Κρίμα για τις πωλήσεις της νιντυ αλλά και για εμάς που δεν θα απολαύσουμε, όσο ελπίζαμε, ένα ακόμα παιχνίδι.

  • Το παιχνίδι πράγματι πολύ μέτριο. Διαφωνώ όμως με τη γενίκευση που έγινε στο WiiU και ότι αυτό επηρρέασε την απόφαση για δημιουργία ή όχι του Yoshi's New Island. Πιστεύω το παιχνίδι θα κυκλοφορούσε ούτως ή άλλως, ανεξάρτητα από τη πορεία του WiiU, καθώς το Yoshi's New Island είναι τίτλος του 3DS και εκεί η Nintendo δεν έχει πρόβλημα με τις πωλήσεις για να το παίξει εκ του ασφαλούς.